ഉപശ്രുതിരഹം ദേവി തവാന്തികമുപാഗതാ। ദര്ശനം ചൈവ സംപ്രാപ്താ തവ സത്യേന ഭാമിനി
'ദേവി, ഞാൻ ഉപശ്രുതിയാണ്, നിന്നോടു വരികയാണു; നിന്റെ സത്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ നിന്നെ കാണാൻ സാധിച്ചു, മഹിളേ.'
പതിവ്രതാ ച യുക്താ ച യമേന നിയമേന ച। ദര്ശയിഷ്യാമി തേ ശക്രം ദേവം വൃത്രനിഷൂദനമ്
'നീ ഭർത്തിവ്രതയുള്ളവളും, നിയമശീലയുമാണ്; ഞാൻ നിന്നെ ശക്രനേയും വൃത്രനെ സംഹരിച്ച ദേവനെയും കാണിക്കും.'
ക്ഷിപ്രമന്വേഹി ഭദ്രം തേ ദ്രക്ഷ്യസേ സുരസത്തമമ്। തതസ്താം പ്രസ്ഥിതാം ദേവീമിന്ദ്രാണീ സാ സമന്വഗാത്
'വേഗത്തിൽ എന്നെ പിന്തുടരൂ—നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ—നീ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനെയെ കാണും.' അങ്ങനെ അവൾ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാണി അവളെ പിന്തുടർന്നു.
ദേവാരണ്യാന്യതിക്രമ്യ പര്വതാംശ്ച ബഹൂംസ്തതഃ । ഹിമവന്തമതിക്രമ്യ ഉത്തരം പാര്ശ്വമാഗമത്
ദൈവികമായ കാടുകളും അനേകം പർവതങ്ങളും കടന്ന്, അവർ ഹിമവാനെ മറികടന്ന് അതിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തേക്ക് എത്തി.
സമുദ്രം ച സമാസാദ്യ ബഹുയോജനവിസ്തൃതമ്। ആസസാദ മഹാദ്വീപം നാനാദ്രുമലതാവൃതമ്
അവിടെ അനേകം യോജനങ്ങൾ വീതിയുള്ള വലിയ സമുദ്രം കടന്ന്, വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളും വള്ളികളും നിറഞ്ഞ വലിയ ദ്വീപിൽ അവർ എത്തി.
തത്രാപശ്യത്സരോ ദിവ്യം നാനാശകുനിഭിര്വൃതമ്। ശതയോജനവിസ്തീര്ണം താവദേവായതം ശുഭമ്
അവിടെ അവർ അനേകം പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞ ദിവ്യമായ ഒരു തടാകം കണ്ടു; നൂറ് യോജന വീതിയും അത്ര തന്നെ നീളവും ഉള്ള, ഭദ്രമായ ആകൃതിയിലുള്ളത്.
തത്ര ദിവ്യാനി പദ്മാനി പഞ്ചവര്ണാനി ഭാരത । ഷട്പദൈരുപഗീതാനി പ്രഫുല്ലാനി സഹസ്രശഃ
അവിടെ അഞ്ചു വർണ്ണത്തിലുള്ള ദിവ്യമായ താമരകൾ ആയിരക്കണക്കിന് വിരിഞ്ഞിരുന്നു, ഭരത, അവയെ തേൻചീറ്റികൾ ചുറ്റി പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സരസസ്തസ്യ മധ്യേ തു പദ്മിനീ മഹതീ ശുഭാ । ഗൌരേണോന്നതനാലേന പദ്മേന മഹതാ വൃതാ
ആ തടാകത്തിന്റെ നടുവിൽ വലിയ മനോഹരമായ താമരക്കുളം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഉയർന്ന നീളമുള്ള വലിയ വെളുത്ത താമരകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.
പദ്മസ്യ ഭിത്ത്വാ നാലം ച വിവേശ സഹിതാ തയാ। ബിസതന്തുപ്രവിഷ്ടം ച തത്രാപശ്യച്ഛതക്രതുമ്
ആ താമരയുടെ തണ്ടു തകർത്തു, അവർ രണ്ടുപേരും അകത്ത് കയറി; താമരനൂലുകളുടെ അകത്തായി അവർ ശതക്രതുവിനെ കണ്ടു.
തം ദൃഷ്ട്വാ ച സുസൂക്ഷ്മേണ രൂപേണാവസ്ഥിതം പ്രഭുമ് । സൂക്ഷ്മരൂപധരാ ദേവീ ബഭൂവോപശ്രുതിശ്ച സാ
അവിടെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ രൂപത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന പ്രഭുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദേവിയും ഉപശ്രുതിയും സ്വയം സൂക്ഷ്മരൂപം ധരിച്ചു.
