സനാതനൌ മഹാത്മാനൌ കൃഷ്ണാവേകരഥേ സ്ഥിതൌ। ദുര്യോധന തദാ താത സ്മര്താസി വചനം മമ
ശാശ്വതരായ മഹാത്മാക്കളായ കൃഷ്ണനും അർജുനനും ഒരേ രഥത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ദുര്യോധന, അപ്പോൾ എന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കണം.
നോചേദയമഭാവഃ സ്യാത്കുരൂണാം പ്രത്യുപസ്ഥിതഃ। അര്ഥാച്ച താത ധര്മാച്ച തവ ബുദ്ധിരുപപ്ലുതാ
ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ നാശം കുരുക്കൾക്ക് സംഭവിച്ചിരുന്നില്ല. നീയോ, മകനേ, ആസക്തിയാലും ധർമ്മത്താലും മനസ്സ് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ന ചേദ്ഗ്രഹീഷ്യസേ വാക്യം ശ്രോതാമി സുബഹൂന്ഹതാന്। തവൈവ ഹി മതം സര്വേ കുരവഃ പര്യുപാസതേ
നീ എന്റെ വാക്കുകൾ അംഗീകരിക്കാതിരുന്നാൽ, ഞാൻ അനേകം കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ കഥകൾ കേൾക്കേണ്ടിവരും. കാരണം, കുരുക്കൾ എല്ലാവരും നിന്റെ അഭിപ്രായം മാത്രമാണ് പിന്തുടരുന്നത്.
ത്രയാണാമേവ ച മതം തത്ത്വമേകോഽനുമന്യസേ। രാമേണ ചൈവ ശപ്തസ്യ കര്ണസ്യ ഭരതര്ഷഭ
നീ സത്യമെന്നു അംഗീകരിക്കുന്നത് മൂവരുടെ അഭിപ്രായം മാത്രം: കര്ണനെ ശപിച്ച രാമൻ— ഭാരതവംശത്തിലെ പ്രഭോ—
ദുര്ജാതേഃ സൂതപുത്രസ്യ ശകുനേഃ സൌബലസ്യ ച। തഥാ ക്ഷുദ്രസ്യ പാപസ്യ ഭ്രാതുര്ദുഃശാസനസ്യ ച
ദുഷ്ടജന്മിയായ സൂതപുത്രൻ കര്ണൻ, സുബലപുത്രനായ ശകുനി, അങ്ങനെ തന്നെ നിന്റെ ചിരകോടിയുള്ള പാപിയായ സഹോദരൻ ദുര്യോധനൻ.
നൈവമായുഷ്മതാ വാച്യം യന്മാമാത്ഥ പിതാമഹ । ക്ഷത്രധര്മേ സ്ഥിതോ ഹ്യസ്മി സ്വധര്മാദനപേയിവാന്
നീ എന്നോട് പറഞ്ഞത്, പിതാമഹാ, നീ ദീർഘായുസ്സുള്ളവനാണെങ്കിലും, അങ്ങനെ പറയേണ്ടതല്ല. ഞാൻ ക്ഷത്രധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നു, എന്റെ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല.
കിഞ്ചാന്യന്മയി ദുര്വൃത്തം യേന മാം പരിഗര്ഹസേ। ന ഹി മേ വൃജിനം കിഞ്ചിദ്ധാര്തരാഷ്ട്രാ വിദുഃ ക്വചിത്
എന്നെ നീ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും ദോഷമുണ്ടോ? ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്ക് എപ്പോഴും എന്നിൽ ഒരു ദോഷവും കണ്ടിട്ടില്ല.
നാചരം വൃജിനം കിഞ്ചിദ്ധാര്തരാഷ്ട്രസ്യ നിത്യശഃ । അഹം ഹി പാണ്ഡവാന്സര്വാന്ഹനിഷ്യാമി രണേ സ്ഥിതാന്
ഞാൻ ഒരിക്കലും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരോട് ദോഷം ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നാൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നില്ക്കുന്ന പാണ്ഡവന്മാരെ ഞാൻ കൊല്ലും.
പ്രാഗ്വിരുദ്ധൈഃ ശമം സദ്ഭിഃ കഥം വാ ക്രിയതേ പുനഃ। രാജ്ഞോ ഹി ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ സര്വം കാര്യം പ്രിയം മയാ। തഥാ ദുര്യോധനസ്യാപി സ ഹി രാജ്യേ സമാഹിതഃ
മുന്പ് എതിര്ത്തവരുമായി നല്ലവരാൽ വീണ്ടും സമാധാനം എങ്ങനെ സാധിക്കും? രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രന് പ്രിയമായതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യണം; അതുപോലെ തന്നെ രാജ്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദുര്യോധനനും.
കര്ണസ്യ തു വചഃ ശ്രുത്വാ ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവഃ പുനഃ। ധൃതരാഷ്ട്രം മഹാരാജമാഭാഷ്യേദം വചോഽബ്രവീത്
കര്ണന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ഭീഷ്മൻ, മഹാരാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യദയം കത്ഥതേ നിത്യം ഹന്താഹം പാണ്ഡവാനിതി। നായം കലാപി സംപൂര്ണാ പാണ്ഡവാനാം മഹാത്മനാമ്
ഇവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും 'ഞാൻ പാണ്ഡവന്മാരെ കൊല്ലും' എന്ന് പുകഴ്ത്തുന്നു. എന്നാൽ മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവന്മാരുടെ ശക്തിയുടെ ഒരു ഭാഗം പോലും ഇവനില്ല.
അനയോ യോയമാഗന്താ പുത്രാണാം തേ ദുരാത്മനാമ് । തദസ്യ കര്മ ജാനീഹി സൂതപുത്രസ്യ ദുര്മതേഃ
നിന്റെ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള മക്കൾക്ക് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ നാശം, സൂതപുത്രനായ ഈ ദുഷ്ടന്റെ പ്രവൃത്തിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
ഏതമാശ്രിത്യ പുത്രസ്തേ മന്ദബുദ്ധിഃ സുയോധനഃ । അവാമന്യത താന്വീരാന്ദേവപുത്രാനരിന്ദമാന്
ഇവനെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിന്റെ മൂഢനായ മകൻ സുയോധനൻ ദൈവപുത്രന്മാരായ വീരന്മാരെ അപമാനിച്ചത്, ശത്രുനാശകനേ.
കിഞ്ചാപ്യേതേന തത്കര്മ കൃതപൂര്വം സുദുഷ്കരമ്। തൈര്യഥാ പാണ്ഡവൈഃ സര്വൈരേകൈകേന കൃതം പുരാ
ഇവൻ മുമ്പ് ചില ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പാണ്ഡവന്മാർ ഓരോരുത്തരും അതിനേക്കാൾ വലിയ കാര്യങ്ങൾ നേരത്തെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ദൃഷ്ട്വാ വിരാടനഗരേ ഭ്രാതരം നിഹതം പ്രിയമ്। ധനഞ്ജയേന വിക്രമ്യ കിമനേന തദാ കൃതമ്
വിരാടനഗരിയില് ധനഞ്ജയന്റെ വീര്യത്തോടെ നിന്റെ പ്രിയ സഹോദരന് വീണുപോയപ്പോള്, അപ്പോള് അവന് എന്ത് നേടിയെന്നു പറയൂ.
സര്വേ ഹ്യസ്ത്രിവിദഃ ശൂരാഃ സര്വേ പ്രാപ്താ മഹദ്യശഃ। അപി സര്വാമരൈശ്വര്യം ത്യജേയുര്ന പുനര്ജയമ്
ഇവരെല്ലാവരും ആയുധങ്ങളില skilled ആയ വീരന്മാരാണ്, വലിയ പ്രശസ്തിയും നേടിയവരാണ്; എങ്കിലും, വിജയത്തെ വിട്ടുവിടാതെ, ദൈവങ്ങളുടെ ആധിപത്യം പോലും ഉപേക്ഷിക്കും.
