യഥാ വിഷ്ണുകുലേ ലക്ഷ്മീര്യഥാ സ്വാഹാ വിഭാവസോഃ । കുലേ തവ തഥൈവാസ്തു ഗുണകേശീ സുമധ്യമാ
വിഷ്ണുവിന്റെ വംശത്തിൽ ലക്ഷ്മി എങ്ങനെയോ, അഗ്നിദേവന്റെ കൂടെ സ്വാഹാ എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ സുന്ദരനടിയുള്ള ഗുണകേശി നിന്റെ വംശത്തിലും നിലനില്ക്കട്ടെ.
പൌത്രസ്യാര്ഥേ ഭവാംസ്തസ്മാദ്ഗുണകേശീം പ്രതീച്ഛതു । സദൃശീം പ്രതിരൂപസ്യ വാസവസ്യ ശചീമിവ
അതിനാൽ, നിന്റെ മകന്റെ മകനുവേണ്ടി, ഗുണകേശിയെ സ്വീകരിക്കട്ടെ. വാസവനു ശചി എങ്ങനെയോ, അതുപോലെ അവനു യോജിച്ചവളാണ് അവൾ.
പിതൃഹീനമപി ഹ്യേനം ഗുണതോ വരയാമഹേ। ബഹുമാനാച്ച ഭവതസ്തഥൈവൈരാവതസ്യ ച
അവൻ പിതാവില്ലാത്തവനാണെങ്കിലും, അവന്റെ ഗുണങ്ങൾക്കായി, കൂടാതെ നിന്നോടും എരാവതത്തോടും ഉള്ള വലിയ മാനത്തിനാലും ഞങ്ങൾ അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
സുമുഖസ്യ ഗുണൈശ്ചൈവ ശീലശൌചദമാദിഭിഃ । അഭിഗമ്യ സ്വയം കന്യാമയം ദാതും സമുദ്യതഃ । മാതലിസ്തസ്യ സംമാനം കര്തുമര്ഹോ ഭവാനപി
സുമുഖന്റെ ഗുണങ്ങൾ, സ്വഭാവം, ശുദ്ധി, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിവയാൽ ഞാൻ തന്നെ എന്റെ മകളെ അവനു നൽകാൻ തയ്യാറാണ്. മാതലി, നീയും അവനെ ആദരിക്കണം.
സ തു ദീനഃ പ്രഹൃഷ്ടശ്ച പ്രാഹ നാരദമാര്യകഃ । വ്രിയമാണേ തഥാ പൌത്രേ പുത്രേ ച നിധനം ഗതേ
അപ്പോൾ ദുഃഖവും സന്തോഷവും ഒരുപോലെ അനുഭവിച്ച മഹാനായവൻ നാരദനോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകൻ മരിച്ചിട്ടും, എന്റെ മകനെ ഇങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുത്തപ്പോൾ...''
മന്യേ നൈതദ്ബഹുമതം മഹര്ഷേ വചനം തവ। സഖാ ശക്രസ്യ സംയുക്തഃ കസ്യായം നേപ്സിതോ ഭവേത്। കാരണസ്യ തു ദൌര്ബല്യാച്ചിന്തയാമി മഹാമുനേ
'മഹർഷേ, നിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമില്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ശക്രന്റെ സുഹൃത്ത് ആയതിനാൽ ആരാണ് അവനെ ആഗ്രഹിക്കാത്തത്? എങ്കിലും ഒരു ദുർഭാഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു, മഹർഷേ.'
അസ്യ ദേഹകരസ്താത മമ പുത്രോ മഹാദ്യുതേ। ഭക്ഷിതോ വൈനതേയേന ദുഃഖാര്താസ്തേന വൈ വയമ്
'അച്ഛാ, എന്റെ മകൻ, അവന്റെ ശരീരത്തിന് ജീവൻ നൽകിയവൻ, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവൻ, വൈനതേയൻ അവനെ തിന്നുകളഞ്ഞു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ദുഃഖിതരായത്.'
പുനരേവ ച തേനോക്തം വൈനതേയേന ഗച്ഛതാ । മാസേനാന്യേന സുമുഖം ഭക്ഷയിഷ്യ ഇതി പ്രഭോ
'വൈനതേയൻ പോകുമ്പോൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഒരു മാസത്തിനകം ഞാൻ സുമുഖനെയും തിന്നുകളയും, മഹാനേ.'
ധ്രുവം തഥാ തദ്ഭവിതാ ജാനീമസ്തസ്യ നിശ്ചയമ്। തേന ഹര്ഷഃ പ്രനഷ്ടോ മേ സുപര്ണവചനേന വൈ
'അത് തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും; അവന്റെ മനസ്സുറപ്പിനെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സുപർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എന്റെ സന്തോഷം അകന്നത്.'
മാതലിസ്ത്വബ്രവീദേനം ബുദ്ധിരത്ര കൃതാ മയാ। ജാമാതൃഭാവേന വൃതഃ സുമുഖസ്തവ പുത്രജഃ
മാതലി അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ ക്രമീകരണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്; സുമുഖൻ, നിന്റെ മകന്റെ മകൻ, ജാമാതാവായി തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു.'
