അപ്യഗ്നിം പ്രവിശേയുസ്തേ സമുദ്രം വാ പരന്തപ। മദര്ഥം പാര്ഥിവാഃ സര്വേ തദ്വിദ്ധി കുരുസത്തമ
എന്റെ കാരണത്താൽ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും തീയിലോ സമുദ്രത്തിലോ കടക്കാൻ പോലും തയ്യാറാണ്. ഇതു നീ അറിയണം, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠ.
ഉന്മത്തമിവ ചാപി ത്വാം പ്രഹസന്തീഹ ദുഃഖിതമ്। വിലപന്തം ബഹുവിധം ഭീതം പരവികത്ഥനേ
ഇവിടെ, നീ ദുഃഖിതനായി പലവിധത്തിൽ വിലപിക്കുകയും ഭയത്താൽ ശത്രുവിന്റെ വാശി പറയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ നിന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ പരിഹസിക്കുന്നു.
ഏഷാം ഹ്യേകൈകശോ രാജ്ഞാം സമര്ഥം പാണ്ഡവാന്പ്രതി । ആത്മാനം മന്യതേ സര്വോ വ്യേതു തേ ഭയമാഗതമ്
ഇവിടെ ഓരോ രാജാവും തനിക്കു മാത്രം പാണ്ഡവന്മാരെ ജയിക്കാൻ കഴിയും എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. നിന്നിൽ വന്ന ഭയം നീക്കിക്കളയണം.
ജേതും സമഗ്രാം സേനാം മേ വാസവോഽപി ന ശക്നുയാത്। ഹന്തുമക്ഷയ്യരൂപേയം ബ്രഹ്മണോഽപി സ്വയംഭുവഃ
എന്റെ സൈന്യത്തെ മുഴുവനായി ജയിക്കാൻ വാസവനും കഴിയില്ല. ഈ സൈന്യം അനശ്വരമാണ്, സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവിനും അതിനെ സംഹരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യുധിഷ്ഠിരഃ പുരം ഹിത്വാ പഞ്ചഗ്രാമാന്സ യാചതേ। ഭീതോ ഹി മാമകാത്സൈന്യാത്പ്രഭാവാച്ചൈവ മേ വിഭോ
യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ നഗരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇപ്പോൾ അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ മാത്രം അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്റെ സൈന്യത്തെയും ശക്തിയെയും ഭയന്നാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, മഹാബലശാലി.
സമര്ഥം മന്യസേ യച്ച കുന്തീപുത്രം വൃകോദരമ്। തന്മിഥ്യാ ന ഹി മേ കൃത്സ്നം പ്രഭാവം വേത്സി ഭാരത
നീ കുന്തിയുടെ മകനായ ഭീമനെ ശക്തനെന്ന് കരുതുന്നു, പക്ഷേ അതു ശരിയല്ല. എന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും നീ അറിയുന്നില്ല, ഭാരത.
മത്സമോ ഹി ഗദായുദ്ധേ പൃഥിവ്യാം നാസ്തി കശ്ചന। നാസീത്കശ്ചിദതിക്രാന്തോ ഭവിതാ ന ച കശ്ചന
ഭൂമിയിൽ ഗദായുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് തുല്യനായവൻ ആരുമില്ല. മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഇനി ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല.
യുക്തോ ദുഃഖോഷിതശ്ചാഹം വിദ്യാപാരഗതസ്തഥാ। തസ്മാന്ന ഭീമാന്നാന്യേഭ്യോ ഭയം മേ വിദ്യതേ ക്വചിത്
ഞാൻ പ്രാവീണ്യവും കഷ്ടപ്പാടിലൂടെ കടന്ന അനുഭവവും വിദ്യയിൽ നിപുണതയും ഉള്ളവനാണ്. അതുകൊണ്ട് ഭീമനെയോ മറ്റാരെയോ ഞാൻ എവിടെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല.
ദുര്യോധനസമോ നാസ്തി ഗദായാമിതി നിശ്ചയഃ। സങ്കര്ഷണസ്യ ഭവനേ യത്തദൈനമുപാവസമ്
ദുര്യോധനനു ഗദയിൽ തുല്യനായവൻ ഇല്ലെന്നു ഉറപ്പാണ്. സങ്കർഷണന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ പഠിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി കൈവരിച്ചു.
യുദ്ധേ സങ്കര്ഷണസമോ ബലേനാഭ്യധികോ ഭുവി। ഗദാപ്രഹാരം ഭീമോ മേ ന ജാതു വിഷഹേദ്യുധി
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ സങ്കർഷണനോടു തുല്യനാണ്, ശക്തിയിൽ ഭൂമിയിൽ ആരെയുംക്കാൾ മേലാണ്. യുദ്ധത്തിൽ ഭീമന് എന്റെ ഗദാപ്രഹാരം സഹിക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.
