യത്തേ കാര്യം മഹാഭാഗ ക്രിയതാം തദനന്തരമ് । സംപൂജ്യാപ്സരസഃ ശക്രോ വിസൃജ്യ ച മഹാമതിഃ
നിനക്ക് വേണമെന്നുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ, മഹാഭാഗവേ, പിന്നീട് ചെയ്യാം. ശക്രൻ, അപ്സരസ്മാരെ ആദരപൂർവ്വം വിടവാങ്ങിച്ചു, മനസ്സിൽ ആലോചനയോടെ.
ചിന്തയാമാസ തസ്യൈവ വധോപായം യുധിഷ്ഠിര। സ തൂഷ്ണീം ചിന്തയന്വീരോ ദേവരാജഃ പ്രതാപവാന്
അപ്പോൾ, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, അവനെ കൊല്ലാനുള്ള മാർഗ്ഗം ഇന്ദ്രൻ ആലോചിച്ചു. ആ വീരനും ശക്തശാലിയുമായ ദേവരാജാവ് മൗനത്തിൽ ആലോചനയിൽ ആഴപ്പെട്ടു.
വിനിശ്ചിതമതിര്ധീമാന്വധേ ത്രിശിരസോഽഭവത്। വജ്രമസ്യ ക്ഷിപാമ്യദ്യ സ ക്ഷിപ്രം നഭവിഷ്യതി
തൃശിരസ്സിനെ കൊല്ലാനുള്ള ഉറച്ച മനസ്സും വിവേകവും അവനിൽ ഉണ്ടായി. 'ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ വജ്രായുധം അവനിൽ എറിയും; അവൻ രക്ഷപ്പെടില്ല' എന്നു അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
ശത്രുഃ പ്രവൃദ്ധോ നോപേക്ഷ്യോ ദുര്ബലോഽപി ബലീയസാ। ശാസ്ത്രബുദ്ധ്യാ വിനിശ്ചിത്യ കൃത്വാ ബുദ്ധിം വധേ ദൃഢാമ്
ശത്രു ശക്തനായാൽ, അവൻ ദുർബലനായാലും ശക്തനായവൻ അവനെ അവഗണിക്കരുത്. ശാസ്ത്രബുദ്ധിയാൽ ആലോചിച്ച്, അവനെ സംഹരിക്കാൻ മനസ്സു ഉറപ്പിക്കണം.
അഥ വൈശ്വാനരനിഭം ഘോരരൂപം ഭയാവഹമ്। മുമോച വജ്രം സംക്രുദ്ധഃ ശക്രസ്ത്രിശിരസം പ്രതി
ശക്രൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, അഗ്നിയെപ്പോലെ ഭയാനകമായ രൂപത്തിലുള്ള വജ്രം തൃശിരസ്സിനെതിരെ എറിയുകയായിരുന്നു.
സ പപാത ഹതസ്തേന വജ്രേണ ദൃഢമാഹതഃ। പര്വതസ്യേവ ശിഖരം പ്രണുന്നം മേദിനീതലേ
ആ വജ്രം ശക്തിയായി അടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ മരിച്ചുവീണു; ഒരു പർവതത്തിന്റെ കൊടുമുടി നിലത്തേക്ക് തകർന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ.
തം തു വജ്രഹതം ദൃഷ്ട്വാ ശയാനമചലോപമമ്। ന ശര്മ ലേഭേ ദേവേന്ദ്രോ ദീപിതതസ്തസ്യ തേജസാ
വജ്രം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു, അചലപർവതത്തിനെപ്പോലെ കിടക്കുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദേവേന്ദ്രന് അതിൽ നിന്നുള്ള തേജസിന്റെ ശക്തിയിൽ മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല.
ഹതോഽപി ദീപ്തതേജാഃ സ ജീവന്നിവ ഹി ദൃശ്യതേ। ഘാതിതസ്യ ശിരാംസ്യാജൌ ജീവന്തീവാദ്ഭുതാനി വൈ
കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ ദീപ്തമായ തേജസ്സോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി; യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണ തലകളും അത്ഭുതകരമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
ശിരാംസി തസ്യാജായന്ത ത്രീണ്യേവ ശകുനാസ്ത്രയഃ। തിത്തിരിഃ കലവിങ്കശ്ച തഥൈവ ച കപിഞ്ജലഃ । വിശ്വരൂപശിരാംസ്യേവ ജായന്തേ താനി ഭാരത
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മൂന്നു തലകൾ പിറന്നു, മൂന്നു പക്ഷികളെപ്പോലെ: ഒരു തിത്തിരി, ഒരു കലവിങ്കം, ഒരു കപിഞ്ചളം. വിശ്വരൂപന്റെ തലകൾ പോലെ അവ കാണപ്പെട്ടു, ഭാരത.
