കുമാരശ്ച കലിങ്ഗാനാമീശ്വരോ യുദ്ധദുര്മദഃ । ഏതേഷാം പ്രേഷ്യതാം ശീഘ്രമേതദ്ധി മമ രോചതേ
കളിംഗരാജാവായ രാജകുമാരൻ യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരനാണ്. അവനെ ദൂതനായി ഉടൻ അയക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
അയം ച ബ്രാഹ്മണോ വിദ്വാന്മമ രാജന്പുരോഹിതഃ। പ്രേഷ്യതാം ധൃതരാഷ്ട്രായ വാക്യമസ്മൈ പ്രദീയതാമ്
ഈ പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ പുരോഹിതനാണ്, രാജാവേ. അവനെ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് ദൂതനായി അയക്കണം; സന്ദേശം അവനു നൽകണം.
യഥാ ദുര്യോധനോ വാച്യോ യഥാ സാന്തനവോ നൃപഃ । ധൃതരാഷ്ട്രോ യഥാ വാച്യോ ദ്രോണശ്ച രഥിനാം വരഃ
ദുര്യോധനനോടും ശാന്തനുവിന്റെ വംശജനായ രാജാവിനോടും, ധൃതരാഷ്ട്രനോടും, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണനോടും ഈ സന്ദേശം പറയണം.
ദ്രുപദേനൈവമുക്തേ തു വാക്യേ വാക്യവിദാം വരഃ। വസുദേവസുതസ്തത്ര പൃഷ്ണിസിംഹോഽബ്രവീദിദമ്
ദ്രുപദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായ വസുദേവപുത്രൻ, പൃശ്യശിംഹൻ, അവിടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉപപന്നമിദം വാക്യം സോമകാനാം ധുരംധരേ। അര്ഥസിദ്ധികരം രാജ്ഞഃ പാണ്ഡവസ്യാമിതൌജസഃ
സോമകന്മാർ ഭാരമേറ്റവരായി പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് യുക്തിയുള്ളതും, അതിവീരനായ പാണ്ഡവരാജാവിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ സഹായിക്കുന്നതുമാണ്.
ഏതച്ച പൂര്വം കാര്യം നഃ സുനീതിമഭികാങ്ക്ഷതാമ്। അന്യഥാ ഹ്യാചരന്കര്മ പുരുഷഃ സ്യാത്സുബാലിശഃ
നല്ല മാർഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നമുക്ക് ആദ്യം ഇതാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. ഇല്ലെങ്കിൽ, മറ്റുവിധത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ വളരെ മണ്ടനാകും.
കിം തു സംബന്ധകം തുല്യമസ്മാകം കുരുപാണ്ഡുഷു। യഥേഷ്ടം വര്തമാനേഷു പാണ്ഡവേഷു ച തേഷു ച
എങ്കിലും, കുരുക്കളോടും പാണ്ഡവന്മാരോടും ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം ഒരുപോലെയാണ്. പാണ്ഡവന്മാരും അവരും തങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ജീവിക്കുന്നു.
തേ വിവാഹാര്ഥമാനീതാ വയം സര്വേ തഥാ ഭവാന് । കൃതേ വിവാഹേ മുദിതാ ഗമിഷ്യാമോ ഗൃഹാന്പ്രതി
വിവാഹത്തിനായി അവരെ കൊണ്ടുവന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളെയും നിങ്ങളെയും കൊണ്ടുവന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ഭവാന്വൃദ്ധതമോ രാജ്ഞാം വയസാ ച ശ്രുതേന ച। ശിഷ്യവത്തേ വയം സര്വേ ഭവാമേഹ ന സംശയഃ
രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രായത്തിലും വിജ്ഞാനത്തിലും നിങ്ങൾ ഏറ്റവും മുതിർന്നവനാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ശിഷ്യന്മാരുപോലെയാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഭവന്തം ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച സതതം ബഹു മന്യതേ। ആചാര്യയോഃ സഖാ ചാസി ദ്രോണസ്യ ച കൃപസ്വ ച
ധൃതരാഷ്ട്രൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളെ വളരെയധികം മാനിക്കുന്നു. ദ്രോണനും കൃപനും ഇരുവർക്കും നിങ്ങൾ സുഹൃത്താണ്.
സ ഭവാന്പ്രേഷയത്വദ്യ പാണ്ഡവാര്ഥകരം വചഃ। സര്വേഷാം നിശ്ചിതം തന്നഃ പ്രേഷയിഷ്യതി യദ്ഭവാന്
അതിനാൽ, പാണ്ഡവരുടെ കാര്യത്തിന് today നിങ്ങൾ ഒരു സന്ദേശം അയക്കണം. നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നതെന്തും ഞങ്ങൾക്കായി അയക്കുക.
യദി താവച്ഛമം കുര്യന്ന്യായേന കുരുപുങ്ഗവഃ। ന ഭവേത്കുരുപാണ്ഡൂനാം സൌഭ്രാത്രേണ മഹാന്ക്ഷയഃ
കുരുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ നീതിപാലിച്ച് സമാധാനം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവന്മാരുടെയും വലിയ നാശം ഉണ്ടാകില്ല.
അഥ ദര്പാന്വിതോ മോഹാന്ന കുര്യാദ്ധൃതരാഷ്ട്രജഃ । അന്യേഷാം പ്രേഷയിത്വാ ച പശ്ചാദസ്മാന്സഭാഹ്വയേ
പക്ഷേ, അഹങ്കാരത്താലും മായയാലും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാതെ, മറ്റുള്ളവരെ അയച്ച്, പിന്നെ ഞങ്ങളെ സഭയിലേക്ക് വിളിച്ചാൽ,
തതോ ദുര്യോധനോ മന്ദഃ സഹാമാത്യഃ സബാന്ധവഃ । നിഷ്ഠാമാപത്സ്യതേ മൂഢഃ ക്രുദ്ധേ ഗാണ്ഡീവധന്വനി
അപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ അവന്റെ മന്ത്രിമാരും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത്, ഗാണ്ഡീവധാരിയായവനോട് കോപത്തോടെ, അജ്ഞാനത്തിൽ, തന്റെ അന്ത്യത്തെ നേരിടും.
തതഃ സത്കൃത്യ വാര്ഷ്ണേയം വിരാടഃ പൃഥിവീപതിഃ । ഗൃഹാന്പ്രസ്ഥാപയാമാസ സഗണം സഹബാന്ധവമ്
അതിനുശേഷം, വൃഷ്ണിവംശജനായവനെ ആദരപൂർവ്വം, വിരാടൻ രാജാവും അവന്റെ കൂട്ടരും ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് വീട്ടിലേക്ക് യാത്രയാക്കി.
ദ്വാരകം തു ഗതേ കൃഷ്ണേ യുധിഷ്ഠിരപുരോഗമാഃ। ചക്രുഃ സാങ്ഘ്രാമികം സര്വം വിരാടശ്ച മഹീപതിഃ
കൃഷ്ണൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ മുൻപന്തിയിൽ നിന്ന്, വിരാടരാജാവിനോടൊപ്പം, യുദ്ധത്തിനുള്ള എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്തി.
തതഃ സംപ്രേഷയാമാസ വിരാടഃ സഹ ബാന്ധവൈഃ । സര്വേഷാം ഭൂമിപാലാനാം ദ്രുപദശ്ച മഹീപതിഃ
അതിനുശേഷം, വിരാടൻ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം, മഹാരാജാവായ ദ്രുപദനും, ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കും സന്ദേശം അയച്ചു.
വചനാത്കുരുസിംഹാനാം മത്സ്യപാഞ്ചാലയോശ്ച തേ । സമാജഗ്മുര്മഹീപാലാഃ സംപ്രഹൃഷ്ടാ മഹാബലാഃ
കുരുസിംഹന്മാരുടെയും മത്സ്യപാഞ്ചാലരാജാക്കന്മാരുടെയും വാക്ക് കേട്ടു, മഹാബലശാലികളായ ഭൂമിപാലന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
തച്ഛ്രുത്വാ പാണ്ഡുപുത്രാണാം സമാഗച്ഛന്മഹദ്ബലമ് । ധൃതരാഷ്ട്രസുതാശ്ചാപി സമാനിന്യുര്മഹീപതീന്
ഇത് കേട്ടപ്പൊഴ് പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കള്ക്കായി വലിയൊരു സൈന്യം ഒന്നിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളും രാജാക്കന്മാരെ കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.
സമാകുലാ മഹീ രാജന്കുരുപാണ്ഡവകാരണാത്। തദാ സമഭവത്കൃത്സ്നാ സംപ്രയാണേ മഹീക്ഷിതാമ്
രാജാവേ, പാണ്ഡവര്ക്കും കൗരവര്ക്കും വേണ്ടി ഭൂമി മുഴുവന് അശാന്തിയായി. അന്നത്തെ കാലത്ത് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും യുദ്ധത്തിനായി ഒരുങ്ങി.
സംകുലാ ച തദാ ഭൂമിശ്ചതുരങ്ഗവലാന്വിതാ। ബലാനി തേഷാം വീരാണാമാഗച്ഛന്തി തതസ്തതഃ
അന്നേരം ഭൂമി നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യങ്ങളാല് നിറഞ്ഞു. ആ വീരന്മാരുടെ സൈന്യങ്ങള് എല്ലാ ദിശകളില് നിന്നുമാണ് എത്തിയത്.
ചാലയന്തീവ ഗാം ദേവീം സപര്വതവനാമിമാമ്। തതഃ പ്രജ്ഞാവയോവൃദ്ധം പാഞ്ചാല്യഃ സ്വപുരോഹിതമ്। കുരുഭ്യഃ പ്രേഷയാമാസ യുധിഷ്ഠിരമതേ സ്ഥിതഃ
പര്വതങ്ങളും കാടുകളും ഉള്പ്പെടെ ഈ ഭൂമിയെ നടുക്കുന്നതുപോലെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ഉപദേശത്തില് ഉറച്ച പാഞ്ചാല്യന് തന്റെ പ്രായം ചെന്ന, ജ്ഞാനിയായ പുരോഹിതനെ കൗരവര്ക്കായി അയച്ചു.
ഭൂതാനാം പ്രാണിനഃ ശ്രേഷ്ഠാഃ പ്രാണിനാം ബുദ്ധിജീവിനഃ। ബുദ്ധിമത്സു നരാഃ ശ്രേഷ്ഠാ നരേഷ്വപി ദ്വിജാതയഃ
സകല ജീവികളിലും മനുഷ്യര് ഏറ്റവും ഉന്നതര്; മനുഷ്യരില് ജ്ഞാനമുള്ളവര് മേലാണ്; ജ്ഞാനികളില് മനുഷ്യര് ഉന്നതര്; മനുഷ്യരില് രണ്ടാമൂല്യക്കാര് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠര്.
ദ്വിജേഷു വൈദ്യാഃ ശ്രേയാംസോ വൈദ്യേഷു കൃതബുദ്ധയഃ। കൃതബുദ്ധിഷു കര്താരഃ കര്തൃഷു ബ്രഹ്മവാദിനഃ
രണ്ടാമൂല്യക്കാരില് വൈദ്യന്മാര് ഉന്നതര്; വൈദ്യന്മാരില് ഉറച്ച ബുദ്ധിയുള്ളവര് മേലാണ്; അവരില് കര്ത്താക്കന്മാര് ഉന്നതര്; കര്ത്താക്കന്മാരില് ബ്രഹ്മത്തെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നവര് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠര്.
സ ഭവാന്കൃബുദ്ധീനാം പ്രധാന ഇതി മേ മതിഃ । കുലേന ച വിശിഷ്ടോഽസി വയസാ ച ശ്രുതേന ച। പ്രജ്ഞയാ സദൃശശ്ചാസി ശുക്രേണാങ്ഗിരസേന ച
ജ്ഞാനികളില് പ്രധാനനായവന് നീയാണെന്ന് ഞാന് വിശ്വസിക്കുന്നു. വംശത്തിലും പ്രായത്തിലും പഠനത്തിലും നീ പ്രത്യേകതയുള്ളവനാണ്. ജ്ഞാനത്തിലും നീ ശുക്രനും അങ്കിരസുംപോലെയാണ്.
വിദിതം ചാപി തേ സര്വം യഥാവൃത്തഃ സ കൌരവഃ । പാണ്ഡവശ്ച യഥാവൃത്തഃ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
കൗരവന് എങ്ങനെ പെരുമാറി, കുന്തിയുടെ മകന് യുദ്ധിഷ്ഠിരന് എങ്ങനെ പെരുമാറി എന്നൊക്കെയും നീക്കു് അറിയാം.
ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ വിദിതേ വഞ്ചിതാഃ പാണ്ഡവാഃ പരൈഃ । വിദുരേണാനുനീതോഽപി പുത്രമേവാനുവര്തതേ
ധൃതരാഷ്ട്രന് അറിയുന്നിട്ടും, പാണ്ഡവര് മറ്റുള്ളവരാല് വഞ്ചിതരായി. വിദുരന് ഉപദേശിച്ചാലും അവന് തന്റെ മകനേയാണ് പിന്തുടരുന്നത്.
ശകുനിര്ബുദ്ധിപൂര്വം ഹി കുന്തീപുത്രം സമാഹ്വയത് । അനക്ഷജ്ഞം മതാക്ഷഃ സന്ക്ഷത്രവൃത്തേ സ്ഥിതം ശുചിമ്
ശകുനി ബുദ്ധിപൂര്വം കുന്തിയുടെ മകനെ, പാശയില്ലാത്തവനെയും, മനസ്സുതെളിഞ്ഞവനെയും, ക്ഷത്രിയന്റെ മാര്ഗത്തില് ഉറച്ചവനെയും, ചതിയോടെ ക്ഷണിച്ചു.
തേ തഥാ വഞ്ചയിത്വാ തു ധര്മരാജം യുധിഷ്ഠിരമ് । ന കസ്യാംചിദവസ്ഥായാം രാജ്യം ദാസ്യന്തി വൈ സ്വയമ്
അങ്ങനെ ധര്മ്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ വഞ്ചിച്ച ശേഷം, അവര് ഒരിക്കലും സ്വമേധയാ ആ രാജ്യം തിരികെ നല്കില്ല.
ഭവാംസ്തു ധര്മസംയുക്തം ധൃതരാഷ്ട്രം ബ്രുവന്വചഃ । മനാംസി തസ്യ യോധാനാം ധ്രുവമാവര്തയിഷ്യതി
നീ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് ധര്മ്മം നിറഞ്ഞ വാക്കുകള് പറയുകയാണെങ്കില്, അവന്റെ യോദ്ധാക്കളുടെ മനസ്സുകള് തീര്ച്ചയായും മാറും.