ഏകം പ്രഹാരം യം ദദ്യാം ഭീമായ രുഷിതോ നൃപ। സ ഏവൈനം നയോദ്ധോരഃ ക്ഷിപ്രം വൈവസ്വതക്ഷയമ്
ഭീമനെതിരെ എനിക്ക് കോപം വന്നാൽ, ഒരു പ്രഹാരമേ ഞാൻ കൊടുത്താലും, അതു തന്നെ അവനെ അതിവേഗം യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
ഇച്ഛേയം ച ഗദാഹസ്തം രാജന്ദ്രഷ്ടും വൃകോദരമ്। സുചിരം പ്രാര്ഥിതോ ഹ്യേഷ മമ നിത്യം മനോരഥഃ
രാജാവേ, വൃകോദരൻ ഗദയുമായി നില്ക്കുന്നത് ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഈ ആഗ്രഹം എനിക്ക് എപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗദയാ നിഹതോ ഹ്യാജൌ മയാ പാര്ഥോ വൃകോദരഃ । വിശീര്ണഗാവഃ പൃഥിവീം പരാസുഃ പ്രപതിഷ്യതി
പോരിൽ ഞാൻ ഗദകൊണ്ട് പൃഥയുടെ മകനായ വൃകോദരനെ അടിച്ചാൽ, അവന്റെ ശരീരം തകർന്നു, അവൻ ജീവൻ വിട്ട് നിലത്തുവീഴും.
ഗദാപ്രഹാരാഭിഹതോ ഹിമവാനപി പര്വതഃ। സകൃന്മയാ വിദീര്യേത ഗിരിഃ ശതസഹസ്രധാ
എന്റെ ഗദയുടെ ഒരു പ്രഹാരം പോലും കിട്ടിയാൽ, ഹിമവാൻപോലെയുള്ള വലിയ പർവ്വതം പോലും നൂറായിരം തുണ്ടുകളായി തകർന്നുപോകും.
സ ചാപ്യേതദ്വിജാനാതി വാസുദേവാര്ജുനൌ തഥാ। ദുര്യോധനസമോ നാസ്തി ഗദായാമിതി നിശ്ചയഃ
ഇത് വൃകോദരനും, വാസുദേവനും, അർജ്ജുനനും അറിയുന്ന കാര്യമാണ്; ഗദയിൽ ദുര്യോധനനോടു തുല്യൻ ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
തത്തേ വൃകോദരമയം ഭയം വ്യേതു മഹാഹവേ। വ്യപനേഷ്യാമ്യഹം ഹ്യേനം മാ രാജന്വിമനാ ഭവ
അതുകൊണ്ട്, മഹായുദ്ധത്തിൽ വൃകോദരനെക്കുറിച്ച് ഉള്ള ഭയം നീക്കിക്കളയണം; ഞാൻ അവനെ അകറ്റും, രാജാവേ, നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ട.
തസ്മിന്മയാ ഹതേ ക്ഷിപ്രമര്ജുനം ബഹവോ രഥാഃ । തുല്യരൂപാ വിശിഷ്ടാശ്ച ക്ഷേപ്സ്യന്തി ഭരതര്ഷഭ
ഞാൻ അവനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, സമാനമായും മികച്ചവരുമായ അനേകം രഥികൾ ഉടൻ അർജ്ജുനനെ ആക്രമിക്കും, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ കൃപോ ദ്രൌണിഃ കര്ണോ ഭൂരിശ്രവാസ്തഥാ । പ്രാഗ്ജ്യോതിഷാധിപഃ ശല്യഃ സിന്ധുരാജോ ജയദ്രഥഃ
ഭീഷ്മൻ, ദ്രോൺ, കൃപ, ദ്രോൺപുത്രൻ, കർണ്ണൻ, ഭൂരിശ്രവസ്, പ്രാഗ്ജ്യോതിഷരാജാവ്, ശല്യൻ, സിന്ധുരാജാവ്, ജയദ്രഥൻ—
ഏകൈക ഏഷാം ശക്തസ്തു ഹന്തും ഭാരത പാണ്ഡവാന്। സമേതാസ്തു ക്ഷണേനൈതാന്നേഷ്യന്തി യമസാദനമ്
ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരും പാണ്ഡവരെ കൊല്ലാൻ ശേഷിയുള്ളവരാണ്, ഭാരത; ഒരുമിച്ചാൽ, അവർ ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ അവരെ യമലോകത്തേക്ക് അയക്കും.
സമഗ്രാ പാര്ഥിവീ സേനാ പാര്ഥമേകം ധനഞ്ജയമ്। കസ്മാദശക്താ നിര്ജേതുമിതി ഹേതുര്ന വിദ്യതേ
സമസ്ത രാജസേനയും ഒരുവൻ മാത്രം ആയ ധനഞ്ജയനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നതിന് യാതൊരു കാരണം ഇല്ല.
ശരവ്രാതൈസ്തു ഭീഷ്മേണ ശതശോ നിചിതോഽവശഃ। ദ്രോണദ്രൌണികൃപൈശ്ചൈവ ഗന്താ പാര്ഥോ യമക്ഷയമ്
ഭീഷ്മന്റെ അനേകം അമ്പുകളുടെ പ്രഹാരത്തിൽ, ദ്രോൺ, ദ്രോൺപുത്രൻ, കൃപ എന്നിവരാൽ, പാർത്ഥൻ നിർബ്ബലനായി യമലോകത്തേക്ക് പോകും.
പിതാമഹോഽപി ഗാങ്ഗേയഃ ശാന്തനോരധി ഭാരത। ബ്രഹ്മര്പിസദൃശോ ജജ്ഞേ ദേവൈരപി സുദുഃസഹഃ
ഗംഗയുടെ മകനായ പിതാമഹൻ ഭീഷ്മൻ, ശാന്തനുവിന്റെ പുത്രൻ, ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ളവൻ, ദേവന്മാർക്കു പോലും അതിജയിക്കാനാവാത്തവൻ.
ന ഹന്താ വിദ്യതേ ചാപി രാജന്ഭീഷ്മസ്യ കശ്ചന। പിത്രാ ഹ്യുക്തഃ പ്രസന്നേന നാകാമസ്ത്വം മരിഷ്യസി
രാജാവേ, ഭീഷ്മനെ കൊല്ലാൻ ആരും ഇല്ല; കാരണം, അവന്റെ അച്ഛൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞത്, 'നിന്റെ ഇഷ്ടമില്ലാതെ നീ മരിക്കില്ല' എന്നാണ്.
ബ്രഹ്മര്ഷേശ്ച ഭരദ്വാജാദ്ദ്രോണോ ദ്രോണ്യാമജായത। ദ്രോണാജ്ജജ്ഞേ മഹാരാജ ദ്രൌണിശ്ച പരമാശ്ത്രവിത്
ബ്രഹ്മർഷിയായ ഭരദ്വാജനിൽ നിന്ന് ദ്രോൺ ജനിച്ചു; മഹാരാജാവേ, ദ്രോണിൽ നിന്ന് അത്യുത്തമായ ആയുധജ്ഞനായ ദ്രോണിപുത്രൻ ജനിച്ചു.
കൃപശ്ചാചാര്യമുഖ്യോയം മഹര്ഷേര്ഗൌതമാദപി । ശരസ്തമ്ബോദ്ഭവഃ ശ്രീമാനവധ്യ ഇതി മേ മതിഃ
കൃപൻ, ഗുരുക്കന്മാരിൽ പ്രധാനൻ, മഹർഷിയായ ഗൗതമനിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചവൻ, മഹത്വമുള്ളവൻ, ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ എന്നതാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.
അയോനിജാസ്ത്രയോ ഹ്യേതേ പിതാ മാതാ ച മാതുലഃ । അശ്വത്ഥാമ്നോ മഹാരാത സ ച ശൂരഃ സ്ഥിതോ മമ
ഇവരിൽ മൂവരും—അച്ഛൻ, അമ്മ, അമ്മാവൻ—ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരല്ല; മഹാരാജാവേ, അശ്വത്താമൻ എന്ന വീരനും എന്റെ കൂടെ നില്ക്കുന്നു.
സര്വ ഏതേ മഹാരാജ ദേവകല്പാ മഹാരഥാഃ। ശക്രസ്യാപി വ്യഥാം കുര്യുഃ സംയുഗേ ഭരതര്ഷഭ
മഹാരാജാവേ, ഇവർ എല്ലാവരും ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള മഹാരഥികൾ ആണ്; ഭാരതശ്രേഷ്ഠ, യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനും ഇവരെ നേരിടാൻ ഭയപ്പെടും.
നൈതേഷാമര്ജുനഃ ശക്ത ഏകൈകം പ്രതിവീക്ഷിതുമ്। സഹിതാസ്തു നരവ്യാഘ്രാ ഹനിഷ്യന്തി ധനഞ്ജയമ്
അർജ്ജുനന് ഇവരിൽ ഒരാളെയും ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിടാൻ കഴിയില്ല; പക്ഷേ, ഒരുമിച്ചാൽ, മനുഷ്യസിംഹന്മാരായ ഇവർ ധനഞ്ജയനെ കൊല്ലും.
ഭീഷ്മാദ്രോണകൃപാണാം ച തുല്യഃ കര്ണോ മതോ മമ। അനുജ്ഞാതശ്ച രാമേണ മത്സമോഽസീതി ഭാരത
എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, കർണ്ണൻ ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കൃപനും തുല്യനാണ്. രാമൻ അനുമതി നൽകിയതുകൊണ്ട് അവൻ തന്നെ എന്നോട് തുല്യനാണെന്ന് കരുതുന്നു, ഭാരത.
കുണ്ഡലേ രുചിരേ ചാസ്താം കര്ണസ്യ സഹജേ ശുഭേ । തേ ശച്യര്ഥം മഹേന്ദ്രേണ യാചിതഃ സ പരന്തപഃ
കർണ്ണന്റെ പ്രകാശമുള്ള, മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങൾ അവനോടൊപ്പം തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ; ശചിക്കായി മഹേന്ദ്രൻ അതവനിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചു.