ഇന്ദ്രം തുഷ്ടാവ ചേന്ദ്രാണീ വിശ്രുതൈഃ പൂര്വകര്മഭിഃ। സ്തൂയമാനസ്തതോ ദേവഃ ശചീമാഹ പുരന്ദരഃ
ശചിദേവി, ഇന്ദ്രന്റെ പുരാതന മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ സ്മരിച്ച്, ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിച്ചു. അങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പുരന്ദരൻ ശചിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
കിമര്ഥമസി സംപ്രാപ്താ വിജ്ഞാതശ്ച കഥം ത്വഹമ്। തതഃ സാ കഥയാമാസ നഹുഷസ്യ വിചേഷ്ടിതമ്
നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്? എങ്ങനെ നീ എന്നെ കണ്ടെത്തി? എന്നിങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു. അതിനുശേഷം ശചി, നഹുഷന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രത്വം ത്രിഷു ലോകേഷു പ്രാപ്യ വീര്യസമന്വിതഃ । ദര്പാവിഷ്ടശ്ച ദുഷ്ടാത്മാ മാമുവാച ശതക്രതോ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അധിപതിത്വം ലഭിച്ച്, വലിയ ശക്തിയോടെ, അഹങ്കാരത്തിൽ മുഴകിയ ആ ദുഷ്ടൻ, ശതക്രതുവേ, എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉപതിഷ്ഠേതി സ ക്രൂരഃ കാലം ച കൃതവാന്മമ । യദി ന ത്രാസ്യസി വിഭോ കരിഷ്യതി സ മാം വശേ
ആ ക്രൂരൻ എന്നോട്, 'എന്നെ സേവിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു, ഒരു സമയവും നിശ്ചയിച്ചു. 'നീ ഭയപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, മഹാപ്രഭോ, അവൻ എന്നെ തന്റെ വശത്താക്കും' എന്നും പറഞ്ഞു.
ഏതേന ചാഹം സംപ്രാപ്താ ദ്രുതം ശക്ര തവാന്തികമ്। ജഹി രൌദ്രം മഹാബാഹോ നഹുഷം പാപനിശ്ചയമ്
ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്നെ സമീപിക്കാൻ വന്നത്, ശക്രാ. മഹാബാഹുവായ നീ, പാപസങ്കല്പമുള്ള ആ ഭയങ്കരനായ നഹുഷനെ സംഹരിക്കണം.
പ്രകാശയസ്വ ചാത്മാനം ദൈത്യദാനവസൂദന। തേജഃ സമാപ്നുഹി വിഭോ ദേവരാജ്യം പ്രശാധി ച
ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും സംഹരിച്ചവനേ, നീ നിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തണം. മഹാപ്രഭോ, നിന്റെ തേജസ് വീണ്ടെടുക്കുക, ദേവരാജ്യത്തിൽ വീണ്ടും അധിപതിയാവുക.
ഏവമുക്തഃ സ ഭഗവാഞ്ശച്യാ താം പുനരബ്രവീത്। വിക്രമസ്യ ന കാലോഽയം നഹുഷോ ബലവത്തരഃ
ശചി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭഗവാൻ അവളോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ വീരത്വം കാണിക്കാനുള്ള സമയമല്ല; നഹുഷൻ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ശക്തനാണ്.'
വിവര്ദ്ധിതശ്ച ഋഷിഭിര്ഹവ്യകവ്യൈശ്ച ഭാമിനി । നീതിമത്ര വിധാസ്യാമി ദേവി താം കര്തുമര്ഹസി
മഹർഷിമാരുടെയും പിതൃകർമ്മങ്ങളുടെയും ഫലമായി അവൻ ശക്തി നേടി, സുന്ദരിയേ. ദേവിയെ, ഞാൻ ഒരു ഉപായം ആലോചിക്കും, നീ അതു നിർവഹിക്കണം.
ഗുഹ്യം ചൈതത്ത്വയാ കാര്യം നാഖ്യാതവ്യം ശുഭേ ക്വചിത് । ഗത്വാ നഹുഷമേകാന്തേ ബ്രവീഹി ച സുമധ്യമേ
ഇത് രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം, ഭദ്രയേ; എവിടെയും പറയരുത്. സുമധുരനടിയുള്ളവളേ, നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നഹുഷനെ സമീപിച്ച് പറയണം:
ഋഷിയാനേന ദിവ്യേന മാമുപൈഹി ജഗത്പതേ । ഏവം തവ വശേ പ്രീതാ ഭവിഷ്യാമീതി തം വദ
'ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയേ, ഈ ദിവ്യനായ ഋഷിയെ വാഹനമാക്കി എന്നെ സമീപിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ വശത്താകാം' എന്നു അവനോട് പറയൂ.
