തഥോപവിഷ്ടേഷു മഹാരഥേഷു വിരാജമാനാഭരണാമ്ബരേഷു രരാജ സാ രാജവതീ സമൃദ്ധാ ഗ്രഹൈരിവ ദ്യൌര്വിമലൈരുപേതാ
അങ്ങനെ മഹാരഥന്മാർ തിളങ്ങുന്ന വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ധരിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആ സമൃദ്ധമായ രാജസഭ നിർമ്മലമായ നക്ഷത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആകാശം പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തതഃ കഥാസ്തേ സമവായയുക്താഃ കൃത്വാ വിചിത്രാഃ പുരുഷപ്രവീരാഃ । തസ്ഥുര്മുഹൂര്തം പരിചിന്തയന്തഃ കൃഷ്ണം നൃപാസ്തേ സമുദീക്ഷമാണാഃ
അപ്പോൾ ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഒത്തുചേർന്ന് വിവിധ വിഷയങ്ങളിൽ സംസാരിച്ചു; കുറേ നേരം അവർ ആലോചിച്ചു, കൃഷ്ണനെ നോക്കി നിന്നു.
കഥാന്തമാസാദ്യ ച മാധവേന സംഘട്ടിതാഃ പാണ്ഡവകാര്യഹേതോഃ। തേ രാജസിംഹാഃ സഹിതാ ഹ്യശ്രൃണ്വ- ന്വാക്യം മഹാര്ഥം സുമഹോദയം ച
സംഭാഷണം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, മാധവൻ പാണ്ഡവരുടെ കാര്യത്തിനായി എല്ലാവരെയും ഒന്നിച്ചു കൂട്ടി; ആ സിംഹസദൃശനായ രാജാക്കന്മാർ ഒരുമിച്ച് വലിയതും ഗൗരവമുള്ളതുമായ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
സര്വൈര്ഭവദ്ഭിര്വിദിതം യഥാഽയം യുധിഷ്ഠിരഃ സൌബലേനാക്ഷവത്യാമ്। ജിതോ നികൃത്യാഽപഹൃതം ച രാജ്യം വനപ്രവാസേ സമയഃ കൃതശ്ച
എല്ലാവർക്കും അറിയാമല്ലോ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ചതിയാൽ പന്തുകളിയിൽ തോറ്റു, രാജ്യം നഷ്ടമായി, കാട്ടിൽ വാസത്തിനായി ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടായി.
ശക്തൈര്വിജേതും തരസാ മഹീം ച സത്യേ സ്ഥിതൈഃ സത്യരഥൈര്യഥാവത്। പാണ്ഡോഃ സുതൈസ്ത്രദ്രുതമുഗ്രരൂപം വര്ഷാണി ഷട് സപ്ത ച ചീര്ണമഗ്ര്യൈഃ
സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവരും യഥാർത്ഥ ധൈര്യമുള്ളവരുമായ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാർ, ശക്തിയാൽ ഭൂമി ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നവരായിട്ടും, ആറു ഏഴു വർഷം കഠിനമായ വനവാസം സഹിച്ചു.
രിച്ഛദ്ഭിരാപ്തം സ്വകുലേന രാജ്യമ്
കഷ്ടതയോടെ, അവരുടെ സ്വന്തം കുടുംബം രാജ്യം തിരികെ നേടി.
ഏവം ഗതേ ധര്മസുതസ്യ രാജ്ഞോ ദുര്യോധനസ്യാപി ച യദ്ധിതം സ്യാത്। തച്ചിന്തയധ്വം കുരുപാണ്ഡവാനാം ധര്മ്യം ച യുക്തം ച യശസ്കരം ച
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചപ്പോൾ, ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവിനും ദുര്യോധനനും എന്താണ് ഉത്തമം എന്ന് ആലോചിക്കണം; കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും ധാർമ്മികവും യുക്തിയുള്ളതും പ്രശസ്തിയുള്ളതുമായ മാർഗം കണ്ടെത്തണം.
അധര്മയുക്തം ന ച കാമയേത രാജ്യം സുരാണാമപി ധര്മരാജഃ। ധര്മാര്ഥയുക്തം തു മഹീപതിത്വം ഗ്രോമേഽപി കസ്മിംശ്ചിദയം ബുഭൂഷേത്
അധർമ്മം ചേർന്ന രാജ്യം പോലും ധർമ്മരാജാവ് ആഗ്രഹിക്കില്ല; എന്നാൽ ധർമ്മവും സമൃദ്ധിയും കൂടിയ രാജ്യം ഗ്രാമത്തിൽ എവിടെയായാലും ആഗ്രഹിക്കും.
പിത്ര്യം ഹി രാജ്യം വിദിതം നൃപാണാം യഥാഽപകൃഷ്ടം ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൈഃ। മിഥ്യോപചാരേണ യഥാ ഹ്യനേന കൃച്ഛ്രം മഹത്പ്രാപ്തമസഹ്യരൂപമ്
നമുക്ക് അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്, പിതാക്കന്മാരിൽ നിന്നു ലഭിച്ച രാജ്യം ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കൾ കപടതയോടും അന്യായത്തോടും കൂടി യഥാർത്ഥ അവകാശികളിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തത്. അതിനാൽ വലിയ സഹിക്കാനാവാത്ത കഷ്ടം സംഭവിച്ചു.
ന ചാപി പാര്ഥോ വിജിതോ രണേ തൈഃ സ്വതേജസാ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ പുത്രൈഃ। തഥാഽപി രാജാ സഹിതഃ സുഹൃദ്ഭി- രഭീപ്സതേഽനാമയമേവ തേഷാമ്
പാർഥൻ അർജ്ജുനൻ യുദ്ധത്തിൽ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളുടെ സ്വന്തം വീര്യത്താൽ ഒരിക്കലും തോറ്റിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, രാജാവും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും അവരുടെ ക്ഷേമം മാത്രമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
യത്തു സ്വയം പാണ്ഡുസുതൈര്വിജിത്യ സമാഹൃതം ഭൂമിപതീന്പ്രപീഡ്യ തത്പ്രാര്ഥയന്തേ പുരുഷപ്രവീരാഃ കുന്തീസുതാ മാദ്രവതീസുതൌ ച
പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളും മാദ്രിയുടെ മക്കളും ഇപ്പോൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്, അവർ തന്നെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരെ കീഴടക്കി സ്വന്തമാക്കിയതാണു മാത്രം.
ബലാഭിയുക്തൈര്വിവിധൈരുപായൈഃ സംപ്രാര്ഥിതാ ഹന്തുമമിത്രസങ്ഘൈഃ। രാജ്യം ജിഹീര്ഷദ്ഭിരസദ്ഭിരുഗ്രൈഃ സര്വം ച തദ്വോ വിദിതം യഥാവത്
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കാനും അധികാരം പിടിച്ചെടുക്കാനും ശക്തിയും പലവിധ ഉപായങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് ക്രൂരരും ദുഷ്ടരുമായവർ രാജ്യം നേടാൻ ശ്രമിച്ച കാര്യം നിങ്ങൾക്കൊക്കെയും അറിയാം.
തേഷാം ച ലോഭം പ്രസമീക്ഷ്യ വൃദ്ധം ധര്മജ്ഞതാം ചാപി യുധിഷ്ഠിരസ്യ। സംബന്ധിതാം ചാപി സമീക്ഷ്യ തേഷാം മതിം കുരുധ്വം സഹിതാഃ പൃഥക്വ
അവരുടെ അത്യധികമായ ലാലസയും, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ധർമ്മനിഷ്ഠയും, ഇരുവർക്കുമുള്ള ബന്ധവും പരിഗണിച്ച്, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ചേർന്നോ വേറേ വേറെയോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കണം.
ഇമേ ച സത്യേഽഭിരതാഃ സദൈവ തം പാലയിത്വാ സമയം യഥാവത്। അതോഽന്യഥാ തൈരുപചര്യമാണാ ഹന്യുഃ സമേതാന്ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രാന്
ഇവരെല്ലാവരും സത്യം പാലിക്കുന്നവരും, ഉടമ്പടി വിശ്വസത്തോടെ പാലിച്ചവരുമാണ്. എന്നാൽ അവരെ വ്യത്യസ്തമായി പെരുമാറിയാൽ, അവർ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളെ നശിപ്പിക്കും.
തൈര്വിപ്രകാരം ച നിശമ്യ കാര്യേ സുഹൃജ്ജനാസ്താന്പരിവാരയേയുഃ। യുദ്ധേന ബാധേയുരിമാംസ്തഥൈവം തൈര്ബാധ്യമാനാ യുധി താംശ്ച ഹന്യുഃ
അങ്ങനെ അന്യായം നടന്നുവെന്ന് കേട്ടാൽ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളും കൂട്ടാളികളും അവരെ ചുറ്റും കാത്തു നിൽക്കും. യുദ്ധത്തിൽ ആക്രമിച്ചാൽ, അവർ തിരിച്ചടിച്ച് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളെ സംഹരിക്കും.
തഥാഽപി നേമേഽല്പതയാഽസമര്ഥാ- സ്തേഷാം ജയായേതി ഭവേന്മതിര്വഃ । സമേത്യ സര്വേ സഹിതാഃ സുഹൃദ്ഭി- സ്തേഷാം വിനാശായ യതേയുരേവ
എങ്കിലും, അവർ ദുർബലരാണോ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരാണോ എന്ന് കരുതേണ്ട. അവരുടെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളും ഒന്നിച്ചാൽ, അവർ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളുടെ നാശത്തിനായി ശ്രമിക്കും.
ദുര്യോധനസ്യാപി മതം യഥാവ- ന്ന ജ്ഞായതേ കിം നു കരിഷ്യതീതി അജ്ഞായമാനേ ച മതേ പരസ്യ മന്ത്രസ്യ പാരം കഥമഭ്യുപേമഃ
ദുര്യോധനന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് ആരും അറിയുന്നില്ല. എതിര്വശത്തിന്റെ മനസ്സും അറിയാത്തപ്പോൾ, ഈ ആലോചനയുടെ അന്ത്യം എങ്ങനെ കണ്ടെത്താനാകും?
തസ്മാദിതോ ഗച്ഛതു ധര്മശീലഃ ശുചിഃ കുലീനഃ പുരുഷോഽപ്രമത്തഃ। ദൂതഃ സമര്ഥഃ പ്രശമായ തേഷാം രാജ്യാര്ധദാനായ യുധിഷ്ഠിരസ്യ
അതിനാൽ, ധർമ്മനിഷ്ഠനും ശുദ്ധനും ഉന്നതകുലജന്മാവും ജാഗ്രതയുള്ളവനും ആയ ഒരാൾ സമാധാനത്തിനായി, യുദ്ധിഷ്ഠിരന് രാജ്യം പകുതി ലഭിക്കാനായി, യോഗ്യനായ ദൂതനായി പോകണം.
നിശമ്യ വാക്യം തു ജനാര്ദനസ്യ ധര്മാര്ഥയുക്തം മധുരം സമം ച। സമാദദേ വാക്യമഥാഗ്രജോഽസ്യ സംപൂജ്യ വാക്യം തദതീവ രാജന്
ജനാർദ്ദനന്റെ ധർമ്മത്തിനും നീതിക്കും യുക്തിയ്ക്കും യോജിച്ച മധുരവും സമവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മൂത്ത സഹോദരൻ അതിനെ വളരെ ആദരത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു, രാജാവേ.
ശ്രുതം ഭവദ്ഭിര്ഗദപൂര്വജസ്യ വാക്യം യഥാ ധര്മവദര്ഥവച്ച। അജാതശത്രോശ്ച ഹിതം ച യുക്തം ദുര്യോധനസ്യാപി തഥൈവ രാജ്ഞഃ
കൃഷ്ണന്റെ, യദുക്കുലത്തിലെ മൂത്തവന്റെ, ധർമ്മത്തിനും ഹിതത്തിനും യോജിച്ച വാക്കുകൾ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അജാതശത്രുവിനും ദുര്യോധനൻ രാജാവിനും അതുപോലെ അനുയോജ്യമായതായിരുന്നു.
അര്ധം ഹി രാജ്യസ്യ വിസൃജ്യ വീരാഃ കുന്തീസുതാസ്തസ്യ കൃതേ യതന്തേ। പ്രദായ ചാര്ധം ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രഃ സുഖീ സഹാസ്മാഭിരതീവ മോദേത്
കുന്തിദേവിയുടെ വീരപുത്രന്മാർ രാജ്യം പകുതി വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകൻ അതിന് സമ്മതം പറയുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ഞങ്ങളോടൊപ്പം വലിയ സന്തോഷത്തിൽ ജീവിക്കും.
ലബ്ധ്വാ ഹി രാജ്യം പൂരുഷപ്രവീരാഃ സമ്യക്പ്രവൃത്തേഷു പരേഷു ചൈവ । ധ്രുവം പ്രശാന്താഃ സുഖമാവിശേയു- സ്തേഷാം പ്രശാന്തിശ്ച ഹിതം പ്രജാനാമ്
രാജ്യം ലഭിച്ചാൽ, ആ മഹാന്മാർക്കും മറ്റുള്ളവരും നല്ലതായി പെരുമാറുമ്പോൾ, അവർ നിർഭയം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും. അവരുടെ സമാധാനം ജനങ്ങൾക്ക് ഉപകാരകരമായിരിക്കും.
ദുര്യോധനസ്യാപി മതം ച വേത്തും വക്തും ച വാക്യാനി യുധിഷ്ഠിരസ്യ। പ്രിയം ച മേ സ്യാദ്യദി തത്ര കശ്ചി- ദ്വ്രജേച്ഛമാര്ഥം കുരുപാണ്ഡവാനാമ്
ദുര്യോധനന്റെ യഥാർത്ഥ മനസ്സറിയാനും, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വാക്കുകൾ പറയാനും ആരെങ്കിലും പോകുമെങ്കിൽ, അത് എനിക്ക് വളരെ സന്തോഷം നൽകും. കുറുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും ഹിതത്തിനായി ആരെങ്കിലും പോകണം.
