സേയമാപന്മഹാഘോരാ കുരുഷ്വേവ സമുത്ഥിതാ । ഉപേക്ഷ്യമാണാ കൌരവ്യ പൃഥിവീം ഘാതയിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ ദുരന്തം കുരുക്കളിൽ തന്നെയാണ് ഉയർന്നത്, കൌരവനേ; ഇതിനെ അവഗണിച്ചാൽ ഭൂമി തന്നെ നശിക്കും.
ശക്യാ ചേയം ശമയിതും ത്വം ചേദിച്ഛസി ഭാരത । ന ദുഷ്കരോ ഹ്യത്ര ശമോ മതോ മേ ഭരതര്ഷഭ
ഇത് നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ തീർക്കാൻ കഴിയും, ഭാരതാ; ഇവിടെ സമാധാനം നേടുന്നത് എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നില്ല, ഭാരതന്മാരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനേ.
ത്വയ്യധീനഃ ശമോ രാജന്മയി ചൈവ വിശാംപതേ । പുത്രാന്സ്ഥാപയ കൌരവ്യ സ്ഥാപയിഷ്യാമ്യഹം പരാന്
രാജാവേ, സമാധാനം നിന്റെ കൈയിലും എന്റെ കൈയിലുമാണ്, ജനങ്ങളുടെ അധിപനേ; നിന്റെ മക്കളെ നീ നിയന്ത്രിക്കൂ, ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെ നിയന്ത്രിക്കും.
ആജ്ഞാ തവ ഹി രാജേന്ദ്ര കാര്യാ പുത്രൈഃ സഹാന്വയൈഃ । ഹിതം ബലവദപ്യേഷാം തിഷ്ഠതാം തവ ശാസനേ
രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവേ, നിന്റെ ആജ്ഞ നിന്റെ മക്കളും അനുയായികളും നിർബന്ധമായും പാലിക്കണം, അതു കഠിനമായാലും, അവർ നിന്റെ ഭരണത്തിൽ കഴിയുന്നിടത്തോളം.
തവ ചൈവ ഹിതം രാജന്പാണ്ഡവാനാമഥോ ഹിതമ് । ശമേ പ്രയതമാനസ്യ തവ ശാസനകാങ്ക്ഷിണഃ
രാജാവേ, നിനക്കും പാണ്ഡവർക്കും നല്ലതായതെല്ലാം നിന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് സമാധാനത്തിനായി നീ ശ്രമിച്ചാൽ സാധിക്കും.
സ്വയം നിഷ്ഫലമാലക്ഷ്യ സംവിധത്സ്വ വിശാംപതേ । സഹായഭൂതാ ഭരതാസ്തവൈവ സ്യുര്ജനേശ്വര
നിന്റെ ശ്രമങ്ങൾ ഫലപ്രദമല്ലെന്ന് നീ കാണുമ്പോൾ, നീയേത് ക്രമീകരണം നടത്തണം, ജനങ്ങളുടെ അധിപനേ; ഭാരതന്മാർ നിന്റെ കൂട്ടായ്മയാകും.
ധര്മാര്ഥയോസ്തിഷ്ഠ രാജന്പാണ്ഡവൈരഭിരക്ഷിതഃ । ന ഹി ശക്യാസ്തഥാഭൂതാ യത്നാദപി നരാധിപ
ധർമ്മത്തിലും ലാഭത്തിലും ഉറച്ചു നിൽക്കൂ, രാജാവേ, പാണ്ഡവർ നിന്നെ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ; അത്തരം മഹാത്മാക്കളെ യാതൊരു ശ്രമത്താലും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല, മനുഷ്യരിൽ അധിപനേ.
ന ഹി ത്വാം പാണ്ഡവൈര്ജേതും രക്ഷ്യമാണം മഹാത്മഭിഃ । ഇന്ദ്രോപി ദേവൈഃ സഹിതഃ പ്രസഹേത കുതോ നൃപാഃ
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ നിന്നെ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇന്ദ്രനും നിന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; പിന്നെ സാധാരണ രാജാക്കന്മാർക്ക് എങ്ങനെ കഴിയും?
