ഇന്ദ്രസ്യ മഹിഷീ ദേവീ കസ്മാന്മാം നോപതിഷ്ഠതി। അഹമിന്ദ്രോഽസ്മി ദേവാനാം ലോകാനാം ച തഥേശ്വരഃ
ഇന്ദ്രന്റെ മഹിഷിയായ ദേവി എനിക്ക് സേവനം ചെയ്യാതെ എന്തുകൊണ്ടാണ്? ദേവന്മാരുടെയും ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ ഇന്ദ്രന് ഞാനല്ലേ?
ആഗച്ഛതു ശചീ മഹ്യം ക്ഷിപ്രമദ്യ നിവേശനമ് । തച്ഛ്രുത്വാ ദുര്മനാ ദേവീ ബൃഹസ്പതിമുവാച ഹ
ശചി ഇന്ന് തന്നെ വേഗം എന്റെ വസതിയിലേക്കു വരട്ടെ; ഇത് കേട്ട ദേവി വിഷാദത്തോടെ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു.
രക്ഷ മാം നഹുഷാദ്ബ്രഹ്മംസ്ത്വാമസ്മി ശരണം ഗതാ। സര്വലക്ഷണസംപന്നാം ബ്രഹ്മംസ്ത്വം മാം പ്രഭാഷസേ
നഹുഷനില് നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ ബ്രഹ്മന്; ഞാന് നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളുമുള്ള എന്നോട് നീ സംസാരിക്കുന്നു ബ്രഹ്മന്.
ദേവരാജസ്യ ദയിതാമത്യന്തം സുഖഭാഗിനീമ്। അവൈധവ്യേന യുക്താം ചാപ്യേകപത്നീം പതിവ്രദാമ്
ദേവരാജാവിന്റെ പ്രിയയായവളും, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയും, ഭര്ത്താവിനോടൊപ്പം വിധവയാകാതെ, ഏകഭര്ത്തൃവ്രതയുമായും, ഭര്ത്താവിനോട് വിശുദ്ധയായവളും.
ഉക്തവാനസി മാം പൂര്വമൃതാം താം കുരു വൈ ഗിരമ്। നോക്തപൂര്വം ച ഭഗവന്മൃഷാ തേ കിംചിദീശ്വര
നീ മുമ്പ് എന്നോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതാണിത്; അതു ഇപ്പോള് പാലിക്കണം. ഭഗവന്, നീ ഒരിക്കലും അസത്യമായി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
തസ്മാദേതദ്ഭവേത്സത്യം ത്വയോക്തം ദ്വിജസത്തമ। ബൃഹസ്പതിരഥോവാച ഇന്ദ്രാണീം ഭയമോഹിതാമ്
അതിനാല് നീ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരിക്കട്ടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ; പിന്നെ ബൃഹസ്പതി ഭയത്താല് വിറകുന്ന ഇന്ദ്രാണിയോട് പറഞ്ഞു.
യദുക്താസി മയാ ദേവി സത്യം തദ്ഭവിതാ ധ്രുവമ് । ദ്രക്ഷ്യസേ ദേവരാജം തമിന്ദ്രം ശീഘ്രമിഹാഗതമ്
ദേവി, ഞാന് നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ഉറപ്പായും നടക്കും; നീ ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനെ ഉടന് ഇവിടെ വരുന്നത് കാണും.
ന ഭേതവ്യം ച നഹുഷാത്സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ। സമാനയിഷ്യേ ശക്രേണ നചിരാദ്ഭവതീമഹമ്
നഹുഷനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; ഇതാണ് സത്യം ഞാന് പറയുന്നത്. ഞാന് ഉടന് തന്നെ നിന്നെയും ശക്രനെയും ഒന്നിപ്പിക്കും.
