ഏതദ്ധി രുചിരാകാരൈഃ പ്രാസാദൈരുപശോഭിതമ് । ശിവം ച രമണീയം ച സര്വര്തു സുമഹാധനമ്
ഈ വീട് മനോഹരമായ കൊട്ടാരങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, എല്ലാ കാലത്തും അനുയോജ്യവും, ഐശ്വര്യപൂർണ്ണവും, ശുഭകരവും ആകുന്നു.
സര്വമസ്മിന്ഗൃഹേ രത്നം മമ ദുര്യോധനസ്യ ച। യദ്യദര്ഹതി വാര്ഷ്ണേയസ്തത്തദ്ദേയമസംശയമ്
ഈ വീട്ടിലെ എല്ലാ നിധികളും എന്റെതും ദുര്യോധനന്റെയും ആകുന്നു. വാര്ഷ്ണേയന് അർഹമായതെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതെല്ലാം സംശയമില്ലാതെ അവനു നൽകണം.
രാജന്ബഹുമതശ്ചാസി ത്രൈലോക്യസ്യാപി സത്തമഃ। സംഭാവിതശ്ച ലോകസ്യ സംമതശ്ചാസി ഭാരത
രാജാവേ, ത്രിലോകത്തിലും ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനും, ഭാരതവംശത്തിലും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നവനും നീയാണു.
യത്ത്വമേവംഗതേ ബ്രൂയാഃ പശ്ചിമേ വയസി സ്ഥിതഃ। ശാസ്ത്രാദ്വാ സുപ്രതര്കാദ്വാ സുസ്ഥിരഃ സ്ഥവിരോ ഹ്യസി
ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം നിൽക്കുന്ന നീ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്, ശാസ്ത്രം കൊണ്ടോ നല്ല വിവേകത്താലോ, നിന്റെ സ്ഥിരതയും പ്രൗഢിയും കാണിക്കുന്നു.
ലേഖാ ശശിനിഭാഃ സൂര്യേ മഹോര്മിരിവ സാഗരേ। ധര്മസ്ത്വയി തഥാ രാജന്നിതി വ്യവസിതാഃ പ്രജാഃ
ചന്ദ്രന്റെ രേഖകൾ സൂര്യനിൽ കാണുന്നതുപോലെയും, വലിയ തിരകൾ സമുദ്രത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെയും, ജനങ്ങൾ നീയിലാണു ധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നതെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു, രാജാവേ.
സദൈവ ഭാവിതോ ലോകോ ഗുണൌഘൈസ്തവ പാര്ഥിവ । ഗുണാനാം രക്ഷണേ നിത്യം പ്രയതസ്വ സബാന്ധവഃ
രാജാവേ, ലോകം എല്ലായ്പ്പോഴും നിന്നെ ധാരാളം ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവനായി കണക്കാക്കുന്നു. നീയും നിന്റെ ബന്ധുക്കളും ആ ഗുണങ്ങൾ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കാൻ പരിശ്രമിക്കണം.
ആര്ജവം പ്രതിപദ്യസ്വ മാ ബാല്യാദ്ബ്രഹു നീനശഃ। രാജന്പുത്രാംശ്ച പൌത്രാംശ്ച സുഹൃദശ്ചൈവ സുപ്രിയാന്
നേരത്താവും സത്യത്തോടും ചേർന്ന് ജീവിക്കണം; ബാല്യത്താൽ നീചനാകരുത്. രാജാവേ, നിന്റെ മക്കളെയും മുമ്മക്കളെയും പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെയും സ്നേഹത്തോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
യത്ത്വം ദിത്സസി കൃഷ്ണായ രാജന്നതിഥയേ ബഹു । ഏതദന്യച്ച ദാശാര്ഹഃ പൃഥിവീമപി ചാര്ഹതി
രാജാവേ, നീ കൃഷ്ണനു അതിഥിയായി നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും അതിനേക്കാൾ കൂടുതലും ദാശാർഹന് അർഹതയുണ്ട്; ഭൂമി മുഴുവനും പോലും.
