ന തു വാച്യോ മൃദുവചോ ധാര്തരാഷ്ട്രഃ കഥംചന । നഹി മാര്ദവസാധ്യോഽസൌ പാപബുദ്ധിര്മതോ മമ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോടു എപ്പോഴും മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയേണ്ടതില്ല. ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനെ മൃദുത്വം കൊണ്ട് ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഗര്ദഭേ മാര്ദവം കുര്യാദ്ഗോഷു തീക്ഷ്ണം സമാചരേത് । മൃദു ദുര്യോധനേ വാക്യം യോ ബ്രൂയാത്പാപചേതസി
കഴുതയോടു ദയയോടെ പെരുമാറണം, പശുക്കളോടു കടുപ്പം കാണിക്കണം. ദുഷ്ടചിത്തനായ ദുര്യോധനനോടു മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയുന്നവൻ തെറ്റാണ്.
മൃദും വൈ മന്യതേ പാപോ ഭാഷമാണമശക്തികമ് । ഹിതമര്ഥം ന ജാനീയാദബുദ്ധിര്മാര്ദവേ സതി
ദുഷ്ടൻ, മൃദുവായി സംസാരിക്കുന്നവനെ ബലഹീനനും അശക്തനുമാണെന്ന് കരുതുന്നു; നല്ല ഉപദേശം മൃദുവായ ഭാഷയിൽ പറയുമ്പോൾ, അജ്ഞാനി അതിന്റെ ഗുണം തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
ഏതച്ചൈവ കരിഷ്യാമോ യത്നശ്ച ക്രിയതാമിഹ । പ്രസ്ഥാപയാമ മിത്രേഭ്യോ ബലാന്യുദ്യോജയന്തു നഃ
ഇതെല്ലാം നാം ചെയ്യാം, ഇവിടെ പരിശ്രമം കാണിക്കണം; നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരെ അറിയിപ്പയച്ച് അവർക്ക് അവരുടെ സൈന്യങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ പറയണം.
ശല്യസ്യ ധൃഷ്ടകേതോശ്ച ജയത്സേനസ്യ വാ വിഭോ । കേകയാനാം ച സര്വേഷാം ദൂതാ ഗച്ഛന്തു ശീഘ്രഗാഃ
ശല്യനും ധൃഷ്ടകേതുവും ജയത്സേനനും കെകയ രാജാക്കന്മാരും എല്ലാവരും എന്നിങ്ങനെ വേഗത്തിൽ ദൂതന്മാർ പോവട്ടെ.
സ ച ദുര്യോധനോ നൂനം പ്രേഷയിഷ്യതി സര്വശഃ । പൂര്വാഭിപന്നാഃ സന്തശ്ച ഭജന്തേ പൂര്വചോദനമ്
ദുര്യോധനനും തീർച്ചയായും എല്ലായിടത്തും ദൂതന്മാരെ അയക്കും; ആദ്യം വിളിപ്പെട്ടവർ ആദ്യം വിളിച്ചവരുടെ വാക്ക് കേൾക്കാറുണ്ട്.
തത്വരധ്വം നരേന്ദ്രാണാം പൂര്വമേവ പ്രചോദനേ । മഹദ്ധി കാര്യം വോഢവ്യമിതി മേ വര്തതേ മതിഃ
അതിനാൽ രാജാക്കന്മാരെ മുമ്പേ തന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കണം; വലിയ ഒരു കാര്യമാണ് ചെയ്യേണ്ടത് — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
ശല്യസ്യ പ്രേഷ്യതാം ശീഘ്രം യേ ച തസ്യാനുഗാ നൃപാഃ । ഭഗദത്തായ രാജ്ഞേ ച പൂര്വസാഗരവാസിനേ
ശല്യനും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉള്ള രാജാക്കന്മാർക്കും, കിഴക്കൻ കടൽക്കരയിൽ വസിക്കുന്ന ഭഗദത്ത രാജാവിനും ദൂതന്മാർ വേഗത്തിൽ അയക്കണം.
അമിതൌജസേ തഥോഗ്രായ ഹാര്ദിക്യായാന്ധകായ ച। ദീര്ഘപ്രജ്ഞായ ശൂരായ രോചമാനായ വാ വിഭോ
അമിതൗജസിനും ഭയങ്കരനായ ഹാർദിക്യനും, അന്ധകനും, ദീർഘപ്രജ്ഞനും വീരനും, പ്രശസ്തനായ രോചമാനനും ദൂതന്മാർ അയക്കണം.
ആനീയതാം ബൃഹന്തശ്ച സേനാബിന്ദുശ്ച പാര്ഥിവഃ । സേനജിത്പ്രതിബിന്ധ്യശ്ച ചിത്രവര്മാ സുവാസ്തുകഃ
ബൃഹന്തനും, രാജാവായ സേനാബിന്ദുവും, സേനജിത്തും പ്രതിബിന്ദ്യനും ചിത്രവർമ്മയും സുവാസ്തുകനും വരട്ടെ.
ബാഹ്ലീകോ മുഞ്ജകേശശ്ച ചൈദ്യാധിപതിരേവ ച। സുപാര്ശ്വശ്ച സുബാഹുശ്ച പൌരവശ്ച മഹാരഥഃ
ബാഹ്ലിക രാജാവും, മുന്ജകേശനും, ചേദിരാജാവും, സുഫാർശ്വനും സുഭാഹുവും, പൗരവരിൽ മഹാരഥിയും വരട്ടെ.
ശകാനാം പഹ്ലവാനാം കര്ണവേഷ്ടശ്ച പാര്ഥിവഃ ।। സുരാരിശ്ച നദീജശ്ച കര്ണവേഷ്ടശ്ച പാര്ഥിവഃ
ശകന്മാരുടെയും പഹ്ലവന്മാരുടെയും രാജാക്കന്മാർ, കർണവേഷ്ടനും, സുരാരിയും, നദിജനും, കർണവേഷ്ടനും വരണം.
നീലശ്ച വീരധര്മാ ച ഭൂമിപാലശ്ച വീര്യവാന് । ദുര്ജയോ ദന്തവക്രശ്ച രുക്മീ ച ജനമേജയഃ
നീലനും, വീരധർമ്മനുമാണ്, വീര്യശാലിയായ ഭൂപാലനും, ദുര്ജയനും, ദന്തവക്രനും, രുക്മിയും ജനമേജയനും വരണം.
ആഷാഢോ വായുവേഗശ്ച പൂര്വപാലീ ച പാര്ഥിവഃ । ഭൂരിതേജാ ദേവകശ്ച ഏകലവ്യഃ സഹാത്മജൈഃ
ആഷാഢനും, വായുവേഗനും, പൂർവപാലി രാജാവും, ഭൂരിതേജസും, ദേവകനും, ഏകലവ്യനും മക്കളോടുകൂടി വരണം.
കാരൂഷകാശ്ച രാജാനഃ ക്ഷേമധൂര്തിശ്ച വീര്യവാന് । കാമ്ഭോജാ ഋഷികാ യേ ച പശ്ചിമാനൂപകാശ്ച യേ
കാരൂഷരാജാക്കന്മാരും, വീര്യശാലിയായ ക്ഷേമധൂർത്തിയും, കാംഭോജരും ഋഷികരും, പടിഞ്ഞാറ് അതിരുകളിലുമുള്ളവരും വരണം.
ജയത്സേനശ്ച കാശ്യശ്ച തഥാ പഞ്ചനദാ നൃപാഃ ।। ജാനകിശ്ച ദുര്ധര്ഷഃ പാര്വതീയാശ്ച യേ നൃപാഃ
ജയത്സേനനും, കാശിരാജാവും, അഞ്ചു നദികളുടെ രാജാക്കന്മാരും, ജയിക്കാനാവാത്ത ജാനകിയും, പർവ്വതരാജാക്കന്മാരും വരണം.
ജാനകിശ്ച സുശര്മാ ച മണിമാന്യോതിമത്സകഃ। പാംശുരാഷ്ട്രാധിപശ്ചൈവ ധൃഷ്ടകേതുശ്ച വീര്യവാന്
ജാനകിയും, സുശർമയും, മണിമാനും, ഉതിമത്സകനും, പാംശുരാഷ്ട്രാധിപനും, ധൃഷ്ടകേതുവും വരണം.
തുണ്ഡശ്ച ദണ്ഡധാരശ്ച ബൃഹത്സേനശ്ച വീര്യവാന്। അപരാജിതോ നിഷാദശ്ച ശ്രേണിമാന്വസുമാനപി
തുണ്ടനും, ദണ്ഡധാരനും, വീര്യശാലിയായ ബൃഹത്സേനനും, അപരാജിതനും, നിഷാദനും, ശ്രേണിമാനും, വസുമാനും വരണം.
ബൃഹദ്ബലോ മഹൌജാശ്ച ബാഹുഃ പരപുരംജയഃ । സമുദ്രസേനോ രാജാ ച സഹ പുത്രേണ വീര്യവാന്
ബൃഹദ്ബലനും, മഹാശക്തിയുള്ള ബാഹുവും, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ചവനും, സമുദ്രസേന രാജാവും മകനോടുകൂടെ വരണം.
