തേ ത്വാം ദേവാഃ സഗന്ധര്വാ ഋഷയശ്ച മഹാദ്യുതേ । പ്രസാദയന്തി ചേന്ദ്രാണീ നഹുഷായ പ്രദീയതാമ്
ദേവന്മാരും ഗന്ധര്വന്മാരും ഋഷിമാരും, മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രാണിയെ നഹുഷന് നല്കണം.
ഇന്ദ്രാദ്വിശിഷ്ടോ നഹുഷോ ദേവരാജോ മഹാദ്യുതിഃ । വൃണോത്വിമം വരാരോഹാ ഭര്തൃത്വേ വരവര്ണിനീ
ഇന്ദ്രനേക്കാള് ശ്രേഷ്ഠനും മഹാതേജസ്സും ഉള്ള ദേവരാജാവായ നഹുഷനെ, ഈ മനോഹരവദനയായ ദേവി ഭര്ത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
ഏവമുക്തേ തു സാ ദേവീ ബാഷ്പമുത്സൃജ്യ സസ്വനമ് । ഉവാച രുദതീ ദീനാ ബൃഹസ്പതിമിദം വചഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, ആ ദേവി ഉച്ചത്തില് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കണ്ണീര് ഒഴിച്ചു, ദുഃഖിതയായ അവള് ബൃഹസ്പതിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നാഹമിച്ഛാമി നഹുഷം പതിം ദേവര്ഷിസത്തമ। ശരണാഗതാസ്മി തേ ബ്രഹംസ്ത്രായസ്വ മഹതോ ഭയാത്
ദേവര്ഷിമാരില് ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാന് നഹുഷനെ ഭര്ത്താവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഞാന് നിന്റെ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; ഈ വലിയ ഭയത്തില് നിന്ന് ബ്രാഹ്മണശക്തിയാല് എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
ശരണാഗതം ന ത്യജേയമിന്ദ്രാണി മമ നിശ്ചയഃ। ധര്മജ്ഞാം സത്യശീലാം ച ന ത്യജേയമനിന്ദിതേ
അഭയം തേടിയവനെ ഞാന് ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല, ഇന്ദ്രാണി; ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം. ധര്മം അറിയുന്നവളെയും സത്യവ്രതയെയും ഞാന് ഉപേക്ഷിക്കില്ല, അകാരണനിന്ദയില്ലാത്തവളേ.
നാകാര്യം കര്തുമിച്ഛാമി ബ്രാഹ്മണഃ സന്വിശേഷതഃ । ശ്രുതധര്മാ സത്യശീലോ ജാനന്ധര്മാനുശാസനമ്
ബ്രാഹ്മണനായി, പ്രത്യേകിച്ച്, ഞാന് തെറ്റായ പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവനും സത്യവ്രതനുമായവന് ധര്മോപദേശങ്ങള് മനസ്സിലാക്കി തെറ്റു ചെയ്യരുത്.
നാഹമേതത്കരിഷ്യാമി ഗച്ഛധ്വം വൈ സുരോത്തമാഃ । അസ്മിംശ്ചാര്ഥേ പുരാ ഗീതം ബ്രഹ്മണാ ശ്രൂയതാമിദമ്
ഞാൻ ഇതു ചെയ്യില്ല; നിങ്ങൾ പോകൂ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. ഈ കാര്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് പഴയകാലത്ത് പാടിയ ഒരു ഗാനം കേൾക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ന തസ്യ ബീജം രോഹതി രോഹകാലേ ന തസ്യ വര്ഷം വര്ഷതി വര്ഷകാലേ। ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി ശത്രവേ ന സ ത്രാതാരം ലഭതേ ത്രാണമിച്ഛന്
അവന്റെ വിത്ത് വളരേണ്ട സമയത്ത് വളരുന്നില്ല; മഴ പെയ്യേണ്ട സമയത്ത് മഴ പെയ്യുന്നില്ല. ഭയപ്പെട്ട് ശത്രുവിന് ആശ്രയിച്ചാൽ അവൻ അവനു വേണ്ടത് കൊടുക്കുന്നു, പക്ഷേ രക്ഷകനെ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ അവൻ ആരെയും കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
മോഘമന്നം വിന്ദതി ചാപ്യചേതാഃ സ്വര്ഗാല്ലോകാദ്ധശ്യതി നഷ്ടചേഷ്ടഃ। ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി യോ വൈ ന തസ്യ ഹവ്യം പ്രതിഗൃഹ്ണന്തി ദേവാഃ
അവധാനം ഇല്ലാത്തവൻ ഭക്ഷണം ലഭിച്ചാലും അതു വിഫലമാകും; ശ്രമം നഷ്ടപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗവും ലോകവും വിട്ട് വീഴുന്നു. ഭയപ്പെട്ട് ശത്രുവിന് ആശ്രയിച്ചാൽ അവനു വേണ്ടത് കൊടുക്കുന്നവന്റെ ഹോമം ദേവന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
പ്രമീയതേ ചാസ്യ പ്രജാ ഹ്യകാലേ സദാ വിവാസം പിതരോഽസ്യ കുര്വതേ। ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി ശത്രവേ സേന്ദ്രാ ദേവാഃ പ്രഹരന്ത്യസ്യ വജ്രമ്
അവന്റെ സന്തതികൾ സമയമില്ലാതെ നശിക്കുന്നു; പിതാക്കന്മാർ എപ്പോഴും അവനെ അകറ്റി നിർത്തുന്നു. ഭയപ്പെട്ട് ശത്രുവിന് ആശ്രയിച്ചാൽ അവനു വേണ്ടത് കൊടുക്കുന്നവനെ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ വജ്രംകൊണ്ട് പ്രഹരിക്കുന്നു.