ഇത്യുക്താ ദേവരാജേന പത്നീ സാ കമലേക്ഷണാ । ഏവമസ്ത്വിത്യഥോക്ത്വാ തു ജഗാമ നഹുഷം പ്രതി
ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കമലനയനിയായ ഭാര്യ, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ചു, പിന്നെ നഹുഷന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
നഹുഷസ്താം തതോ ദൃഷ്ട്വാ സസ്മിതോ വാക്യമബ്രവീത് । സ്വാഗതം തേ വരാരോഹേ കിം കരോമി ശുചിസ്മിതേ
അവളെ കണ്ട നഹുഷൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയേ, നിനക്ക് സ്വാഗതം. സുമുഖിയേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?'
ഭക്തം മാം ഭജ കല്യാണി കിമിച്ഛസി മനസ്വിനി । തവ കല്യാണി യത്കാര്യം തത്കരിഷ്യേ സുമധ്യമേ
'സൗഭാഗ്യവതിയേ, ഭക്തിയോടെ എന്നെ ആദരിക്കണം. മനസ്സുള്ളവളേ, നിനക്ക് എന്ത് ആവശ്യമാണോ, സുമധുരനടിയുള്ളവളേ, അതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാം.'
ന ച വ്രീഡാ ത്വയാ കാര്യാ സുശ്രോണി മയി വിശ്വസേഃ। സത്യേന വൈ പശേ ദേവി കരിഷ്യേ വചനം തവ
'സുന്ദരശോഭയുള്ളവളേ, എന്നോട് വിശ്വാസം വയ്ക്കൂ; നീ ലജ്ജിക്കേണ്ടതില്ല. ദേവിയെ, സത്യത്തിന് സാക്ഷിയായി, ഞാൻ നിന്റെ വാക്ക് നിർവഹിക്കും.'
യോ മേ കൃതസ്ത്വയാ കാലസ്തമാകാങ്ക്ഷേ ജഗത്പതേ। തതസ്ത്വമേവ ഭര്താ മേ ഭവിഷ്യസി സുരാധിമ
'ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയേ, നീ എന്നോട് നിശ്ചയിച്ച സമയത്തേയ്ക്ക് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ദേവരാജാവേ, നീ മാത്രം എന്റെ ഭർത്താവായിരിക്കും.'
കാര്യം ച ഹൃദി മേ യത്തദ്ദേവരാജാവധാരയ। വക്ഷ്യാമി യദി മേ രാജന്പ്രിയമേതത്കരിഷ്യസി
'ദേവരാജാവേ, എന്റെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം. രാജാവേ, ഞാൻ പറയുന്ന ഇഷ്ട കാര്യം നീ ചെയ്യുമെങ്കിൽ.'
വാക്യം പ്രണയസംയുക്തം തതഃ സ്യാം വശഗാ തവ। ഇന്ദ്രസ്യ വാജിനോ വാഹാ ഹസ്തിനോഽഥ രഥാസ്തഥാ
'നിന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ വാക്ക് ഞാൻ കേട്ടാൽ, ഞാൻ നിന്റെ വശത്താകാം. ഇന്ദ്രന്റെ കുതിരകളും ആനകളും രഥങ്ങളും പോലെ—'
ഇച്ഛാമ്യഹമഥാപൂര്വം വാഹനം തേ സുരാധിപ । യന്ന വിഷ്ണോര്ന രുദ്രസ്യ ന സുരാണാം ന രക്ഷസാമ്
'ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയേ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും അല്ലാതെ, ദേവന്മാരുടേയോ ദാനവന്മാരുടേയോ അല്ലാത്ത, ഇതുവരെ ആരും ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു വാഹനമാണ്.'
വഹന്തു ത്വാം മഹാഭാഗാ ഋഷയഃ സങ്ഗതാ വിഭോ। സര്വേ ശിബികയാ രാജന്നേതദ്ധി മമ രോചതേ
മഹാഭാഗന്മാരായ മഹർഷിമാർ ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ നിന്നെ ശിബികയിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകട്ടെ. ഇതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
നാസുരേഷു ന ദേവേഷു തുല്യോ ഭവിതുമര്ഹസി । സര്വേഷാം തേജ ആദത്സേ സ്വേന വീര്യേണ ദര്ശനാത്
നീ അസുരന്മാരോടോ ദേവന്മാരോടോ തുല്യനല്ല; നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നെ കാണുന്നവരുടെ തേജസ് നീ നിന്റെ ശക്തിയാൽ ആകർഷിക്കുന്നു.
