യദി കുന്തീസുതം ഗേഹേ ക്രീഡന്തം ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ । അഭിഗമ്യ ജയേയുസ്തേ തത്തേഷാം ധര്മതോ ഭവേത്
കുന്തീയുടെ മകൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം വീട്ടിൽ കളിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ചെന്നു അവനെ ജയിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അതാണ് സത്യമായ ധർമ്മം.
സമാഹൂയ തു രാജാനം ക്ഷത്രധര്മരതം സദാ। നികൃത്യാ ജിതവന്തസ്തേ കിം നു തേഷാം പരം ശുഭമ്
എന്നാൽ, സദാ ക്ഷത്രിയധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന രാജാവിനെ വിളിച്ചു, വഞ്ചനയിലൂടെ ജയിച്ചപ്പോൾ, അതിൽ യാതൊരു സത്യമായ പുണ്യവും ഇല്ല.
കഥം പ്രണിപതേച്ചായമിഹ കൃത്വാ പണം പരമ്। വനവാസാദ്വിമുക്തരതു പ്രാപ്തഃ പൈതാമഹം പദമ്
ഇത്ര വലിയ ഒരു പണം പണയമിട്ടു, വനവാസത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി പിതാമഹരുടെ സിംഹാസനം നേടിയ ശേഷം, അവൻ ഇവിടെ വന്നു എങ്ങനെ വണങ്ങും?
യദ്യയം പരവിത്താനി കാമയേത യുധിഷ്ഠിരഃ। ഏവമപ്യയമത്യന്തം പരാന്നാര്ഹതി യാചിതുമ്
യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നാലും, ഇങ്ങനെ ആരോടും യാചിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാവേണ്ടതില്ല.
കഥം ച ധര്മയുക്താസ്തേ ന ച രാജ്യം ജിഹീര്ഷവഃ। നിവൃത്തവനവാസാംസ്താന്യ ആഹുര്വിദിതാ ഇതി
നീതിമാന്മാരും രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കാത്തവരും കാട്ടുവാസം പൂർത്തിയാക്കിയവരുമായ ഇവരെ എങ്ങനെയാണ് നമ്മുക്ക് അറിയാവുന്നതെന്ന് പറയുന്നത്?
അനുനീതാ ഹി ഭീഷ്മേണ ദ്രോണേന വിദുരേണ ച। ന വ്യവസ്യന്തി പാണ്ഡൂനാം പ്രദാതും പൈതൃകം വസു
ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും വിദുരനും പലതവണ സമ്മതിപ്പിച്ചിട്ടും, പാണ്ഡവന്മാരുടെ പിതൃസ്വത്തു തിരികെ നൽകാൻ അവർക്കു മനസ്സില്ല.
അഹം തു താഞ്ഛിതൈര്ബാണൈരനുനീയ രണേ ബലാത്। പാദയോഃ പാതയിഷ്യാമി കൌന്തേയസ്യ മഹാത്മനഃ
എന്നാൽ ഞാൻ, കൂര്മായ ബാണങ്ങൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ അവരെ നിർബന്ധിച്ച്, മഹാത്മാവായ കുന്തീപുത്രന്റെ കാലിൽ വീഴ്ത്തും.
അഥ തേ ന വ്യവസ്യന്തി പ്രണിപാതായ ധീമതഃ। ഗമിഷ്യന്തി സഹാമാത്യാ യമസ്യ സദനം പ്രതി
അവർ ബുദ്ധിമാനായവന്റെ മുമ്പിൽ വണങ്ങാൻ തയ്യാറാകുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവരുടെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം യമലോകത്തേക്കാണ് പോകേണ്ടി വരിക.
ന ഹി തേ യുയുധാനസ്യ സംരബ്ധസ്യ യുയുത്സതഃ। വേഗം സമര്ഥാഃ സംസോദ്ധും വജ്രസ്യേവ മഹീധരാഃ
യുദ്ധത്തിൽ ഉത്സാഹത്തോടെയും ക്രോധത്തോടെയും ഉള്ള സത്യകിയുടെ ശക്തിയെ, പർവതങ്ങൾ മിന്നലിനെ താങ്ങാനാവാത്തതുപോലെ, അവർക്കു താങ്ങാനാവില്ല.
കോ ഹി ഗാണ്ഡീവധന്വാനം കശ്ച ചക്രായുധം യുധി । മാം ചാപി വിഷഹേത്ക്രുദ്ധം കശ്ച ഭീമം ദുരാസദമ്
ഗാണ്ഡീവധാരിയായ അർജ്ജുനനെയും, ചക്രായുധധാരിയായ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും, കോപിതനായ എന്നെയും, സമീപിക്കാനേ കഷ്ടമായ ഭീമനെയും, യുദ്ധത്തിൽ എവിടെയും നേരിടാൻ ആരാകും?
