യദാഽവസോ നന്ദനേ കാമരൂപീ സംവത്സരാണാമയുതം ശതാനാമ്। കിം കാരണം കാര്തയുഗപ്രധാന ഹിത്വാ ച ത്വം വസുധാമന്വപദ്യഃ
നന്ദനവനത്തിൽ നീ ഇഷ്ടരൂപം ധരിച്ചു ആയിരം ആയിരം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കൃതയുഗത്തിലെ പ്രധാനവനേ, നീ സ്വർഗ്ഗം വിട്ട് ഭൂമിയിൽ വന്നതിന്റെ കാരണം എന്താണ്?
ജ്ഞാതിഃ സുഹൃത്സ്വജനോ വാ യഥേഹ ക്ഷീണേ വിത്തേ ത്യജ്യതേ മാനവൈര്ഹി। തഥാ തത്ര ക്ഷീണപുണ്യം മനുഷ്യം ത്യജന്തി സദ്യഃ സേശ്വരാ ദേവസങ്ഘാഃ
ഇവിടെ സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സ്വന്തം ആളുകളും മനുഷ്യനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ, അവിടെ പുണ്യം തീർന്നാൽ ദേവന്മാരും അവരുടെ ഇശ്വരനും മനുഷ്യനെ ഉടൻ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
തസ്മിന്കഥം ക്ഷീണപുണ്യാ ഭവന്തി സംമുഹ്യതേ മേഽത്ര മനോഽതിമാത്രമ്। കിം വാ വിശിഷ്ടാഃ കസ്യ ധാമോപയാന്തി തദ്വൈ ബ്രൂഹി ക്ഷേത്രവിത്ത്വം മതോ മേ
അവിടെ എങ്ങനെ പുണ്യം തീർന്നുപോകുന്നു? ഇതിൽ എന്റെ മനസ്സ് വളരെ ആശങ്കയിലായിരിക്കുന്നു. ആരാണ് ഏത് ലോകം പ്രാപിക്കുന്നത്, എന്ത് പ്രത്യേകത കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്? ഇതെനിക്കു വിശദമായി പറയൂ, നീ ഈ കാര്യങ്ങളിൽ പ്രഗത്ഭനാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഇമം ഭൌമം നരകം തേ പതന്തി ലലാപ്യമാനാ നരദേവ സര്വേ। തേ കങ്കഗോമായുബലാശനാര്ഥേ ക്ഷീണേ പുണ്യേ ബഹുധാ പ്രവ്രജന്തി
രാജാവേ, ഈ ഭൂമിയിലെ നരകത്തിൽ വീഴുന്നവർ എല്ലാവരും കാക്ക, നായ്, ഒട്ടകക്കുരുവി തുടങ്ങിയവയുടെ ഭക്ഷണം തേടി അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു. പുണ്യം തീർന്നാൽ അവർ പല രൂപങ്ങളിൽ വലഞ്ഞു നടക്കുന്നു.
തസ്മാദേതദ്വര്ജനീയം നരേന്ദ്ര ദുഷ്ടം ലോകേ ഗര്ഹണീയം ച കര്മ। ആഖ്യാതം തേ പാര്ഥിവ സര്വമേവ ഭൂയശ്ചേദാനീം വദ കിം തേ വദാമി
അതുകൊണ്ടു, രാജാവേ, ലോകത്തിൽ ദുഷ്ടവും അപമാനിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ഒഴിവാക്കണം. ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഇനി എന്തെങ്കിലും കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, പറയൂ, ഞാൻ പറയാം.
യദാ തു താന്വിതുദന്തേ വയാംസി തഥാ ഗൃധ്രാഃ ശിതികണ്ഠാഃ പതങ്ഗാഃ। കഥം ഭവന്തി കഥമാഭവന്തി ന ഭൌമമന്യം നരകം ശൃണോമി
പക്ഷികൾ, കഴുകൻമാർ, കാക്കകൾ, കീടങ്ങൾ ഇവർ അവരെ ആക്രമിക്കുമ്പോൾ, ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു, അവർ എങ്ങനെ അങ്ങനെ ആകുന്നു? ഭൂമിയിൽ മറ്റൊരു നരകം ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല.
ഊര്ധ്വം ദേഹാത്കര്മണോ ജൃമ്ഭമാണാ- ദ്വ്യക്തം പൃഥിവ്യാമനുസംചരന്തി। ഇമം ഭൌമം നരകം തേ പതന്തി നാവേക്ഷന്തേ വര്ഷപൂഗാനനേകാന്
മരണം കഴിഞ്ഞ്, കർമ്മഫലങ്ങൾ പ്രകടമാകുമ്പോൾ, അവർ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവർ ഈ ഭൂമിയിലെ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു, അനവധി വർഷങ്ങൾ അതിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കാതെ.
ഷഷ്ടിം സഹസ്രാണി പതന്തി വ്യോമ്നി തഥാ അശീതിം പരിവത്സരാണി। താന്വൈ തുദന്തി പതതഃ പ്രപാതം ഭീമാ ഭൌമാ രാക്ഷസാസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാഃ
അവരിൽ അറുപതിനായിരം പേർ ആകാശത്തിലൂടെ വീഴുന്നു, എൺപത് വർഷം അവർ അലയുന്നു. വീഴുന്നവരെ ഭയങ്കരമായ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുള്ള ഭൂമിയിലെ രാക്ഷസന്മാർ കുത്തിപ്പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
യദേനസസ്തേ പതതസ്തുദന്തി ഭീമാ ഭൌമാ രാക്ഷസാസ്തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രാഃ। കഥം ഭവന്തി കഥമാഭവന്തി കഥംഭൂതാ ഗര്ഭഭൂതാ ഭവന്തി
വീഴുന്നവരെ ആ ഭയങ്കരമായ, മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുള്ള ഭൂമിയിലെ രാക്ഷസന്മാർ എങ്ങനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു? ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നു, അവരുടെയാവസ്ഥ എന്താണ്? അവർ എങ്ങനെ ഗർഭരൂപം പ്രാപിക്കുന്നു?
അസ്രം രേതഃ പുഷ്പഫലാനുപൃക്ത- മന്വേതി തദ്വൈ പുരുഷേണ സൃഷ്ടമ്। സ വൈ തസ്യാ രജ ആപദ്യതേ വൈ സ ഗര്ഭഭൂതഃ സമുപൈതി തത്ര
രക്തം, വീര്യം, പൂവും പഴവും കലർന്ന വസ്തുക്കൾ — ഇതാണ് പുരുഷൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്, അത് സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവൻ അവിടെ ഗർഭരൂപം പ്രാപിക്കുന്നു.
വനസ്പതീനോഷധീശ്ചാവിശന്തി ആപോ വായും പൃഥിവീം ചാന്തരിക്ഷമ്। ചതുഷ്പദം ദ്വിപദം ചാതി സര്വ- മേവംഭൂതാ ഗര്ഭഭൂതാ ഭവന്തി
അവർ മരങ്ങൾ, ഔഷധികൾ, വെള്ളം, വായു, ഭൂമി, ആകാശം, നാലുകാലി, ഇരുകാലി എന്നിവയിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു. അങ്ങനെ അവർ ഗർഭരൂപം പ്രാപിക്കുന്നു.
അന്യദ്വപുര്വിദധാതീഹ ഗര്ഭ- മുതാഹോസ്വിത്സ്വേന കായേന യാതി। ആപദ്യമാനോ നരയോനിമേതാ- മാചക്ഷ്വ മേ സംശയാത്പ്രബ്രവീമി
ഇവിടെ ഒരാൾ ഗർഭത്തിൽ പുതിയ ശരീരം സ്വീകരിക്കുമോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം ശരീരത്തോടൊപ്പം പ്രവേശിക്കുമോ? മനുഷ്യജന്മം എങ്ങനെ ലഭിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്കു സംശയമുണ്ട്; ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
ശരീരദേഹാതിസമുച്ഛ്രയം ച ചക്ഷുഃശ്രോത്രേ ലഭതേ കേന സംജ്ഞാമ്। ഏതത്തത്ത്വം സര്വമാചക്ഷ്വ പൃഷ്ടഃ ക്ഷേത്രജ്ഞം ത്വാം താത മന്യാമ സര്വേ
ശരീരത്തിന് ഇങ്ങനെ വലിയ വലിപ്പം ലഭിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ്? കണ്ണും ചെവിയും തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം എങ്ങനെ നേടുന്നു? ഈ സത്യസന്ധമായ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഞങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ നീ പറയണം, കാരണം ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്നെ, പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, ഈ ശരീരത്തിന്റെ അർത്ഥം അറിയുന്നവനായി കരുതുന്നു.
വായുഃ സമുത്കര്ഷതി ഗര്ഭയോനി- മൃതൌ രേതഃ പുഷ്പഫലാനുപൃക്തമ്। സ തത്ര തന്മാത്രകൃതാധികാരഃ ക്രമേണ സംവര്ധയതീഹ ഗര്ഭമ്
കാറ്റ് ഗർഭത്തിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഉയർത്തുന്നു; മരണസമയത്ത്, വിത്ത് പൂവും പഴവും കൂടെ കൊണ്ടു പുറത്ത് പോകുന്നു. അവിടെ, സൂക്ഷ്മതത്വങ്ങളിൽ അധികാരം ഉള്ളത്, ക്രമമായി ഇവിടെ ഗർഭം വളർത്തുന്നു.
സ ജായമാനോ വിഗൃഹീതമാത്രഃ സംജ്ഞാമധിഷ്ഠായ തതോ മനുഷ്യഃ। സ ശ്രോത്രാഭ്യാം വേദയതീഹ ശബ്ദം സ വൈ രൂപം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ ച
ജനിച്ച ഉടനെ, ശരീരം സ്വീകരിച്ച മനുഷ്യൻ ബോധം പ്രാപിക്കുന്നു. പിന്നെ, അവൻ ചെവികൾകൊണ്ട് ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു, കണ്ണുകളാൽ രൂപം കാണുന്നു.
ഘ്രാണേന ഗന്ധം ജിഹ്വയാഽഥോ രസം ച ത്വചാ സ്പര്ശം മനസാ വേദഭാവമ്। ഇത്യഷ്ടകേഹോപഹിതം ഹി വിദ്ധി മഹാത്മനഃ പ്രാണഭൃതഃ ശരീരേ
മൂക്കുകൊണ്ട് സുഗന്ധം, നാവുകൊണ്ട് രുചി, ത്വക്കിലൂടെ സ്പർശം, മനസ്സിലൂടെ ചിന്തകൾ — ഇങ്ങനെ എട്ടു ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ഈ മഹാത്മാവായ ജീവിക്ക് ശരീരത്തിൽ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നീ അറിയണം.
യഃ സംസ്ഥിതഃ പുരുഷോ ദഹ്യതേ വാ നിഖന്യതേ വാപി നികൃഷ്യതേ വാ। അഭാവഭൂതഃ സ വിനാശമേത്യ കേനാത്മാനം ചേതയതേ പരസ്താത്
ശരീരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ആ മനുഷ്യൻ ചുട്ടുകളയപ്പെടുകയോ, കുഴിച്ചിടപ്പെടുകയോ, എങ്കിൽ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, നശിച്ചശേഷം, ആത്മാവ് പിന്നെ എങ്ങനെ സ്വയം അറിയുന്നു?
ഹിത്വാ സോഽസൂന്സുപ്തവന്നിഷ്ടനിത്വാ പുരോധായ സുകൃതം ദുഷ്കൃതം വാ। അന്യാം യോനിം പവനാഗ്രാനുസാരീ ഹിത്വാ ദേഹം ഭജതേ രാജസിംഹ
ജീവൻ വിട്ട്, ഉറങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ, നല്ലതോ ചീത്തയോ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ പിന്നിൽ വെച്ച്, കാറ്റിന്റെ വഴിപോലെ, ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊരു ഗർഭം സ്വീകരിക്കുന്നു, രാജസിംഹ.
പുണ്യാം യോനിം പുണ്യകൃതോ വ്രജന്തി പാപാം യോനിം പാപകൃതോ വ്രജന്തി। കീടാഃ പതങ്ഗാശ്ച ഭവന്തി പാപാ ന മേ വിവക്ഷാസ്തി മഹാനുഭാവ
നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവർ നല്ല ഗർഭം പ്രാപിക്കുന്നു; പാപം ചെയ്യുന്നവർ പാപഗർഭം പ്രാപിക്കുന്നു. പാപികൾ കീടങ്ങളായും പുഴുക്കളായും ജനിക്കുന്നു. ഇതിൽ കൂടുതൽ പറയാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല, മഹാനുഭാവ.
ചതുഷ്പദാ ദ്വിപദാഃ ഷട്പദാശ്ച തഥാഭൂതാ ഗര്ഭഭൂതാ ഭവന്തി। ആഖ്യാതമേതന്നിഖിലേന സര്വം ഭൂയസ്തു കിം പൃച്ഛസി രാജസിംഹ
നാലു കാൽ ഉള്ളവരും, രണ്ട് കാൽ ഉള്ളവരും, ആറു കാൽ ഉള്ളവരും ഇങ്ങനെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു വിശദമായി പറഞ്ഞു. ഇനി എന്താണ് ചോദിക്കാനുണ്ടു, രാജസിംഹ?
കിംസ്വിത്കൃത്വാ ലഭതേ താത ലോകാ- ന്മര്ത്യഃ ശ്രേഷ്ഠാംസ്തപസാ വിദ്യയാ ച। തന്മേ പൃഷ്ടഃ ശംസ സര്വം യഥാവ- ച്ഛുഭാഁല്ലോകാന്യേന ഗച്ഛേത്ക്രമേണ
മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ഉത്തമലോകങ്ങൾ നേടുന്നു? തപസ്സുകൊണ്ടോ, ജ്ഞാനത്താലോ? ഞാൻ ചോദിക്കുമ്പോൾ, ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞുതരിക, എങ്ങനെ നല്ല ലോകങ്ങൾ ക്രമമായി നേടാമെന്ന്.
പുംസഃ സദൈവേതി വദന്തി സന്തഃ
മനുഷ്യന് എപ്പോഴും ഇതാണ് മാർഗം എന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.
അധീയാനഃ പണ്ഡിതംമന്യമാനോ യോ വിദ്യയാ ഹന്തി യശഃ പരേഷാമ്। തസ്യാന്തവന്തശ്ച ഭവന്തി ലോകാ ന ചാസ്യ തദ്ബ്രഹ്മ ഫലം ദദാതി
താൻ പണ്ഡിതനാണെന്ന് കരുതി, പഠനം നടത്തി, ജ്ഞാനത്തിലൂടെ മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശസ്തി നശിപ്പിക്കുന്നവന്റെ ലോകങ്ങൾ നശിക്കുന്നു; ആ ബ്രഹ്മം അവന് ഫലം നൽകുന്നില്ല.
ചത്വാരി കര്മാണ്യഭയങ്കരാണി ഭയം പ്രയച്ഛന്ത്യയഥാകൃതാനി। മാനാഗ്നിഹോത്രമുത മാനമൌനം മാനേനാധീതമുത മാനയജ്ഞഃ
നാലു പ്രവൃത്തികൾ ഉണ്ട്, തെറ്റായി ചെയ്താൽ ഭയവും അപകടവും ഉണ്ടാക്കുന്നത്: അഹങ്കാരത്തോടെ ഹോമം ചെയ്യൽ, അഹങ്കാരത്തോടെ മൗനം പാലിക്കൽ, അഹങ്കാരത്തോടെ പഠനം, അഹങ്കാരത്തോടെ യജ്ഞം നടത്തൽ.
ന മാനമാന്യോ മുദമാദദീത ന സന്താപം പ്രാപ്നുയാച്ചാവമാനാത്। സന്തഃ സതഃ പൂജയന്തീഹ ലോകേ നാസാധവഃ സാധുബുദ്ധിം ലഭന്തേ
മറ്റുള്ളവർ ആദരിക്കുമ്പോൾ ആരും അതിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തരുത്; അപമാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ദുഃഖം അനുഭവിക്കരുത്. ഈ ലോകത്ത് നല്ലവർ നല്ലവരെ ആദരിക്കുന്നു; ദുഷ്ടർക്ക് നല്ലവരുടെ മനസ്സു ലഭിക്കില്ല.
ഇതി ദദ്യാമിതി യജ ഇത്യദീയ ഇതി വ്രതമ്। ഇത്യേതാനി ഭയാന്യാഹുസ്താനി വര്ജ്യാനി സര്വശഃ
ഞാൻ തരാം, ഞാൻ യജ്ഞം ചെയ്യും, ഇത് എന്റെത്, ഇതാണ് എന്റെ വ്രതം — ഇവയെല്ലാം ഭയത്തിനാണ് കാരണമെന്ന് പറയുന്നു; അതിനാൽ ഇവയെ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കണം.
യേ ചാശ്രയം വേദയന്തേ പുരാണം മനീഷിണോ മാനസമാര്ഗരുദ്ധമ്। തന്നിഃശ്രേയസ്തേന സംയോഗമേത്യ പരാം ശാന്തിം പ്രത്യുഃ പ്രേത്യ ചേഹ
പുരാതനമായ ആശ്രയം മനസ്സിൽ ഉൾക്കൊണ്ട, ചിന്തയുടെ വഴി നിയന്ത്രിച്ച ജ്ഞാനികൾ, അതുമായി ഐക്യം പ്രാപിച്ച്, ഈ ലോകത്തും മരണശേഷവും പരമശാന്തി നേടുന്നു.
ചരന്ഗൃഹസ്ഥഃ കഥമേതി ധര്മാന്കഥം ഭിക്ഷുഃ കഥമാചാര്യകര്മാ। വാനപ്രസ്ഥഃ സത്പഥേ സന്നിവിഷ്ടോ ബഹൂന്യസ്മിന്സംപ്രതി വേദയന്തി
ചുറ്റി നടക്കുന്ന ഗൃഹസ്ഥൻ എങ്ങനെ ധർമ്മം പാലിക്കുന്നു? ഭിക്ഷുക്കൻ എങ്ങനെ? ആചാര്യൻ തന്റെ കര്മങ്ങൾ എങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു? നല്ല വഴിയിൽ ഉറച്ച വാനപ്രസ്ഥൻ ഈ ജീവിതത്തിൽ പലതും അനുഭവിക്കുന്നു.
ആഹൂതാധ്യായീ ഗുരുകര്മസ്വചോദ്യഃ പൂര്വോത്ഥായീ ചരമം ചോപശായീ। മൃദുര്ദാന്തോ ധൃതിമാനപ്രമത്തഃ സ്വാധ്യാശീലഃ സിധ്യതി ബ്രഹ്മചാരീ
പഠനത്തിന് വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ഗുരുവിനെ സേവിക്കുന്നവൻ, നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ്, അവസാനം കിടക്കുന്നവൻ, സൌമ്യനും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനും, ധൈര്യവാനുമായവനും, ജാഗ്രതയുള്ളവനും, സ്വാധ്യായത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും ആയ ബ്രഹ്മചാരിക്ക് വിജയം ലഭിക്കും.
ധര്മാഗതം പ്രാപ്യ ധനം യജേത ദദ്യാത്സദൈവാതിഥീന്ഭോജയേച്ച। അനാദദാനശ്ച പരൈരദത്തം സൈഷാ ഗൃഹസ്ഥോപനിഷത്പുരാണീ
ധർമ്മപാതത്തിൽ സമ്പാദിച്ച ധനം ഉപയോഗിച്ച് യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തണം, എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യണം, അതിഥികളെ ഭക്ഷണം നൽകണം; മറ്റുള്ളവർ നൽകിയിട്ടില്ലാത്തത് എടുക്കരുത് — ഇതാണ് ഗൃഹസ്ഥർക്കുള്ള പുരാതനോപദേശങ്ങൾ.