ന തു ത്വം ധര്മമുദ്ദിശ്യ തസ്യ വാ പ്രിയകാരണാത്। ഏതദ്ദിത്സസി കൃഷ്ണായ സത്യേനാത്മാനമാലഭേ
പക്ഷേ, നീ ധർമ്മം കൊണ്ടോ കൃഷ്ണനോടുള്ള സ്നേഹത്താലോ ഇതു നൽകുന്നില്ല; സത്യമായി ഞാൻ പറയുന്നു.
മായൈഷാ സത്യമേവൈതച്ഛദ്മൈതദ്ഭൂരിദക്ഷിണാ । ജാനാമി ത്വന്മതം രാജന്ഗൂഢം ബാഹ്യേന കര്മണാ
ഇത് വഞ്ചനയല്ല, സത്യമാണ്; ഈ ദാനത്തിന്റെ പുറം കാണിക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു നാടകമാണ്. രാജാവേ, പുറത്തു കാണിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾക്കു പിന്നിലെ നിന്റെ മനസ്സു ഞാൻ അറിയുന്നു.
പഞ്ച പഞ്ചൈവ ലിപ്സ്യന്തി ഗ്രാമകാന്പാണ്ഡവാ നൃപ । ന ച ദിത്സസി തേഭ്യസ്താംസ്തച്ഛമം ന കരിഷ്യസി
പാണ്ഡവർ ഓരോരുത്തരും അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, രാജാവേ. എന്നാൽ നീ അവർക്കു അതും നൽകാൻ തയ്യാറല്ല; സമാധാനം ചെയ്യാൻ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല.
അര്ഥേന തു മഹാബാഹും വാര്ഷ്ണേയം ത്വം ജിഹീര്ഷസി । അനേന ചാപ്യുപായേന പാണ്ഡവേഭ്യോ വിഭേത്സ്യസി
വാര്ഷ്ണേയനെ ധനത്തോടെ സ്വന്തമാക്കാനും, ഈ മാർഗ്ഗം ഉപയോഗിച്ച് പാണ്ഡവരെ ഭയപ്പെടുത്താനും നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന ച വിത്തേന ശക്യോഽസൌ നോദ്യമേന ന ഗര്ഹയാ। അന്യോ ധനഞ്ജയാത്കര്തുമേതത്തത്ത്വം ബ്രവീമി തേ
പക്ഷേ, അവനെ ധനത്താലോ ശ്രമത്താലോ അപമാനത്താലോ വഴിതിരിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല; ധനഞ്ജയനല്ലാതെ മറ്റാരും ഇതു സാധ്യമാക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു.
വേദ കൃഷ്ണസ്യ മാഹാത്മ്യം വേദാസ്യ ദൃഢഭക്തിതാമ്। അത്യാജ്യമസ്യ ജാനാമി പ്രാണൈസ്തുല്യം ധനഞ്ജയമ്
കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വവും അവന്റെ ഉറച്ച ഭക്തിയും ഞാൻ അറിയുന്നു; ധനഞ്ജയൻ അവനു ജീവനെപ്പോലും പ്രിയനാണ്, അവനെ വിട്ടുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല.
അന്യത്കുമ്ഭാദപാംപൂര്ണാദന്യത്പാദാവസേചനാത്। അന്യത്കുശലസംപ്രശ്നാന്നൈവേക്ഷ്യതി ജനാര്ദനഃ
പൂർണ്ണമായ ഒരു കലശത്തിലെ വെള്ളവും കാലുകഴുകാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വെള്ളവും, അല്ലെങ്കിൽ സൗജന്യമായി ചോദിക്കുന്ന ആശംസകളും, ജനാർദ്ദനൻ ഒരുപോലെയായി കണക്കാക്കില്ല.
യത്ത്വസ്യ പ്രിയമാതിഥ്യം മാനാര്ഹസ്യ മഹാത്മനഃ । തദസ്മൈ ക്രിയതാം രാജന്മാനാര്ഹോഽസൌ ജനാര്ദനഃ
ഈ മഹാത്മാവായ അതിഥിക്ക് അർഹമായ ആദരവും സ്നേഹവും നൽകണം, രാജാവേ; ജനാർദ്ദനൻ അതിനർഹനാണ്.
ആശംസമാനഃ കല്യാണം കുരൂനഭ്യേതി കേശവഃ । യേനൈവ രാജന്നര്ഥേന തദേവാസ്മാ ഉപാകുരു
കേശവൻ കുരുക്കളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് ഇവിടേക്ക് വരുന്നു. രാജാവേ, അവൻ എന്തിനായി വന്നിട്ടുണ്ടോ, അതെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി നീ ചെയ്യണം.
ശമമിച്ഛതി ദാശാര്ഹസ്തവ ദുര്യോധനസ്യ ച। പാണ്ഡവാനാം ച രാജേന്ദ്ര തദസ്യ വചനം കുരു
ദാശാർഹപുത്രൻ നിന്റെ, ദുര്യോധനന്റെയും പാണ്ഡവന്മാരുടെയും സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, രാജേന്ദ്രാ. അതിനാൽ അവന്റെ ഉപദേശം നീ അനുസരിക്കണം.
പിതാഽസി രാജന്പുത്രാസ്തേ വൃദ്ധസ്ത്വം ശിശവഃ പരേ। വര്തസ്വ പിതൃവത്തേഷു വര്തന്തേ തേ ഹി പുത്രവത്
രാജാവേ, നീ അച്ഛനാണ്, അവർ മക്കളാണ്; നീ മുതിർന്നവനാണ്, അവർ ബാലരാണ്. നീ അവരോട് അച്ഛനുപോലെ പെരുമാറണം, കാരണം അവർ നിനക്കു മക്കളെപ്പോലെ പെരുമാറുന്നു.
യദാഹ വിദുരഃ കൃഷ്ണേ സര്വം തത്സത്യമച്യുതേ। അനുരക്തോ ഹ്യസംഹാര്യഃ പാര്ഥാന്പ്രതി ജനാര്ദനഃ
വിദുരൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞത് എല്ലാം അച്യുതനേക്കുറിച്ച് സത്യമാണ്. ജനാർദ്ദനൻ പാണ്ഡവന്മാരോടു അതീവ സ്നേഹവും അചഞ്ചലതയും കാണിക്കുന്നു.
യത്തത്സത്കാരസംയുക്തം ദേയം വസു ജനാര്ദനേ । അനേകരൂപം രാജേന്ദ്ര ന തദ്ദേയം കദാചന
രാജേന്ദ്രാ, ജനാർദ്ദനന് ആദരവോടും സമ്മാനങ്ങളോടും കൂടിയ ആദരം എത്ര രൂപത്തിൽ വേണമെങ്കിലും നൽകേണ്ടതാണു, അതൊരിക്കലും ഒഴിവാക്കരുത്.
ദേശഃ കാലസ്തഥാഽയുക്തോ ന ഹി നാര്ഹതി കേശവഃ । മംസ്യത്യധോക്ഷജോ രാജന്ഭയാദര്ചതി മാമിതി
സ്ഥലവും സമയവും യോജിച്ചില്ലെങ്കിലും കേശവന് ആദരം അർഹതയുണ്ട്; അല്ലെങ്കിൽ അദ്ധോക്ഷജൻ 'ഭയത്താൽ ആണ് എനിക്ക് ആദരം ചെയ്യുന്നത്' എന്ന് കരുതും.
