ഏവം ബ്രുവതി രാജേന്ദ്രേ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। അന്വജാനത സംബന്ധം സമയേ കൃഷ്ണമാത്സ്യയോഃ
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അന്നേ കൃഷ്ണനും മത്സ്യരാജാവും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തെ മനസ്സിലാക്കി.
ദൂതാന്സര്വേഷു മിത്രേഷു വാസുദേവേ ച ഭാരത। പ്രേഷയാമാസ കൌന്തേയോ വിരാടശ്ച മഹീപതിഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മകനും, മഹാരാജാവായ വിരാടനും, അവരുടെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളോടും വാസുദേവനോടും ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ സ്നുഷാര്ഥം വൈ ദര്ശയന്വ്രതമാത്മനഃ । ശീലശൌചസമാചാരം ലോകസ്യാവേദ്യ ഫല്ഗുനഃ
മരുമകളെക്കായി സമ്മതിച്ച ശേഷം, ഫൽഗുനൻ തന്റെ വ്രതം, സ്വഭാവം, ശുദ്ധി, നല്ല പെരുമാറ്റം എന്നിവ ജനങ്ങൾക്കു കാണിച്ചു.
ലോകേ വിഖ്യാപ്യ മാഹാത്മ്യം യശശ്ച സ പരംതപഃ । കൃതാര്ഥഃ ശുചിരവ്യഗ്രസ്തുഷ്ടിമാനഭവത്തദാ
ലോകത്ത് തന്റെ മഹത്വവും കീർത്തിയും അറിയിച്ച ശേഷം, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവൻ ആയ ഫൽഗുനൻ, ലക്ഷ്യം നേടിയവനും, മനസ്സിൽ ആശങ്കയില്ലാത്തവനും, തൃപ്തനായി.
രാജന്പ്രീതോസ്മി ഭദ്രം തേ സഖാ മേഽസി പരന്തപ। സുഖമധ്യുഷിതാഃ സര്വേ അജ്ഞാതാസ്ത്വയി പാര്ഥിവ
രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് സന്തോഷവാനാണ്; നിനക്ക് ആശംസകൾ. നീ എന്റെ സ്നേഹിതനാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ രാജ്യത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, ആരും തിരിച്ചറിയാതെ ജീവിച്ചു.
വിരാടനഗരേ രാജാ ധര്മാത്മാ സംശിതവ്രതഃ । പൂജിതശ്ചാഭിഷിക്തശ്ച രത്നൈശ്ച ശതശോര്ചിതഃ
വിരാടനഗരിയിൽ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനും വ്രതത്തിൽ ദൃഢനുമായ രാജാവ്, വലിയ ആദരവും, അഭിഷേകവും, നൂറുകണക്കിന് രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു.
തഥാ ബ്രുവന്തം പ്രസമീക്ഷ്യ രാജാ പരം പ്രഹൃഷ്ടഃ സ്വജനേന തേന। സ്നേഹാത്പരിഷ്വജ്യ നൃപോ ഭുജാഭ്യാം ദദൌ മഹാര്ഥം കുരുപാണ്ഡവാനാമ്
അങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ടു, രാജാവും അവന്റെ ജനങ്ങളും അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ, സ്നേഹത്തോടെ ഭുജങ്ങളാൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും വലിയ സമ്പത്ത് നൽകി.
സമാദിശന്ദൂതമഥോ സമഗ്രാഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവ് ദൂതനോട് എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും നൽകി.
യുധിഷ്ഠിരശ്ചാപി സുസംഗ്രഹൃഷ്ടോ ദുര്യോധനാദ്ദൂതമപശ്യദാഗതമ്। സ ചാബ്രവീദ്ധര്മരാജം സമേത്യ യുധിഷ്ഠിരം പാണ്ഡവമുഗ്രവീര്യമ്
യുദ്ധിഷ്ഠിരനും വളരെ സന്തോഷത്തോടെ, ദുര്യോധനന്റെ ദൂതനെ കാണുകയും, ആ ദൂതൻ ധർമ്മരാജാവായ ശക്തനായ പാണ്ഡവനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് വന്ന് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ധനഞ്ജയേനാസി പുനര്വനായ പ്രവ്രാജിതഃ സമയേ തിഷ്ഠ പാര്ഥഃ। ത്രയോദശേ ഹ്യേവ കിരീടമാലീ സംവത്സരേ പാണ്ഡവേയോഽദ്യ ദൃഷ്ടഃ
പാർഥാ, നീ വീണ്ടും ധനഞ്ജയന്റെ കാരണത്താൽ വനത്തിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിശ്ചയിച്ച സമയത്തേക്ക് അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുക. ഇന്ന്, പതിമൂന്നാം വർഷത്തിൽ, കിരീടം ധരിച്ച പാണ്ഡവൻ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു.
തതോഽബ്രവീദ്ധര്മസുതഃ പ്രഹസ്യ ക്ഷിപ്രം ഗത്വാ ബ്രൂഹി സുയോധനം തമ്। പിതാമഹഃ ശാന്തനവോ ബ്രവീതു പൂര്ണോ ന പൂര്ണോഽദ്യ ത്രയോദശോ നഃ
അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ഉടൻ പോയി ആ സുയോധനനോട് പറയൂ; ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ പിതാമഹൻ പറയട്ടെ, നമ്മുടെ പതിമൂന്നാം വർഷം പൂർത്തിയായോ ഇല്ലയോ എന്ന്.
സംവത്സരാത്തേ തു ധനഞ്ജയേന വിഷ്ഫാരിതം ഗാണ്ഡിവമാജിമധ്യേ। പൂര്ണോ ന പൂര്ണോ ന ഇതി ബ്രവീതു യദസ്യ സത്യം മമ തത്പ്രമാണമ്
പതിവർഷം കഴിഞ്ഞ് ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗാണ്ഡീവം പിടിച്ചതാണോ അല്ലയോ എന്ന് ഭീഷ്മൻ പറയട്ടെ; അവൻ സത്യം പറയുന്നതെന്താണോ അതാണ് എനിക്ക് മാനദണ്ഡം.
തേനൈവമുക്തഃ സ നിവൃത്യ ദൂതോ ദുര്യോധനം പ്രാപ്യ ശശംസ തത്ത്വമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദൂതൻ മടങ്ങി പോയി, സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ ദുര്യോധനനോട് അറിയിച്ചു.
സമേത്യ ദൂതേന സ രാജപുത്രോ ദുര്യോധനോ മന്ത്രയാമാസ തത്ര। ഭീഷ്മേണ കര്ണേന കൃപേണ ചൈവ ദ്രോണേന ഭൂരിശ്രവസാ ച സാര്ധമ്
ദൂതനുമായി കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷം, രാജകുമാരനായ ദുര്യോധനൻ അവിടെ ഭീഷ്മൻ, കർണൻ, കൃപ, ദ്രോൺ, ഭൂരിശ്രവസ് എന്നിവരുമായി ആലോചിച്ചു.
സംമന്ത്ര്യ രാത്രൌ ബഹുഭിഃ സുഹൃദ്ഭി- ര്ഭീഷ്മോഽബ്രവീദ്ധാര്തരാഷ്ട്രം മഹാത്മാ । തീര്ണപ്രതിജ്ഞേന ധനംജയേന വിഷ്ഫാരിതം ഗാണ്ഡിവമാജിമധ്യേ
രാത്രിയിൽ പല സുഹൃത്തുക്കളുമായി ആലോചിച്ച ശേഷം, മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മൻ ഹർത്തരാഷ്ട്രനായ ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു: വാഗ്ദാനം പാലിച്ച ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗാണ്ഡീവം പിടിച്ചു.
