സ ഭവാന്പ്രേഷയത്വദ്യ പാണ്ഡവാര്ഥകരം വചഃ। സര്വേഷാം നിശ്ചിതം തന്നഃ പ്രേഷയിഷ്യതി യദ്ഭവാന്
അതിനാൽ, പാണ്ഡവരുടെ കാര്യത്തിന് today നിങ്ങൾ ഒരു സന്ദേശം അയക്കണം. നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നതെന്തും ഞങ്ങൾക്കായി അയക്കുക.
യദി താവച്ഛമം കുര്യന്ന്യായേന കുരുപുങ്ഗവഃ। ന ഭവേത്കുരുപാണ്ഡൂനാം സൌഭ്രാത്രേണ മഹാന്ക്ഷയഃ
കുരുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ നീതിപാലിച്ച് സമാധാനം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവന്മാരുടെയും വലിയ നാശം ഉണ്ടാകില്ല.
അഥ ദര്പാന്വിതോ മോഹാന്ന കുര്യാദ്ധൃതരാഷ്ട്രജഃ । അന്യേഷാം പ്രേഷയിത്വാ ച പശ്ചാദസ്മാന്സഭാഹ്വയേ
പക്ഷേ, അഹങ്കാരത്താലും മായയാലും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ, മറ്റുള്ളവരെ അയച്ച്, പിന്നെ ഞങ്ങളെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചാൽ,
തതോ ദുര്യോധനോ മന്ദഃ സഹാമാത്യഃ സബാന്ധവഃ । നിഷ്ഠാമാപത്സ്യതേ മൂഢഃ ക്രുദ്ധേ ഗാണ്ഡീവധന്വനി
അപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ അവന്റെ മന്ത്രിമാരും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത്, ഗാണ്ഡീവധാരിയായവനോട് കോപത്തോടെ, അജ്ഞാനത്തിൽ, തന്റെ അന്ത്യത്തെ നേരിടും.
തതഃ സത്കൃത്യ വാര്ഷ്ണേയം വിരാടഃ പൃഥിവീപതിഃ । ഗൃഹാന്പ്രസ്ഥാപയാമാസ സഗണം സഹബാന്ധവമ്
അതിനുശേഷം, വൃഷ്ണിവംശജനായവനെ ആദരപൂർവ്വം, വിരാടൻ രാജാവും അവന്റെ കൂട്ടരും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് വീട്ടിലേക്ക് യാത്രയാക്കി.
ദ്വാരകം തു ഗതേ കൃഷ്ണേ യുധിഷ്ഠിരപുരോഗമാഃ। ചക്രുഃ സാങ്ഘ്രാമികം സര്വം വിരാടശ്ച മഹീപതിഃ
കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ മുൻപന്തിയിൽ നിന്ന്, വിരാടരാജാവിനോടൊപ്പം, യുദ്ധത്തിനുള്ള എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്തി.
തതഃ സംപ്രേഷയാമാസ വിരാടഃ സഹ ബാന്ധവൈഃ । സര്വേഷാം ഭൂമിപാലാനാം ദ്രുപദശ്ച മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം, വിരാടൻ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, മഹാരാജാവായ ദ്രുപദനും, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കും സന്ദേശം അയച്ചു.
വചനാത്കുരുസിംഹാനാം മത്സ്യപാഞ്ചാലയോശ്ച തേ । സമാജഗ്മുര്മഹീപാലാഃ സംപ്രഹൃഷ്ടാ മഹാബലാഃ
കുരുസിംഹന്മാരുടെയും മത്സ്യപാഞ്ചാലരാജാക്കന്മാരുടെയും വാക്ക് കേട്ടു, മഹാബലശാലികളായ ഭൂമിപാലന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
തച്ഛ്രുത്വാ പാണ്ഡുപുത്രാണാം സമാഗച്ഛന്മഹദ്ബലമ് । ധൃതരാഷ്ട്രസുതാശ്ചാപി സമാനിന്യുര്മഹീപതീന്
ഇത് കേട്ടപ്പൊഴ് പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കള്ക്കായി വലിയൊരു സൈന്യം ഒന്നിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളും രാജാക്കന്മാരെ കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.