ഇന്ദ്രം തുഷ്ടാവ ചേന്ദ്രാണീ വിശ്രുതൈഃ പൂര്വകര്മഭിഃ। സ്തൂയമാനസ്തതോ ദേവഃ ശചീമാഹ പുരന്ദരഃ
ശചിദേവി, ഇന്ദ്രന്റെ പുരാതന മഹത്തായ പ്രവർത്തികൾ സ്മരിച്ച്, ഇന്ദ്രനെ സ്തുതിച്ചു. അങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പുരന്ദരൻ ശചിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
കിമര്ഥമസി സംപ്രാപ്താ വിജ്ഞാതശ്ച കഥം ത്വഹമ്। തതഃ സാ കഥയാമാസ നഹുഷസ്യ വിചേഷ്ടിതമ്
നീ എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നത്? എങ്ങനെ നീ എന്നെ കണ്ടെത്തി? എന്നിങ്ങനെ ഇന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു. അതിനുശേഷം ശചി, നഹുഷന്റെ പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രത്വം ത്രിഷു ലോകേഷു പ്രാപ്യ വീര്യസമന്വിതഃ । ദര്പാവിഷ്ടശ്ച ദുഷ്ടാത്മാ മാമുവാച ശതക്രതോ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അധിപതിത്വം ലഭിച്ച്, വലിയ ശക്തിയോടെ, അഹങ്കാരത്തിൽ മുഴകിയ ആ ദുഷ്ടൻ, ശതക്രതുവേ, എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉപതിഷ്ഠേതി സ ക്രൂരഃ കാലം ച കൃതവാന്മമ । യദി ന ത്രാസ്യസി വിഭോ കരിഷ്യതി സ മാം വശേ
ആ ക്രൂരൻ എന്നോട്, 'എന്നെ സേവിക്കണം' എന്നു പറഞ്ഞു, ഒരു സമയവും നിശ്ചയിച്ചു. 'നീ ഭയപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽ, മഹാപ്രഭോ, അവൻ എന്നെ തന്റെ വശത്താക്കും' എന്നും പറഞ്ഞു.
ഏതേന ചാഹം സംപ്രാപ്താ ദ്രുതം ശക്ര തവാന്തികമ്। ജഹി രൌദ്രം മഹാബാഹോ നഹുഷം പാപനിശ്ചയമ്
ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വേഗത്തിൽ നിന്നെ സമീപിക്കാൻ വന്നത്, ശക്രാ. മഹാബാഹുവായ നീ, പാപസങ്കല്പമുള്ള ആ ഭയങ്കരനായ നഹുഷനെ സംഹരിക്കണം.
പ്രകാശയസ്വ ചാത്മാനം ദൈത്യദാനവസൂദന। തേജഃ സമാപ്നുഹി വിഭോ ദേവരാജ്യം പ്രശാധി ച
ദൈത്യന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും സംഹരിച്ചവനേ, നീ നിന്നെ വെളിപ്പെടുത്തണം. മഹാപ്രഭോ, നിന്റെ തേജസ് വീണ്ടെടുക്കുക, ദേവരാജ്യത്തിൽ വീണ്ടും അധിപതിയാവുക.
ഏവമുക്തഃ സ ഭഗവാഞ്ശച്യാ താം പുനരബ്രവീത്। വിക്രമസ്യ ന കാലോഽയം നഹുഷോ ബലവത്തരഃ
ശചി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭഗവാൻ അവളോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഇപ്പോൾ വീരത്വം കാണിക്കാനുള്ള സമയമല്ല; നഹുഷൻ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ശക്തനാണ്.'
വിവര്ദ്ധിതശ്ച ഋഷിഭിര്ഹവ്യകവ്യൈശ്ച ഭാമിനി । നീതിമത്ര വിധാസ്യാമി ദേവി താം കര്തുമര്ഹസി
മഹർഷിമാരുടെയും പിതൃകർമ്മങ്ങളുടെയും ഫലമായി അവൻ ശക്തി നേടി, സുന്ദരിയേ. ദേവിയെ, ഞാൻ ഒരു ഉപായം ആലോചിക്കും, നീ അതു നിർവഹിക്കണം.
ഗുഹ്യം ചൈതത്ത്വയാ കാര്യം നാഖ്യാതവ്യം ശുഭേ ക്വചിത് । ഗത്വാ നഹുഷമേകാന്തേ ബ്രവീഹി ച സുമധ്യമേ
ഇത് രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം, ഭദ്രയേ; എവിടെയും പറയരുത്. സുമധുരനടിയുള്ളവളേ, നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നഹുഷനെ സമീപിച്ച് പറയണം:
ഋഷിയാനേന ദിവ്യേന മാമുപൈഹി ജഗത്പതേ । ഏവം തവ വശേ പ്രീതാ ഭവിഷ്യാമീതി തം വദ
'ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയേ, ഈ ദിവ്യനായ ഋഷിയെ വാഹനമാക്കി എന്നെ സമീപിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ നിന്റെ വശത്താകാം' എന്നു അവനോട് പറയൂ.
