ഇതി സംചിന്ത്യ ബഹുധാ ബുദ്ധിമാന്ഭരതര്ഷഭ । ആജ്ഞാപയത്സോഽപ്സരസസ്ത്വഷ്ടൃപുത്രപ്രലോഭനേ
ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ ആലോചിച്ച ശേഷം, ആ ബുദ്ധിമാനായ ഇന്ദ്രൻ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ത്വഷ്ടാവിന്റെ പുത്രനെ മോഹിപ്പിക്കാൻ അപ്സരസ്മാരെ ആജ്ഞാപിച്ചു.
യഥാ സ സജ്ജേത്രിശിരാഃ കാമഭോഗേഷു വൈ ഭൃശമ് । ക്ഷിപ്രം കുരുത ഗച്ഛധ്വം പ്രലോഭയത മാചിരമ്
ത്രിശിരസ് ഭംഗികളിൽ ആഴമായി ആസ്വാദനം നേടട്ടെ; നിങ്ങൾ ഉടൻ പോകൂ, വൈകാതെ അവനെ മോഹിപ്പിക്കൂ.
ശൃങ്ഗാരവേഷാഃ സുശ്രോണ്യോ ഹാരൈര്യുക്താ മനോഹരൈഃ । ഹാവഭാവസമായുക്താഃ സര്വാഃ സൌന്ദര്യശോഭിതാഃ
നിങ്ങൾ മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച്, സുന്ദരമായ കമറുകൾ, ആകർഷകമായ ഹാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, ഭാവഭംഗികൾ പ്രകടിപ്പിച്ച്, എല്ലാവരും സൗന്ദര്യത്തിൽ പ്രഭയോടെ അണിനിരക്കൂ.
പ്രലോഭയത ഭദ്രം വഃ ശമയധ്വം ഭയം മമ। അസ്വസ്ഥം ഹ്യാത്മനാത്മാനം ലക്ഷയാമി വരാങ്ഗനാഃ
നന്മയോടെ നിങ്ങൾ അവനെ മോഹിപ്പിക്കൂ, എന്റെ ഭയം നീക്കിക്കളയൂ. മഹിളകളേ, എന്റെ മനസ്സിൽ തന്നെ ഞാൻ അസ്വസ്ഥത അനുഭവിക്കുന്നു.
തഥാ യത്നം കരിഷ്യാമഃ ശക്ര തസ്യ പ്രലോഭനേ। യഥാ നാവാപ്സ്യസി ഭയം തസ്മാദ്ബലനിഷൂദന
ശക്രാ, അവനെ മോഹിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തും. അങ്ങനെ നിന്നെ അവനിൽ നിന്ന് ഭയപ്പെടേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടാകില്ല, ശക്തിവിജയിയായവനേ.
നിര്ദഹന്നിവ ചക്ഷുര്ഭ്യാം യോഽസാവാസ്തേ തപോനിധിഃ। തം പ്രലോയിതും ദേവ ഗച്ഛാമഃ സഹിതാ വയമ്
അവിടെ ഇരിക്കുന്ന, തപസ്സിന്റെ നിധിയായവൻ, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് എല്ലാം ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയുള്ളവനെ, ദേവനേ, ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് പോയി മോഹിപ്പിക്കാം.
ഇന്ദ്രേണ താസ്ത്വനുജ്ഞാതാ ജഗ്മുസ്ത്രിശിരസോഽന്തികമ്। തത്ര താ വിവിധൈര്ഭാവൈര്ലോഭയന്ത്യോ വരാങ്ഗനാഃ
ഇന്ദ്രന്റെ അനുമതിയോടെ, അവർ ത്രിശിരസിന്റെ അടുക്കൽ പോയി. അവിടെ, ആ മഹിളകൾ വിവിധ ഭാവങ്ങൾ കൊണ്ട് അവനെ മോഹിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
നൃത്തം സംദര്ശയാമാസുസ്തഥൈവാങ്ഗേഷു സൌഷ്ഠവമ്। നാഭ്യഗച്ഛത്പ്രഹര്ഷം താഃ സ പശ്യന്സുമഹാതപാഃ
അവർ നൃത്തവും, അംഗങ്ങളുടെ ഭംഗിയും കാണിച്ചു. എന്നാൽ ആ മഹാതപസ്സുകാരൻ അവരെ കണ്ടിട്ടും സന്തോഷം അനുഭവിച്ചില്ല.
ഇന്ദ്രിയാണി വശേ കൃത്വാ പൂര്ണസാഗരസന്നിഭഃ। താസ്തു യത്നം പരം കൃത്വാ പുനഃ ശക്രമുപസ്ഥിതാഃ
സ്വയം ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചവൻ, സമുദ്രംപോലെ പൂർണ്ണനായവൻ. ആ സ്ത്രീകൾ എല്ലാ ശ്രമവും നടത്തി വീണ്ടും ശക്രന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങി.
