ന്യായാഗതസ്യ ദ്രവ്യസ്യ ബോദ്ധവ്യൌ ദ്വാവതിക്രമൌ । അപാത്രേ പ്രതിപത്തിശ്ച പാത്രേ ചാത്പ്രതിപാദനമ്
ന്യായമായി സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ രണ്ട് തെറ്റുകൾ ഉണ്ട്: അയോഗ്യർക്കു നൽകുന്നതും, യോഗ്യർക്കു നൽകാതിരിയ്ക്കുന്നതും.
ദ്വാവഭ്യസി നിവേഷ്ടവ്യൌ ഗലേ ബധ്വാ ദൃഢാം ശിലാമ് । ധനവന്തമദാതാരം ദരിദ്രം ചാതപസ്വിനമ്
രണ്ടുപേരെ കല്ലുകൊണ്ട് കഴുത്തിൽ കെട്ടി ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടുകളയണം: ദാനമില്ലാത്ത ധനികനും, പരിശ്രമമില്ലാത്ത ദരിദ്രനും.
ദ്വാവിമൌ പുരുഷവ്യാഘ്ര സൂര്യമണ്ഡലഭേദിനൌ। പരിവ്രാഡ്യോഗയുക്തശ്ച രണേ ചാഭിമുഖോ ഹതഃ
മനുഷ്യരിൽ രണ്ട് പേർ സൂര്യന്റെ വട്ടം തുരക്കുന്നു: യോഗത്തിൽ ലീനനായ പരിവ്രാജകനും, യുദ്ധത്തിൽ നേരെ ശത്രുവിനെ നേരിട്ട് വീണവനും.
ത്രയോ ന്യായാ മനുഷ്യാണാം ശ്രൂയന്തേ ഭരതര്ഷഭ । കനീയാന്മധ്യമഃ ശ്രേഷ്ഠ ഇതി വേദവിദോ വിദുഃ
ഭാരതകുലത്തിലെ മഹാനേ, മനുഷ്യർക്കുള്ള നീതിക്ക് മൂന്നു വിധങ്ങൾ ഉണ്ട്: ചെറുതും, നടുവിലും, ഉത്തമവും — ഇതാണ് വേദജ്ഞർ പറയുന്നത്.
ത്രിവിധാഃ പുരുഷാ രാജന്നുത്തമാധമമധ്യമാഃ । നിയോജയേദ്യഥാവത്താംസ്ത്രിവിധേഷ്വേവ കര്മസു
മനുഷ്യർക്ക് മൂന്നു തരമുണ്ട്, രാജാവേ: ഉത്തമൻ, അധമൻ, നടുവൻ; അവരവരുടെ ഗുണത്തിന് അനുസരിച്ച് അവരെ ജോലിയിൽ നിയോഗിക്കണം.
ത്രയ ഏവാധനാ രാജന്ഭാര്യാ ദാസസ്തഥാ സുതഃ। യത്തേ സമധിഗച്ഛന്തി യസ്യൈതേ തസ്യ തദ്ധനമ്
മൂന്നു പേർ ധനികരല്ല, രാജാവേ: ഭാര്യ, ദാസൻ, പുത്രൻ; ഇവർ നേടുന്നതെല്ലാം അവരെ കൈവശമുള്ളവർക്കാണ്.
ഹരണം ച പരസ്വാനാം പരദാരാഭിമര്ശനമ് । സുഹൃദശ്ച പരിത്യാഗസ്ത്രയോ ദോഷാഃ ക്ഷയാവഹാഃ
പരധനം കവർച്ച, പരസ്ത്രീയോട് ദോഷം ചെയ്യൽ, സുഹൃത്ത് ഉപേക്ഷിക്കൽ — ഈ മൂന്നു ദോഷങ്ങൾ നാശം വരുത്തുന്നു.
ത്രിവിധം നരകസ്യേദം ദ്വാരം നാശനമാത്മനഃ । കാമഃ ക്രോധസ്തഥാ ലോഭസ്തസ്മാദേതത്രയം ത്യജേത്
നരകത്തിലേക്കുള്ള മൂന്നു വാതിലുകൾ ഉണ്ട്, ആത്മാവിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവ: കാമം, ക്രോധം, ലോഭം; അതിനാൽ ഈ മൂന്നു ഉപേക്ഷിക്കണം.