യത്ര ഭീഷ്മശ്ച ദ്രോണശ്ച കൃപഃ കര്ണോ വിവിംശതിഃ । അശ്വത്ഥാമാ വികര്ണശ്ച സോമദത്തോഽഥ ബാഹ്ലികഃ
അവിടെ ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കൃപനും കർണ്ണനും വിവിംശതിയും അശ്വത്താമനും വികർണ്ണനും സോമദത്തനും ബാഹ്ലികനും ഉണ്ട്,
സൈന്ധവശ്ച കലിങ്ഗശ്ച കാമ്ഭോജശ്ച സുദക്ഷിണഃ । യുധിഷ്ഠിരോ ഭീമസേനഃ സവ്യസാചീ യമൌ തഥാ
സിന്ധുരാജാവും കലിംഗരാജാവും കാംഭോജനും സുദക്ഷിണനും യുധിഷ്ഠിരനും ഭീമസേനനും അർജുനനും ഇരട്ട സഹോദരന്മാരും ഉണ്ട്,
സാത്യകിശ്ച മഹാതേജാ യുയുത്സുശ്ച മഹാരഥഃ । കോ നു താന്വിപരീതാത്മാ യുദ്ധ്യേത ഭരതര്ഷഭ
മഹാശക്തിയുള്ള സാത്യകിയും മഹാരഥിയായ യുയുത്സുവും ഉണ്ട്. ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ഇവരെ എതിർത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആരാണ് മനസ്സില്ലാതെ തയ്യാറാകുക?
ലോകസ്യേശ്വരതാം ഭൂയഃ ശത്രുഭിശ്ചാപ്യധൃഷ്യതാമ്। പ്രാപ്സ്യസി ത്വമമിത്രഘ്ന സഹിതഃ കുരുപാണ്ഡവൈഃ
കുരുക്കളും പാണ്ഡവരും ചേർന്ന് നിന്നാൽ, ശത്രുക്കൾക്ക് അജേയത്വവും ലോകത്തിന്റെ ആധിപത്യവും നീ നേടും, ശത്രുനാശകനേ.
തസ്യ തേ പൃഥിവീപാലാസ്ത്വത്സമാഃ പൃഥിവീപതേ । ശ്രേയാംസശ്ചൈവ രാജാനഃ സന്ധാസ്യന്തേ പരന്തപ
ഭൂമിപതിയായ രാജാവേ, നിനക്കു തുല്യരും അതിലും ശ്രേഷ്ഠരായ മറ്റു രാജാക്കന്മാർ സഖ്യതയ്ക്ക് വന്നു ചേരും, ശത്രുനാശകനേ.
സ ത്വം പുത്രൈശ്ച പൌത്രൈശ്ച പിതൃഭിര്ഭ്രാതൃഭിസ്തഥാ । സുഹൃദ്ഭിഃ സര്വതോ ഗുപ്തഃ സുഖം ശക്ഷ്യസി ജീവിതും
നിന്റെ പുത്രന്മാരും മക്കളും പിതാക്കളും സഹോദരന്മാരും സുഹൃത്തുക്കളും ചുറ്റും നിന്നാൽ, നീ എല്ലാ ദിശകളിലും സുരക്ഷിതനായി സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയും.
ഏതാനേവ പുരോധായ യത്കൃത്യ ച യഥാ പുരാ। അഖിലാം ഭോക്ഷ്യസേ സര്വാം പൃഥിവീം പൃഥിവീപതേ
ഈ മഹാന്മാരെ മുൻപിൽ വെച്ച്, മുമ്പുപോലെ നീ മുഴുവൻ ഭൂമി ആസ്വദിക്കാം, ഭൂമിപതിയായ രാജാവേ.