സോഽയം മയാ ച സഹിതോ നാരദേന ച പന്നഗഃ। ത്രിലോകേശം സുരപതിം ഗത്വാ പശ്യതു വാസവമ്
'ഈ പന്നഗൻ, ഞാൻ, നാരദൻ ഇവർ ചേർന്ന്, ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ത്രിലോകനാഥനായ വാസവനെ കാണാൻ പോകണം.'
ശേഷേണൈവാസ്യ കാര്യേണ പ്രജ്ഞാസ്വാമ്യഹമായുഷഃ । സുപര്ണസ്യ വിഘാതേ ച പ്രയതിഷ്യാമി സത്തമ
'ഈ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ തന്നെ ശേഷനായി പ്രവർത്തിക്കും; ജ്ഞാനത്തിലും ആയുസ്സിലും ഞാൻ സ്വാമിയാണ്. സുപർണ്ണനെ തടയാൻ ഞാൻ ശ്രമിക്കും, മഹാനേ.'
സുമുഖശ്ച മയാ സാര്ധം ദേവേശമിഗച്ഛതു। കാര്യസംസാധനാര്ഥായ സ്വസ്തി തേഽസ്തു ഭുജങ്ഗമ
സുമുഖൻ എന്നോടൊപ്പം ദേവേന്ദ്രനോടു പോകട്ടെ, നമ്മുടെ കാര്യം പൂർത്തിയാക്കാനാണ് ഇതു വേണ്ടത്. സർപ്പമേ, നിനക്കു നന്മകൾ നേരുന്നു.
ആര്യകേണാഭ്യനുജ്ഞാതാ ഗമ്യതാമിതി ഭാരത।' തതസ്തേ സുമുഖം ഗൃഹ്യ സര്വ ഏവ മഹൌജസഃ। ദദൃശുഃ ശക്രമാസീനം ദേവരാജം മഹാദ്യുതിമ്
ആര്യകന്റെ അനുമതിയോടെ അവർ പുറപ്പെട്ടു, ഭാരത. പിന്നെ, സുമുഖനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, അതീവ ശക്തിയുള്ള എല്ലാവരും ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനെ അത്യന്തം പ്രകാശത്തോടെ ഇരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
സങ്ഗത്യാ തത്ര ഭഗവാന്വിഷ്ണുരാസീച്ചതുര്ഭുജഃ । തതസ്തത്സര്വമാചഖ്യൌ നാരദോ മാതലിം പ്രതി
അവിടെ, മഹത്വമുള്ള വിഷ്ണു നാലു കൈകളോടെ സന്നിഹിതനായിരുന്നു. പിന്നെ നാരദൻ മാതളിയോട് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തതഃ പുരന്ദരം വിഷ്ണുരുവാച ഭുവനേശ്വരമ്। അമൃതം ദീയതാമസ്മൈ ക്രിയതാമമരൈഃ സമഃ
അതിനുശേഷം വിഷ്ണു ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ പുരന്ദരനോട് പറഞ്ഞു: 'അവനു അമൃതം നൽകണം; അവനെ അമരന്മാരോടു തുല്യനാക്കണം.'
മാതലിര്നാരദശ്ചൈവ സുമുഖശ്ചൈവ വാസവ। ലഭന്താം ഭവതഃ കാമാത്കാമമേതം യഥേപ്സിതമ്
മാതളിയും നാരദനും സുമുഖനും, വാസവാ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.
പുരന്ദരോഽഥ സംചിന്ത്യ വൈനതേയപരാക്രമമ് । വിഷ്ണുമേവാബ്രവീദേനം ഭവാനേവ ദദാത്വിതി
പുരന്ദരൻ, വിനതയുടെ മകനായ ഗരുഡന്റെ വീര്യം ഓർത്തു, വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാനേ, നിങ്ങൾ തന്നെയാണ് അതു നൽകേണ്ടത്.'
ഈശസ്ത്വം സര്വലോകാനാം ചരാണാമചരാശ്ച യേ। ത്വയാ ദത്തമദത്തം കഃ കര്തുമുത്സഹതേ വിഭോ
സകല ലോകങ്ങളുടെയും, ചലിക്കുന്നവയുടെയും അചലങ്ങളുടെയും നീയാണു അധിപതി. നീ നൽകിയതോ നൽകാതിരുന്നതോ, മറ്റാരാണ് ചെയ്യാൻ കഴിയുക, മഹാത്മാവേ?
പ്രാദാച്ഛക്രസ്തതസ്തസ്മൈ പന്നഗായായുരുത്തമമ്। ന ത്വേനമമൃതപ്രാശം ചകാര ബലവൃത്രഹാ
ശക്രൻ പിന്നെ ആ പാമ്പിന് ഏറ്റവും വലിയ ആയുസ്സ് നൽകി; പക്ഷേ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവൻ അവനു അമൃതം നൽകാൻ സമ്മതിച്ചില്ല.
ലബ്ധ്വാ വരം തു സുമുഖഃ സുമുഖഃ സംബഭൂവ ഹ। കൃതദാരോ യഥാകാമം ജഗാമ ച ഗൃഹാന്പ്രതി
വരപ്രാപ്തിയായ ശേഷം സുമുഖൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ സുമുഖനായി. ഇഷ്ടപ്രകാരം ഭാര്യയെ സ്വീകരിച്ചു, വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
നാരദസ്ത്വാര്യകശ്ചൈവ കൃതകാര്യൌ മുദാ യുതൌ । അഭിജഗ്മതുരഭ്യര്ച്യ ദേവരാജം മഹാദ്യുതിമ്
നാരദനും ആര്യകനും, കർമ്മം പൂർത്തിയാക്കി സന്തോഷത്തോടെ, ദേവരാജാവായ പ്രകാശമുള്ളവനെ ആദരിച്ചു, അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
ഗരുഡസ്തത്ര ശുശ്രാവ യഥാവൃത്തം മഹാബലഃ । ആയുഃപ്രദാനം ശക്രേണ കൃതം നാഗസ്യ ഭാരത
അവിടെ മഹാബലനായ ഗരുഡൻ എല്ലാം കേട്ടു: ഇന്ദ്രൻ ആ പാമ്പിന് ആയുസ്സ് നൽകിയതായി, ഭാരത.
പക്ഷവാതേന മഹതാ രുദ്ധ്വാ ത്രിഭുവനം ഖഗഃ। സുപര്ണഃ പരമക്രുദ്ധോ വാസവം സമുപാദ്രവത്
വലിയ ചിറകിന്റെ കാറ്റുകൊണ്ട് മൂന്ന് ലോകവും തടഞ്ഞു, അതിവിശാലമായ കോപത്തോടെ സൂപർണ്ണൻ വാസവനോടു നേരെ പാഞ്ഞു.
ഭഗവന്കിമവജ്ഞാനാദ്വൃത്തിഃ പ്രതിഹതാ മമ। കാമകാരവരം ദത്ത്വാ പുനശ്ചലിതവാനസി
ഭഗവാനേ, അവഗണന കൊണ്ടാണോ എന്റെ ഉപജീവനം തടയപ്പെട്ടത്? ഇഷ്ടംപോലെ വരം നൽകിയ ശേഷം വീണ്ടും പിന്മാറിയല്ലോ.
നിസര്ഗാത്സര്വഭൂതാനാം സര്വഭൂതേശ്വരേണ മേ। ആഹാരോ വിഹിതോ ധാത്രാ കിമര്ഥം വാര്യതേ ത്വയാ
സകലഭൂതങ്ങളുടെ സ്വഭാവപ്രകാരം, സകലഭൂതാധിപതിയായ സ്രഷ്ടാവു തന്നെ എനിക്ക് ആഹാരം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ എന്തിനാണ് അതു തടയുന്നത്?
വൃതശ്ചൈഷ മഹാനാഗഃ സ്ഥാപിതഃ സമയശ്ച മേ। അനേന ച മയാ ദേവ ഭര്തവ്യഃ പ്രസവോ മഹാന്
ഈ മഹാസർപ്പൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതും, എന്റെ കൂടെ ഒരു ഉടമ്പടി സ്ഥാപിച്ചതുമാണ്. ഇതുവഴി, ദേവാ, ഞാൻ വലിയ സന്തതിയെ പോഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഏതസ്മിംസ്തു തഥാഭൂതേ നാന്യം ഹിംസിതുമുത്സഹേ । ക്രീഡസേ കാമകാരേണ ദേവരാജ യഥേച്ഛകമ്
ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ, ഞാൻ മറ്റാരെയും ഹാനിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല. ദേവരാജാ, നീ ഇഷ്ടംപോലെ കളിക്കുന്നു.
സോഽഹം പ്രാണാന്വിമോക്ഷ്യാമി തഥാ പരിജനോ മമ। യേ ച ഭൃത്യാ മമ ഗൃഹേ പ്രീതിമാന്ഭവ വാസവ
അതിനാൽ ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും, എന്റെ കുടുംബവും അങ്ങനെ തന്നെ. എന്റെ വീട്ടിലുള്ള ഭൃത്യന്മാരും. സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കണം, വാസവാ.
ശ്രുത്വാ സുപര്ണവചനം സുമുഖോ ദുര്മുഖസ്തദാ। ത്യക്ത്വാ രൂപം വിവര്ണസ്തു സര്പരൂപധരോഽഭവത് । ഗത്വാ വിഷ്ണുസമീപം തു പാദപീഠം സമാശ്ലിഷത്
സൂപർണ്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സുമുഖനും ദുര്മുഖനും അപ്പോൾ തങ്ങളുടെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, നിറം കെട്ടുപോയി, പാമ്പുകളുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു. അവർ വിഷ്ണുവിന്റെ അടിപീഠം ചേർന്നു പിടിച്ചു.