യമൌ ച ദൃഢധന്വാനൌ യമകല്പൌ മഹാദ്യുതീ। വിരാടദ്രുപദൌ വീരൌ യമകാലോപമദ്യുതീ
ബലവാന്മാരും യമനെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ളവരുമായ മാദ്രിദേവന്മാർ, വീരന്മാരായ വിരാടനും ദ്രുപദനും, യമനെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സോടെ ഉണ്ട്.
കോ ജിജീവിഷുരാസാദേദ്ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം ച പാര്ഷതമ്। പഞ്ചൈതാന്പാണ്ഡവേയാംസ്തു ദ്രൌപദ്യാഃ കീര്തിവര്ധനാന്
പ്രാണം രക്ഷിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും, ദ്രൗപദിയുടെ കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന പാണ്ഡവപുത്രന്മാരെയും സമീപിക്കുമോ?
സമപ്രമാണാന്പാണ്ഡൂനാം സമവീര്യാന്മദോത്കടാന് । സൌഭദ്രം ച മഹേഷ്വാസമമരൈരപി ദുഃസഹമ്
പാണ്ഡവന്മാർ ഒരേ വലിപ്പവും, ഒരേ ശക്തിയും, അത്യന്തം അഭിമാനവും ഉള്ളവരാണ്. സుభദ്രയുടെ പുത്രൻ മഹാബലവാനായ അഭിമന്യുവിനെ പോലും ദേവന്മാർക്കു പോലും നേരിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ഗദപ്രദ്യുമ്നസാമ്ബാംശ്ച കാലസൂര്യാനലോപമാന്। തേ വയം ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ പുത്രം ശകുനിനാ സഹ
ഗദ, പ്രദ്യുമ്ന, സാംബന്മാർ — ഇവരുടെ ശക്തി കാലനെയും സൂര്യനെയും അഗ്നിയെയുംപ്പോലെയാണ്. ഞങ്ങളും ശകുനിയുമൊത്ത്, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ നേരിടും.
കര്ണം ചൈവ നിഹത്യാജാവഭിഷേക്ഷ്യാമ പാണ്ഡവമ് । നാധര്മോ വിദ്യതേ കശ്ചിച്ഛത്രൂന്ഹത്വാഽഽതതായിനഃ
യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ കൊല്ലുകയും, പാണ്ഡവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അക്രമികളായ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിൽ പാപമൊന്നുമില്ല.
അധര്മ്യമയശസ്യം ച ശാത്രവാണാം പ്രയാചനമ്। ഹൃദ്ഭതസ്തസ്യ യഃ കാമസ്തം കുരുധ്വമതന്ദ്രിതാഃ
ശത്രുക്കളോടു യാചിക്കുക പാപവും അപമാനവും ആണ്. അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ അതു വൈകാതെ നിറവേറ്റണം.
ധാര്തരാഷ്ട്രോ ഹ്യയുദ്ധേന ന രാജ്യം ദാതുമിച്ഛതി। അദ്യ പാണ്ഡുസുതോ രാജ്യം ലഭതാം വാ യുധിഷ്ഠിരഃ। നിഹതാ വാ രണേ സര്വേ സ്വപ്സ്യന്തി വസുധാതലേ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ യുദ്ധം കൂടാതെ രാജ്യം നൽകാൻ ഒരുങ്ങുന്നില്ല. ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചാൽ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ രാജ്യം നേടട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു വിശ്രമിക്കട്ടെ.
ഏവമേതന്മഹാബാഹോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। ന ഹി ദുര്യോധനോ രാജ്യം മധുരേണ പ്രദാസ്യതി
ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല, മഹാബാഹുവേ. ദുര്യോധനൻ മധുരവാക്കുകൾ കൊണ്ട് രാജ്യം നൽകില്ല.
അനുവര്ത്സ്യതി തം ചാപി ധൃതരാഷ്ട്രഃ സുതപ്രിയഃ। ഭീഷ്മദ്രോണൌ ച കാര്പണ്യാന്മൌര്ഖ്യാദ്രാധേയസൌബലൌ
തന്റെ മകനോടു അധികം സ്നേഹമുള്ള ധൃതരാഷ്ട്രൻ അവനെ പിന്തുടരും. ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കരുണയാലും അജ്ഞാനത്താലും രാധേയനും ശകുനിയെയും പിന്തുണയ്ക്കും.
ബലദേവസ്യ വാക്യം തു മമ ജ്ഞാനേ ന യുജ്യതേ। ഏതദ്ധി പുരുഷേണാഗ്രേ കാര്യം സുനയമിച്ഛതാ
ബലരാമന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ യോജിക്കുന്നില്ല. നല്ലതായ പ്രവർത്തനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ഇതാണ്.
