തഥാ ഭീമാര്ജുനൌ ഹൃഷ്ടൌ സ്വസ്ത്രീയൌ ച യമാവുഭൌ । ദ്രൌപദീ ച സുഭദ്രാ ച അഭിമന്യുശ്ച ഭാരത
അങ്ങനെ ഭീമനും അർജ്ജുനനും സന്തോഷത്തോടെ, മദ്രിദേവിയുടെ രണ്ടു മക്കളും, ദ്രൗപദിയും സുഭദ്രയും അഭിമന്യുവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഭാരത.
സമേത്യ ച മഹാപാഹും ശല്യം പാണ്ഡുസുതസ്തദാ । പാദ്യമര്ഘ്യം ച ഗാം ചൈവ പ്രതിഗ്രാഹ്യ പുരോധസാ
ശക്തനായ ശല്യന്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ, പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ പുരോഹിതന്റെ കൈവശം നിന്ന് പാദപ്രക്ഷാലനജലം, അർഘ്യം, പശു എന്നിവ സ്വീകരിച്ചു.
കതാഞ്ജലിരദീനാത്മാ ധര്മാത്മാ ശല്യമബ്രവീത്। സ്വാഗതം തേഽസ്തു വൈ രാജന്നേതദാസനമാസ്യതാമ്
കൈകൂടിച്ചേർത്ത്, ഭയമില്ലാതെ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ശല്യനോട് പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, സ്വാഗതം. ഈ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കൂ.'
തതോ ന്യഷീദച്ഛല്യശ്ച കാഞ്ചനേ പരമാസനേ । തത്ര പാദ്യഥാര്ഘ്യം ച ന്യവേദയത പാണ്ഡവഃ
ശേഷം ശല്യൻ പൊന്നിനാൽ നിർമ്മിതമായ ഉത്തമാസനത്തിൽ ഇരുന്നു. അവിടെ പാണ്ഡവൻ അവനു പാദപ്രക്ഷാലനജലം, അർഘ്യം എന്നിവ അർപ്പിച്ചു.
ദുഃഖസ്യൈതസ്യ മഹതോ ധാര്തരാഷ്ട്രകൃതസ്യ വൈ। അവാപ്സ്യസി ഫലം രാജന്ഹത്വാ ശത്രൂന്പരന്തപ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വലിയ കഷ്ടതയുടെ ഫലം, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചശേഷം, രാജാവേ, നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും.
വിദിതം തേ മഹാരാജ ലോകതന്ത്രം നരാധിപ । തസ്മാല്ലോകകൃതം കിഞ്ചിത്തവ താത ന വിദ്യതേ
ലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം നിനക്ക് അറിയാം, മഹാരാജാവേ. അതിനാൽ, ജനങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നും നിനക്ക് അജ്ഞാതമല്ല, പ്രിയനേ.
നിവേദ്യ ചാര്ഘ്യം വിധിവന്മദ്രരാജായ ഭാരത। കുശലം പാണ്ഡവോഽപൃച്ഛച്ഛല്യം സര്വസുഖാവഹമ്
മദ്രരാജാവിന് വിധിപ്രകാരം അർഘ്യം അർപ്പിച്ചശേഷം, പാണ്ഡവൻ ശല്യന്റെ സുഖം അന്വേഷിച്ചു, എല്ലാ സന്തോഷവും ആശംസിച്ചു.
സ തൈഃ പരിവൃതഃ സര്വൈഃ പാണ്ഡവൈര്ധര്മചാരിഭിഃ । ആസനേ ചോപവിഷ്ടഃ സ ശല്യഃ പാര്ഥമഥാബ്രവീത്
ധർമ്മനിഷ്ഠരായ പാണ്ഡവന്മാർ എല്ലാവരും ചുറ്റി നിന്നപ്പോൾ, ശല്യൻ ആസനത്തിൽ ഇരുന്ന് പാർഥനോട് സംസാരിച്ചു.
കുശലം രാജശാര്ദൂല സര്വത്ര കുരുനന്ദന । അരണ്യവാസാദ്ദിഷ്ട്യാഽസി വിമുക്തോ ജയതാം വര
എല്ലായിടത്തും സുഖമാണ്, രാജശാർദൂലനായ കുരുനന്ദനാ. വനവാസത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായത് ഭാഗ്യമാണ്, വിജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
ദുഷ്കരം തേ കൃതം രാജന്നിര്ജനേ ഗഹനേ വനേ। ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ കൌന്തേയ കൃഷ്ണായാ ചാനയാഽനഘ
നിര്ജ്ജനമായ കാട്ടിൽ സഹോദരന്മാരോടും കൃഷ്ണയോടും കൂടെ, രാജാവേ, നീ ചെയ്തത് വളരെ കഠിനമായ കാര്യമായിരുന്നു, പാപരഹിതനേ.
അജ്ഞാതവാസം ഘോരം ച വസതാ ദുഷ്കരം കൃതമ് । ദുഃഖമേവ കുതഃ സൌഖ്യം രാജ്യഭ്രഷ്ടസ്യ ഭാരത
അജ്ഞാതവാസം എന്ന ഭയാനകമായ കഷ്ടതയും നീ സഹിച്ചു. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവനു സുഖം എവിടെ? എല്ലാം ദുഃഖം മാത്രമായിരുന്നു, ഭാരത.
സത്യേ തപസി ദാനേ ച തവ ബുദ്ധിര്യുധിഷ്ഠിര । ക്ഷമാ ദമശ്ചാഹിംസാ ച സത്യം ചൈവ യുധിഷ്ഠിര
സത്യത്തിൽ, തപസ്സിൽ, ദാനത്തിൽ, നിന്റെ മനസ്സ് ഉറച്ചതാണ്, യുദ്ധിഷ്ഠിരാ. ക്ഷമ, ആത്മനിയന്ത്രണം, അഹിംസ, സത്യം — ഇവയും നിനക്കുണ്ട്.
അദ്ഭുതശ്ച പുനര്ലോകസ്ത്വയി രാജന്പ്രതിഷ്ഠിതഃ। മൃദുര്വദാന്യോ ബ്രഹ്മണ്യോ ദാന്തോ ധര്മപരായണഃ
വിസ്മയകരമായ ലോകം വീണ്ടും നിന്നിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ്, രാജാവേ. നീ സുന്ദരനും, ദാനശീലനും, ബ്രാഹ്മണഭക്തനും, ആത്മനിയമനശീലനും, ധർമ്മപരായണനും ആണു.
ധര്മാസ്തേ വിദിതാ രാജന്ബഹവോ ലോകസാക്ഷികാഃ । സര്വം ജഗദിദം താത വിദിതം തേ പരന്തപ
നിന്റെ ധർമ്മങ്ങൾ, രാജാവേ, അനേകം ലോകസാക്ഷ്യങ്ങളോടുകൂടി അറിയപ്പെടുന്നവയാണ്. ഈ ലോകം മുഴുവൻ, പ്രിയനേ, നിനക്ക് അറിയാം, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ.
മുദിതശ്ച പുനര്ലോകസ്ത്വയി രാജന്പ്രതിഷ്ഠിതേ । ദിഷ്ട്യാ കൃച്ഛ്രമിദം രാജന്പാരിതം ഭരതര്ഷഭ
ലോകം വീണ്ടും നിന്നിൽ അധിഷ്ഠിതമായതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു, രാജാവേ. ഭാഗ്യവശാൽ ഈ കഷ്ടത നീങ്ങി, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ.
ദിഷ്ട്യാ പശ്യാമി രാജേന്ദ്ര ധര്മാത്മാനം സഹാനുഗമ്। നിസ്തീര്ണദുഷ്കരം രാജംസ്ത്വാം ധര്മനിചയം പ്രഭോ
ഭാഗ്യവശാൽ, നീയും നിന്റെ അനുചിതരുമായി, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാധിരാജാവേ, ഈ കഠിനമായ പരീക്ഷണം കടന്നുപോയതും, നീ ധർമ്മത്തിന്റെ നിധിയായിരിക്കുന്നതും ഞാൻ കാണുന്നു.
തതോഽസ്യാകഥയദ്രാജാ ദുര്യോധനസമാഗമമ്। തച്ച ശുശ്രൂഷിതം സര്വം വരദാനം ച ഭാരത
അതിനുശേഷം രാജാവ് ദുര്യോധനനുമായി നടന്ന കൂടിക്കാഴ്ചയും അവിടെ കേട്ടതൊക്കെയും, വരദാനം ലഭിച്ചതും വിശദമായി പറഞ്ഞു.
സുകൃതം തേ കൃതം രാജന്പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ । ദുര്യോധനസ്യ യദ്വീര ത്വയാ വാചാ പ്രതിശ്രുതമ്
രാജാവേ, നീ സന്തോഷപൂർവ്വം ദുര്യോധനനോട് വാക്കുകൊടുത്തത് നല്ലതാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഏകം ത്വിച്ഛാമി ഭദ്രം തേ ക്രിയമാണം മഹീപതേ । രാജന്നകര്തവ്യമപി കര്തുമര്ഹസി സത്തമ
എന്നാൽ മഹാരാജാവേ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം മാത്രം നീ ചെയ്യണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ചെയ്യേണ്ടതല്ലെങ്കിലും അതു നീ നിർവഹിക്കണം.
മമ ത്വവേക്ഷയാ വീര ശൃണു വിജ്ഞാപയാമി തേ। ഭവാനിഹ മഹാരാജ വാസുദേവസമോ യുധി
വീരനേ, എന്റെ അഭ്യർത്ഥന കേൾക്കൂ; മഹാരാജാവേ, നീ ഇവിടെ യുദ്ധത്തിൽ വാസുദേവനോടു സമനായി നിലകൊള്ളണം.