സമാകുലാ മഹീ രാജന്കുരുപാണ്ഡവകാരണാത്। തദാ സമഭവത്കൃത്സ്നാ സംപ്രയാണേ മഹീക്ഷിതാമ്
രാജാവേ, പാണ്ഡവര്ക്കും കൗരവര്ക്കും വേണ്ടി ഭൂമി മുഴുവന് അശാന്തിയായി. അന്നത്തെ കാലത്ത് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും യുദ്ധത്തിനായി ഒരുങ്ങി.
സംകുലാ ച തദാ ഭൂമിശ്ചതുരങ്ഗവലാന്വിതാ। ബലാനി തേഷാം വീരാണാമാഗച്ഛന്തി തതസ്തതഃ
അന്നേരം ഭൂമി നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യങ്ങളാല് നിറഞ്ഞു. ആ വീരന്മാരുടെ സൈന്യങ്ങള് എല്ലാ ദിശകളില് നിന്നുമാണ് എത്തിയത്.
ചാലയന്തീവ ഗാം ദേവീം സപര്വതവനാമിമാമ്। തതഃ പ്രജ്ഞാവയോവൃദ്ധം പാഞ്ചാല്യഃ സ്വപുരോഹിതമ്। കുരുഭ്യഃ പ്രേഷയാമാസ യുധിഷ്ഠിരമതേ സ്ഥിതഃ
പര്വതങ്ങളും കാടുകളും ഉള്പ്പെടെ ഈ ഭൂമിയെ നടുക്കുന്നതുപോലെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ഉപദേശത്തില് ഉറച്ച പാഞ്ചാല്യന് തന്റെ പ്രായം ചെന്ന, ജ്ഞാനിയായ പുരോഹിതനെ കൗരവര്ക്കായി അയച്ചു.
ഭൂതാനാം പ്രാണിനഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രാണിനാം ബുദ്ധിജീവിനഃ। ബുദ്ധിമത്സു നരാഃ ശ്രേഷ്ഠാ നരേഷ്വപി ദ്വിജാതയഃ
സകല ജീവികളിലും മനുഷ്യര് ഏറ്റവും ഉന്നതര്; മനുഷ്യരില് ജ്ഞാനമുള്ളവര് മേലാണ്; ജ്ഞാനികളില് മനുഷ്യര് ഉന്നതര്; മനുഷ്യരില് രണ്ടാമൂല്യക്കാര് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠര്.
ദ്വിജേഷു വൈദ്യാഃ ശ്രേയാംസോ വൈദ്യേഷു കൃതബുദ്ധയഃ। കൃതബുദ്ധിഷു കര്താരഃ കര്തൃഷു ബ്രഹ്മവാദിനഃ
രണ്ടാമൂല്യക്കാരില് വൈദ്യന്മാര് ഉന്നതര്; വൈദ്യന്മാരില് ഉറച്ച ബുദ്ധിയുള്ളവര് മേലാണ്; അവരില് കര്ത്താക്കന്മാര് ഉന്നതര്; കര്ത്താക്കന്മാരില് ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നവര് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠര്.
സ ഭവാന്കൃബുദ്ധീനാം പ്രധാന ഇതി മേ മതിഃ । കുലേന ച വിശിഷ്ടോഽസി വയസാ ച ശ്രുതേന ച। പ്രജ്ഞയാ സദൃശശ്ചാസി ശുക്രേണാങ്ഗിരസേന ച
ജ്ഞാനികളില് പ്രധാനനായവന് നീയാണെന്ന് ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു. വംശത്തിലും പ്രായത്തിലും പഠനത്തിലും നീ പ്രത്യേകതയുള്ളവനാണ്. ജ്ഞാനത്തിലും നീ ശുക്രനും അങ്കിരസുംപോലെയാണ്.