ന തു വാച്യോ മൃദുവചോ ധാര്തരാഷ്ട്രഃ കഥംചന । നഹി മാര്ദവസാധ്യോഽസൌ പാപബുദ്ധിര്മതോ മമ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോടു എപ്പോഴും മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയേണ്ടതില്ല. ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനെ മൃദുത്വം കൊണ്ട് ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഗര്ദഭേ മാര്ദവം കുര്യാദ്ഗോഷു തീക്ഷ്ണം സമാചരേത് । മൃദു ദുര്യോധനേ വാക്യം യോ ബ്രൂയാത്പാപചേതസി
കഴുതയോടു ദയയോടെ പെരുമാറണം, പശുക്കളോടു കടുപ്പം കാണിക്കണം. ദുഷ്ടചിത്തനായ ദുര്യോധനനോടു മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയുന്നവൻ തെറ്റാണ്.
മൃദും വൈ മന്യതേ പാപോ ഭാഷമാണമശക്തികമ് । ഹിതമര്ഥം ന ജാനീയാദബുദ്ധിര്മാര്ദവേ സതി
ദുഷ്ടൻ, മൃദുവായി സംസാരിക്കുന്നവനെ ബലഹീനനും അശക്തനുമാണെന്ന് കരുതുന്നു; നല്ല ഉപദേശം മൃദുവായ ഭാഷയിൽ പറയുമ്പോൾ, അജ്ഞാനി അതിന്റെ ഗുണം തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
ഏതച്ചൈവ കരിഷ്യാമോ യത്നശ്ച ക്രിയതാമിഹ । പ്രസ്ഥാപയാമ മിത്രേഭ്യോ ബലാന്യുദ്യോജയന്തു നഃ
ഇതെല്ലാം നാം ചെയ്യാം, ഇവിടെ പരിശ്രമം കാണിക്കണം; നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരെ അറിയിപ്പയച്ച് അവർക്ക് അവരുടെ സൈന്യങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ പറയണം.
ശല്യസ്യ ധൃഷ്ടകേതോശ്ച ജയത്സേനസ്യ വാ വിഭോ । കേകയാനാം ച സര്വേഷാം ദൂതാ ഗച്ഛന്തു ശീഘ്രഗാഃ
ശല്യനും ധൃഷ്ടകേതുവും ജയത്സേനനും കെകയ രാജാക്കന്മാരും എല്ലാവരും എന്നിങ്ങനെ വേഗത്തിൽ ദൂതന്മാർ പോവട്ടെ.
സ ച ദുര്യോധനോ നൂനം പ്രേഷയിഷ്യതി സര്വശഃ । പൂര്വാഭിപന്നാഃ സന്തശ്ച ഭജന്തേ പൂര്വചോദനമ്
ദുര്യോധനനും തീർച്ചയായും എല്ലായിടത്തും ദൂതന്മാരെ അയക്കും; ആദ്യം വിളിപ്പെട്ടവർ ആദ്യം വിളിച്ചവരുടെ വാക്ക് കേൾക്കാറുണ്ട്.
തത്വരധ്വം നരേന്ദ്രാണാം പൂര്വമേവ പ്രചോദനേ । മഹദ്ധി കാര്യം വോഢവ്യമിതി മേ വര്തതേ മതിഃ
അതിനാൽ രാജാക്കന്മാരെ മുമ്പേ തന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കണം; വലിയ ഒരു കാര്യമാണ് ചെയ്യേണ്ടത് — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
ശല്യസ്യ പ്രേഷ്യതാം ശീഘ്രം യേ ച തസ്യാനുഗാ നൃപാഃ । ഭഗദത്തായ രാജ്ഞേ ച പൂര്വസാഗരവാസിനേ
ശല്യനും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉള്ള രാജാക്കന്മാർക്കും, കിഴക്കൻ കടൽക്കരയിൽ വസിക്കുന്ന ഭഗദത്ത രാജാവിനും ദൂതന്മാർ വേഗത്തിൽ അയക്കണം.
അമിതൌജസേ തഥോഗ്രായ ഹാര്ദിക്യായാന്ധകായ ച। ദീര്ഘപ്രജ്ഞായ ശൂരായ രോചമാനായ വാ വിഭോ
അമിതൗജസിനും ഭയങ്കരനായ ഹാർദിക്യനും, അന്ധകനും, ദീർഘപ്രജ്ഞനും വീരനും, പ്രശസ്തനായ രോചമാനനും ദൂതന്മാർ അയക്കണം.
ആനീയതാം ബൃഹന്തശ്ച സേനാബിന്ദുശ്ച പാര്ഥിവഃ । സേനജിത്പ്രതിബിന്ധ്യശ്ച ചിത്രവര്മാ സുവാസ്തുകഃ
ബൃഹന്തനും, രാജാവായ സേനാബിന്ദുവും, സേനജിത്തും പ്രതിബിന്ദ്യനും ചിത്രവർമ്മയും സുവാസ്തുകനും വരട്ടെ.