തതോഽതിഭീതഗാത്രസ്തു ശക്ര ആസ്തേ വിചാരയന്। അഥാജഗാമ പരശും സ്കന്ധേനാദായ വര്ധകിഃ
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ട് ശരീരം വിറയച്ച ശക്രൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു വൃത്തി, തോളിൽ പരശു എടുത്ത് അവിടെ എത്തി.
തദരണ്യം മഹാരാജ യത്രാസ്തേഽസൌ നിപാതിതഃ । സ ഭീതസ്തത്ര തക്ഷാണം ഘടമാനം ശചീപതിഃ
മഹാരാജാവേ, ആ വനത്തിൽ അവൻ വീണുകിടക്കുമ്പോൾ, ഭയപ്പെട്ട ശചീപതി ആ വൃത്തി അവന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നത് കണ്ടു.
അപശ്യദബ്രവീച്ചൈനം സത്വരം പാകശാസനഃ । ക്ഷിപ്രം ഛിന്ധി ശിരാംസ്യസ്യ കുരുഷ്വ വചനം മമ
പാകശാസനൻ അതിനെ കണ്ടു വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'വേഗം അവന്റെ തലകൾ വെട്ടി കളയൂ; എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ.'
മഹാസ്കന്ധോ ഭൃശം ഹ്യേഷ പരശുര്നഭവിഷ്യതി। കര്തും ചാഹം ന ശക്ഷ്യാമി കര്മ രാദ്ഭിര്വിഗര്ഹിതമ്
'ഈ പരശുവിന് വലിയ കൂമ്പാരമുണ്ട്, ഇത് എളുപ്പത്തിൽ തകരില്ല; പക്ഷേ, ധാർമ്മികർ അപലപിക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തി ഞാൻ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.'
മാ ഭൈസ്ത്വം ശീഘ്രമേതദ്വൈ കുരുഷ്വ വചനം മമ। മത്പ്രസാദാദ്ധി തേ ശസ്ത്രം വജ്രകല്പം ഭവിഷ്യതി
'ഭയപ്പെടേണ്ട, വേഗത്തിൽ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നിന്റെ ആയുധം വജ്രത്തിനെപ്പോലെ ശക്തമായിരിക്കും.'
കം ഭവന്തമഹം വിദ്യാം ഘോരകര്മാണമദ്യ വൈ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും തത്ത്വേന കഥയസ്വ മേ
'ആരാണിങ്ങനെ, ഭയാനകമായ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് ഞാൻ അറിയണം; ദയവായി സത്യമായി എല്ലാം പറഞ്ഞുതരൂ.'
അഹമിന്ദ്രോ ദേവരാജസ്തക്ഷന്വിദിതമസ്തു തേ। കുരുഷ്വൈതദ്യഥോക്തം മേ തക്ഷന്മാഽത്ര വിചാരയ
'ഞാൻ ഇന്ദ്രൻ, ദേവരാജാവ് ആണെന്ന് നീ അറിയണം, വൃത്തി. ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യൂ; ഇവിടെ സംശയിക്കേണ്ട.'
മയാ ഹി നിഹതഃ ശേതേ ത്രിശിരാസ്ത്വം ച വിദ്വി വൈ
'തൃശിരസ് എന്റെ കൈകൊണ്ടാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; നീ ഇതറിയണം, ജ്ഞാനിയേ.'
ക്രൂരേണ നാപത്രപസേ കഥം ശക്രേഹ കര്മണാ। ഋഷിപുത്രമിമം ഹത്വാ ബ്രഹ്മഹത്യാഭയം ന തേ
'ശക്രാ, ഈ ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിക്ക് നീ ലജ്ജിക്കില്ലേ? ഈ ഋഷിപുത്രനെ കൊന്നിട്ട് ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ ഭയം നിനക്ക് ഇല്ലേ?'
പശ്ചാദ്ധര്മം ചരിഷ്യാമി പാവനാര്ഥ സുദുശ്ചരമ്। ശത്രുരേഷ മഹാവീര്യോ വജ്രേണ നിഹതോ മയാ
'പിന്നീട് ഞാൻ പാപശുദ്ധിക്കായി ദുർഘടമായ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കും; ഈ മഹാവീര്യശാലിയായ ശത്രുവിനെ ഞാൻ വജ്രം കൊണ്ട് സംഹരിച്ചു.'
അദ്യാപി ചാഹമുദ്വിഗ്നസ്തക്ഷന്നസ്മാദ്ബിഭേമി വൈ। ക്ഷിപ്രം ഛിന്ധി ശിരാംസി ത്വം കരിഷ്യേഽനുഗ്രഹം തവ
'ഇപ്പോഴും ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, വൃത്തി; അവനെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. വേഗം അവന്റെ തലകൾ വെട്ടിക്കളയൂ; ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു അനുഗ്രഹം നൽകാം.'
ശിരഃ പശോസ്തേ ദാസ്യന്തി ഭാഗം യജ്ഞേഷു മാനവാഃ । ഏഷ തേഽനുഗ്രഹസ്തക്ഷന്ക്ഷിപ്രം കുരു മമ പ്രിയമ്
യജ്ഞങ്ങളിൽ മനുഷ്യർ മൃഗത്തിന്റെ തലഭാഗം അർപ്പിക്കും; ഇതാണ് ഞാൻ നിന്നോട് ചെയ്യുന്ന അനുഗ്രഹം, തക്ഷൻ, ദയവായി എനിക്ക് ഇഷ്ടംപോലെ വേഗത്തിൽ ചെയ്യൂ.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു തക്ഷാ സ മഹേന്ദ്രവചനാത്തദാ। ശിരാംസ്യഥ ത്രിശിരസഃ കുഠാരേണാച്ഛിനത്തദാ
മഹേന്ദ്രന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ തക്ഷൻ അന്നേരം ത്രിശിരസ്സിന്റെ തലകൾ കുരുവാളി കൊണ്ട് വെട്ടി മാറ്റി.
നികൃത്തേഷു തതസ്തേഷു നിഷ്ക്രാമന്നണ്ഡജാസ്ത്വഥ। കപിഞ്ജലാസ്തിത്തിരാശ്ച കലവിങ്കാശ്ച സര്വശഃ
അവ തലകൾ വെട്ടിയതോടെ, അണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് പിറക്കുന്ന പക്ഷികൾ അവിടെ നിന്നു പുറത്ത് വന്നു; കപിഞ്ചലങ്ങൾ, തിത്തിരികൾ, കലവിങ്കങ്ങൾ എല്ലാം.
യേന വേദാനധീതേ സ്മ പിബതേ സോമമേവ ച। തസ്മാദ്വക്രാര്ദ്വിനിശ്ചേരുഃ ക്ഷിപ്രം തസ്യ കപിഞ്ജലാഃ
വേദങ്ങൾ പഠിച്ചും സോമപാനം ചെയ്തും ഇരുന്ന തലയിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ വളഞ്ഞ രൂപത്തിലുള്ള കപിഞ്ചലങ്ങൾ പുറത്ത് വന്നു.
യേന സര്വാ ദിശോ രാജന്പിബന്നിവ നീരീക്ഷതേ। തസ്മാദ്വക്രാദ്വിനിശ്ചേരുസ്തിത്തിരാസ്തസ്യ പാണ്ഡവ
പാണ്ഡവാ, എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും നോക്കി ആസ്വദിച്ച തലയിൽ നിന്ന് വളഞ്ഞ രൂപത്തിലുള്ള തിത്തിരികൾ പുറത്ത് വന്നു.
യത്സുരാപം തു തസ്യാസീദ്വക്രം ത്രിശിരസസ്തദാ। കലവിങ്കാഃ സമുത്പേതുഃ ശ്യേനാശ്ച ഭരതര്ഷഭ
ഭരതർഷഭാ, ത്രിശിരസ്സിന്റെ മദ്യം കുടിക്കാനായി ഉപയോഗിച്ച തലയിൽ നിന്ന് കലവിങ്കങ്ങളും ശ്യേനങ്ങളും പുറത്ത് വന്നു.
തതസ്തേഷു നികൃത്തേഷു വിജ്വരോ മഘവാനഥ। `തക്ഷ്ണേ തഥാ വരം ദത്ത്വാ പ്രഹൃഷ്ടസ്ത്രിദശേശ്വരഃ
അവ തലകൾ വെട്ടിയതോടെ, മഘവാൻ രോഗമില്ലാതെ, തക്ഷന് വരം നൽകി, ദേവതാധിപതി സന്തോഷിച്ചു.
ജഗാമ ത്രിദിവം ദേവസ്തക്ഷാഽപി സ്വഗൃഹാന്യയൌ। മേനേ കൃതാര്ഥമാത്മാനം ഹത്വാ ശത്രും സുരാരിഹാ
ദേവൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, തക്ഷൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ശത്രുവിനെ സംഹരിച്ച് തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയെന്ന് അവൻ കരുതി.
തക്ഷാപി സ്വഗൃഹം ഗത്വാ നൈവ ശംസതി കസ്യചിത്। അഥൈനം നാഭിജാനന്തി വര്ഷമേകം തഥാഗതമ്
തക്ഷൻ വീട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷം ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു; അങ്ങനെ ഒരു വർഷം ആ സംഭവത്തെ കുറിച്ച് ആരും അറിഞ്ഞില്ല.
അഥ സംവത്സരേ പൂര്ണേ ഭൂതാഃ പശുപതേഃ പ്രഭോ। തമാക്രോശന്ത മഘവാന്നഃ പ്രഭുര്ബ്രഹ്മഹാ ഇതി
ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പശുപതിയുടെ ഭൃത്യന്മാർ മഘവാനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി: 'നമ്മുടെ പ്രഭു ബ്രാഹ്മണഹന്താവാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു.