യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികൾ ആ ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികൾ ആ ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
ഏവംരൂപോ മഹാത്മാ സ പാവകം പുരുഷോ ഗിരന്। യോ വൈ തം പുരുഷം വേദ തസ്യേഹാര്ഥോ ന രിഷ്യതേ। യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
ഇങ്ങനെയാണ് ആ മഹാത്മാവിന്റെ രൂപം; അഗ്നിയെ ഉച്ചരിക്കുന്ന പുരുഷൻ, ആ പുരുഷനെ ആരറിയുന്നുവോ, അവന്റെ ലക്ഷ്യം ഇവിടെ നഷ്ടമാകില്ല; യോഗികൾ ആ ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യഃ സഹസ്രം സഹസ്രാണാം പക്ഷാന്സംതത്യ സംപതേത്। മധ്യമേ മധ്യ ആഗച്ഛേദപിചേത്സ്യാന്മനോജവഃ। യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
ആയിരം ആയിരങ്ങളിൽ ചിറകുകൾ വ്യാപിച്ച് പറക്കുന്നവൻ, വിചാരത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ പോലും മദ്ധ്യത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നവൻ; യോഗികൾ ആ ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികൾ ആ ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികൾ ആ ശാശ്വതനായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികള് ആ ശാശ്വതമായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികള് ആ ശാശ്വതമായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
യോഗിനസ്തം പ്രപശ്യന്തി ഭഗവന്തം സനാതനമ്
യോഗികള് ആ ശാശ്വതമായ ദൈവത്തെ കാണുന്നു.
ഏവം യഃ സര്വഭൂതേഷു ആത്മാനമനുപശ്യതി। അന്യത്രാന്യത്ര യുക്തേഷു കിം സ ശോചേത്തതഃ പരമ്
എല്ലാ ജീവികളിലും ആത്മാവിനെ കാണുന്നവന് എവിടെയും, എപ്പോഴും ദുഃഖിക്കാനുള്ള കാരണമൊന്നുമില്ല.
യഥോദപാനേ മഹതി സര്വതഃ സംപ്ലുതോദകേ। ഏവം സര്വേഷു വേദേഷു ആത്മാനമനുജാനതഃ
എങ്ങുമുള്ള വെള്ളം നിറഞ്ഞ വലിയ കിണറുപോലെ, എല്ലാ വേദകളിലും ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവന് അങ്ങനെ തന്നെ അനുഭവം ലഭിക്കുന്നു.
അങ്ഗുഷ്ഠമാത്രഃ പുരുഷോ മഹാത്മാ ന ദൃശ്യതേഽസൌ ഹൃദി സംനിവിഷ്ടഃ । അജശ്ചരോ ദിവാരാത്രമതന്ദ്രിതശ്ച സ തം മത്വാ കവിരാസ്തേ പ്രസന്നഃ
അംഗുലിയോളം വലിപ്പമുള്ള മഹാത്മാവ് ഹൃദയത്തില് ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കാണാന് കഴിയില്ല. ജനനം ഇല്ലാത്തവനും, പകലും രാത്രിയും സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, ക്ഷീണമില്ലാത്തവനും ആ മഹാത്മാവിനെ മനസ്സിലാക്കി ജ്ഞാനി സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
അഹമേവ സ്മൃതോ മാതാ പിതാ പുത്രോഽസ്മ്യഹം പുനഃ। ആത്മാഹമപി സര്വസ്യ യച്ച നാസ്തി യദസ്തി ച
ഞാനാണ് മാതാവും, പിതാവും, പുത്രനും. എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവും, ഉണ്ട് എന്നതും ഇല്ല എന്നതും ഞാനാണ്.
പിതാമഹോഽസ്മി സ്ഥവിരഃ പിതാ പുത്രശ്ച ഭാരത। മമൈവ യൂയമാത്മസ്ഥാ ന മേ യൂയം ന വോ ഹ്യഹമ്
ഞാനാണ് പിതാമഹനും, മൂത്തവനും, പിതാവും, പുത്രനും, ഭാരത. നിങ്ങള് എല്ലാവരും എനിക്ക് ഉള്ളിലാണ്; നിങ്ങള് എന്റെതല്ല, ഞാനും നിങ്ങളുടെതല്ല.