ബാഹ്ലീകോ മുഞ്ജകേശശ്ച ചൈദ്യാധിപതിരേവ ച। സുപാര്ശ്വശ്ച സുബാഹുശ്ച പൌരവശ്ച മഹാരഥഃ
ബാഹ്ലിക രാജാവും, മുന്ജകേശനും, ചേദിരാജാവും, സുഫാർശ്വനും സുഭാഹുവും, പൗരവരിൽ മഹാരഥിയും വരട്ടെ.
ശകാനാം പഹ്ലവാനാം കര്ണവേഷ്ടശ്ച പാര്ഥിവഃ ।। സുരാരിശ്ച നദീജശ്ച കര്ണവേഷ്ടശ്ച പാര്ഥിവഃ
ശകന്മാരുടെയും പഹ്ലവന്മാരുടെയും രാജാക്കന്മാർ, കർണവേഷ്ടനും, സുരാരിയും, നദിജനും, കർണവേഷ്ടനും വരണം.
നീലശ്ച വീരധര്മാ ച ഭൂമിപാലശ്ച വീര്യവാന് । ദുര്ജയോ ദന്തവക്രശ്ച രുക്മീ ച ജനമേജയഃ
നീലനും, വീരധർമ്മനുമാണ്, വീര്യശാലിയായ ഭൂപാലനും, ദുര്ജയനും, ദന്തവക്രനും, രുക്മിയും ജനമേജയനും വരണം.
ആഷാഢോ വായുവേഗശ്ച പൂര്വപാലീ ച പാര്ഥിവഃ । ഭൂരിതേജാ ദേവകശ്ച ഏകലവ്യഃ സഹാത്മജൈഃ
ആഷാഢനും, വായുവേഗനും, പൂർവപാലി രാജാവും, ഭൂരിതേജസും, ദേവകനും, ഏകലവ്യനും മക്കളോടുകൂടി വരണം.
കാരൂഷകാശ്ച രാജാനഃ ക്ഷേമധൂര്തിശ്ച വീര്യവാന് । കാമ്ഭോജാ ഋഷികാ യേ ച പശ്ചിമാനൂപകാശ്ച യേ
കാരൂഷരാജാക്കന്മാരും, വീര്യശാലിയായ ക്ഷേമധൂർത്തിയും, കാംഭോജരും ഋഷികരും, പടിഞ്ഞാറ് അതിരുകളിലുമുള്ളവരും വരണം.
ജയത്സേനശ്ച കാശ്യശ്ച തഥാ പഞ്ചനദാ നൃപാഃ ।। ജാനകിശ്ച ദുര്ധര്ഷഃ പാര്വതീയാശ്ച യേ നൃപാഃ
ജയത്സേനനും, കാശിരാജാവും, അഞ്ചു നദികളുടെ രാജാക്കന്മാരും, ജയിക്കാനാവാത്ത ജാനകിയും, പർവ്വതരാജാക്കന്മാരും വരണം.
ജാനകിശ്ച സുശര്മാ ച മണിമാന്യോതിമത്സകഃ। പാംശുരാഷ്ട്രാധിപശ്ചൈവ ധൃഷ്ടകേതുശ്ച വീര്യവാന്
ജാനകിയും, സുശർമയും, മണിമാനും, ഉതിമത്സകനും, പാംശുരാഷ്ട്രാധിപനും, ധൃഷ്ടകേതുവും വരണം.
തുണ്ഡശ്ച ദണ്ഡധാരശ്ച ബൃഹത്സേനശ്ച വീര്യവാന്। അപരാജിതോ നിഷാദശ്ച ശ്രേണിമാന്വസുമാനപി
തുണ്ടനും, ദണ്ഡധാരനും, വീര്യശാലിയായ ബൃഹത്സേനനും, അപരാജിതനും, നിഷാദനും, ശ്രേണിമാനും, വസുമാനും വരണം.
ബൃഹദ്ബലോ മഹൌജാശ്ച ബാഹുഃ പരപുരംജയഃ । സമുദ്രസേനോ രാജാ ച സഹ പുത്രേണ വീര്യവാന്
ബൃഹദ്ബലനും, മഹാശക്തിയുള്ള ബാഹുവും, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ചവനും, സമുദ്രസേന രാജാവും മകനോടുകൂടെ വരണം.
ഉദ്ഭവഃ ക്ഷേമകശ്ചൈവ വാടധാനശ്ച പാര്ഥിവഃ । ശ്രുതായുശ്ച ദൃഢായുശ്ച സാല്വപുത്രശ്ച വീര്യവാന്
ഉദ്ഭവനും, ക്ഷേമകനും, വാടധാന രാജാവും, ശ്രുതായുസും, ദൃഢായുസും, വീര്യശാലിയായ സാൽവപുത്രനും വരണം.