തേജ ആദാസ്യസേ പശ്യന്ബലവാംശ്ച ഭവിഷ്യസി। ധര്മം പുരസ്കൃത്യ സദാ സരവലോകാധിപോ ഭവ
നീ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുമ്പോള് പ്രകാശവും ശക്തിയും നേടും; നീ എപ്പോഴും ധര്മ്മം മുന്നിര്ത്തി, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനാവണം.
ബ്രഹ്മര്ഷീശ്ചാപി ദേവാംശ്ച ഗോപായസ്വ ത്രിവിഷ്ടപേ
സ്വര്ഗ്ഗലോകത്ത് ബ്രഹ്മര്ഷിമാരെയും ദേവന്മാരെയും നീ സംരക്ഷിക്കണം.
ധര്മം പുരസ്കൃത്യ തദാ സര്വലോകാധിപോഽഭവത്। സുദുര്ലഭം വരം ലബ്ധ്വാ പ്രാപ്യ രാജ്യം ത്രിവിഷ്ടപേ
അപ്പോള് ധര്മ്മം മുന്നിര്ത്തി, അവന് എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായി; അപൂര്വ്വമായൊരു വരം ലഭിച്ച് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് രാജത്വം നേടി.
ധര്മാത്മാ സതതം ഭൂത്വാ കാമാത്മാ സമപദ്യത। ദേവോദ്യാനേഷു സര്വേഷു നന്ദനോപവനേഷു ച
എപ്പോഴും ധര്മ്മത്തിന് അടിയന്തരനായി കഴിഞ്ഞവന്, പിന്നെ ആഗ്രഹങ്ങളില് ആസ്വാദനമുണ്ടാക്കി; ദേവതകളുടെ എല്ലാ തോട്ടങ്ങളിലും നന്ദനവനങ്ങളിലും.
കൈലാസേ ഹിമവത്പൃഷ്ഠേ മന്ദരേ ശ്വേതപര്വതേ। സഹ്യേ മഹേന്ദ്രേ മലയേ സമുദ്രേഷു സരിത്സു ച
കൈലാസത്തില്, ഹിമവാന്റെ കുന്നുകളില്, മന്ദരയില്, വെള്ളപര്വ്വതത്തില്, സഹ്യപര്വ്വതത്തില്, മഹേന്ദ്രനിലും മലയപര്വ്വതത്തിലും, സമുദ്രങ്ങളിലും നദികളിലും,
അപ്സരോഭിഃ പരിവൃതോ ദേവകന്യാസമാവൃതഃ । നഹുഷോ ദേവരാജോഽഥ ക്രീഡന്ബഹുവിധം തദാ
അപ്സരസ്മാരാല് ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദേവകന്യകമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തില്, അന്നവേളയില് ദേവരാജാവായ നഹുഷന് പലവിധം വിനോദം നടത്തി.
ശ്രൃണ്വന്ദിവ്യാ ബഹുവിധാഃ കഥാഃ ശ്രുതിമനോഹരാഃ । വാദിത്രാണി ച സര്വാണി ഗീതം ച മധുരസ്വനമ്
കേള്വിക്ക് ആകര്ഷകമായ അനേകം ദിവ്യകഥകളും, എല്ലാ വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെയും മധുരമായ ഗാനങ്ങളും അവന് ആസ്വദിച്ചു.
വിശ്വാവസുര്നാരദശ്ച ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ഗണാഃ। ഋതവഃ ഷട്ച ദേവേന്ദ്രം മൂര്തിമന്ത ഉപസ്ഥിതാഃ
വിശ്വാവസു, നാരദന്, ഗന്ധര്വ്വരും അപ്സരസ്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങളും, ആറു ঋതുക്കളും ദേവേന്ദ്രന്റെ മുമ്പില് ദേഹധാരികളായി എത്തി.
മാരുതഃ സുരഭിര്വാതി മനോജ്ഞഃ സത്വശീതലഃ । ഏവം വിക്രീഡതസ്തസ്യ നഹുഷസ്യ ദുരാത്മനഃ
സുഖകരവും സുഗന്ധവുമുള്ള ശീതളമായ കാറ്റ് വീശി; അങ്ങനെ ദുഷ്ടചിത്തനായ നഹുഷന് ആനന്ദത്തില് മുഴുകി.
സംപ്രാപ്താ ദര്ശനം ദേവീ ശക്രസ്യ മഹിഷീ പ്രിയാ। സ താം സംദൃശ്യ ദുഷ്ടാത്മാ പ്രാഹ സര്വാന്സഭാസദഃ
ശക്രന്റെ പ്രിയഭാര്യയായ ദേവി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവളെ കണ്ട ദുഷ്ടചിത്തനായവന് സഭയിലെ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
ഇന്ദ്രസ്യ മഹിഷീ ദേവീ കസ്മാന്മാം നോപതിഷ്ഠതി। അഹമിന്ദ്രോഽസ്മി ദേവാനാം ലോകാനാം ച തഥേശ്വരഃ
ഇന്ദ്രന്റെ മഹിഷിയായ ദേവി എനിക്ക് സേവനം ചെയ്യാതെ എന്തുകൊണ്ടാണ്? ദേവന്മാരുടെയും ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായ ഇന്ദ്രന് ഞാനല്ലേ?
ആഗച്ഛതു ശചീ മഹ്യം ക്ഷിപ്രമദ്യ നിവേശനമ് । തച്ഛ്രുത്വാ ദുര്മനാ ദേവീ ബൃഹസ്പതിമുവാച ഹ
ശചി ഇന്ന് തന്നെ വേഗം എന്റെ വസതിയിലേക്കു വരട്ടെ; ഇത് കേട്ട ദേവി വിഷാദത്തോടെ ബൃഹസ്പതിയോട് പറഞ്ഞു.
രക്ഷ മാം നഹുഷാദ്ബ്രഹ്മംസ്ത്വാമസ്മി ശരണം ഗതാ। സര്വലക്ഷണസംപന്നാം ബ്രഹ്മംസ്ത്വം മാം പ്രഭാഷസേ
നഹുഷനില് നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ ബ്രഹ്മന്; ഞാന് നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളുമുള്ള എന്നോട് നീ സംസാരിക്കുന്നു ബ്രഹ്മന്.
ദേവരാജസ്യ ദയിതാമത്യന്തം സുഖഭാഗിനീമ്। അവൈധവ്യേന യുക്താം ചാപ്യേകപത്നീം പതിവ്രദാമ്
ദേവരാജാവിന്റെ പ്രിയയായവളും, അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയും, ഭര്ത്താവിനോടൊപ്പം വിധവയാകാതെ, ഏകഭര്ത്തൃവ്രതയുമായും, ഭര്ത്താവിനോട് വിശുദ്ധയായവളും.
ഉക്തവാനസി മാം പൂര്വമൃതാം താം കുരു വൈ ഗിരമ്। നോക്തപൂര്വം ച ഭഗവന്മൃഷാ തേ കിംചിദീശ്വര
നീ മുമ്പ് എന്നോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതാണിത്; അതു ഇപ്പോള് പാലിക്കണം. ഭഗവന്, നീ ഒരിക്കലും അസത്യമായി ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
തസ്മാദേതദ്ഭവേത്സത്യം ത്വയോക്തം ദ്വിജസത്തമ। ബൃഹസ്പതിരഥോവാച ഇന്ദ്രാണീം ഭയമോഹിതാമ്
അതിനാല് നീ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരിക്കട്ടെ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ; പിന്നെ ബൃഹസ്പതി ഭയത്താല് വിറകുന്ന ഇന്ദ്രാണിയോട് പറഞ്ഞു.
യദുക്താസി മയാ ദേവി സത്യം തദ്ഭവിതാ ധ്രുവമ് । ദ്രക്ഷ്യസേ ദേവരാജം തമിന്ദ്രം ശീഘ്രമിഹാഗതമ്
ദേവി, ഞാന് നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ഉറപ്പായും നടക്കും; നീ ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനെ ഉടന് ഇവിടെ വരുന്നത് കാണും.
ന ഭേതവ്യം ച നഹുഷാത്സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ। സമാനയിഷ്യേ ശക്രേണ നചിരാദ്ഭവതീമഹമ്
നഹുഷനെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; ഇതാണ് സത്യം ഞാന് പറയുന്നത്. ഞാന് ഉടന് തന്നെ നിന്നെയും ശക്രനെയും ഒന്നിപ്പിക്കും.
അഥ ശുശ്രാവ നഹുഷ ഇന്ദ്രാണീം ശരണീം ഗതാമ്। ബൃഹസ്പതേരങ്ഗിരസശ്രുക്രോധ സ നൃപസ്തദാ
അപ്പോള് നഹുഷന് കേട്ടു ഇന്ദ്രാണി ബൃഹസ്പതിയുടെ അടുക്കല് അഭയം തേടി എത്തിയതായി. അങ്ങനെയിരിക്കെ, അങ്കിരസിന്റെ മകനായ ബൃഹസ്പതി അവളെ സംരക്ഷിച്ചുവെന്നറിഞ്ഞ രാജാവ് അത്യന്തം കോപിതനായി.
ക്രുദ്ധം തു നഹുഷം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാ ഋഷിപുരോഗമാഃ। അബ്രുവന്ദേവരാജാനം നഹുഷം ഘോരദര്ശനമ്
നഹുഷന് കോപിതനാകുന്നത് കണ്ട ദേവന്മാരും മുന്നണി ഋഷിമാരും, ഭയാനകമായ രൂപമുള്ള ദേവരാജാവായ നഹുഷനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദേവരാജ ജഹി ക്രോധം ത്വയി ക്രുദ്ധേ ജഗദ്വിഭോ। ത്രസ്തം സാസുരഗന്ധര്വം സകിംനരമഹോരഗമ്
ദേവരാജാ, ഭഗവാനേ, ദയവായി ഈ കോപം ഉപേക്ഷിക്കൂ. നീ കോപിതനാകുമ്പോള് അസുരന്മാരും ഗന്ധര്വന്മാരും കിന്നരന്മാരും മഹാസര്പ്പന്മാരുമൊക്കെയും ഭയത്തോടെ വിറയ്ക്കുന്നു.
ജഹി ക്രോധമിമം സാധോ ന കുപ്യന്തി ഭവദ്വിധാഃ । പരസ്യ പത്നീ സാ ദേവീ പ്രസീദസ്വ സുരേശ്വര
നoble one, ഈ കോപം വിട്ടുകളയൂ. നിന്റെ പോലുള്ളവരൊരിക്കലും കോപിക്കാറില്ല. ആ ദേവി മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയാണ്. ദയവായി ദേവരാജാവേ, ദയചെയ്യണം.
നിവര്തയ മനഃ പാപാത്പരദാരാഭിമര്ശനാത്। ദേവരാജോഽസി ഭദ്രം തേ പ്രജാ ധര്മേണ പാലയ
മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപത്തില് നിന്നു മനസ്സ് തിരിയിക്കൂ. നീ ദേവന്മാരുടെ രാജാവാണ്; നിനക്ക് എല്ലാ ഭദ്രതയും ഉണ്ടാകട്ടെ. ജനങ്ങളെ നീ ധര്മത്തോടെ സംരക്ഷിക്കണം.
ഏവമുക്തോ ന ജഗ്രാഹ തദ്വചഃ കാമമോഹിതഃ । അഥ ദേവാനുവാചേദമിന്ദ്രം പ്രതി സുരാധിപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടും, കാമമോഹം പിടിച്ചെടുത്ത നഹുഷന് അവരുടെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചില്ല. പിന്നെ ദേവരാജാവ് ദേവന്മാരോട് ഇന്ദ്രനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹല്യാ ധര്ഷിതാ പൂര്വമൃഷിപത്നീ യശസ്വിനീ । ജീവതോ ഭര്തുരിന്ദ്രേണ സ വഃ കിം ന നിവാരിതഃ
മുനിപ്പത്നിയായ പ്രശസ്തയായ അഹല്യയെ, ഭര്ത്താവ് ജീവിച്ചിരിക്കെ, ഇന്ദ്രന് അപമാനിച്ചിരുന്നു. അപ്പോള് നിങ്ങള് അവനെ തടയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ബഹൂനി ച നൃശംസാനി കൃതാനീന്ദ്രേണ വൈ പുരാ । വൈധര്മ്യാണ്യുപധാശ്ചൈവ സ വഃ കിം ന നിവാരിതഃ
മുമ്പ് ഇന്ദ്രന് അനേകം ക്രൂരവും അധര്മപരവുമായ പ്രവൃത്തികളും, വഞ്ചനകളും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അപ്പോള് നിങ്ങള് അവനെ തടയാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?
ഉപതിഷ്ഠതു ദേവീ മാമേതദസ്യാ ഹിതം പരമ്। യുഷ്മാകം ച സദാ ദേവാഃ ശിവമേവം ഭവിഷ്യതി
ദേവി എന്റെ അടുക്കല് വരട്ടെ; അതാണ് അവള്ക്ക് ഏറ്റവും നല്ലത്. നിങ്ങള്ക്കുമെല്ലാം ദേവന്മാരേ, അങ്ങനെ ചെയ്താല് ക്ഷേമം ഉണ്ടാകും.
ഇന്ദ്രാണീമാനയിഷ്യാമോ യഥേച്ഛസി ദിവസ്പതേ। ജഹി ക്രോധമിമം വീര പ്രീതോ ഭവ സുരേശ്വര
ദിവസ്പതിയേ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞങ്ങള് ഇന്ദ്രാണിയെ നിന്റെ അടുക്കല് കൊണ്ടുവരാം. വീരനേ, ഈ കോപം ഉപേക്ഷിക്കൂ; ദയവായി സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ, ദേവരാജാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ തം തദാ ദേവാ ഋഷിഭിഃ സഹ ഭാരത। തഗ്മുര്ബൃഹസ്പതിം വക്തുമിന്ദ്രാണീം ചാശുഭം വചഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും കൂടി, ഭാരതാ, ബൃഹസ്പതിയെയും ഇന്ദ്രാണിയെയും കാണാന് പോയി, അവര്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത സന്ദേശം അറിയിക്കാനായി.
ജാനീമഃ ശരണം പ്രാപ്താമിന്ദ്രാണീം തവ വേശ്മനി। ദത്താഭയാം ച വിപ്രേന്ദ്ര ത്വയാ ദേവര്ഷിസത്തമ
ഇന്ദ്രാണി നിന്റെ വീട്ടില് അഭയം തേടി എത്തിയതും, നീ അവള്ക്ക് ഭയം ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പു നല്കിയതും ഞങ്ങള് അറിയുന്നു, മഹാ ബ്രാഹ്മണനേ, ദേവര്ഷിമാരില് ശ്രേഷ്ഠനേ.