സാത്യകിം ച മഹാവീര്യം വിരാടം ച മഹാത്മജമ്। ദ്രുപദം ച മഹാമാത്യം ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം ച മാധവ
വലിയ വീര്യശാലിയായ സാത്യകി, മഹാത്മാവായ വിരാടൻ, മഹാമന്ത്രിയായ ദ്രുപദൻ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, മാധവ,
കാശിരാജം ച വിക്രാന്തം ധൃഷ്ടകേതും ച ചേദിപമ് । മാംസശോണിതഭൃന്മര്ത്യഃ പ്രതിയുധ്യേത കോ യുധി
വീരനായ കാശിരാജാവും, ചെദിരാജാവായ ധൃഷ്ടകേതുവും — മാംസവും രക്തവും ഉള്ള മനുഷ്യരിൽ ആരാണ് ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപ്പെടുക?
സ ഭവാന്ഗമനാദേവ സാധയിഷ്യത്യസംശയമ്। ഇഷ്ടമര്ഥം മഹാബാഹോ ധര്മരാജസ്യ കേവലമ്
മഹാബാഹുവായവനേ, നീ പോയാൽ മാത്രം മതിയാകും; നീ ധർമ്മരാജാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിർബന്ധമായും സാധിപ്പിക്കും.
വിദുരശ്ചൈവ ഭീഷ്മശ്ച ദ്രോണശ്ച സഹബാഹ്ലികഃ । ശ്രേയഃ സമര്ഥാ വിജ്ഞാതുമുച്യമാനാസ്ത്വയാഽനഘ
വിദുരനും ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും ബാഹ്ലികനും നിന്റെ വാക്ക് കേട്ടാൽ നല്ലതെന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ളവരാണ്, പാപമില്ലാത്തവനേ.
തേ ചൈനമനുനേഷ്യന്തി ധൃതരാഷ്ട്രം ജനാധിപമ് । തം ച പാപസമാചാരം സഹാമാത്യം സുയോധനമ്
അവർ ധൃതരാഷ്ട്രരാജാവിനെയും, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള സുയോധനനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരെയും സമ്മതിപ്പിക്കും.
ശ്രോതാ ചാര്ഥസ്യ വിദുരസ്ത്വം ച വക്താ ജനാര്ദന । കമിവാര്ഥം നിവര്തന്തം സ്ഥാപയേതാം ന വര്ത്മനി
ഈ കാര്യത്തിൽ വിദ്യുരൻ കേൾക്കുന്നവനാണ്, നീ സംസാരിക്കുന്നവനാണ്, ജനാർദ്ദന; നിങ്ങളിരുവരും ശരിയായ വഴി കാണിച്ചാൽ, ആരാണ് അതിനെ തടയാൻ കഴിയുക?
യദേതത്കഥിതം രാജ്ഞാ ധര്മ ഏഷ സനാതനഃ। യഥാ ച യുദ്ധമേവ സ്യാത്തഥാ കാര്യമരിന്ദമ
രാജാവ് പറഞ്ഞത് നിത്യമായ ധർമ്മമാണ്; എങ്കിലും, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ, യുദ്ധം സംഭവിക്കേണ്ടതുപോലെ നീ പ്രവർത്തിക്കണം.
യദി പ്രസമമിച്ഛേയുഃ കുരവഃ പാണ്ഡവൈഃ സഹ। തഥാപി യുദ്ധം ദാശാര്ഹ യോജയേഥാഃ സഹൈവ തൈഃ
കുരുക്കൾ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം സമാധാനം ആഗ്രഹിച്ചാലും, ദാശാർഹ, നീ അവരോടൊപ്പം യുദ്ധം നടത്തണം.
കഥം നു ദൃഷ്ട്വാ പാഞ്ചാലീം തഥാ കൃഷ്ണ സഭാഗതാമ്। അവധേന പ്രശാമ്യേത മമ മന്യുഃ സുയോധനേ
പാഞ്ചാലി അങ്ങനെ സഭയിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടത് കണ്ടശേഷം, സുയോധനനോടുള്ള എന്റെ കോപം അവന്റെ മരണമില്ലാതെ ശമിക്കുമോ?
യദി ഭീമാര്ജുനൌ കൃഷ്ണ ധര്മരാജശ്ച ധാര്മികഃ । ധര്മമുത്സൃജ്യ തേനാഹം യോദ്ധുമിച്ഛാമി സംയുഗേ
ഭീമനും അർജുനനും ധാർമ്മികനായ ധർമ്മരാജാവും ധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, കൃഷ്ണ, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ പോരാടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ബ്രൂഹി മദ്വചനം കൃഷ്ണ സുയോധനമപണ്ഡിതമ്। കൃച്ഛ്രേ വനേ വാ വസ്തവ്യം പുരേ വാ നാഗസാഹ്വയേ
കൃഷ്ണാ, നീ എന്റെ വാക്ക് സുവ്യക്തമായി സുവ്യോധനനോട് പറയണം: അവൻ ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനാണ്. അവൻ കഷ്ടതയോടെ കാട്ടിൽ ജീവിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ നാഗസാഹ്വയ എന്ന നഗരത്തിൽ താമസിക്കണം.