വരപ്രദാനം രാജ്യം ച പുത്രജന്മ ച ഭാരത। ശത്രോശ്ച മോക്ഷണം കൃച്ഛ്രാത്രീണി ചൈകം ച തത്സമമ്
വരപ്രദാനം, രാജ്യം, പുത്രജനനം, ശത്രുവിനെ മോചിപ്പിക്കൽ — ഭാരതകുലത്തിലെവനേ, ഈ നാലും ഒരുപോലെ ദുഷ്ക്കരമാണ്.
ഭക്തം ച ഭജമാനം ച തവാസ്മീതി ച വാദിനമ് । ത്രീനേതാഞ്ഛരണം പ്രാപ്താന്വിഷമേഽപി കന സന്ത്യജേത്
നിനക്കൊപ്പം ഭക്ഷിച്ചവനെയും, സേവനം ചെയ്യുന്നവനെയും, 'ഞാൻ നിന്റെവനാണ്' എന്ന് പറയുന്നവനെയും — ഈ മൂന്നു അഭയം തേടുന്നവരെ, എത്ര കഷ്ടതയിലായാലും ഉപേക്ഷിക്കണം.
ചത്വാരി രാജ്ഞാ തു മഹാബലേന വര്ജ്യാന്യാഹുഃ പണ്ഡിതസ്താനി വിദ്യാത്। അല്പപ്രജ്ഞൈഃ സഹ മന്ത്രം ന കുര്യാ- ന്ന ദീര്ഘസൂത്രൈരലസൈശ്ചാരണൈശ്ച
മഹാശക്തിയുള്ള രാജാവിന് പണ്ഡിതന്മാർ നാലു തരത്തിലുള്ളവരെ ഒഴിവാക്കണമെന്ന് പറയുന്നു. ബുദ്ധിയില്ലാത്തവരുമായി, കാര്യങ്ങൾ നീട്ടിവയ്ക്കുന്നവരുമായി, സോമ്പേരികളുമായി, പ്രവർത്തിയിൽ അശ്രദ്ധരുമായി ഒരിക്കലും ആലോചന നടത്തരുത്.
ചതവാരി തേ താത ഗൃഹേ വസന്തു ശ്രിയാഽഭിജുഷ്ടസ്യ ഗൃഹസ്ഥധര്മേ। വൃദ്ധോ ജ്ഞാതിരവസന്നഃ കുലീനഃ സഖാ ദരിദ്രോ ഭഗിനീ ചാനപത്യാ
പ്രിയനേ, സമ്പത്തുള്ള ഗൃഹസ്ഥന്റെ വീട്ടിൽ നാലുപേരെ പാർപ്പിക്കണം: പ്രായമായ ബന്ധുവിനെ, നല്ല കുടുംബത്തിൽ നിന്നെങ്കിലും ദൗർഭാഗ്യത്തിൽ ആയവനെ, ദരിദ്രനായ സുഹൃത്തിനെ, സന്താനമില്ലാത്ത സഹോദരിയെ.
ചത്വാര്യാഹ മഹാരാജ സാദ്യസ്കാനി ബൃഹസ്പതിഃ। പൃച്ഛതേ ത്രിദശേന്ദ്രായ താനീമാനി നിബോധ മേ
മഹാരാജാവേ, ബൃഹസ്പതി ആദ്യം അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട നാലു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ദേവന്മാരുടെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ അവയെ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ദേവതാനാം ച സങ്കല്പമനുഭാവം ച ധീമതാമ്। വിനയം കൃതവിദ്യാനാം വിനാശം പാപകര്മണാമ്
ദേവന്മാരുടെ മനസ്സിലെ തീരുമാനവും, ബുദ്ധിമാന്മാരുടെ പ്രഭാവവും, വിദ്യയുള്ളവരുടെ വിനയവും, പാപം ചെയ്യുന്നവരുടെ നാശവും.
ചത്വാരി കര്മാണ്യഭയംകരാണി ഭയം പ്രയച്ഛന്ത്യയഥാകൃതാനി । മാനാഗ്നിഹോത്രമുത മാനമൌനം മാനേനാധീതമുത മാനയജ്ഞഃ
നാലു പ്രവർത്തികൾ അഭിമാനത്തോടെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും, തെറ്റായി ചെയ്താൽ ഭയവും ഉണ്ടാക്കുന്നതുമാണ്: അഗ്നിഹോത്രം, മൗനം, പഠനം, യജ്ഞം.