ഏതൈര്ഹി സഹിതഃ സര്വൈഃ പാണ്ഡവൈഃ സ്വൈശ്ച ഭാരത । അന്യാന്വിജേഷ്യസേ ശത്രൂനേഷ സ്വാര്ഥസ്തവാഖിലഃ
ഭാരതപുത്രാ, പാണ്ഡവന്മാരും നിന്റെ കുടുംബവും കൂടെ നിന്നാൽ, നീ മറ്റു ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും; ഇതാണ് നിന്റെ മുഴുവൻ ലാഭം.
തൈരേവോപാര്ജിതാം ഭൂമിം ഭോക്ഷ്യസേ ച പരന്തപ । യദി സംപത്സ്യസേ പുത്രൈഃ സഹാമാത്യൈര്നരാധിപ
പുത്രന്മാരോടും മന്ത്രിമാരോടും കൂടെ നീ ഐശ്വര്യത്തോടെ ജീവിച്ചാൽ, അവർ നേടിയ ഭൂമി നീ ആസ്വദിക്കും, ശത്രുനാശകനായ രാജാവേ.
സംയുഗേ വൈ മഹാരാജ ദൃശ്യതേ സുമഹാന്ക്ഷയഃ। ക്ഷയേ ചോഭയതോ രാജന്കം ധര്മമനുപശ്യസി
മഹാരാജാവേ, യുദ്ധത്തിൽ വലിയ നാശം കാണാം. ഇങ്ങനെ ഇരുവശത്തും നാശം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, നീ എന്താണ് ധർമ്മം എന്ന് കരുതുന്നു?
പാണ്ഡവൈര്നിഹതൈഃ സങ്ഖ്യേ പുത്രൈര്വാപി മഹാബലൈഃ । യദ്വിന്ദേഥാഃ സുഖം രാജംസ്തദ്ബ്രൂഹി ഭരതര്ഷഭ
പാണ്ഡവന്മാരോ അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാരോ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ നിന്നു സന്തോഷം ലഭിക്കുമോ, രാജാവേ? അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അത് പറയൂ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ.
ശൂരാശ്ച ഹി കൃതാസ്ത്രാശ്ച സര്വേ യുദ്ധാഭികാങ്ക്ഷിണഃ। പാണ്ഡവാസ്താവകാശ്ചൈവ താന്രക്ഷ മഹതോ ഭയാത്
പാണ്ഡവരും നിന്റെവരും എല്ലാവരും ധൈര്യശാലികളും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹമുള്ളവരുമാണ്. അവരെ വലിയ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം.
ന പശ്യേമ കുരൂന്സര്വാന്പാണ്ഡവാംശ്ചൈവ സംയുഗേ। ക്ഷീണാനുഭയതഃ ശൂരാന്രാഥിനോ രഥിഭിര്ഹതാന്
യുദ്ധത്തിൽ വീരന്മാരായ കുരുക്കളെയും പാണ്ഡവന്മാരെയും, ഇരുവശത്തും രഥികളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവരായി നാം കാണേണ്ടതില്ല.
സമവേതാഃ പൃഥിവ്യാം ഹി രാജാനോ രാജസത്തമ । അമര്ഷവശമാപന്നാ നാശയേയുരിമാഃ പ്രജാഃ
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഭൂമിയിൽ ഒന്നിച്ചു കൂടിയ രാജാക്കന്മാർ കോപത്തിന്റെ അധീനരായാൽ, ഈ ജനങ്ങളെ അവർ നശിപ്പിക്കും.
ത്രാഹി രാജന്നിമം ലോകം ന നശ്യേയുരിമാഃ പ്രജാഃ। ത്വയി പ്രകൃതിമാപന്നേ ശേഷഃ സ്യാത്കുരുനന്ദന
രാജാവേ, ഈ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കണം, ജനങ്ങൾ നശിക്കാതിരിക്കാൻ. നീ സമാധാനത്തോടു മുഖം തിരിച്ചാൽ, കുറെയെങ്കിലും പേർ ശേഷിക്കും, കുരുനന്ദനാ.