യമൌ ച ദൃഢധന്വാനൌ യമകല്പൌ മഹാദ്യുതീ। വിരാടദ്രുപദൌ വീരൌ യമകാലോപമദ്യുതീ
ബലവാന്മാരും യമനെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സുള്ളവരുമായ മാദ്രിദേവന്മാർ, വീരന്മാരായ വിരാടനും ദ്രുപദനും, യമനെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സോടെ ഉണ്ട്.
കോ ജിജീവിഷുരാസാദേദ്ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം ച പാര്ഷതമ്। പഞ്ചൈതാന്പാണ്ഡവേയാംസ്തു ദ്രൌപദ്യാഃ കീര്തിവര്ധനാന്
പ്രാണം രക്ഷിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും, ദ്രൗപദിയുടെ കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന പാണ്ഡവപുത്രന്മാരെയും സമീപിക്കുമോ?
സമപ്രമാണാന്പാണ്ഡൂനാം സമവീര്യാന്മദോത്കടാന് । സൌഭദ്രം ച മഹേഷ്വാസമമരൈരപി ദുഃസഹമ്
പാണ്ഡവന്മാർ ഒരേ വലിപ്പവും, ഒരേ ശക്തിയും, അത്യന്തം അഭിമാനവും ഉള്ളവരാണ്. സుభദ്രയുടെ പുത്രൻ മഹാബലവാനായ അഭിമന്യുവിനെ പോലും ദേവന്മാർക്കു പോലും നേരിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ഗദപ്രദ്യുമ്നസാമ്ബാംശ്ച കാലസൂര്യാനലോപമാന്। തേ വയം ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ പുത്രം ശകുനിനാ സഹ
ഗദ, പ്രദ്യുമ്ന, സാംബന്മാർ — ഇവരുടെ ശക്തി കാലനെയും സൂര്യനെയും അഗ്നിയെയുംപ്പോലെയാണ്. ഞങ്ങളും ശകുനിയുമൊത്ത്, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ നേരിടും.
കര്ണം ചൈവ നിഹത്യാജാവഭിഷേക്ഷ്യാമ പാണ്ഡവമ് । നാധര്മോ വിദ്യതേ കശ്ചിച്ഛത്രൂന്ഹത്വാഽഽതതായിനഃ
യുദ്ധത്തിൽ കർണ്ണനെ കൊല്ലുകയും, പാണ്ഡവനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. അക്രമികളായ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നതിൽ പാപമൊന്നുമില്ല.
അധര്മ്യമയശസ്യം ച ശാത്രവാണാം പ്രയാചനമ്। ഹൃദ്ഭതസ്തസ്യ യഃ കാമസ്തം കുരുധ്വമതന്ദ്രിതാഃ
ശത്രുക്കളോടു യാചിക്കുക പാപവും അപമാനവും ആണ്. അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ അതു വൈകാതെ നിറവേറ്റണം.
ധാര്തരാഷ്ട്രോ ഹ്യയുദ്ധേന ന രാജ്യം ദാതുമിച്ഛതി। അദ്യ പാണ്ഡുസുതോ രാജ്യം ലഭതാം വാ യുധിഷ്ഠിരഃ। നിഹതാ വാ രണേ സര്വേ സ്വപ്സ്യന്തി വസുധാതലേ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ യുദ്ധം കൂടാതെ രാജ്യം നൽകാൻ ഒരുങ്ങുന്നില്ല. ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചാൽ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ രാജ്യം നേടട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു വിശ്രമിക്കട്ടെ.
ഏവമേതന്മഹാബാഹോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ। ന ഹി ദുര്യോധനോ രാജ്യം മധുരേണ പ്രദാസ്യതി
ഇതെങ്ങനെ സംഭവിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല, മഹാബാഹുവേ. ദുര്യോധനൻ മധുരവാക്കുകൾ കൊണ്ട് രാജ്യം നൽകില്ല.
അനുവര്ത്സ്യതി തം ചാപി ധൃതരാഷ്ട്രഃ സുതപ്രിയഃ। ഭീഷ്മദ്രോണൌ ച കാര്പണ്യാന്മൌര്ഖ്യാദ്രാധേയസൌബലൌ
തന്റെ മകനോടു അധികം സ്നേഹമുള്ള ധൃതരാഷ്ട്രൻ അവനെ പിന്തുടരും. ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും കരുണയാലും അജ്ഞാനത്താലും രാധേയനും ശകുനിയെയും പിന്തുണയ്ക്കും.
ബലദേവസ്യ വാക്യം തു മമ ജ്ഞാനേ ന യുജ്യതേ। ഏതദ്ധി പുരുഷേണാഗ്രേ കാര്യം സുനയമിച്ഛതാ
ബലരാമന്റെ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ യോജിക്കുന്നില്ല. നല്ലതായ പ്രവർത്തനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ഇതാണ്.