പഞ്ചാഗ്നയോ മനുഷ്യേണ പരിചര്യാഃ പ്രയത്നതഃ। പിതാ മാതാഗ്നിരാത്മാ ച ഗുരുശ്ച ഭരതര്ഷഭ
ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനേ, മനുഷ്യൻ അഞ്ചു അഗ്നികളെ ശ്രദ്ധയോടെ സേവിക്കണം: അച്ഛൻ, അമ്മ, അഗ്നി, താനെത്തന്നെ, ഗുരു.
പഞ്ചൈവ പൂജയഁല്ലോകേ യശഃ പ്രാപ്നോതി കേവലമ്। ദേവാന്പിതൄന്മനുഷ്യാംശ്ച ഭിക്ഷൂനതിഥിപഞ്ചമാന്
ലോകത്തിൽ ഈ അഞ്ചുപേരെ ആദരിക്കുന്നവന് ശുദ്ധമായ പ്രശസ്തി ലഭിക്കും: ദേവന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, മനുഷ്യർ, ഭിക്ഷുക്കൾ, അതിഥികൾ.
പഞ്ച ത്വാഽനുഗമിഷ്യന്തി യത്ര യത്ര ഗമിഷ്യസി। മിത്രാണ്യമിത്രാ മധ്യസ്ഥാ ഉപജീവ്യോപജീവിനഃ
നീ എവിടെയേയ്ക്കും പോയാലും അഞ്ചുപേർ നിന്നെ പിന്തുടരും: സുഹൃത്തുക്കൾ, ശത്രുക്കൾ, മധ്യസ്ഥർ, ആശ്രിതർ, നീ ആശ്രയിക്കുന്നവർ.
പഞ്ചേന്ദ്രിയസ്യ മര്ത്യസ്യ ഛിദ്രം ചേദേകമിന്ദ്രിയമ്। തതോഽസ്യ സ്രവതി പ്രജ്ഞാ ദൃതേഃ പാത്രാദിവോദകമ്
മനുഷ്യന്റെ അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ പോലും ദോഷം വന്നാൽ, ജ്ഞാനം ചോർന്നുപോകും; ഒരു പൊക്കിലുണ്ടായിരിക്കുന്ന ദ്വാരത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം ചോർന്നുപോകുന്നതുപോലെ.
ഷഡ്ദോഷാഃ പുരുഷേണേഹ ഹാതവ്യാ ഭൂതിമിച്ഛതാ। നിദ്രാ തന്ദ്രീ ഭയം ക്രോധ ആലസ്യം ദീര്ഘസൂത്രതാ
സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആറു ദോഷങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണം: ഉറക്കം, മന്ദത, ഭയം, കോപം, സോമ്പേരി, കാര്യങ്ങൾ നീട്ടിവയ്ക്കൽ.
ഷഡിമാന്പുരുഷോ ജഹ്യാദ്ഭിന്നാം നാവമിവാര്ണവേ। അപ്രവക്താരമാചാര്യമനധീയാനമൃത്വിജമ്
ഒരു മനുഷ്യൻ ഈ ആറു പേരെയും കടലിൽ തകർന്ന नौകയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ ഉപേക്ഷിക്കണം: പഠിപ്പിക്കാത്ത ഗുരു, പഠിക്കാത്ത പുരോഹിതൻ, സംരക്ഷിക്കാത്ത രാജാവ്, കഠിനമായി സംസാരിക്കുന്ന ഭാര്യ, ഗ്രാമം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പശുപാലകൻ, കാട് ആഗ്രഹിക്കുന്ന നാപിതൻ.
അരക്ഷിതാരം രാജാനം ഭാര്യാം ചാപ്രിയവാദിനീമ് । ഗ്രാമകാമം ച ഗോപാലം വനകാമം ച നാപിതമ്
സംരക്ഷണം നൽകാത്ത രാജാവ്, രൂക്ഷമായി സംസാരിക്കുന്ന ഭാര്യ, ഗ്രാമം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പശുപാലകൻ, കാട് ആഗ്രഹിക്കുന്ന നാപിതൻ.