സ ഭീഷ്മമാമന്ത്ര്യ കുരുപ്രവീരം വൈചിത്രവീര്യം ച മഹാനുഭാവമ് । ദ്രോണം സപുത്രം വിദുരം കൃപം ച ഗാന്ധാരരാജം ച സമൂതപുത്രമ്
അവൻ കുരുക്കളുടെ പ്രധാനനായ ഭീഷ്മനെയും, വിചിത്രവീര്യന്റെ മഹാനായ പുത്രനെയും, ദ്രോണനും അവന്റെ മകനെയും, വിദുരനെയും, കൃപാചാര്യനെയും, ഗന്ധാരരാജാവിനെയും അവന്റെ മക്കളെയും അഭിമുഖീകരിക്കണം.
സവേ ച യേഽന്യേ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രാ ബലപ്രധാനാ നിഗമപ്രധാനാഃ । സ്ഥിതാശ്ച ധര്മേഷു യഥാ സ്വകേഷു ലോകപ്രവീരാഃ ശ്രുതശീലവൃദ്ധാഃ
മറ്റുള്ള എല്ലാ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും, ശക്തിയിലും നയത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, തങ്ങളുടേതായ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായ ജ്ഞാനികളും സദാചാരികളും മുതിർന്നവരുമാണ്.
ഏതേഷു സര്വേഷു സമാഗതേഷു പൌരേഷു വൃദ്ധേഷു ച സംഗതേഷു। ബ്രവീതു വാക്യം പ്രണിപാതയുക്തം കുന്തീസുതസ്യാര്ഥകരം യഥാ സ്യാത്
ഇവരൊക്കെ കൂടിയപ്പോൾ, നഗരവാസികളും മുതിർന്നവരും ഒത്തുചേർന്നപ്പോൾ, അവൻ കുന്തിദേവിയുടെ മകന്റെ ഹിതത്തിനായി വിനയപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറയണം.
സര്വാസ്വവസ്ഥാസു ച തേ ന കോപ്യാ ഗ്രസ്തോ ഹി സോഽര്ഥോ ബലമാശ്രിതൈസ്തൈഃ। പ്രിയാഭ്യുപേതസ്യ യുധിഷ്ഠിരസ്യ ദ്യൂതേ പ്രസക്തസ്യ ഹൃതം ച രാജ്യമ്
എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ശക്തിയിലേർപ്പെട്ടവർക്കു ആ സമ്പത്ത് പിടിച്ചെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ഇടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പാശായത്തിന്റെ കളിയിൽ മുഴുകിയതുകൊണ്ടാണ് രാജ്യം നഷ്ടമായത്.
നിവാര്യമാണശ്ച കുരുപ്രവീരഃ സര്വൈഃ സുഹൃദ്ഭിര്ഹ്യമപ്യതഞ്ഝഃ। സ ദീവ്യമാനഃ പ്രതിദീവ്യ ചൈനം ഗാന്ധാരരാജസ്യ സുതം മതാക്ഷമ്
സുഹൃത്തുക്കൾ എല്ലാവരും തടഞ്ഞിട്ടും, കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ പാശായം കളിക്കുന്നത് നിർത്തിയില്ല; കളിക്കുമ്പോൾ, പാശായത്തിൽ നിപുണനായ ഗന്ധാരരാജാവിന്റെ മകനെ വീണ്ടും വീണ്ടും വെല്ലുവിളിച്ചു.
ഹിത്വാ ഹി കര്ണം ച സുയോധനം ച സമാഹ്വയദ്ദേവിതുമാജമീഢഃ। ദുരോദരാസ്തത്ര സഹസ്രശോഽന്യേ യുധിഷ്ഠിരോ യാന്വിഷഹേത ജേതുമ്
കർണ്ണനും ദുര്യോധനനും അവഗണിച്ച്, പാണ്ഡുവിന്റെ പ്രശസ്തനായ മകൻ ഒരുവനെ മാത്രം പാശായം കളിക്കാൻ വിളിച്ചു; ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്കിടയിൽ, ജയിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചവരെ മാത്രം യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ വെല്ലുവിളിച്ചു.
ഉത്സൃജ്യ താന്സൌബലമേവ ചായം സമാഹ്വയത്തേന ജിതോഽക്ഷവത്യാമ്। സ ദീവ്യമാനഃ പ്രതിദേവനേന അക്ഷേഷു നിത്യം സ്വപരാങ്ഭുഖേഷു
മറ്റുള്ളവരെ ഉപേക്ഷിച്ച്, സൌബലനെ മാത്രം കളിക്കാനായി വിളിച്ചു; ആ പാശായക്കളിയിൽ അവൻ അവനാൽ തോറ്റു; ഓരോ മറുപടി വെല്ലുവിളിയിലും, പാശായക്കല്ലുകൾ എപ്പോഴും എതിര്ഭാഗത്തിനുവേണ്ടി വീണു.