ശുക്ലാ വാദന്യാ ഹ്രീമന്ത ആര്യാഃ പുണ്യാഭിജാതയഃ ।। അന്യോന്യസചിവാ രാജംസ്താന്പാഹി മഹതോ ഭയാത്
അവർ ശുദ്ധരും ദാനശീലികളും ലജ്ജാശീലികളും ഉന്നതരായവരും പുണ്യവംശജന്മാരുമാണ്. പരസ്പരം സഖ്യമായിരിക്കുന്ന ഈ രാജാക്കന്മാരെ വലിയ ഭീഷണിയിൽ നിന്ന് നീ രക്ഷിക്കണം.
ശിവേനേമേ ഭൂമിപാലാഃ സമാഗമ്യ പരസ്പരമ്। സഹ ഭുക്ത്വാ ച പീത്വാ ച പ്രതിയാന്തു യഥാഗൃഹമ്
ഭൂമിയുടെ രാജാക്കന്മാർ സമാധാനത്തോടെ തമ്മിൽ കൂടിയാൽ, ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് പാനം ചെയ്തു, മുമ്പുപോലെ സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങട്ടെ.
സുവാസസഃ സ്രഗ്വിണശ്ച സത്കൃതാ ഭരതര്ഷഭ । അമര്ഷം ച നിരാകൃത്യ വൈരാണി ച പരന്തപ
ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, മനോഹര വസ്ത്രം ധരിച്ചും പുഷ്പമാലകൾ അണിഞ്ഞും ആദരിക്കപ്പെട്ടും, ശത്രുനാശകനേ, അവർ കോപവും വൈരവും ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ.
ഹാര്ദം യത്പാണ്ഡവേഷ്വാസീത്പ്രാപ്തോഽസ്മിന്നായുഷഃ ക്ഷയേ । തദേവ തേ ഭവത്വദ്യ സന്ധത്സ്വ ഭരതര്ഷഭ
പാണ്ഡവന്മാരോടുള്ള കരുണയും സ്നേഹവും അവരുടെ ജീവന് അപകടത്തിലായിരുന്നപ്പോള് നിന്റെ ഹൃദയത്തില് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, അതേ മനോഭാവം ഇന്നും നിനക്കുണ്ടാകട്ടെ, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ബാലാ വിഹീനാഃ പിത്രാ തേ ത്വയൈവ പരിവര്ധിതാഃ । താന്പാലയ യഥാന്യായം പുത്രാംശ്ച ഭരതര്ഷഭ
അവരെ പിതാവിനാല് വിട്ടുപോയ ബാല്യത്തില് നീയായിരുന്നു വളര്ത്തിയത്; അതിനാല് നീ അവരെ നീയെന്നതുപോലെ നീതിയനുസരിച്ച് സംരക്ഷിക്കണം, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ഭവതൈവ ഹി രക്ഷ്യാസ്തേ വ്യസനേഷു വിശേഷതഃ। മാ തേ ധര്മസ്തഥൈവാര്ഥോ നശ്യേത ഭരതര്ഷഭ
പ്രത്യേകിച്ച് കഷ്ടകാലങ്ങളില് അവരെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് നിനക്കാണ്; നിന്റെ നീതിയും സമ്പത്തും നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ആഹുസ്ത്വാം പാണ്ഡവാ രാജന്നഭിവാദ്യ പ്രസാദ്യ ച। ഭവതഃ ശാസനാദ്ദുഃഖസമുഭൂതം സഹാനുഗൈഃ
രാജാവേ, പാണ്ഡവന്മാര് നിന്നെ വണങ്ങി, നിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടി, നിന്റെ കല്പനപ്രകാരം തങ്ങളുടേയും അനുചരന്മാരുടേയും കൂടെ ദു:ഖം സഹിച്ചിരിക്കുന്നു.