ഉദ്ഭവഃ ക്ഷേമകശ്ചൈവ വാടധാനശ്ച പാര്ഥിവഃ । ശ്രുതായുശ്ച ദൃഢായുശ്ച സാല്വപുത്രശ്ച വീര്യവാന്
ഉദ്ഭവനും, ക്ഷേമകനും, വാടധാന രാജാവും, ശ്രുതായുസും, ദൃഢായുസും, വീര്യശാലിയായ സാൽവപുത്രനും വരണം.
കുമാരശ്ച കലിങ്ഗാനാമീശ്വരോ യുദ്ധദുര്മദഃ । ഏതേഷാം പ്രേഷ്യതാം ശീഘ്രമേതദ്ധി മമ രോചതേ
കളിംഗരാജാവായ രാജകുമാരൻ യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ഭയങ്കരനാണ്. അവനെ ദൂതനായി ഉടൻ അയക്കുന്നതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
അയം ച ബ്രാഹ്മണോ വിദ്വാന്മമ രാജന്പുരോഹിതഃ। പ്രേഷ്യതാം ധൃതരാഷ്ട്രായ വാക്യമസ്മൈ പ്രദീയതാമ്
ഈ പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണൻ എന്റെ പുരോഹിതനാണ്, രാജാവേ. അവനെ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് ദൂതനായി അയക്കണം; സന്ദേശം അവനു നൽകണം.
യഥാ ദുര്യോധനോ വാച്യോ യഥാ സാന്തനവോ നൃപഃ । ധൃതരാഷ്ട്രോ യഥാ വാച്യോ ദ്രോണശ്ച രഥിനാം വരഃ
ദുര്യോധനനോടും ശാന്തനുവിന്റെ വംശജനായ രാജാവിനോടും, ധൃതരാഷ്ട്രനോടും, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രോണനോടും ഈ സന്ദേശം പറയണം.
ദ്രുപദേനൈവമുക്തേ തു വാക്യേ വാക്യവിദാം വരഃ। വസുദേവസുതസ്തത്ര പൃഷ്ണിസിംഹോഽബ്രവീദിദമ്
ദ്രുപദൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനായ വസുദേവപുത്രൻ, പൃശ്യശിംഹൻ, അവിടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉപപന്നമിദം വാക്യം സോമകാനാം ധുരംധരേ। അര്ഥസിദ്ധികരം രാജ്ഞഃ പാണ്ഡവസ്യാമിതൌജസഃ
സോമകന്മാർ ഭാരമേറ്റവരായി പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് യുക്തിയുള്ളതും, അതിവീരനായ പാണ്ഡവരാജാവിന്റെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ സഹായിക്കുന്നതുമാണ്.
ഏതച്ച പൂര്വം കാര്യം നഃ സുനീതിമഭികാങ്ക്ഷതാമ്। അന്യഥാ ഹ്യാചരന്കര്മ പുരുഷഃ സ്യാത്സുബാലിശഃ
നല്ല മാർഗം ആഗ്രഹിക്കുന്ന നമുക്ക് ആദ്യം ഇതാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. ഇല്ലെങ്കിൽ, മറ്റുവിധത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൻ വളരെ മണ്ടനാകും.
കിം തു സംബന്ധകം തുല്യമസ്മാകം കുരുപാണ്ഡുഷു। യഥേഷ്ടം വര്തമാനേഷു പാണ്ഡവേഷു ച തേഷു ച
എങ്കിലും, കുരുക്കളോടും പാണ്ഡവന്മാരോടും ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം ഒരുപോലെയാണ്. പാണ്ഡവന്മാരും അവരും തങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ജീവിക്കുന്നു.
തേ വിവാഹാര്ഥമാനീതാ വയം സര്വേ തഥാ ഭവാന് । കൃതേ വിവാഹേ മുദിതാ ഗമിഷ്യാമോ ഗൃഹാന്പ്രതി
വിവാഹത്തിനായി അവരെ കൊണ്ടുവന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളെയും നിങ്ങളെയും കൊണ്ടുവന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും.
ഭവാന്വൃദ്ധതമോ രാജ്ഞാം വയസാ ച ശ്രുതേന ച। ശിഷ്യവത്തേ വയം സര്വേ ഭവാമേഹ ന സംശയഃ
രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രായത്തിലും വിജ്ഞാനത്തിലും നിങ്ങൾ ഏറ്റവും മുതിർന്നവനാണ്. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ശിഷ്യന്മാരുപോലെയാണ്, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഭവന്തം ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച സതതം ബഹു മന്യതേ। ആചാര്യയോഃ സഖാ ചാസി ദ്രോണസ്യ ച കൃപസ്വ ച
ധൃതരാഷ്ട്രൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളെ വളരെയധികം മാനിക്കുന്നു. ദ്രോണനും കൃപനും ഇരുവർക്കും നിങ്ങൾ സുഹൃത്താണ്.