ഇത്യുക്താ ദേവരാജേന പത്നീ സാ കമലേക്ഷണാ । ഏവമസ്ത്വിത്യഥോക്ത്വാ തു ജഗാമ നഹുഷം പ്രതി
ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കമലനയനിയായ ഭാര്യ, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് സമ്മതിച്ചു, പിന്നെ നഹുഷന്റെ അടുക്കൽ പോയി.
നഹുഷസ്താം തതോ ദൃഷ്ട്വാ സസ്മിതോ വാക്യമബ്രവീത് । സ്വാഗതം തേ വരാരോഹേ കിം കരോമി ശുചിസ്മിതേ
അവളെ കണ്ട നഹുഷൻ, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയേ, നിനക്ക് സ്വാഗതം. സുമുഖിയേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?'
ഭക്തം മാം ഭജ കല്യാണി കിമിച്ഛസി മനസ്വിനി । തവ കല്യാണി യത്കാര്യം തത്കരിഷ്യേ സുമധ്യമേ
'സൗഭാഗ്യവതിയേ, ഭക്തിയോടെ എന്നെ ആദരിക്കണം. മനസ്സുള്ളവളേ, നിനക്ക് എന്ത് ആവശ്യമാണോ, സുമധുരനടിയുള്ളവളേ, അതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാം.'
ന ച വ്രീഡാ ത്വയാ കാര്യാ സുശ്രോണി മയി വിശ്വസേഃ। സത്യേന വൈ പശേ ദേവി കരിഷ്യേ വചനം തവ
'സുന്ദരശോഭയുള്ളവളേ, എന്നോട് വിശ്വാസം വയ്ക്കൂ; നീ ലജ്ജിക്കേണ്ടതില്ല. ദേവിയെ, സത്യത്തിന് സാക്ഷിയായി, ഞാൻ നിന്റെ വാക്ക് നിർവഹിക്കും.'
യോ മേ കൃതസ്ത്വയാ കാലസ്തമാകാങ്ക്ഷേ ജഗത്പതേ। തതസ്ത്വമേവ ഭര്താ മേ ഭവിഷ്യസി സുരാധിമ
'ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയേ, നീ എന്നോട് നിശ്ചയിച്ച സമയത്തേയ്ക്ക് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, ദേവരാജാവേ, നീ മാത്രം എന്റെ ഭർത്താവായിരിക്കും.'
കാര്യം ച ഹൃദി മേ യത്തദ്ദേവരാജാവധാരയ। വക്ഷ്യാമി യദി മേ രാജന്പ്രിയമേതത്കരിഷ്യസി
'ദേവരാജാവേ, എന്റെ മനസ്സിലുള്ള കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കണം. രാജാവേ, ഞാൻ പറയുന്ന ഇഷ്ട കാര്യം നീ ചെയ്യുമെങ്കിൽ.'
വാക്യം പ്രണയസംയുക്തം തതഃ സ്യാം വശഗാ തവ। ഇന്ദ്രസ്യ വാജിനോ വാഹാ ഹസ്തിനോഽഥ രഥാസ്തഥാ
'നിന്റെ സ്നേഹപൂർവ്വമായ വാക്ക് ഞാൻ കേട്ടാൽ, ഞാൻ നിന്റെ വശത്താകാം. ഇന്ദ്രന്റെ കുതിരകളും ആനകളും രഥങ്ങളും പോലെ—'
ഇച്ഛാമ്യഹമഥാപൂര്വം വാഹനം തേ സുരാധിപ । യന്ന വിഷ്ണോര്ന രുദ്രസ്യ ന സുരാണാം ന രക്ഷസാമ്
'ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയേ, ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, വിഷ്ണുവിന്റെയും രുദ്രന്റെയും അല്ലാതെ, ദേവന്മാരുടേയോ ദാനവന്മാരുടേയോ അല്ലാത്ത, ഇതുവരെ ആരും ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു വാഹനമാണ്.'
വഹന്തു ത്വാം മഹാഭാഗാ ഋഷയഃ സങ്ഗതാ വിഭോ। സര്വേ ശിബികയാ രാജന്നേതദ്ധി മമ രോചതേ
മഹാഭാഗന്മാരായ മഹർഷിമാർ ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ, രാജാവേ, അവർ നിന്നെ ശിബികയിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകട്ടെ. ഇതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
നാസുരേഷു ന ദേവേഷു തുല്യോ ഭവിതുമര്ഹസി । സര്വേഷാം തേജ ആദത്സേ സ്വേന വീര്യേണ ദര്ശനാത്
നീ അസുരന്മാരോടോ ദേവന്മാരോടോ തുല്യനല്ല; നിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്നെ കാണുന്നവരുടെ തേജസ് നീ നിന്റെ ശക്തിയാൽ ആകർഷിക്കുന്നു.