കര്ണാര്ജുനാഭ്യാം സംപ്രാപ്തേ ദ്വൈരഥേ രാജസത്തമ । കര്ണസ്യ ഭവതാ കാര്യം സാരഥ്യം നാത്ര സംശയഃ
കർണ്ണനും അർജ്ജുനനും തമ്മിൽ ഏകാന്ത യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ, രാജശ്രേഷ്ഠനേ, നീ കർണ്ണന്റെ രഥസാരഥിയാകണം; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തത്ര പാല്യോഽര്ജുനോ രാജന്യദി മത്പ്രിയമിച്ഛസി। തേജോവധശ്ച തേ കാര്യഃ സൌതേരസ്മഞ്ജയാവഹ്നഃ । അകര്തവ്യമപി ഹ്യേതത്കര്മുമര്ഹസി മാതുല
അവിടെ, രാജാവേ, നീ എനിക്ക് പ്രിയം ആകണമെങ്കിൽ അർജ്ജുനനെ രക്ഷിക്കണം; അവന്റെ തേജസ്സിനെ തകർക്കുകയും രഥം ദഹിപ്പിക്കുകയും വേണം; ചെയ്യേണ്ടതല്ലെങ്കിലും, മാമനേ, നീ ഇത് നിർവഹിക്കണം.
ശ്രൃണു പാണ്ഡവ ഭദ്രം തേ യദ്ബ്രവീഷി മഹാത്മനഃ । തേജോവധനിമിത്തം മാം സൂതപുത്രസ്യ സങ്ഗമേ
പാണ്ഡവനേ, നീ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ; സുതപുത്രനുമായി യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ തേജസ്സു കുറയ്ക്കാനാണ് ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകുന്നത്.
അഹം തസ്യ ഭവിഷ്യാമി സങ്ഘ്രാമേ സാരഥിര്ധ്രുവമ്। വാസുദേവേന ഹി സമം നിത്യം മാം സോഽഭിമന്യതോ
നിശ്ചയമായും ഞാൻ അവന്റെ രഥസാരഥിയായിരിക്കും; കാരണം അവൻ എപ്പോഴും എന്നെ വാസുദേവനോടു തുല്യനായി കാണുന്നു.
തസ്യാഹം കുരുശാര്ദൂല പ്രതീപമഹിതം വചഃ। ധ്രുവം സംകഥയിഷ്യാമി യോദ്ധുകാമസ്യ സംയുഗേ
കുരുവീരനേ, യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അവന്റെ ഹിതത്തിന് വിരുദ്ധമായ വാക്കുകൾ അവനോട് പറയും.
യഥാ സ ഹൃതദര്പശ്ച ഹൃതതേജാശ്ച പാണ്ഡവ । ഭവിഷ്യതി സുഖം ഹന്തും സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
പാണ്ഡവനേ, അവന്റെ അഹങ്കാരവും തേജസ്സും നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അവനെ സംഹരിക്കാൻ എളുപ്പമാകും; ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു.
ഏവമേതത്കരിഷ്യാമി യഥാ താത ത്വമാത്ഥ മാമ്। യച്ചാന്യദപി ശക്ഷ്യാമി തത്കരിഷ്യാമി തേ പ്രിയമ്
താതനേ, നീ എന്നോട് പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ അതെല്ലാം നിർവഹിക്കും;还能 ഞാൻ കഴിയുന്നതെന്തെങ്കിലും ഉണ്ട് എങ്കിൽ അതും ഞാൻ നിനക്കായി ചെയ്യും.
യച്ച ദുഃഖം ത്വയാ പ്രാപ്തം ദ്യൂതേ വൈ കൃഷ്ണയാ സഹ। പരുഷാണി ച വാക്യാനി സൂതപുത്രകൃതാനി വൈ
നീ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം ജുവയിൽ അനുഭവിച്ച ദു:ഖവും, സുതപുത്രൻ പറഞ്ഞ കഠിനവാക്കുകളും,
ജടാസുരാത്പരിക്ലേശഃ കീചകാച്ച മഹാദ്യുതേ। ദ്രൌപദ്യാഽധിഗതം സര്വം ദമയന്ത്യാ യഥാഽശുഭമ്
ജടാസുരനാൽ ഉണ്ടായ കഷ്ടവും, കീചകനാൽ ഉണ്ടായ വലിയ ദു:ഖവും, ദ്രൗപദി അനുഭവിച്ച എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും, ദമയന്തി അനുഭവിച്ച ദുരിതംപോലെ,
സര്വം ദുഃഖമിദം വീര സുഖോദര്കം ഭവിഷ്യതി। നാത്ര മന്യുസ്ത്വയാ കാര്യോ വിധിര്ഹി ബലവത്തരഃ
വീരനേ, ഈ എല്ലാ ദു:ഖങ്ങളും അവസാനം സന്തോഷത്തിലേക്ക് നയിക്കും; നീ കോപിക്കേണ്ട, വിധി അതിനേക്കാൾ ശക്തമാണ്.