ആത്മൈവ സ്ഥാനം മമ ജന്മ ചാത്മാ ഓതപ്രോതോഽഹമജരപ്രതിഷ്ഠഃ। അജശ്ചരോ ദിവാരാത്രമതന്ദ്രിതോഽഹം മാം വിജ്ഞായ കവിരാസ്തേ പ്രസന്നഃ
എന്റെ സ്ഥാനം ആത്മാവാണ്, ജനനം ആത്മാവാണ്. ഞാന് എല്ലായിടത്തും പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ജനനം ഇല്ലാത്തവനും സ്ഥിരനുമാണ്. പകലും രാത്രിയും സഞ്ചരിക്കുന്നവനും ക്ഷീണമില്ലാത്തവനും ഞാനാണ്; എന്നെ അറിയുന്ന ജ്ഞാനി സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
അണോരണീയാന്സുമനാഃ സര്വഭൂതേഷു ജാഗ്രതി। പിതരം സര്വഭൂതേഷു പുഷ്കരേ നിഹിതം വിദുഃ
അത്യന്തം സൂക്ഷ്മനും ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവനും എല്ലാ ജീവികളിലും ഉണരുന്നു; എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിലെ താമസിക്കുന്ന പിതാവിനെ അവര് അറിയുന്നു.
ഏവം സനത്സുജാതേന വിദുരേണ ച ധീമതാ। സാര്ധം കഥയതോ രാജ്ഞഃ സാ വ്യതീയയ സര്വരീ
ഇങ്ങനെ സനത്സുജാതനും ധീരനായ വിദുരനും രാജാവിനോടൊപ്പം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേ ആ രാത്രി മുഴുവന് കടന്നു പോയി.
തസ്യാം രജന്യാം വ്യുഷ്ടായാം രാജാനഃ സര്വ ഏവ തേ। സഭാമാവിവിശുര്ഹൃഷ്ടാഃക സൂതസ്യോപദിദൃക്ഷയാ
അരാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോള് എല്ലാ രാജാക്കളും സാരഥിയുടെ വാക്കുകള് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച് സഭയിലേക്ക് സന്തോഷത്തോടെ പ്രവേശിച്ചു.
ശുശ്രൂഷമാണാഃ പാര്ഥാനാം വാചോ ധര്മാര്ഥസംഹിതാഃ । ധൃതരാഷ്ട്രമുഖാഃ സര്വേ യയൂ രാജന്സഭാം ശുഭാമ്
പാണ്ഡവരുടെ ധര്മത്തോടും ഉദ്ദേശത്തോടും കൂടിയ വാക്കുകള് കേള്ക്കാന് ധൃതരാഷ്ട്രന് നേതൃത്വം നല്കി എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ആ മനോഹരമായ സഭയിലേക്ക് പോയി.
സുധാവദാതാം വിസ്തീര്ണാം കനകാജിരഭൂഷിതാമ് । ചന്ദ്രപ്രഭാം സുരുചിരാം സിക്താം ചിന്ദനവാരിണാ
അമൃതംപോലെ തെളിഞ്ഞതും, വിശാലവുമായതും, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള നിലം അലങ്കരിച്ചതും, ചന്ദ്രപ്രഭയുള്ളതും, മനോഹരവുമായതും, തണുത്ത വെള്ളം തളിച്ചതുമായതുമാണ് ആ സഭ.
രുചിരൈരാസനൈഃ സ്തീര്ണാം കാഞ്ചനൈര്ദാരവൈരപി। അശ്മസാരമയൈര്ദാന്തൈഃക സ്വാസ്തീര്ണൈഃ സോത്തരച്ഛദൈഃ
പൊന്നും മരവും കൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങള് പരത്തിയതും, കല്ലും ദന്തും കൊണ്ടുള്ളവയും, നന്നായി ക്രമപ്പെടുത്തിയതും മേല് മറയോടുകൂടിയതുമാണ്.
ഭീഷ്മോ ദ്രോണഃ കൃപഃ ശല്യഃ കൃതവര്മാ ജയദ്രഥഃ । അശ്വത്ഥാമാ വികര്ണശ്ച സോമദത്തശ്ച ബാഹ്ലികഃ
ഭീഷ്മന്, ദ്രോണന്, കൃപന്, ശല്യന്, കൃതവര്മ, ജയദ്രഥന്, അശ്വത്താമന്, വികര്ണ്ണന്, സോമദത്തന്, ബാഹ്ലികന്.