കൃതാഞ്ജലിപുടാഃ സര്വാ ദേവരാജമഥാബ്രുവന്। ന സ ശക്യഃ സുദുര്ധര്ഷോ ധൈര്യാച്ചാലയിതും പ്രഭോ
അവരൊക്കെയും കയ്യുകൂപ്പി ദേവരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'പ്രഭോ, അവനെ കുലുക്കാൻ കഴിയില്ല. അവൻ അത്യന്തം ധൈര്യശാലിയാണു.'
യത്തേ കാര്യം മഹാഭാഗ ക്രിയതാം തദനന്തരമ് । സംപൂജ്യാപ്സരസഃ ശക്രോ വിസൃജ്യ ച മഹാമതിഃ
നിനക്ക് വേണമെന്നുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും കാര്യങ്ങൾ, മഹാഭാഗവേ, പിന്നീട് ചെയ്യാം. ശക്രൻ, അപ്സരസ്മാരെ ആദരപൂർവ്വം വിടവാങ്ങിച്ചു, മനസ്സിൽ ആലോചനയോടെ.
ചിന്തയാമാസ തസ്യൈവ വധോപായം യുധിഷ്ഠിര। സ തൂഷ്ണീം ചിന്തയന്വീരോ ദേവരാജഃ പ്രതാപവാന്
അപ്പോൾ, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, അവനെ കൊല്ലാനുള്ള മാർഗ്ഗം ഇന്ദ്രൻ ആലോചിച്ചു. ആ വീരനും ശക്തശാലിയുമായ ദേവരാജാവ് മൗനത്തിൽ ആലോചനയിൽ ആഴപ്പെട്ടു.
വിനിശ്ചിതമതിര്ധീമാന്വധേ ത്രിശിരസോഽഭവത്। വജ്രമസ്യ ക്ഷിപാമ്യദ്യ സ ക്ഷിപ്രം നഭവിഷ്യതി
തൃശിരസ്സിനെ കൊല്ലാനുള്ള ഉറച്ച മനസ്സും വിവേകവും അവനിൽ ഉണ്ടായി. 'ഇന്ന് ഞാൻ എന്റെ വജ്രായുധം അവനിൽ എറിയും; അവൻ രക്ഷപ്പെടില്ല' എന്നു അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
ശത്രുഃ പ്രവൃദ്ധോ നോപേക്ഷ്യോ ദുര്ബലോഽപി ബലീയസാ। ശാസ്ത്രബുദ്ധ്യാ വിനിശ്ചിത്യ കൃത്വാ ബുദ്ധിം വധേ ദൃഢാമ്
ശത്രു ശക്തനായാൽ, അവൻ ദുർബലനായാലും ശക്തനായവൻ അവനെ അവഗണിക്കരുത്. ശാസ്ത്രബുദ്ധിയാൽ ആലോചിച്ച്, അവനെ സംഹരിക്കാൻ മനസ്സു ഉറപ്പിക്കണം.
അഥ വൈശ്വാനരനിഭം ഘോരരൂപം ഭയാവഹമ്। മുമോച വജ്രം സംക്രുദ്ധഃ ശക്രസ്ത്രിശിരസം പ്രതി
ശക്രൻ അത്യന്തം കോപത്തോടെ, അഗ്നിയെപ്പോലെ ഭയാനകമായ രൂപത്തിലുള്ള വജ്രം തൃശിരസ്സിനെതിരെ എറിയുകയായിരുന്നു.
സ പപാത ഹതസ്തേന വജ്രേണ ദൃഢമാഹതഃ। പര്വതസ്യേവ ശിഖരം പ്രണുന്നം മേദിനീതലേ
ആ വജ്രം ശക്തിയായി അടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ മരിച്ചുവീണു; ഒരു പർവതത്തിന്റെ കൊടുമുടി നിലത്തേക്ക് തകർന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ.
തം തു വജ്രഹതം ദൃഷ്ട്വാ ശയാനമചലോപമമ്। ന ശര്മ ലേഭേ ദേവേന്ദ്രോ ദീപിതതസ്തസ്യ തേജസാ
വജ്രം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു, അചലപർവതത്തിനെപ്പോലെ കിടക്കുന്ന അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദേവേന്ദ്രന് അതിൽ നിന്നുള്ള തേജസിന്റെ ശക്തിയിൽ മനസ്സിന് സമാധാനം ലഭിച്ചില്ല.
ഹതോഽപി ദീപ്തതേജാഃ സ ജീവന്നിവ ഹി ദൃശ്യതേ। ഘാതിതസ്യ ശിരാംസ്യാജൌ ജീവന്തീവാദ്ഭുതാനി വൈ
കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടും അവൻ ദീപ്തമായ തേജസ്സോടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി; യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണ തലകളും അത്ഭുതകരമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെട്ടു.
ശിരാംസി തസ്യാജായന്ത ത്രീണ്യേവ ശകുനാസ്ത്രയഃ। തിത്തിരിഃ കലവിങ്കശ്ച തഥൈവ ച കപിഞ്ജലഃ । വിശ്വരൂപശിരാംസ്യേവ ജായന്തേ താനി ഭാരത
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മൂന്നു തലകൾ പിറന്നു, മൂന്നു പക്ഷികളെപ്പോലെ: ഒരു തിത്തിരി, ഒരു കലവിങ്കം, ഒരു കപിഞ്ചളം. വിശ്വരൂപന്റെ തലകൾ പോലെ അവ കാണപ്പെട്ടു, ഭാരത.