അഥ ശുശ്രാവ നഹുഷ ഇന്ദ്രാണീം ശരണീം ഗതാമ്। ബൃഹസ്പതേരങ്ഗിരസശ്രുക്രോധ സ നൃപസ്തദാ
അപ്പോള് നഹുഷന് കേട്ടു ഇന്ദ്രാണി ബൃഹസ്പതിയുടെ അടുക്കല് അഭയം തേടി എത്തിയതായി. അങ്ങനെയിരിക്കെ, അങ്കിരസിന്റെ മകനായ ബൃഹസ്പതി അവളെ സംരക്ഷിച്ചുവെന്നറിഞ്ഞ രാജാവ് അത്യന്തം കോപിതനായി.
ക്രുദ്ധം തു നഹുഷം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാ ഋഷിപുരോഗമാഃ। അബ്രുവന്ദേവരാജാനം നഹുഷം ഘോരദര്ശനമ്
നഹുഷന് കോപിതനാകുന്നത് കണ്ട ദേവന്മാരും മുന്നണി ഋഷിമാരും, ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള ദേവരാജാവായ നഹുഷനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവരാജ ജഹി ക്രോധം ത്വയി ക്രുദ്ധേ ജഗദ്വിഭോ। ത്രസ്തം സാസുരഗന്ധര്വം സകിംനരമഹോരഗമ്
ദേവരാജാ, ഭഗവാനേ, ദയവായി ഈ കോപം ഉപേക്ഷിക്കൂ. നീ കോപിതനാകുമ്പോള് അസുരന്മാരും ഗന്ധര്വന്മാരും കിന്നരന്മാരും മഹാസര്പ്പന്മാരുമൊക്കെയും ഭയത്തോടെ വിറയ്ക്കുന്നു.
ജഹി ക്രോധമിമം സാധോ ന കുപ്യന്തി ഭവദ്വിധാഃ । പരസ്യ പത്നീ സാ ദേവീ പ്രസീദസ്വ സുരേശ്വര
നoble one, ഈ കോപം വിട്ടുകളയൂ. നിന്റെ പോലുള്ളവരൊരിക്കലും കോപിക്കാറില്ല. ആ ദേവി മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയാണ്. ദയവായി ദേവരാജാവേ, ദയചെയ്യണം.
നിവര്തയ മനഃ പാപാത്പരദാരാഭിമര്ശനാത്। ദേവരാജോഽസി ഭദ്രം തേ പ്രജാ ധര്മേണ പാലയ
മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപത്തില് നിന്നു മനസ്സ് തിരിയിക്കൂ. നീ ദേവന്മാരുടെ രാജാവാണ്; നിനക്ക് എല്ലാ ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകട്ടെ. ജനങ്ങളെ നീ ധര്മത്തോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
ഏവമുക്തോ ന ജഗ്രാഹ തദ്വചഃ കാമമോഹിതഃ । അഥ ദേവാനുവാചേദമിന്ദ്രം പ്രതി സുരാധിപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, കാമമോഹം പിടിച്ചെടുത്ത നഹുഷന് അവരുടെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചില്ല. പിന്നെ ദേവരാജാവ് ദേവന്മാരോട് ഇന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹല്യാ ധര്ഷിതാ പൂര്വമൃഷിപത്നീ യശസ്വിനീ । ജീവതോ ഭര്തുരിന്ദ്രേണ സ വഃ കിം ന നിവാരിതഃ
മുനിപ്പത്നിയായ പ്രശസ്തയായ അഹല്യയെ, ഭര്ത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കെ, ഇന്ദ്രന് അപമാനിച്ചിരുന്നു. അപ്പോള് നിങ്ങള് അവനെ തടയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ബഹൂനി ച നൃശംസാനി കൃതാനീന്ദ്രേണ വൈ പുരാ । വൈധര്മ്യാണ്യുപധാശ്ചൈവ സ വഃ കിം ന നിവാരിതഃ
മുമ്പ് ഇന്ദ്രന് അനേകം ക്രൂരവും അധര്മപരവുമായ പ്രവൃത്തികളും, വഞ്ചനകളും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അപ്പോള് നിങ്ങള് അവനെ തടയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ഉപതിഷ്ഠതു ദേവീ മാമേതദസ്യാ ഹിതം പരമ്। യുഷ്മാകം ച സദാ ദേവാഃ ശിവമേവം ഭവിഷ്യതി
ദേവി എന്റെ അടുക്കല് വരട്ടെ; അതാണ് അവള്ക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത്. നിങ്ങള്ക്കുമെല്ലാം ദേവന്മാരേ, അങ്ങനെ ചെയ്താല് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകും.
