അന്തഃപുരേഽഹമുഷിതഃ സദാ പശ്യന്സുതാം തവ। സഹസ്യം ച പ്രകാശം ച വിശ്വസ്താ പിതൃവന്മയി
നിന്റെ മകളെ ഞാൻ എപ്പോഴും അന്തഃപുരത്തിൽ കണ്ടു ജീവിച്ചിരുന്നു; അവൾ എനിക്ക് തുറന്നും രഹസ്യമായും വിശ്വസിച്ചു, പിതാവിനെപ്പോലെ.
പ്രിയോ ബഹുമതശ്ചാഹം നര്തനേ ഗീതവാദിതേ। ആചാര്യവച്ച മാം നിത്യം മന്യതേ ദുഹിതാ തവ
നൃത്തത്തിലും ഗീതത്തിലും വാദ്യങ്ങളിലും ഞാൻ അവൾക്ക് പ്രിയനും ആദരണീയനും ആണു; നിന്റെ മകൾ എന്നെ എപ്പോഴും ഗുരുവെന്നു കരുതുന്നു.
വയസ്യയാ തയാ രാജന്സഹ സംവത്സരോഷിതഃ । അതിശങ്കാ തതോഽസ്ഥാനേ തവ ലോകസ്യ ച പ്രഭോ
രാജാവേ, ആ സുഹൃത്തിനൊപ്പം ഞാൻ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു; അതിനാൽ നിന്നിലും ജനങ്ങളിലും അനാവശ്യ സംശയം ഉണ്ടായി.
തസ്മാദാമന്ത്രയേ ത്വാഽദ്യ പുത്രാര്ഥം മേ വിശാംപതേ। സുദ്ധം ജിതേന്ദ്രിയം മന്യേ തസ്യാഃ ശുദ്ധിഃ കൃതാ മയാ
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, നിന്റെ മകന്റെ കാര്യത്തിൽ ഞാൻ ഇന്ന് നിന്നെ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു; അവളെ ഞാൻ ശുദ്ധയാണെന്ന് കരുതുന്നു, ഞാൻ എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവളുടെ ശുദ്ധി ഞാൻ ഉറപ്പാക്കി.
സ്നുഷായാം ദുഹിതുര്വാപി പുത്രേ ചാത്മനി വാ പുനഃ । അതിശങ്കാം ന പശ്യാമി തേന ശുദ്ധിര്ഭവിഷ്യതി
മരുമകളായാലും മകളായാലും മകനായാലും എനിക്കായാലും അനാവശ്യ സംശയം ഞാൻ കാണുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് ശുദ്ധി നിലനിൽക്കും.
അഭിഷങ്ഗാദഹം ഭീതോ മിഥ്യാചാരാത്പരംതപ । സ്രുഷാര്ഥമുത്തരാം രാജന്പ്രതിഗൃഹ്ണാമി തേ സുതാമ്
കേൾവി കെട്ടുപറയലിനെയും തെറ്റായ പെരുമാറ്റത്തെയും ഭയന്ന്, രാജാവേ, എന്റെ ശിഷ്യനായി ഉത്തരയെ ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
സ്വസ്ത്രീയോ വാസുദേവസ്യ സാക്ഷാദ്ദേവസുതോ യഥാ। ദയിതശ്ചക്രഹസ്തസ്യ ബലവാനസ്ത്രകോവിദഃ
വാസുദേവന്റെ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന്, ദൈവപുത്രനെപ്പോലെ, ചക്രധാരിയ്ക്ക് പ്രിയനും, ശക്തനും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യവാനുമാണ് അവൻ.
അഭിമന്യുര്ഗഹാബാഹുഃ പുത്രോ മമ വിശാംപതേ । ജാമാതാ തവ യുക്തോ വൈ ഭര്താ ച ദുഹിതുസ്തവ
ഗഹാബാഹുവായ അഭിമന്യു എന്റെ മകനാണ്, ജനങ്ങളുടെ അധിപനേ; അവൻ നിന്റെ യോജ്യമായ മരുമകനും, നിന്റെ മകളുടെ യോജ്യനായ ഭർത്താവുമാണ്.