സഹിതാന്ഹി കുരൂന്സര്വാനഭിയാതോ ധനഞ്ജയഃ। പ്രമഥ്യ ചാച്ഛിനദ്വാസഃ കിമയം പ്രോഷിതസ്തദാ
ധനഞ്ജയന് കൂട്ടത്തോടെ കുരുക്കളെ ആക്രമിച്ചു, അവരെ തകര്ത്തു, വസ്ത്രങ്ങള് കീറിക്കളഞ്ഞു; അപ്പോള് അവന് പ്രവാസത്തിലായിരുന്നിട്ട് എന്ത് നേട്ടം ഉണ്ടായി?
ഗന്ധര്വൈര്ഘോഷയാത്രായാം ഹ്രിയതേ യത്സുതസ്തവ। ക്വ തദാ സൂതപുത്രോഽഭൂദ്യ ഇദാനീം വൃഷായതേ
ഗന്ധര്വ്വന്മാരുടെ ഉത്സവയാത്രയില് നിന്റെ മകന് പിടിക്കപ്പെട്ടപ്പോള്, ഇപ്പോള് കുതിപ്പോടെ സംസാരിക്കുന്ന സൂതപുത്രന് അപ്പോള് എവിടെയായിരുന്നു?
നനു തത്രാപി ഭീമേന പാര്ഥേന ച മഹാത്മനാ। യമാഭ്യാമേവ സംഗമ്യ ഗന്ധര്വാസ്തേ പരാജിതാഃ
അവിടെ പോലും ഭീമനും മഹാത്മാവായ പാർത്ഥനും ഇരട്ട സഹോദരന്മാരുമായി ചേര്ന്ന് ആ ഗന്ധര്വ്വന്മാരെ തോല്പ്പിച്ചു.
ഏതാന്യസ്യ മൃഷോക്താനി ബഹൂനി ഭരതര്ഷഭ । വികത്ഥനസ്യ ഭദ്രം തേ സദാ ധര്മാര്ഥലോപിനഃ
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അവന് പറയുന്ന ഈ അനവധി വാക്കുകള് എല്ലാം പൊള്ളയാണു്; എപ്പോഴും ധര്മ്മവും ഉദ്ദേശ്യവും അവഗണിച്ച് അഹങ്കാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നവനാണ് അവന്. നിനക്കു് നന്മ ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഭീഷ്മസ്യ തു വചഃ ശ്രുത്വാ ഭാരദ്വാജോ മഹാമതാഃ। ധൃതരാഷ്ട്രമുവാചേദം രാജമധ്യേഽഭിപൂജയന്
ഭീഷ്മന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു, മഹാമതിയായ ഭാരദ്വാജന് രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയില് ഭീഷ്മനെ ആദരിച്ചു, ധൃതരാഷ്ട്രനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദാഹ ഭരതശ്രേഷ്ഠോ ഭീഷ്മസ്തത്ക്രിയതാം നൃപ । ന കാമമവലിപ്താനാം വചനം കര്തുമര്ഹസി
രാജാവേ, ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മന് പറഞ്ഞത് ചെയ്യണം; അഹങ്കാരികളുടേത് പോലെ വാക്കുകള് അനുസരിക്കേണ്ടതില്ല.
പുരാ യുദ്ധാത്സാധു മന്യേ പാണ്ഡവൈഃ സഹ സങ്ഗതമ്। യദ്വാക്യമര്ജുനേനോക്തം സഞ്ജയേന നിവേദിതമ്
പോരിന് മുമ്പ് പാണ്ഡവരുമായി സഖ്യതയുണ്ടാക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് അര്ജുനന്റെ വാക്കുകള് സഞ്ജയന് അറിയിച്ചപ്പോള് ഞാന് കരുതിയിരുന്നു.
സര്വം തദഭിജാനാമി കരിഷ്യതി ച പാണ്ഡവഃ। ന ഹ്യസ്യ ത്രിഷു ലോകേഷു സദൃശോഽസ്തി ധനുര്ധരഃ
ഇതെല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം, പാണ്ഡവന് അതു നടത്തുകയും ചെയ്യും; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അവനു തുല്യനായ വില്ലാളന് ഇല്ല.
അനാദൃത്യ തു തദ്വാക്യമര്ഥവദ്ദ്രോണഭീഷ്മയോഃ। തതഃ സ സഞ്ജയം രാജാ പര്യപൃച്ഛത പാണ്ഡവാന്
ഡ്രോണനും ഭീഷ്മനും പറഞ്ഞ അര്ത്ഥവത്തായ വാക്കുകള് അവഗണിച്ച്, രാജാവ് പിന്നെ സഞ്ജയനോട് പാണ്ഡവരെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
തദൈവ കുരവഃ സര്വേ നിരാശാ ജീവിതേഽഭവന് । ഭീഷ്മദ്രോണൌ യദാ രാജാ ന സമ്യഗനുഭാഷതേ
അപ്പോള് തന്നെ കുരുക്കള്ക്കെല്ലാം ജീവന് നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നി; ഭീഷ്മനും ഡ്രോണനും പറഞ്ഞത് രാജാവ് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
കിമസൌ പാണ്ഡവോ രാജാ ധര്മപുത്രോഽഭ്യഭാഷത। ശ്രുത്വേഹ ബഹുലാഃ സേനാഃ പ്രീത്യര്ഥം നഃ സമാഗതാഃ
നമ്മളെ സഹായിക്കാന് അനേകം സൈന്യങ്ങള് ഇവിടെ കൂടിയെന്നു കേട്ടപ്പോള്, ധര്മപുത്രനായ ആ പാണ്ഡവരാജാവ് എന്ത് പറഞ്ഞു?
കിമസൌ ചേഷ്ടതേ സൂത യോത്സ്യമാനോ യുധിഷ്ഠിരഃ। കേ വാസ്യ ഭ്രാതൃപുത്രാണാം പശ്യന്ത്യാജ്ഞേപ്സവോ സുഖമ്
യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുന്ന യുദ്ധിഷ്ഠിരന് എന്ത് ചെയ്യുന്നു, സൂതാ? അവന്റെ സഹോദരന്മാരിലും പുത്രന്മാരിലും ആരാണ് അവനെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കി, അവന്റെ ആജ്ഞ കാത്തിരിക്കുന്നത്?
കേ സ്വിദേനം വാരയന്തി യുദ്ധാച്ഛാമ്യേതി വാ പുനഃ। നികൃത്യാ കോപിതം മന്ദൈര്ധര്മജ്ഞം ധര്മചാരിണമ്
യുദ്ധത്തില് നിന്ന് വിലക്കുകയോ, സമാധാനം ചെയ്യണമെന്ന് പറയുകയോ ചെയ്യുന്നവര് ആരാണ്? ധര്മ്മം അറിയുന്നവനും അന്യായം കൊണ്ടു കോപം പിടിച്ചിട്ടും ക്ഷമയുള്ളവനുമാണ് അവന്.
രാജ്ഞോ മുഖമുദീക്ഷന്തേ പാഞ്ചാലാഃ പാണ്ഡവൈഃ സഹ। യുധിഷ്ഠിരസ്യ ഭദ്രം തേ സ സര്വാനനുശാസ്തി ച
പാഞ്ചാലന്മാരും പാണ്ഡവരുമൊത്ത് രാജാവിന്റെ മുഖം നോക്കുന്നു; യുദ്ധിഷ്ഠിരന് അവരെല്ലാവരെയും ഉപദേശിക്കുന്നു, നിനക്കു് നന്മ ഉണ്ടാകട്ടെ.