സത്യമാഹ മഹാബാഹോ സഹദേവോ മഹാമതിഃ। ദുര്യോധനവധേ ശാന്തിസ്തസ്യ കോപസ്യ മേ ഭവേത്
വലിയ ഭുജശക്തിയുള്ള, ബുദ്ധിമാനായ സഹദേവൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. ദുര്യോധനനെ കൊല്ലുമ്പോഴാണ് എന്റെ കോപം ശമിക്കപ്പെടുക, അപ്പോൾ മാത്രമേ സമാധാനം ഉണ്ടാകൂ.
ന ജാനാസി യഥാ ദൃഷ്ട്വാ ചീരാജിനധരാന്വനേ। തവാപി മന്യുരുദ്ധൂതോ ദുഃഖിതാന്പ്രേക്ഷ്യ പാണ്ഡവാന്
നീ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, കാട്ടിൽ ചീരം തൂക്കി ജീവിക്കുന്ന പാണ്ഡവന്മാരെ കണ്ടാൽ, അവർക്കുള്ള ദു:ഖം കണ്ടു നിന്റെ മനസ്സിലും കോപം ഉയരും.
തസ്മാന്മാദ്രീസുതഃ ശൂരോ യദാഹ രണകര്കശഃ। വചനം സര്വയോധാനാം തന്മതം പുരുഷോത്തമ
അതുകൊണ്ട്, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യശാലിയായ മാദ്രിദേവിയുടെ മകൻ പറഞ്ഞത് എല്ലാ യോദ്ധാക്കളുടെയും മനസ്സിലുള്ളതുതന്നെയാണ്, മഹാനായവനേ.
ഏവം വദി വാക്യം തു യുയുധാനേ മഹാമതൌ। സുഭീമഃ സിംഹനാദോഽഭൂദ്യോധാനാം തത്ര സര്വശഃ
പ്രജ്ഞാശാലിയായ യുയുദ്ധാനൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവിടെയുള്ള എല്ലാ യോദ്ധാക്കളിൽ നിന്നും സിംഹം പാറുന്ന പോലെ വലിയ ഉരുണ്ട ശബ്ദം ഉയർന്നു.
സര്വേ ഹി സര്വശോ വീരാസ്തദ്വചഃ പ്രത്യപൂജയന്। സാധുസാധ്വിതി ശൈനേയം ഹര്ഷയന്തോ യുയുത്സവഃ
എല്ലാ വീരന്മാരും ആ വാക്കുകൾ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ചു; യുദ്ധത്തിനായി ഉത്സുകരായവർ സത്യകിയെ 'നന്നായി പറഞ്ഞു, നന്നായി പറഞ്ഞു' എന്ന് ആവേശത്തോടെ അഭിനന്ദിച്ചു.
രാജ്ഞസ്തു വചനം ശ്രുത്വാ ധര്മാര്ഥസഹിതം ഹിതമ്। കൃഷ്ണാ ദാശാര്ഹമാസീനമബ്രവീച്ഛോകകര്ശിതാ
നീതിയും ധർമ്മവും നിറഞ്ഞ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദു:ഖത്തിൽ അലഞ്ഞിരുന്ന ദ്രൗപദി, ഇരുന്നിരുന്ന ദാശാർഹനായ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
സുതാ ദ്രുപദരാജസ്യ സ്വസിതായതമൂര്ധജാ । സംപൂജ്യ സഹദേവം ച സാത്യകിം ച മഹാരഥമ്
ദൃപദരാജാവിന്റെ മകളും നീണ്ട കറുത്ത മുടിയുള്ളവളുമായ അവൾ, സഹദേവനും മഹാരഥിയായ സത്യകിയും ആദരപൂർവ്വം അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ഭീമസേനം ച സംശാന്തം ദൃഷ്ട്വാ പരമദുര്മനാഃ । അശ്രുപൂര്ണേക്ഷണാ വാക്യമുവാചേദം മനസ്വിനീ
ഭീമസേനനെ ശാന്തനായതായി കണ്ടപ്പോൾ, അതീവ ദു:ഖിതയായ, മനസ്സുറപ്പുള്ള ദ്രൗപദി കണ്ണുനിറയെ കണ്ണീരോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
വിദിതം തേ മഹാബാഹോ ധര്മജ്ഞ മധുസൂദന । യഥാ നികൃതിമാസ്ഥായ ഭ്രംശിതാഃ പാണ്ഡവാഃ സുഖാത്
മഹാബാഹുവായ മധുസൂദനാ, നീ ധർമ്മത്തെ അറിയുന്നവനാണ്. പാണ്ഡവന്മാർ എങ്ങനെ വഞ്ചനയിലൂടെ സുഖത്തിൽ നിന്ന് തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു എന്ന് നിനക്ക് അറിയാം.
ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ പുത്രേണ സാമാത്യേന ജനാര്ദന। യഥാ ച സഞ്ജയോ രാജ്ഞാ മന്ത്രം രഹസി ശ്രാവിതഃ
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും ചേർന്ന്, ജനാർദ്ദനാ, രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം സഞ്ജയൻ രഹസ്യമായി എന്തെല്ലാം കേട്ടുവെന്ന് നിനക്ക് അറിയാം.
യുധിഷ്ഠിരസ്യ ദാശാര്ഹ തച്ചാപി വിദിതം തവ। യഥോക്തഃ സഞ്ജയശ്ചൈവ തച്ച സര്വം ശ്രുതം ത്വയാ
ദാശാർഹനായ കൃഷ്ണാ, യുദിഷ്ഠിരനോട് എന്തെല്ലാം പറഞ്ഞുവെന്നും, സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അതൊക്കെയും നിനക്ക് അറിയാം.
പഞ്ച നസ്താത ദീയന്താം ഗ്രാമാ ഇതി മഹാദ്യുതേ। അവിസ്ഥലം വൃകസ്ഥലം മാകന്ദീം വാരണാവതമ്
മഹോന്നതനായവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ മാത്രം തരിക: അവിസ്ഥല, വൃകസ്ഥല, മാകന്ദി, വാരണാവതം,
അവസാനം മഹാബാഹോ കംചിദേകം ച പഞ്ചമമ്। ഇതി ദുര്യോധനോ വാച്യഃ സുഹൃദശ്ചാസ്യ കേശവ
മഹാബാഹുവേ, അഞ്ചാമത്തേക്ക് ഏതെങ്കിലും ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമം താമസിക്കാൻ തരിക. ഇതാണ് ദുര്യോധനനും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും നീ പറയേണ്ടത്, കേശവാ.
ന ചാപി ഹ്യകരോദ്വാക്യം ശ്രുത്വാ കൃഷ്ണ സുയോധനഃ । യുധിഷ്ഠിരസ്യ ദാശാര്ഹ ശ്രീമതഃ സന്ധിമിച്ഛതഃ
എന്നാൽ കൃഷ്ണാ, ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും, സമാധാനം ആഗ്രഹിച്ച മഹത്വമുള്ള യുദിഷ്ഠിരന്റെ വാക്ക് സുവ്യോധനൻ അനുസരിച്ചില്ല.
അപ്രദാനേന രാജ്യസ്യ യദി കൃഷ്ണ സുയോധനഃ। സന്ധിമിച്ഛേന്ന കര്തവ്യം തത്ര ഗത്വാ കഥംചന
കൃഷ്ണാ, സുവ്യോധനൻ രാജ്യം നൽകാതെ സമാധാനം വേണമെന്ന് പറയുന്നുവെങ്കിൽ, നീ അവിടെ യാതൊരു വിധത്തിലും ഉടമ്പടി ചെയ്യരുത്.
ശക്ഷ്യന്തി ഹി മഹാബാഹോ പാണ്ഡവാഃ സൃഞ്ജയൈഃ സഹ। ധാര്തരാഷ്ട്രബലം ഘോരം ക്രുദ്ധം പ്രതിസമാസിതുമ്
മഹാബാഹുവേ, പാണ്ഡവന്മാർ ശ്രിഞ്ചയന്മാരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളുടെ ഭയങ്കരമായ സൈന്യത്തെ നേരിടാൻ കഴിയും.
ന ഹി സാമ്നാ ന ദാനേന ശക്യോഽര്ഥസ്തേഷു കശ്ചന । തസ്മാത്തേഷു ന കര്തവ്യാ കൃപാ തേ മധുസൂദന
അവരോട് സമാധാനത്തിലോ സമ്മാനത്തിലോ ഒന്നും നേടാനാവില്ല. അതുകൊണ്ട്, മധുസൂദനാ, അവർക്കു ദയ കാണിക്കേണ്ടതില്ല.
സാമ്നാ ദാനേന വാ കൃഷ്ണ യേ ന ശാമ്യന്തി ശത്രവഃ। യോക്തവ്യസ്തേഷു ദണ്ഡഃ സ്യാജ്ജീവിതം പരിരക്ഷതാ
കൃഷ്ണാ, സമാധാനത്തിലോ ദാനത്തിലോ ശത്രുക്കൾ ശാന്തരാകുന്നില്ലെങ്കിൽ, ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടതാണു.
തസ്മാത്തേഷു മഹാദണ്ഡഃ ക്ഷേപ്തവ്യഃ ക്ഷിപ്രമച്യുത। ത്വയാ ചൈവ മഹാബാഹോ പാണ്ഡവൈഃ സഹ സൃഞ്ജയൈഃ
അതിനാൽ, അച്യുതാ, നീയും പാണ്ഡവരും സൃഞ്ജയന്മാരും ചേർന്ന് അവർക്കു വേഗത്തിൽ വലിയ ശിക്ഷ നൽകണം.