ഷഡേവ തു ഗുണാഃ പുംസാ ന ഹാതവ്യാഃ കദാചന। സത്യം ദാനമനാലസ്യമനസൂയാ ക്ഷമാ ധൃതിഃ
മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കരുതാത്ത ആറു ഗുണങ്ങൾ ഇവയാണ്: സത്യവാദിത്വം, ദാനശീലം, പരിശ്രമം, അസൂയയില്ലായ്മ, ക്ഷമ, സ്ഥിരത.
അര്ഥാഗമോ നിത്യമരോഗിതാ ച പ്രിയാ ച ഭാര്യാ പ്രിയവാദിനീ ച। വശ്യശ്ച പുത്രോഽര്ഥകരീ ച വിദ്യാ ഷഡ്ജീവലോകസ്യ സുഖാനി രാജന്
സമ്പാദ്യം, സ്ഥിരമായ ആരോഗ്യവും, സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയും, അനുസരിക്കുന്ന മകനും, സമ്പത്ത് നൽകുന്ന വിദ്യയും — രാജാവേ, ഇവയാണ് ലോകത്തിലെ ആറു സുഖങ്ങൾ.
ഷണ്ണാമാത്മനി നിത്യാനാമൈശ്വര്യം യോഽധിഗച്ഛതി। ന സ പാപൈഃ കുതോഽനര്ഥൈര്യുജ്യതേ വിജിതേന്ദ്രിയഃ
സ്വന്തം ഉള്ളിലെ ഈ ആറു ഗുണങ്ങളിൽ ഐശ്വര്യം നേടുകയും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ പാപങ്ങളാലോ ദുർഭാഗ്യങ്ങളാലോ ഒരിക്കലും ബാധിക്കപ്പെടില്ല.
ഷഡിമേ ഷട്സു ജീവന്തി സപ്തമോ നോപലഭ്യതേ। ചോരാഃ പ്രമത്തേ ജീവന്തി വ്യാധിതേഷു ചികിത്സകാഃ
ഈ ആറുപേർ മറ്റൊരുവർക്കു ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്, ഏഴാമത്തെത്തന്നെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല: അശ്രദ്ധരിൽ നിന്ന് കള്ളന്മാർ, രോഗികളിൽ നിന്ന് വൈദ്യർ.
പ്രമദാഃ കാമയാനേഷു യജമാനേഷു യാജകാഃ । രാജാ വിവദമാനേഷു നിത്യം മൂര്ഖേഷു പണ്ഡിതാഃ
ആഗ്രഹമുള്ളവരിൽ നിന്ന് സ്ത്രീകൾ, യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരിൽ നിന്ന് പുരോഹിതർ, വഴക്കിടുന്നവരിൽ നിന്ന് രാജാവ്, മണ്ടന്മാരിൽ നിന്ന് പണ്ഡിതർ.
ഷഡിമാനി വിനശ്യന്തി മുഹൂര്തമനവേക്ഷണാത്। ഗാവഃ സേവാ കൃഷിര്ഭാര്യാ വിദ്യാ വൃഷലസങ്ഗതിഃ
ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കിയില്ലെങ്കിൽ ഈ ആറു കാര്യങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം പോലും നിലനിൽക്കില്ല: പശുക്കൾ, സേവനം, കൃഷി, ഭാര്യ, വിദ്യ, ചീത്തയുമായി സുഖം.
ഷഡേതേ ഹ്യവമന്യന്തേ നിത്യം പൂര്വോപകാരിണമ് । ആചാര്യം ശിക്ഷിതാഃ ശിഷ്യാഃ കൃതദാരാശ്ച മാതരം
ഈ ആറു പേർ എന്നും തങ്ങളോടു മുമ്പ് ഉപകാരിച്ചവരെ അവഹേളിക്കുന്നു: പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനെ, വിവാഹം കഴിച്ചവൻ അമ്മയെ.
നാരീം വിഗതകാമാസ്തു കൃതാര്ഥാശ്ച പ്രയോജകമ് । നാവം നിസ്തീര്ണകാന്താരാ നാതുരാശ്ച ചികിത്സകം
കാമം ഇല്ലാതായ സ്ത്രീകൾ, തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നേടിയവർ, ഉപകാരിച്ചവരെ മറക്കുന്നു; നദി കടന്നവർ തോണിയെ, രോഗം മാറിയവർ വൈദ്യനെ.