അവമാനശ്ച യത്ര സ്യാത്ക്ഷത്രിയസ്യ വിശാംപതേ। ന തത്കുര്യാദ്ബുധഃ കാര്യമിതി മേ നിശ്ചിതാ മതിഃ
ജനാധിപതിയായ രാജാവേ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ക്ഷത്രിയൻ അവമാനിക്കപ്പെടുന്നിടത്ത്, ഒരു ജ്ഞാനി അങ്ങനെ ചെയ്യരുത് — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച അഭിപ്രായം.
സ ഹി പൂജ്യതമോ ലോകേ കൃഷ്ണഃ പൃഥുലലോചനഃ । ത്രയാണാമപി ലോകാനാം വിദിതം മമ സര്വഥാ
പലകണ്ണുള്ള കൃഷ്ണൻ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഇതെനിക്ക് ഉറപ്പായാണ് അറിയുന്നത്.
ന തു തസ്മൈ പ്രദേയം സ്യാത്തഥാ കാര്യഗതിഃ പ്രഭോ । വിഗ്രഹഃ സമുപാരബ്ധോ ന ഹി ശാമ്യത്യവിഗ്രഹാത്
അവനു ഒന്നും നൽകാതെ അങ്ങനെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുകയാണെങ്കിൽ, പ്രഭുവേ, അപ്പോൾ കലഹം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു; കലഹം ഇല്ലാതെ അത് അവസാനിക്കില്ല.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ഭീഷ്മഃ കുരുപിതാമഹഃ। വൈചിത്രവീര്യം രാജാനമിദം വചനമബ്രവീത്
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കുരുക്കളുടെ പിതാമഹനായ ഭീഷ്മൻ, വൈचित्रവീര്യന്റെ മകനായ രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
സത്കൃതോഽസത്കൃതോ വാഽപി ന ക്രുധ്യേത ജനാര്ദനഃ । `നാവമംസ്യത്യവജ്ഞാതൄനവജ്ഞാതോഽപി കേശവഃ।' നാലമേനമവജ്ഞാതും നാവജ്ഞേയോ ഹി കേശവഃ
ആദരിക്കപ്പെട്ടാലും അവമാനിക്കപ്പെട്ടാലും ജനാർദ്ദനൻ കോപിക്കാറില്ല; അവമാനിക്കപ്പെട്ടാലും കേശവൻ അവമാനിച്ചവരെ അവഹേളിക്കില്ല. അവനെ അവഹേളിക്കാൻ പാടില്ല, അവനെ അവഹേളിക്കേണ്ടതുമല്ല.
യത്തു കാര്യം മഹാബാഹോ മനസാ കാര്യതാം ഗതമ് । സര്വോപായൈര്ന തച്ഛക്യം കേനചിത്കര്തുമന്യഥാ
മഹാബാഹുവേ, മനസ്സിൽ ഉറച്ച തീരുമാനമായ കാര്യങ്ങൾ ആരും എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മാറ്റാൻ കഴിയില്ല.
സ യദ്ബ്രൂയാന്മഹാബാഹുസ്തത്കാര്യമവിശങ്കയാ । വാസുദേവേന തീര്ഥേന ക്ഷിപ്രം സംശാഭ്യ പാണ്ഡവൈഃ
മഹാബാഹുവായവൻ എന്ത് പറയുന്നുവോ, അതു സംശയമില്ലാതെ ചെയ്യണം; വാസുദേവൻ അതു പെട്ടെന്ന് പാണ്ഡവന്മാരെ അറിയിക്കട്ടെ.
ധര്മ്യമര്ഥ്യം ച ധര്മാത്മാ ധ്രുവം വക്താ ജനാര്ദനഃ। തസ്മിന്വാച്യാഃ പ്രിയാ വാചോ ഭവതാ ബാന്ധവൈഃ സഹ
ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ജനാർദ്ദനൻ നിർബന്ധമായും നീതിയുള്ളതും ഉപകാരപ്രദവുമായതും സംസാരിക്കും; അവനോട് നീ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കണം.