ഏവമുക്തസ്തു നഹുഷഃ പ്രാഹൃഷ്യത തദാ കില। ഉവാച വചനം ചാപി സുരേന്ദ്രസ്താമനിന്ദിതാമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ നഹുഷൻ അതീവ സന്തോഷിച്ചു. ദേവന്മാരുടെ രാജാവായ ഇന്ദ്രൻ അവളോടു, അപവാദമില്ലാത്തവളോടു, ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അപൂര്വം വാഹനമിദം ത്വയോക്തം വരവര്ണിനി। ദൃഢം മേ രുചിരം ദേവി ത്വദ്വശോഽസ്മി വരാനനേ
നിന്റെ വാക്കിൽ ഞാൻ ഇതുവരെ ആരും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വാഹനത്തെക്കുറിച്ചാണ് കേൾക്കുന്നത്, മനോഹരമായ മുഖമുള്ള ദേവി, ഇത് എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമാണ്; ഞാൻ നിന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് കീഴിലാണ്.
ന ഹ്യല്പവീര്യോ ഭവതി യോ വാഹാന്കുരുതേ മുനീന് । അഹം തപസ്വീ ബലവാന്ഭൂതഭവ്യഭവത്പ്രഭുഃ
മഹർഷിമാരെ താൻ വാഹനം ആക്കുന്നവൻ ദുർബലനല്ല; ഞാൻ തപസ്സുകാരനും ശക്തനും, ഭൂതഭവ്യഭവത്കാലങ്ങളിൽ പ്രഭുവുമാണ്.
മയി ക്രുദ്ധേ ജഗന്ന സ്യാന്മയി സര്വം പ്രതിഷ്ഠിതമ്। ദേവദാനവഗന്ധര്വാഃ കിന്നരോരഗരാക്ഷസാഃ
എനിക്ക് കോപം വന്നാൽ ലോകം നിലനിൽക്കില്ല; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും പാമ്പുകളും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാം എന്നിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ന മേ ക്രുദ്ധസ്യ പര്യാപ്താഃ സര്വേ ലോകാഃ ശുചിസ്മിതേ। ചക്ഷുഷാ യം പ്രപശ്യാമി തസ്യ തേജോ ഹരാമ്യഹമ്
മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, എനിക്ക് കോപം വന്നാൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും എനിക്ക് മതിയാവില്ല; ഞാൻ ആരെയെങ്കിലും നോക്കിയാൽ അവന്റെ തേജസ് ഞാൻ എടുത്തുകളയും.
അഹമിന്ദ്രോഽസ്മി ദേവാനാം ലോകാനാം ച മഹേശ്വരഃ। മയി ഹവ്യം ച കവ്യം ച ലോകാശ്ചൈവ സനാതനാഃ ।' തസ്മാത്തേ വചനം ദേവി കരിഷ്യാമി ന സംശയഃ
ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ ഇന്ദ്രനാണ്, ലോകങ്ങളുടെ മഹേശ്വരൻ; ഹവ്യവും കവ്യവും ശാശ്വതലോകങ്ങളും എല്ലാം എന്നിലാണു. അതിനാൽ, ദേവി, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്യും, സംശയമില്ല.
സപ്തര്ഷയോ മാം വക്ഷ്യന്തി സര്വേ ബ്രഹ്മര്ഷയസ്തഥാ । പശ്യ മാഹാത്മ്യയോഗം മേ ഋദ്ധിം ച വരവര്ണിനി
സപ്തർഷിമാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും എന്നെ ചുമക്കും; മനോഹരവദനയുള്ളവളേ, എന്റെ മഹത്വവും ഐശ്വര്യവും നീ കാണുക.
ഏവമുക്ത്വാ തു താം ദേവീം വിസൃജ്യ ച വരാനനാമ് । ` അഥ സംചിന്ത്യ നഹുഷോ ബലവീര്യേണ ഭാരത
ഇങ്ങനെ മനോഹരവദനയുള്ള ദേവിയെ പറഞ്ഞ് വിടുകയും, ഭാരത, നഹുഷൻ തന്റെ ശക്തിയും ബലവും ആലോചിക്കുകയും ചെയ്തു.
വിസൃജ്യ സുപ്രതീകം ച നാഗമൈരാവതം തഥാ। ഹംസയുക്തം വിമാനം ച ഹരിയുക്തം തഥാ രഥമ്
സുപ്രതീകം എന്ന മനോഹരമായ ആനയും, എയരാവതം എന്ന ആനയും, ഹംസകളാൽ കെട്ടിയ വിമാനം, കുതിരകളാൽ കെട്ടിയ രഥം എന്നിവയും അവൻ ഉപേക്ഷിച്ചു.
സ തു ദര്പേണ മഹതാ പരിഭൂയ മഹാമുനീന്।' വിമാനേ യോജയിത്വാ ച ഋഷീന്നിയമാമാസ്ഥിതാന്
വലിയ അഹങ്കാരത്തോടെ മഹർഷിമാരെ അവഗണിച്ച്, വ്രതപാലകരായ മഹർഷിമാരെ തന്റെ വാഹനത്തിൽ കെട്ടി, അവൻ അതിൽ കയറി.