ഇന്ദ്രാണീമാനയിഷ്യാമോ യഥേച്ഛസി ദിവസ്പതേ। ജഹി ക്രോധമിമം വീര പ്രീതോ ഭവ സുരേശ്വര
ദിവസ്പതിയേ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞങ്ങള് ഇന്ദ്രാണിയെ നിന്റെ അടുക്കല് കൊണ്ടുവരാം. വീരനേ, ഈ കോപം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ദയവായി സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ, ദേവരാജാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ തം തദാ ദേവാ ഋഷിഭിഃ സഹ ഭാരത। തഗ്മുര്ബൃഹസ്പതിം വക്തുമിന്ദ്രാണീം ചാശുഭം വചഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും കൂടി, ഭാരതാ, ബൃഹസ്പതിയെയും ഇന്ദ്രാണിയെയും കാണാന് പോയി, അവര്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത സന്ദേശം അറിയിക്കാനായി.
ജാനീമഃ ശരണം പ്രാപ്താമിന്ദ്രാണീം തവ വേശ്മനി। ദത്താഭയാം ച വിപ്രേന്ദ്ര ത്വയാ ദേവര്ഷിസത്തമ
ഇന്ദ്രാണി നിന്റെ വീട്ടില് അഭയം തേടി എത്തിയതും, നീ അവള്ക്ക് ഭയം ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പു നല്കിയതും ഞങ്ങള് അറിയുന്നു, മഹാ ബ്രാഹ്മണനേ, ദേവര്ഷിമാരില് ശ്രേഷ്ഠനേ.
തേ ത്വാം ദേവാഃ സഗന്ധര്വാ ഋഷയശ്ച മഹാദ്യുതേ । പ്രസാദയന്തി ചേന്ദ്രാണീ നഹുഷായ പ്രദീയതാമ്
ദേവന്മാരും ഗന്ധര്വന്മാരും ഋഷിമാരും, മഹാതേജസ്സുള്ളവനേ, നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു: ഇന്ദ്രാണിയെ നഹുഷന് നല്കണം.
ഇന്ദ്രാദ്വിശിഷ്ടോ നഹുഷോ ദേവരാജോ മഹാദ്യുതിഃ । വൃണോത്വിമം വരാരോഹാ ഭര്തൃത്വേ വരവര്ണിനീ
ഇന്ദ്രനേക്കാള് ശ്രേഷ്ഠനും മഹാതേജസ്സും ഉള്ള ദേവരാജാവായ നഹുഷനെ, ഈ മനോഹരവദനയായ ദേവി ഭര്ത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കണം.
ഏവമുക്തേ തു സാ ദേവീ ബാഷ്പമുത്സൃജ്യ സസ്വനമ് । ഉവാച രുദതീ ദീനാ ബൃഹസ്പതിമിദം വചഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, ആ ദേവി ഉച്ചത്തില് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കണ്ണീര് ഒഴിച്ചു, ദുഃഖിതയായ അവള് ബൃഹസ്പതിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നാഹമിച്ഛാമി നഹുഷം പതിം ദേവര്ഷിസത്തമ। ശരണാഗതാസ്മി തേ ബ്രഹംസ്ത്രായസ്വ മഹതോ ഭയാത്
ദേവര്ഷിമാരില് ശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാന് നഹുഷനെ ഭര്ത്താവായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഞാന് നിന്റെ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു; ഈ വലിയ ഭയത്തില് നിന്ന് ബ്രാഹ്മണശക്തിയാല് എന്നെ രക്ഷിക്കണം.
ശരണാഗതം ന ത്യജേയമിന്ദ്രാണി മമ നിശ്ചയഃ। ധര്മജ്ഞാം സത്യശീലാം ച ന ത്യജേയമനിന്ദിതേ
അഭയം തേടിയവനെ ഞാന് ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല, ഇന്ദ്രാണി; ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം. ധര്മം അറിയുന്നവളെയും സത്യവ്രതയെയും ഞാന് ഉപേക്ഷിക്കില്ല, അകാരണനിന്ദയില്ലാത്തവളേ.
നാകാര്യം കര്തുമിച്ഛാമി ബ്രാഹ്മണഃ സന്വിശേഷതഃ । ശ്രുതധര്മാ സത്യശീലോ ജാനന്ധര്മാനുശാസനമ്
ബ്രാഹ്മണനായി, പ്രത്യേകിച്ച്, ഞാന് തെറ്റായ പ്രവൃത്തികള് ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ശാസ്ത്രം അറിയുന്നവനും സത്യവ്രതനുമായവന് ധര്മോപദേശങ്ങള് മനസ്സിലാക്കി തെറ്റു ചെയ്യരുത്.
നാഹമേതത്കരിഷ്യാമി ഗച്ഛധ്വം വൈ സുരോത്തമാഃ । അസ്മിംശ്ചാര്ഥേ പുരാ ഗീതം ബ്രഹ്മണാ ശ്രൂയതാമിദമ്
ഞാൻ ഇതു ചെയ്യില്ല; നിങ്ങൾ പോകൂ, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ. ഈ കാര്യത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് പഴയകാലത്ത് പാടിയ ഒരു ഗാനം കേൾക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ന തസ്യ ബീജം രോഹതി രോഹകാലേ ന തസ്യ വര്ഷം വര്ഷതി വര്ഷകാലേ। ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി ശത്രവേ ന സ ത്രാതാരം ലഭതേ ത്രാണമിച്ഛന്
അവന്റെ വിത്ത് വളരേണ്ട സമയത്ത് വളരുന്നില്ല; മഴ പെയ്യേണ്ട സമയത്ത് മഴ പെയ്യുന്നില്ല. ഭയപ്പെട്ട് ശത്രുവിന് ആശ്രയിച്ചാൽ അവൻ അവനു വേണ്ടത് കൊടുക്കുന്നു, പക്ഷേ രക്ഷകനെ ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ അവൻ ആരെയും കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
മോഘമന്നം വിന്ദതി ചാപ്യചേതാഃ സ്വര്ഗാല്ലോകാദ്ധശ്യതി നഷ്ടചേഷ്ടഃ। ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി യോ വൈ ന തസ്യ ഹവ്യം പ്രതിഗൃഹ്ണന്തി ദേവാഃ
അവധാനം ഇല്ലാത്തവൻ ഭക്ഷണം ലഭിച്ചാലും അതു വിഫലമാകും; ശ്രമം നഷ്ടപ്പെട്ട് സ്വർഗ്ഗവും ലോകവും വിട്ട് വീഴുന്നു. ഭയപ്പെട്ട് ശത്രുവിന് ആശ്രയിച്ചാൽ അവനു വേണ്ടത് കൊടുക്കുന്നവന്റെ ഹോമം ദേവന്മാർ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല.
പ്രമീയതേ ചാസ്യ പ്രജാ ഹ്യകാലേ സദാ വിവാസം പിതരോഽസ്യ കുര്വതേ। ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി ശത്രവേ സേന്ദ്രാ ദേവാഃ പ്രഹരന്ത്യസ്യ വജ്രമ്
അവന്റെ സന്തതികൾ സമയമില്ലാതെ നശിക്കുന്നു; പിതാക്കന്മാർ എപ്പോഴും അവനെ അകറ്റി നിർത്തുന്നു. ഭയപ്പെട്ട് ശത്രുവിന് ആശ്രയിച്ചാൽ അവനു വേണ്ടത് കൊടുക്കുന്നവനെ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ദേവന്മാർ വജ്രംകൊണ്ട് പ്രഹരിക്കുന്നു.