ന തു വാച്യോ മൃദുവചോ ധാര്തരാഷ്ട്രഃ കഥംചന । നഹി മാര്ദവസാധ്യോഽസൌ പാപബുദ്ധിര്മതോ മമ
ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനോടു എപ്പോഴും മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയേണ്ടതില്ല. ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനെ മൃദുത്വം കൊണ്ട് ജയിക്കാനാവില്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഗര്ദഭേ മാര്ദവം കുര്യാദ്ഗോഷു തീക്ഷ്ണം സമാചരേത് । മൃദു ദുര്യോധനേ വാക്യം യോ ബ്രൂയാത്പാപചേതസി
കഴുതയോടു ദയയോടെ പെരുമാറണം, പശുക്കളോടു കടുപ്പം കാണിക്കണം. ദുഷ്ടചിത്തനായ ദുര്യോധനനോടു മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറയുന്നവൻ തെറ്റാണ്.
മൃദും വൈ മന്യതേ പാപോ ഭാഷമാണമശക്തികമ് । ഹിതമര്ഥം ന ജാനീയാദബുദ്ധിര്മാര്ദവേ സതി
ദുഷ്ടൻ, മൃദുവായി സംസാരിക്കുന്നവനെ ബലഹീനനും അശക്തനുമാണെന്ന് കരുതുന്നു; നല്ല ഉപദേശം മൃദുവായ ഭാഷയിൽ പറയുമ്പോൾ, അജ്ഞാനി അതിന്റെ ഗുണം തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
ഏതച്ചൈവ കരിഷ്യാമോ യത്നശ്ച ക്രിയതാമിഹ । പ്രസ്ഥാപയാമ മിത്രേഭ്യോ ബലാന്യുദ്യോജയന്തു നഃ
ഇതെല്ലാം നാം ചെയ്യാം, ഇവിടെ പരിശ്രമം കാണിക്കണം; നമ്മുടെ കൂട്ടുകാരെ അറിയിപ്പയച്ച് അവർക്ക് അവരുടെ സൈന്യങ്ങൾ ഒരുക്കാൻ പറയണം.
ശല്യസ്യ ധൃഷ്ടകേതോശ്ച ജയത്സേനസ്യ വാ വിഭോ । കേകയാനാം ച സര്വേഷാം ദൂതാ ഗച്ഛന്തു ശീഘ്രഗാഃ
ശല്യനും ധൃഷ്ടകേതുവും ജയത്സേനനും കെകയ രാജാക്കന്മാരും എല്ലാവരും എന്നിങ്ങനെ വേഗത്തിൽ ദൂതന്മാർ പോവട്ടെ.
സ ച ദുര്യോധനോ നൂനം പ്രേഷയിഷ്യതി സര്വശഃ । പൂര്വാഭിപന്നാഃ സന്തശ്ച ഭജന്തേ പൂര്വചോദനമ്
ദുര്യോധനനും തീർച്ചയായും എല്ലായിടത്തും ദൂതന്മാരെ അയക്കും; ആദ്യം വിളിപ്പെട്ടവർ ആദ്യം വിളിച്ചവരുടെ വാക്ക് കേൾക്കാറുണ്ട്.
തത്വരധ്വം നരേന്ദ്രാണാം പൂര്വമേവ പ്രചോദനേ । മഹദ്ധി കാര്യം വോഢവ്യമിതി മേ വര്തതേ മതിഃ
അതിനാൽ രാജാക്കന്മാരെ മുമ്പേ തന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കണം; വലിയ ഒരു കാര്യമാണ് ചെയ്യേണ്ടത് — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
ശല്യസ്യ പ്രേഷ്യതാം ശീഘ്രം യേ ച തസ്യാനുഗാ നൃപാഃ । ഭഗദത്തായ രാജ്ഞേ ച പൂര്വസാഗരവാസിനേ
ശല്യനും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഉള്ള രാജാക്കന്മാർക്കും, കിഴക്കൻ കടൽക്കരയിൽ വസിക്കുന്ന ഭഗദത്ത രാജാവിനും ദൂതന്മാർ വേഗത്തിൽ അയക്കണം.
അമിതൌജസേ തഥോഗ്രായ ഹാര്ദിക്യായാന്ധകായ ച। ദീര്ഘപ്രജ്ഞായ ശൂരായ രോചമാനായ വാ വിഭോ
അമിതൗജസിനും ഭയങ്കരനായ ഹാർദിക്യനും, അന്ധകനും, ദീർഘപ്രജ്ഞനും വീരനും, പ്രശസ്തനായ രോചമാനനും ദൂതന്മാർ അയക്കണം.
ആനീയതാം ബൃഹന്തശ്ച സേനാബിന്ദുശ്ച പാര്ഥിവഃ । സേനജിത്പ്രതിബിന്ധ്യശ്ച ചിത്രവര്മാ സുവാസ്തുകഃ
ബൃഹന്തനും, രാജാവായ സേനാബിന്ദുവും, സേനജിത്തും പ്രതിബിന്ദ്യനും ചിത്രവർമ്മയും സുവാസ്തുകനും വരട്ടെ.