ഏതദേവം വിജാനന്വൈ ന ദാസ്യാമി ശചീമിമാമ്। ഇന്ദ്രാണീം വിശ്രുതാം ലോകേ ശക്രസ്യ മഹിഷീം പ്രിയാം
ഇത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ശചിയെ കൊടുക്കില്ല; ലോകത്ത് പ്രശസ്തയായ ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയഭാര്യയെയാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്.
അസ്യാ ഹിതം ഭവേദ്യച്ച മമ ചാപി ഹിതം ഭവേത്। ക്രിയതാം തത്സുരശ്രേഷ്ഠാ നഹി ദാസ്യാമ്യഹം ശചീമ്
ഇവള്ക്കും എനിക്കും നല്ലതായതു ചെയ്യട്ടെ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ; പക്ഷേ ഞാൻ ശചിയെ കൊടുക്കില്ല.
അഥ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാ ഗുരുമാഹുരിദം വചഃ। കഥം സുനീതം നു ഭവേന്മന്ത്രയസ്വ ബൃഹസ്പതേ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു: എങ്ങനെ ശരിയായ വഴി കണ്ടെത്താം? ബ്രഹസ്പതീ, ഞങ്ങളെ ഉപദേശിക്കൂ.
നഹുഷം യാചതാം ദേവീ കിംചിത്കാലാന്തരം ശുഭാ। ഇന്ദ്രാണി ഹിതമേതദ്ധി തഥാഽസ്മാകം ഭവിഷ്യതി
ദേവിയെ നഹുഷനോടു കുറച്ച് സമയം വൈകാൻ അപേക്ഷിക്കട്ടെ; ഇത് ഇന്ദ്രാണിക്ക് നല്ലതും, അതുവഴി ഞങ്ങൾക്കും നല്ലതായിരിക്കും.
ബഹുവിഘ്നഃ സുരാഃ കാലഃ കാലഃ കാലം നയിഷ്യതി। ഗര്വിതോ ബലവാംശ്ചാപി നഹുഷോ വരസംശ്രയാത്
ദേവന്മാരേ, പലവിധ തടസ്സങ്ങൾ വരും; സമയം സമയത്തെ കൊണ്ടുപോകും. വരം ലഭിച്ചതിന്റെ غرഹത്തിൽ നഹുഷൻ അഭിമാനത്തിലും ശക്തിയിലും നിറഞ്ഞവനാകും.
തതസ്തേന തഥോക്തേ തു പ്രീതാ ദേവാസ്തഥാബ്രുവന്। ബ്രഹ്മന്സാധ്വിദമുക്തം തേ ഹിതം സര്വം ദിവൌകസാമ്
അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോൾ സന്തോഷിച്ച ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മനേ, നന്നായി പറഞ്ഞു; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സ്വർഗ്ഗവാസികൾക്ക് എല്ലാവർക്കും നല്ലതാണ്.
ഏവമേതദ്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദേവീ ചേയം പ്രസാദ്യതാമ്। തതഃ സമസ്താ ഇന്ദ്രാണീം ദേവാശ്ചാഗ്നിപുരോഗമാഃ
അങ്ങനെയാകട്ടെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ; ദേവിയെ മനസ്സിലാക്കി സമാധാനിപ്പിക്കണം. പിന്നെ അഗ്നിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രാണിയെ സമീപിച്ചു.
ത്വയാ ജഗദിദം സര്വം ധൃതം സ്ഥാവരജങ്ഗമമ്। ഏകപത്ന്യസി സത്യാ ച ഗച്ഛസ്വ നഹുഷം പ്രതി
നിനക്കാണ് ഈ സകല ജഗത്തും, ചലനശീലികളും അചലങ്ങളായവയും, നിലനിൽക്കുന്നത്. നീ ഏകഭർത്താവിനോടു വിശ്വസ്തയുമാണ്, സത്യമാണെന്നും; നീ നഹുഷന്റെ അടുക്കൽ പോകൂ.
ക്ഷിപ്രം ത്വാമഭികാമശ്ച വിനശിഷ്യതി പാപകൃത്। നഹുഷോ ദേവി ശക്രശ്ച സുരൈശ്വര്യമവാപ്സ്യതി
ദേവിയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പാപം ചെയ്തതിനാൽ ഉടൻ നശിക്കും; നഹുഷനും ശക്രനും ദേവന്മാരുടെ ആധിപത്യം നേടും.