നേച്ഛന്ത്യസത്യേന സുരേന്ദ്രലോകം പാണ്ഡോഃ സുതാ ബ്രഹ്മണശ്ചാപി ലോകമ്। തഥ്യം ച തേ പഥ്യമഹം ബ്രവീമി സ്വര്ഗ്യം യശസ്യം പരലോകപഥ്യമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾക്ക് അസത്യത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രലോകമോ ബ്രഹ്മലോകമോ നേടണമെന്ന ആഗ്രഹമില്ല; ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത് സത്യമാണെന്നും, അതാണ് നിനക്ക് ഉത്തമവും, സ്വർഗ്ഗവും, കീർത്തിയും, പരലോകത്തിൽ നല്ലതുമാണ്.
കുന്തീസുതൈസ്ത്വം സമുപൈഹി സന്ധിം ഭുങ്ക്ഷ്വ സ്വരാജ്യം സഹ പാണ്ഡവേയൈഃ। യുധ്യസ്വ നോചേത്സ്ഥിരബുദ്ധിരാജൌ കുന്തീസുതൈര്യദ്യപി രാജ്യമിച്ഛേഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മക്കളുമായി നീ സമാധാനം സ്ഥാപിച്ച് പാണ്ഡവന്മാരോടൊപ്പം നിന്റെ രാജ്യം ആസ്വദിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ, യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സുറച്ച് രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, കുന്തിദേവിയുടെ മക്കളെ നേരിട്ട് നേരിടേണ്ടി വരും.
ആന്തം ന ശക്യം കപടേന ഭോക്തും രാജ്യം പരേഷാം മഹതാം ബലീനാമ്। ജിത്വാ ശത്രൂന്ഭുങ്ക്ഷ്വ രാജ്യം സമഗ്രം ഹതോ ഭവാന്ഭോക്ഷ്യതി വജ്രിലോകമ്
ശക്തരായ മറ്റുള്ളവരുടെ രാജ്യം വഞ്ചനയിലൂടെ നേടാനാവില്ല. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് മുഴുവൻ രാജ്യം ആസ്വദിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിൽ വീണാൽ നീ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ഹതോസ്മി തൈര്വാ സുരലോകമേമി
അവരാൽ ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ദേവതകളുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും.
തേ ധാര്തരാഷ്ട്രാഃ സമയം നിശമ്യ തീര്ണപ്രതിജ്ഞസ്യ ധനംജയസ്യ സംചിന്ത്യ സര്വേ സഹിതാഃ സുഹൃദ്ഭിഃ സപാര്ഥിവാഃ സ്വാനി ഗൃഹാണി ജഗ്മുഃ
ഈ ഉടമ്പടി കേട്ട ശേഷം, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളും അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളും രാജാക്കന്മാരും ധനഞ്ജയന്റെ പ്രതിജ്ഞ പൂർത്തിയായതും ആലോചിച്ച് എല്ലാവരും സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
തതസ്ത്രയോദശേ വര്ഷേ നിവൃത്തേ പഞ്ച പാണ്ഡവാഃ। ഉപപ്ലാവ്യേ വിരാടസ്യ വാസം ചക്രുഃ പുരോത്തമേ
അതിനുശേഷം പതിമൂന്നാം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അഞ്ചു പാണ്ഡവന്മാർ വിരാടന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ ഉപപ്ലവ്യ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചു.
ദൂതാന്മിത്രേഷു സര്വേഷു ജ്ഞാതിസംബന്ധികേഷ്വപി। പ്രേഷയാമാസ കൌന്തേയോ വിരാടശ്ച മഹീപതിഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മകനും വിരാടൻ രാജാവും അവരുടെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂട്ടാളികളോടും ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
തേഷു തത്രോപവിഷ്ടേഷു പ്രേഷിതേഷു തതസ്തതഃ । തത്രാഗമന്മഹാബാഹുര്വനമാലീ ബലാനുജഃ
അവിടെ എല്ലാവരും ഇരുന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ദൂതന്മാർ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും പോയപ്പോൾ, ബലഭദ്രന്റെ സഹോദരനായ വനംമാല ധാരിയായ മഹാബലശാലിയും അവിടെ എത്തി.