വിദിതം ചാപി തേ സര്വം യഥാവൃത്തഃ സ കൌരവഃ । പാണ്ഡവശ്ച യഥാവൃത്തഃ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
കൗരവന് എങ്ങനെ പെരുമാറി, കുന്തിയുടെ മകന് യുദ്ധിഷ്ഠിരന് എങ്ങനെ പെരുമാറി എന്നൊക്കെയും നീക്കു് അറിയാം.
ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ വിദിതേ വഞ്ചിതാഃ പാണ്ഡവാഃ പരൈഃ । വിദുരേണാനുനീതോഽപി പുത്രമേവാനുവര്തതേ
ധൃതരാഷ്ട്രന് അറിയുന്നിട്ടും, പാണ്ഡവര് മറ്റുള്ളവരാല് വഞ്ചിതരായി. വിദുരന് ഉപദേശിച്ചാലും അവന് തന്റെ മകനേയാണ് പിന്തുടരുന്നത്.
ശകുനിര്ബുദ്ധിപൂര്വം ഹി കുന്തീപുത്രം സമാഹ്വയത് । അനക്ഷജ്ഞം മതാക്ഷഃ സന്ക്ഷത്രവൃത്തേ സ്ഥിതം ശുചിമ്
ശകുനി ബുദ്ധിപൂര്വം കുന്തിയുടെ മകനെ, പാശയില്ലാത്തവനെയും, മനസ്സുതെളിഞ്ഞവനെയും, ക്ഷത്രിയന്റെ മാര്ഗത്തില് ഉറച്ചവനെയും, ചതിയോടെ ക്ഷണിച്ചു.
തേ തഥാ വഞ്ചയിത്വാ തു ധര്മരാജം യുധിഷ്ഠിരമ് । ന കസ്യാംചിദവസ്ഥായാം രാജ്യം ദാസ്യന്തി വൈ സ്വയമ്
അങ്ങനെ ധര്മ്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ വഞ്ചിച്ച ശേഷം, അവര് ഒരിക്കലും സ്വമേധയാ ആ രാജ്യം തിരികെ നല്കില്ല.
ഭവാംസ്തു ധര്മസംയുക്തം ധൃതരാഷ്ട്രം ബ്രുവന്വചഃ । മനാംസി തസ്യ യോധാനാം ധ്രുവമാവര്തയിഷ്യതി
നീ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് ധര്മ്മം നിറഞ്ഞ വാക്കുകള് പറയുകയാണെങ്കില്, അവന്റെ യോദ്ധാക്കളുടെ മനസ്സുകള് തീര്ച്ചയായും മാറും.
വിദുരശ്ചാപി തദ്വാക്യം സാധയിഷ്യതി താവകമ്। ഭീഷ്മദ്രോണകൃപാദീനാം ഭേദം സംജനയിഷ്യതി
വിദുരനും ആ വാക്കുകള് നിന്റെ പക്ഷത്തേക്ക് പിന്തുണയ്ക്കും; ഭീഷ്മന്, ദ്രോണം, കൃപന് എന്നിവരിലെയും മറ്റുള്ളവരിലെയും ഐക്യം തകര്ക്കും.
അമാത്യേഷു ച ഭിന്നേഷു യോധേഷു വിമുഖേഷു ച। പുനരേകത്ര കരണം തേഷാം കര്മ ഭവിഷ്യതി
അമാത്യന്മാര് വിഭജിക്കപ്പെടുകയും, യോദ്ധാക്കള്ക്ക് മനസ്സില്ലാതാകുകയും ചെയ്താല്, അവരുടെ പ്രവൃത്തികള് ഒടുവില് വീണ്ടും ഒരുമയാകും.
ഏതസ്മിന്നന്തരേ പാര്ഥാഃ സുഖമേകാഗ്രബുദ്ധയഃ। സേനാകര്മ കരിഷ്യന്തി ദ്രവ്യാണാം ചൈവ സഞ്ചയമ്
ഇതെല്ലാം നടക്കുമ്പോള് പൃഥയുടെ മക്കള് മനസ്സു ശാന്തരായി, ഏകാഗ്രതയോടെ സൈന്യത്തിന്റെ കാര്യങ്ങളും ധനസമ്പാദനവും നടത്തും.
ഭിദ്യമാനേഷു ച സ്വേഷു ലമ്ബമാനേ തഥാ ത്വയി। ന തഥാ തേ കരിഷ്യന്തി സേനാകര്മ ന സംശയഃ
നിന്റെവരുടെ ഇടയില് ഭിന്നതയും, നിന്നില് തന്നെ സംശയവും ഉണ്ടാകുമ്പോള്, നിന്റെ സൈന്യം അത്ര ഫലപ്രദമായി പ്രവര്ത്തിക്കില്ല — ഇതില് സംശയമില്ല.
ഏതത്പ്രയോജനം ചാത്ര പ്രാധാന്യേനോപലഭ്യതേ। സംഗത്യാ ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച കുര്യാദ്ധര്മ്യം വചസ്തവ
ഇവിടെ പ്രധാനമായും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ഇതാണ്: ഐക്യത്തോടെ ധൃതരാഷ്ട്രന് നിന്റെ ധാര്മ്മിക വാക്കുകള് അനുസരിക്കാം.
സ ഭവാന്ധര്മയുക്തശ്ച ധര്മ്യം തേഷു സമാചരന് । കൃപാലുഷു പരിക്ലേശാന്പാണ്ഡവീയാന്പ്രകീര്തയന്
അതിനാല് നീ ധര്മ്മത്തില് ഉറച്ചവനായി അവരോടൊപ്പം നീതി പാലിക്കണം; കരുണയുള്ളവരോട് പാണ്ഡവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകള് പറയണം.
വൃദ്ധേഷു കുലധര്മം ച ബ്രുവന്പൂര്വൈരനുഷ്ഠിതമ് । വിഭേത്സ്യതി മനാംസ്യേഷമിതി മേ നാത്ര സംശയഃ
വയസ്സായവരോടൊപ്പം, മൂപ്പന്മാർ പാലിച്ചിരുന്ന കുടുംബനീതിയെ പ്രസ്താവിച്ചാൽ, ഇവരുടെ മനസ്സിൽ ആശങ്കയുണ്ടാകും എന്നതിൽ എനിക്ക് സംശയമില്ല.
ന ച തേഭ്യോ ഭയം തേഽസ്തി ബ്രാഹ്മണോ ഹ്യസി വേദവിത് । ദൂതകര്മണി യുക്തശ്ച സ്ഥവിരശ്ച വിശേഷതഃ
അവരിൽ നിന്നു നിനക്കു ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, നീ ഒരു ബ്രാഹ്മണനും, വേദപാരായണനും, ദൂതപ്രവൃത്തിക്ക് ഏറ്റവും യോഗ്യനും, പ്രായം ചെന്നവനും ആണല്ലോ.
സ ഭവാന്പുഷ്യയോഗേന മുഹൂര്തേന ജയേന ച। കൌരവേയാന്പ്രയാത്വാശു കൌന്തേയസ്യാര്ഥസിദ്ധയേ
അതിനാൽ, പുഷ്യനക്ഷത്രവും വിജയമുഹൂർത്തവും കൂടിയപ്പോൾ, നീ വേഗത്തിൽ കൌരവന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു കുന്തിദേവിയുടെ മകന്റെ ഉദ്ദേശം പൂർത്തിയാക്കണം.
തഥാഽനുശിഷ്ടഃ പ്രയയൌ ദ്രുപദേന മഹാത്മനാ। പുരോധാ വൃത്തസംപന്നോ നഗരം നാഗസാഹ്വയമ്
മഹാത്മാവായ ദ്രുപദൻ ഇങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചതിനുശേഷം, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള പുരോഹിതൻ നാഗസാഹ്വയമെന്ന നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.