വിദുരശ്ച മഹാപ്രാജ്ഞോ യുയുത്സുശ്ച മഹാരഥഃ। സര്വേ ച സഹിതാഃ ശൂരാഃ പാര്ഥിവാ ഭരതര്ഷഭ । ധൃതരാഷ്ട്രം പുരസ്കൃത്യ വിവിശുസ്താം സഭാം ശുഭാമ്
മഹാപണ്ഡിതനായ വിദുരനും മഹാരഥിയായ യുയുത്സുവും, എല്ലാ വീരനായ രാജാക്കന്മാരും, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ധൃതരാഷ്ട്രനെ മുന്നില് നിര്ത്തി ആ മനോഹരമായ സഭയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ദുഃശാസനശ്ചിത്രസേനഃ ശകുനിശ്ചാപി സൌബലഃ। ദുര്മുഖോ ദുഃസഹഃ കര്ണ ഉലൂകോഽഥ വിവിംശതിഃ
ദുഃശാസനന്, ചിത്രസേനന്, ശകുനി സൌബലന്, ദുര്മുഖന്, ദുഃസഹന്, കര്ണന്, ഉലൂകനും വിവിംശതിയും.
കുരുരാജം പുരസ്കൃത്യ ദുര്യോധനമമര്ഷണമ്। വിവിശുസ്താം സഭാം രാജന്സുരാഃ ശക്രസദോ യഥാ
കുരുവംശത്തിലെ രാജാവായ ദുര്യോധനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, സഹിഷ്ണുതയില്ലാത്തവനായ അവനെത്തുടർന്ന്, കുരുക്കൾ ആ സഭയിൽ കയറി. അതു ദേവന്മാർ ഇന്ദ്രന്റെ സദസ്സിലേക്ക് കടക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
ആവിശദ്ഭിസ്തദാ രാജഞ്ശൂരൈഃ പരിഘബാഹുഭിഃ । ശുശുഭേ സാ സഭാ രജന്സിംഹൈരിവ ഗിരേര്ഗുഹാ
കമ്പംപോലുള്ള ഭുജങ്ങൾ ഉള്ള വീരന്മാർ അപ്പോൾ ആ സഭയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, രാജാവേ, ആ സഭ സിംഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മലയുടെ ഗുഹയെപ്പോലെ ഭംഗിയായി തെളിഞ്ഞു.
തേ പ്രവിശ്യ മഹേഷ്വാസാഃ സഭാം സര്വേ മഹൌജസഃ । ആസനാനി വിചിത്രാണി ഭേജിരേ സൂര്യവര്ചസഃ
ആ മഹാശക്തിയുള്ള വില്ലാളികൾ എല്ലാവരും ആ സഭയിൽ കയറി, സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
ആസനസ്ഥേഷു സര്വേഷു തേഷു രാജസു ഭാരത। ദ്വാഃസ്ഥോ നിവേദയാമാസ സൂതപുത്രമുപസ്ഥിതമ്
ഭാരതാ, ആ രാജാക്കന്മാർ എല്ലാവരും ഇരുന്നപ്പോൾ, വാതിൽക്കാവൽക്കാരൻ സാരഥിയുടെ മകനായവൻ എത്തിയതായി അറിയിച്ചു.
അയം സരഥ ആയാതി യോഽയാസീത്പാണ്ഡവാന്പ്രതി। ദൂതോ നസ്തൂര്ണമായാതി സൈന്ധവൈഃ സാധുവാഹിഭിഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് പാണ്ഡവന്മാരുടെ അടുക്കൽ നമ്മുടെ ദൂതനായി പോയത്; നല്ല സിന്ധു കുതിരകൾ കയറ്റിയ രഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ അവൻ വരുന്നു.
..പേയായ സ തു ക്ഷിപ്രം രഥാത്പ്രസ്കന്ദ്യ കുണ്ഡലീ। പ്രവിവേശ സഭാം പൂര്ണാം മഹീപാലൈര്മഹാത്മഭിഃ
കുണ്ഡലങ്ങൾ ധരിച്ചവൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, മഹാത്മാക്കളായ രാജാക്കന്മാർ നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ സഭയിൽ കടന്നു.