തസ്മിന്കാലേ നിശമ്യാഥ ദൂതവാക്യം ജനാര്ദനഃ। ദയിതം സ്വസ്ത്രിയം പുത്രം സുഭദ്രായാഃ സുമാനിതമ്। അഭിമന്യും സമാദായ രാമേണ സഹിതസ്തദാ
അപ്പോൾ ദൂതന്റെ സന്ദേശം കേട്ട ജനാർദ്ദനൻ, തന്റെ പ്രിയ സഹോദരിയുടെ മകനായ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട അഭിമന്യുവിനെയും രാമനെയും കൂട്ടി പുറപ്പെട്ടു.
സര്വയാദവമുഖ്യൈശ്ച സംവൃതഃ പരവീരഹാ। ശങ്ഖദുന്ദുഭിനിര്ഘോഷൈര്വിരാടനഗരം യയൌ
എല്ലാ പ്രധാന യാദവന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് ശംഖം, മദ്ധളം എന്നിവയുടെ ശബ്ദത്തോടെ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവൻ വിരാടന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
കൃതവര്മാ ച ഹാര്ദിക്യോ യുയുധാനശ്ച സാത്യകിഃ। അനാധൃഷ്ടിസ്തഥാഽക്രൂരഃ സാംബോ നിശഠ ഏവ ച। പ്രദ്യുമ്നശ്ച മഹാബാഹുരുല്മുകശ്ച മഹാബലഃ
ഹൃദികന്റെ മകനായ കൃതവർമയും, യുയുധാനനായ സത്യകിയും, അനാധൃഷ്ടനും, അക്രൂരനും, സാംബനും, നിശഠനും, മഹാബാഹുവായ പ്രദ്യുമ്നനും മഹാബലശാലിയായ ഉൽമുഖനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഭിമന്യുമുപാദായ സഹ മാത്രാ പരന്തപാഃ। കൃഷ്ണേന സഹിതാഃ സര്വേ പാണ്ഡവാന്ദ്രഷ്ടുമാഗതാഃ
ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവർ എല്ലാവരും അമ്മമാരോടൊപ്പം അഭിമന്യുവിനെ കൂട്ടി കൃഷ്ണനോടൊപ്പം പാണ്ഡവരെ കാണാൻ എത്തിയിരുന്നു.
ഇന്ദ്രസേനാദയശ്ചൈവ രഥൈസ്തൈഃ സുസമാഹിതൈഃ । ഉപേയുഃ സഹിതാഃ സര്വേ പരിസംവത്സരോഷിതാഃ
ഇന്ദ്രസേനനും മറ്റുള്ളവരും അവരുടെ രഥങ്ങളുമായി പൂർണ്ണമായും ഒരുക്കത്തോടെ, ഒരു വർഷം പര്യടനം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് എത്തി.
ദശനാഗസഹസ്രാണി ഹയാനാം ദ്വിഗുണം തഥാ। രഥാനാം നിയുതം പൂര്ണം നിഖര്വം ച പദാതയഃ
പത്ത് ആയിരം ആനകളും അതിന്റെ ഇരട്ടിയോളം കുതിരകളും, നൂറായിരം രഥങ്ങളും എണ്ണമറ്റ പദാതികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൃഷ്ണ്യന്ധകാശ്ച ശതശോ ഭോജാശ്ച പരമൌജസഃ। അന്യുര്വൃഷ്ണിശാര്ദൂലം വാസുദേവം മഹാബലമ്
നൂറുകണക്കിന് വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും മഹാശക്തിയുള്ള ഭോജന്മാരും വൃഷ്ണികളിൽ വൃഷഭനായ വാസുദേവനെ അവരുടെ നേതാവായി കണക്കാക്കി.