ഏവം വിനിശ്ചയം കൃത്വാ ഇന്ദ്രാണീ കാര്യസിദ്ധയേ। അഭ്യഗച്ഛത സവ്രീഡാ നഹുഷം ഘോരദര്ശനമ്
ഇങ്ങനെ തീരുമാനമെടുത്ത് തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ ഇന്ദ്രാണി ലജ്ജയോടെ ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള നഹുഷന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താം നഹുഷശ്ചാപി വയോരൂപസമന്വിതാമ് । സമഹൃഷ്യത ദുഷ്ടാത്മാ കാമോപഹതചേതനഃ
യൗവനവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, കാമം പിടിച്ച ദുഷ്ടഹൃദയനായ നഹുഷൻ അതിയായി സന്തോഷിച്ചു.
അഥ താമബ്രവീദ്ദൃഷ്ട്വാ നഹുഷോ ദേവരാട് തദാ। ത്രയാണാമപി ലോകാനാമഹമിന്ദ്രഃ ശുചിസ്മിതേ
അപ്പോൾ അവളെ കണ്ട നഹുഷൻ, ദേവരാജാവ്, പറഞ്ഞു: മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഞാൻ തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ.
ഭജസ്വ മാം വരാരോഹേ പതിത്വേ വരവര്ണിനി। ഏവമുക്താ തു സാ ദേവീ നഹുഷേണ പതിവ്രതാ
സുന്ദരിയായവളേ, മനോഹരമായ വർണ്ണമുള്ളവളേ, എന്നെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിക്കൂ. അങ്ങനെ നഹുഷൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭർത്തിവ്രതയായ ദേവി
പ്രാവേപത ഭയോദ്വിഗ്നാ പ്രവാതേ കദലീ യഥാ। പ്രണമ്യ സാ ഹി ബ്രഹ്മാണം ശിരസാ തു കൃതാഞ്ജലിഃ
ഭയത്താൽ വിറച്ച്, കാറ്റിൽ കുലുങ്ങുന്ന വാഴപോലെ അവൾ നടുങ്ങി; ബ്രഹ്മാവിന് തലകുനിച്ച് കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.
ദേവരാജമഥോവാച നഹുഷം ഘോരദര്ശനമ് । കാലമിച്ഛാമ്യഹം ലബ്ധും ത്വത്തഃ കംചിത്സുരേശ്വര
അപ്പോള് ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രന് ഭയങ്കരനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട നഹുഷനോടു പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാരുടെ അധിപതിയായോ, നിന്നില് നിന്നു എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം വേണം.'
ന ഹി വിജ്ഞായതേ ശക്രഃ കിം വാ പ്രാപ്തഃ ക്വ വാ ഗതഃ। തത്ത്വമേതത്തു വിജ്ഞായ യദി ന ജ്ഞായതേ പ്രഭോ
'ഇന്ദ്രന് എവിടെയാണെന്ന്, അവന് എന്ത് സംഭവിച്ചുവെന്ന്, അവന് എവിടെ പോയെന്നതും ആര്ക്കും അറിയില്ല. ഇതിന്റെ സത്യം അറിയാന് കഴിയില്ലെങ്കില്, ദൈവാധിപതിയായോ, അതിന്റെ യാഥാര്ഥ്യം അന്വേഷിക്കണം.'
തതോഽഹം ത്വാമുപസ്ഥാസ്യേ സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ। ഏവമുക്തഃ സ ഇന്ദ്രാണ്യാ നഹുഷഃ പ്രീതിമാനഭൂത്
'അതിനു ശേഷം ഞാന് നിന്നെ സേവിക്കും — ഇതു ഞാന് സത്യമായി പറയുന്നു.' ഇന്ദ്രാണി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള് നഹുഷന് സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
ഏവം ഭവതു സുശ്രോണി യഥാ മാമിഹ ഭാഷസേ। ജ്ഞാത്വാ ചാഗമനം കാര്യം സത്യമേതദനുസ്മരേഃ
'നിന്റെ വാക്ക് പോലെ തന്നെയാകട്ടെ, മനോഹരമായ കമരങ്ങളുള്ളവളേ. അവന് വന്നതിന്റെ കാരണമറിയുമ്പോള് ഈ സത്യം ഓര്ക്കണം.'
നഹുഷേണ വിസൃഷ്ടാ ച നിശ്ചക്രാമ തതഃ ശുഭാ। ബൃഹസ്പതിനികേതം ച സാ ജഗാമ യശസ്വിനീ
നഹുഷന് വിട്ടയച്ചതോടെ ആ ശുഭയുള്ള ദേവി അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. പ്രശസ്തയായ അവള് ബൃഹസ്പതിയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്യാഃ സംശ്രുത്യ ച വചോ ദേവാശ്ചാഗ്നിപുരോഗമാഃ । ചിന്തയാമാസുരേകാഗ്രാഃ ശക്രാര്ഥം രാജസത്തമ
അവളുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ദേവന്മാര്, അഗ്നിയെ മുന്നോട്ട് നിര്ത്തി, ഇന്ദ്രന്റെ കാര്യത്തില് ഏകാഗ്രതയോടെ ആലോചിച്ചു, രാജശ്രേഷ്ഠനായോ.