തേ രാജ്ഞോ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ സാമാത്യസ്യ മഹാരഥാഃ । വൈരം പ്രതികരിഷ്യന്തി കുലോച്ഛേദേന പാണ്ഡവാഃ
ധൃതരാഷ്ട്രനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും ചെയ്ത വൈരം പാണ്ഡവർ അവരുടെ വംശം നശിപ്പിച്ച് തിരിച്ചടിക്കും.
തതോ ദ്രോണോഽബ്രവീദ്ഭീഷ്മഃ കൃപോ ദ്രൌണിശ്ച ഭാരത। മത്വാ മാം മഹതീം ചിന്താമാസ്ഥിതംവ്യഥിതേന്ദ്രിയം
അതിനുശേഷം, ദ്രോണനും ഭീഷ്മനും കൃപനും ദ്രൗണിയും, ഭരതവംശജ, ഞാൻ വലിയ ചിന്തയിലും വ്യാകുലതയിലും ആണെന്ന് കണ്ടു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
അഭിദ്രുഗ്ധാഃ പരേ ചേന്നോ ന ഭേതവ്യം പരന്തപ। അസമര്ഥാഃ പരേ ജേതുമസ്മാന്യുധി സമാസ്ഥിതാന്
ശത്രുക്കൾ നമ്മെ ആക്രമിച്ചാലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, ശത്രുക്കൾ നമ്മെ ഒരുമിച്ചുനിൽക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഏകൈകശഃ സമര്ഥാഃ സ്മോ വിജേതും സര്വപാര്ഥിവാന്। ആഗച്ഛന്തു വിനേഷ്യാമോ ദര്പമേഷാം ശിതൈഃ ശരൈഃ
നമ്മിൽ ഓരോരുത്തനും ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും ജയിക്കാൻ കഴിയും. അവർ വരട്ടെ, ഞങ്ങൾ കൂരായ ബാണങ്ങളാൽ അവരുടെ അഹങ്കാരം തകർക്കും.
പുരൈകേന ഹി ഭീഷ്മേണ വിജിതാഃ സര്വപാര്ഥിവാഃ। മൃതേ പിതര്യതിക്രുദ്ധോ രഥേനൈകേന ഭാരത
മുന്പ് ഭീഷ്മൻ ഒറ്റയ്ക്കു തന്നെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും ജയിച്ചിരുന്നു. അപ്പൻ മരിച്ചപ്പോൾ, അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ഒരു രഥത്തിൽ ഇരുന്ന് അവരെ തകർത്തു.
ജഘാന സുബഹൂംസ്തേഷാം സംരബ്ധഃ കുരുസത്തമഃ। തതസ്തേ ശരണം ജഗ്മുര്ദേവവ്രതമിമം ഭയാത്
കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മൻ അതികോപത്തോടെ അവരിൽ അനേകരെ സംഹരിച്ചു. അതിനുശേഷം ഭയത്താൽ എല്ലാവരും ദേവവ്രതനിൽ അഭയം തേടി.
സ ഭീഷ്മഃ സുസമര്ഥോഽയമസ്മാഭിഃ സഹിതോ രണേ। പരാന്വിജേതും തസ്മാത്തേ വ്യേതു ഭീര്ഭരതര്ഷഭ
ഇപ്പോഴിതാ അതേ ഭീഷ്മൻ, അത്യന്തം ശക്തനായവൻ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഭയമൊന്നും വേണ്ട, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
ഇത്യേഷാം നിശ്ചയോ ഹ്യാസീത്തത്കാലേഽമിതതേജസാമ്। പുരാ തേഷാം പൃഥിവീ കൃത്സ്നാസീദ്വശവര്തിനീ
അപ്പോൾ അവർക്കൊക്കെ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു ഉറച്ച വിശ്വാസം. അന്നത്തെ കാലത്ത് ഭൂമി മുഴുവൻ അവരുടെ അധീനത്തിലായിരുന്നു.
അസ്മാന്പുനരമീ നാദ്യ സമര്ഥാ ജേതുമാഹവേ। ഛിന്നപക്ഷാഃ പരേ ഹ്യദ്യ വീര്യഹീനാശ്ച പാണ്ഡവാഃ
ഇപ്പോൾ ഈ ശത്രുക്കൾക്ക് ഞങ്ങളെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇന്ന് പാണ്ഡവന്മാർ ചിറകു മുറിച്ച പക്ഷികളെപ്പോലെയാണ്, ശക്തിയില്ലാതെ.
അസ്മത്സംസ്ഥാ ച പൃഥിവീ വര്തതേ ഭരതര്ഷഭ। ഏകാര്ഥാഃ സുഖദുഃഖേഷു സമാനീതാശ്ച പാര്ഥിവാഃ
ഭൂമി ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ. രാജാക്കന്മാർ സന്തോഷത്തിലും ദുഃഖത്തിലും നമ്മോടൊപ്പം ഒന്നായിരിക്കുന്നു.
അപ്യഗ്നിം പ്രവിശേയുസ്തേ സമുദ്രം വാ പരന്തപ। മദര്ഥം പാര്ഥിവാഃ സര്വേ തദ്വിദ്ധി കുരുസത്തമ
എന്റെ കാരണത്താൽ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും തീയിലോ സമുദ്രത്തിലോ കടക്കാൻ പോലും തയ്യാറാണ്. ഇതു നീ അറിയണം, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠ.
ഉന്മത്തമിവ ചാപി ത്വാം പ്രഹസന്തീഹ ദുഃഖിതമ്। വിലപന്തം ബഹുവിധം ഭീതം പരവികത്ഥനേ
ഇവിടെ, നീ ദുഃഖിതനായി പലവിധത്തിൽ വിലപിക്കുകയും ഭയത്താൽ ശത്രുവിന്റെ വാശി പറയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ നിന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ പരിഹസിക്കുന്നു.
ഏഷാം ഹ്യേകൈകശോ രാജ്ഞാം സമര്ഥം പാണ്ഡവാന്പ്രതി । ആത്മാനം മന്യതേ സര്വോ വ്യേതു തേ ഭയമാഗതമ്
ഇവിടെ ഓരോ രാജാവും തനിക്കു മാത്രം പാണ്ഡവന്മാരെ ജയിക്കാൻ കഴിയും എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. നിന്നിൽ വന്ന ഭയം നീക്കിക്കളയണം.
ജേതും സമഗ്രാം സേനാം മേ വാസവോഽപി ന ശക്നുയാത്। ഹന്തുമക്ഷയ്യരൂപേയം ബ്രഹ്മണോഽപി സ്വയംഭുവഃ
എന്റെ സൈന്യത്തെ മുഴുവനായി ജയിക്കാൻ വാസവനും കഴിയില്ല. ഈ സൈന്യം അനശ്വരമാണ്, സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവിനും അതിനെ സംഹരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യുധിഷ്ഠിരഃ പുരം ഹിത്വാ പഞ്ചഗ്രാമാന്സ യാചതേ। ഭീതോ ഹി മാമകാത്സൈന്യാത്പ്രഭാവാച്ചൈവ മേ വിഭോ
യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തന്റെ നഗരം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഇപ്പോൾ അഞ്ചു ഗ്രാമങ്ങൾ മാത്രം അപേക്ഷിക്കുന്നു. എന്റെ സൈന്യത്തെയും ശക്തിയെയും ഭയന്നാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, മഹാബലശാലി.
സമര്ഥം മന്യസേ യച്ച കുന്തീപുത്രം വൃകോദരമ്। തന്മിഥ്യാ ന ഹി മേ കൃത്സ്നം പ്രഭാവം വേത്സി ഭാരത
നീ കുന്തിയുടെ മകനായ ഭീമനെ ശക്തനെന്ന് കരുതുന്നു, പക്ഷേ അതു ശരിയല്ല. എന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും നീ അറിയുന്നില്ല, ഭാരത.
മത്സമോ ഹി ഗദായുദ്ധേ പൃഥിവ്യാം നാസ്തി കശ്ചന। നാസീത്കശ്ചിദതിക്രാന്തോ ഭവിതാ ന ച കശ്ചന
ഭൂമിയിൽ ഗദായുദ്ധത്തിൽ എനിക്ക് തുല്യനായവൻ ആരുമില്ല. മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഇനി ഉണ്ടാകുകയും ഇല്ല.
യുക്തോ ദുഃഖോഷിതശ്ചാഹം വിദ്യാപാരഗതസ്തഥാ। തസ്മാന്ന ഭീമാന്നാന്യേഭ്യോ ഭയം മേ വിദ്യതേ ക്വചിത്
ഞാൻ പ്രാവീണ്യവും കഷ്ടപ്പാടിലൂടെ കടന്ന അനുഭവവും വിദ്യയിൽ നിപുണതയും ഉള്ളവനാണ്. അതുകൊണ്ട് ഭീമനെയോ മറ്റാരെയോ ഞാൻ എവിടെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല.
ദുര്യോധനസമോ നാസ്തി ഗദായാമിതി നിശ്ചയഃ। സങ്കര്ഷണസ്യ ഭവനേ യത്തദൈനമുപാവസമ്
ദുര്യോധനനു ഗദയിൽ തുല്യനായവൻ ഇല്ലെന്നു ഉറപ്പാണ്. സങ്കർഷണന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ പഠിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ പൂർണ്ണമായി കൈവരിച്ചു.
യുദ്ധേ സങ്കര്ഷണസമോ ബലേനാഭ്യധികോ ഭുവി। ഗദാപ്രഹാരം ഭീമോ മേ ന ജാതു വിഷഹേദ്യുധി
യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ സങ്കർഷണനോടു തുല്യനാണ്, ശക്തിയിൽ ഭൂമിയിൽ ആരെയുംക്കാൾ മേലാണ്. യുദ്ധത്തിൽ ഭീമന് എന്റെ ഗദാപ്രഹാരം സഹിക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല.
ഏകം പ്രഹാരം യം ദദ്യാം ഭീമായ രുഷിതോ നൃപ। സ ഏവൈനം നയോദ്ധോരഃ ക്ഷിപ്രം വൈവസ്വതക്ഷയമ്
ഭീമനെതിരെ എനിക്ക് കോപം വന്നാൽ, ഒരു പ്രഹാരമേ ഞാൻ കൊടുത്താലും, അതു തന്നെ അവനെ അതിവേഗം യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
ഇച്ഛേയം ച ഗദാഹസ്തം രാജന്ദ്രഷ്ടും വൃകോദരമ്। സുചിരം പ്രാര്ഥിതോ ഹ്യേഷ മമ നിത്യം മനോരഥഃ
രാജാവേ, വൃകോദരൻ ഗദയുമായി നില്ക്കുന്നത് ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഈ ആഗ്രഹം എനിക്ക് എപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഗദയാ നിഹതോ ഹ്യാജൌ മയാ പാര്ഥോ വൃകോദരഃ । വിശീര്ണഗാവഃ പൃഥിവീം പരാസുഃ പ്രപതിഷ്യതി
പോരിൽ ഞാൻ ഗദകൊണ്ട് പൃഥയുടെ മകനായ വൃകോദരനെ അടിച്ചാൽ, അവന്റെ ശരീരം തകർന്നു, അവൻ ജീവൻ വിട്ട് നിലത്തുവീഴും.
ഗദാപ്രഹാരാഭിഹതോ ഹിമവാനപി പര്വതഃ। സകൃന്മയാ വിദീര്യേത ഗിരിഃ ശതസഹസ്രധാ
എന്റെ ഗദയുടെ ഒരു പ്രഹാരം പോലും കിട്ടിയാൽ, ഹിമവാൻപോലെയുള്ള വലിയ പർവ്വതം പോലും നൂറായിരം തുണ്ടുകളായി തകർന്നുപോകും.
സ ചാപ്യേതദ്വിജാനാതി വാസുദേവാര്ജുനൌ തഥാ। ദുര്യോധനസമോ നാസ്തി ഗദായാമിതി നിശ്ചയഃ
ഇത് വൃകോദരനും, വാസുദേവനും, അർജ്ജുനനും അറിയുന്ന കാര്യമാണ്; ഗദയിൽ ദുര്യോധനനോടു തുല്യൻ ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
തത്തേ വൃകോദരമയം ഭയം വ്യേതു മഹാഹവേ। വ്യപനേഷ്യാമ്യഹം ഹ്യേനം മാ രാജന്വിമനാ ഭവ
അതുകൊണ്ട്, മഹായുദ്ധത്തിൽ വൃകോദരനെക്കുറിച്ച് ഉള്ള ഭയം നീക്കിക്കളയണം; ഞാൻ അവനെ അകറ്റും, രാജാവേ, നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ട.
തസ്മിന്മയാ ഹതേ ക്ഷിപ്രമര്ജുനം ബഹവോ രഥാഃ । തുല്യരൂപാ വിശിഷ്ടാശ്ച ക്ഷേപ്സ്യന്തി ഭരതര്ഷഭ
ഞാൻ അവനെ കൊല്ലുമ്പോൾ, സമാനമായും മികച്ചവരുമായ അനേകം രഥികൾ ഉടൻ അർജ്ജുനനെ ആക്രമിക്കും, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ കൃപോ ദ്രൌണിഃ കര്ണോ ഭൂരിശ്രവാസ്തഥാ । പ്രാഗ്ജ്യോതിഷാധിപഃ ശല്യഃ സിന്ധുരാജോ ജയദ്രഥഃ
ഭീഷ്മൻ, ദ്രോൺ, കൃപ, ദ്രോൺപുത്രൻ, കർണ്ണൻ, ഭൂരിശ്രവസ്, പ്രാഗ്ജ്യോതിഷരാജാവ്, ശല്യൻ, സിന്ധുരാജാവ്, ജയദ്രഥൻ—
ഏകൈക ഏഷാം ശക്തസ്തു ഹന്തും ഭാരത പാണ്ഡവാന്। സമേതാസ്തു ക്ഷണേനൈതാന്നേഷ്യന്തി യമസാദനമ്
ഇവരിൽ ഓരോരുത്തരും പാണ്ഡവരെ കൊല്ലാൻ ശേഷിയുള്ളവരാണ്, ഭാരത; ഒരുമിച്ചാൽ, അവർ ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ അവരെ യമലോകത്തേക്ക് അയക്കും.
സമഗ്രാ പാര്ഥിവീ സേനാ പാര്ഥമേകം ധനഞ്ജയമ്। കസ്മാദശക്താ നിര്ജേതുമിതി ഹേതുര്ന വിദ്യതേ
സമസ്ത രാജസേനയും ഒരുവൻ മാത്രം ആയ ധനഞ്ജയനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നതിന് യാതൊരു കാരണം ഇല്ല.