തതോഽതിഭീതഗാത്രസ്തു ശക്ര ആസ്തേ വിചാരയന്। അഥാജഗാമ പരശും സ്കന്ധേനാദായ വര്ധകിഃ
അതിനുശേഷം, അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ട് ശരീരം വിറയച്ച ശക്രൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു വൃത്തി, തോളിൽ പരശു എടുത്ത് അവിടെ എത്തി.
തദരണ്യം മഹാരാജ യത്രാസ്തേഽസൌ നിപാതിതഃ । സ ഭീതസ്തത്ര തക്ഷാണം ഘടമാനം ശചീപതിഃ
മഹാരാജാവേ, ആ വനത്തിൽ അവൻ വീണുകിടക്കുമ്പോൾ, ഭയപ്പെട്ട ശചീപതി ആ വൃത്തി അവന്റെ ഉപകരണങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നത് കണ്ടു.
അപശ്യദബ്രവീച്ചൈനം സത്വരം പാകശാസനഃ । ക്ഷിപ്രം ഛിന്ധി ശിരാംസ്യസ്യ കുരുഷ്വ വചനം മമ
പാകശാസനൻ അതിനെ കണ്ടു വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'വേഗം അവന്റെ തലകൾ വെട്ടി കളയൂ; എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ.'
മഹാസ്കന്ധോ ഭൃശം ഹ്യേഷ പരശുര്നഭവിഷ്യതി। കര്തും ചാഹം ന ശക്ഷ്യാമി കര്മ രാദ്ഭിര്വിഗര്ഹിതമ്
'ഈ പരശുവിന് വലിയ കൂമ്പാരമുണ്ട്, ഇത് എളുപ്പത്തിൽ തകരില്ല; പക്ഷേ, ധാർമ്മികർ അപലപിക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തി ഞാൻ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.'
മാ ഭൈസ്ത്വം ശീഘ്രമേതദ്വൈ കുരുഷ്വ വചനം മമ। മത്പ്രസാദാദ്ധി തേ ശസ്ത്രം വജ്രകല്പം ഭവിഷ്യതി
'ഭയപ്പെടേണ്ട, വേഗത്തിൽ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിക്കൂ. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നിന്റെ ആയുധം വജ്രത്തിനെപ്പോലെ ശക്തമായിരിക്കും.'
കം ഭവന്തമഹം വിദ്യാം ഘോരകര്മാണമദ്യ വൈ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും തത്ത്വേന കഥയസ്വ മേ
'ആരാണിങ്ങനെ, ഭയാനകമായ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് ഞാൻ അറിയണം; ദയവായി സത്യമായി എല്ലാം പറഞ്ഞുതരൂ.'
അഹമിന്ദ്രോ ദേവരാജസ്തക്ഷന്വിദിതമസ്തു തേ। കുരുഷ്വൈതദ്യഥോക്തം മേ തക്ഷന്മാഽത്ര വിചാരയ
'ഞാൻ ഇന്ദ്രൻ, ദേവരാജാവ് ആണെന്ന് നീ അറിയണം, വൃത്തി. ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യൂ; ഇവിടെ സംശയിക്കേണ്ട.'
മയാ ഹി നിഹതഃ ശേതേ ത്രിശിരാസ്ത്വം ച വിദ്വി വൈ
'തൃശിരസ് എന്റെ കൈകൊണ്ടാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; നീ ഇതറിയണം, ജ്ഞാനിയേ.'
ക്രൂരേണ നാപത്രപസേ കഥം ശക്രേഹ കര്മണാ। ഋഷിപുത്രമിമം ഹത്വാ ബ്രഹ്മഹത്യാഭയം ന തേ
'ശക്രാ, ഈ ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിക്ക് നീ ലജ്ജിക്കില്ലേ? ഈ ഋഷിപുത്രനെ കൊന്നിട്ട് ബ്രഹ്മഹത്യയുടെ ഭയം നിനക്ക് ഇല്ലേ?'
പശ്ചാദ്ധര്മം ചരിഷ്യാമി പാവനാര്ഥ സുദുശ്ചരമ്। ശത്രുരേഷ മഹാവീര്യോ വജ്രേണ നിഹതോ മയാ
'പിന്നീട് ഞാൻ പാപശുദ്ധിക്കായി ദുർഘടമായ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കും; ഈ മഹാവീര്യശാലിയായ ശത്രുവിനെ ഞാൻ വജ്രം കൊണ്ട് സംഹരിച്ചു.'
അദ്യാപി ചാഹമുദ്വിഗ്നസ്തക്ഷന്നസ്മാദ്ബിഭേമി വൈ। ക്ഷിപ്രം ഛിന്ധി ശിരാംസി ത്വം കരിഷ്യേഽനുഗ്രഹം തവ
'ഇപ്പോഴും ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, വൃത്തി; അവനെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. വേഗം അവന്റെ തലകൾ വെട്ടിക്കളയൂ; ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു അനുഗ്രഹം നൽകാം.'