ഉപപന്നം കുരുശ്രേഷ്ഠേ കുന്തീപുത്രേ ധനംജയേ। സദൈവ ധര്മനിത്യശ്ച ജ്ഞാതജ്ഞാനശ്ച പാണ്ഡവഃ
കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ ധനഞ്ജയൻ, സദാ ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും, ജ്ഞാനം മനസ്സിലാക്കാനും കഴിവുള്ളവനും ആണെന്ന് പാണ്ഡവനേ.
യത്കൃത്യം മന്യസേ പാര്ഥ ക്രിയതാം തദനന്തരമ്। സര്വേ കാമാഃ സമൃദ്ധാ മേ സംബന്ധീ യസ്യ മേഽര്ജുനഃ
പാർഥാ, നീ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന് കരുതുന്നുവോ അതെല്ലാം ഉടൻ ചെയ്യുക. എനിക്ക് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറിക്കഴിഞ്ഞു, കാരണം അർജുനൻ എന്റെ ബന്ധുവാണ്.
ഏവം ബ്രുവതി രാജേന്ദ്രേ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। അന്വജാനത സംബന്ധം സമയേ കൃഷ്ണമാത്സ്യയോഃ
രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അന്നേ കൃഷ്ണനും മത്സ്യരാജാവും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തെ മനസ്സിലാക്കി.
ദൂതാന്സര്വേഷു മിത്രേഷു വാസുദേവേ ച ഭാരത। പ്രേഷയാമാസ കൌന്തേയോ വിരാടശ്ച മഹീപതിഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മകനും, മഹാരാജാവായ വിരാടനും, അവരുടെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളോടും വാസുദേവനോടും ദൂതന്മാരെ അയച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ സ്നുഷാര്ഥം വൈ ദര്ശയന്വ്രതമാത്മനഃ । ശീലശൌചസമാചാരം ലോകസ്യാവേദ്യ ഫല്ഗുനഃ
മരുമകളെക്കായി സമ്മതിച്ച ശേഷം, ഫൽഗുനൻ തന്റെ വ്രതം, സ്വഭാവം, ശുദ്ധി, നല്ല പെരുമാറ്റം എന്നിവ ജനങ്ങൾക്കു കാണിച്ചു.
ലോകേ വിഖ്യാപ്യ മാഹാത്മ്യം യശശ്ച സ പരംതപഃ । കൃതാര്ഥഃ ശുചിരവ്യഗ്രസ്തുഷ്ടിമാനഭവത്തദാ
ലോകത്ത് തന്റെ മഹത്വവും കീർത്തിയും അറിയിച്ച ശേഷം, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവൻ ആയ ഫൽഗുനൻ, ലക്ഷ്യം നേടിയവനും, മനസ്സിൽ ആശങ്കയില്ലാത്തവനും, തൃപ്തനായി.
രാജന്പ്രീതോസ്മി ഭദ്രം തേ സഖാ മേഽസി പരന്തപ। സുഖമധ്യുഷിതാഃ സര്വേ അജ്ഞാതാസ്ത്വയി പാര്ഥിവ
രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് സന്തോഷവാനാണ്; നിനക്ക് ആശംസകൾ. നീ എന്റെ സ്നേഹിതനാണ്, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനേ. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിന്റെ രാജ്യത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, ആരും തിരിച്ചറിയാതെ ജീവിച്ചു.
വിരാടനഗരേ രാജാ ധര്മാത്മാ സംശിതവ്രതഃ । പൂജിതശ്ചാഭിഷിക്തശ്ച രത്നൈശ്ച ശതശോര്ചിതഃ
വിരാടനഗരിയിൽ, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവനും വ്രതത്തിൽ ദൃഢനുമായ രാജാവ്, വലിയ ആദരവും, അഭിഷേകവും, നൂറുകണക്കിന് രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു.
തഥാ ബ്രുവന്തം പ്രസമീക്ഷ്യ രാജാ പരം പ്രഹൃഷ്ടഃ സ്വജനേന തേന। സ്നേഹാത്പരിഷ്വജ്യ നൃപോ ഭുജാഭ്യാം ദദൌ മഹാര്ഥം കുരുപാണ്ഡവാനാമ്
അങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ടു, രാജാവും അവന്റെ ജനങ്ങളും അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ, സ്നേഹത്തോടെ ഭുജങ്ങളാൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും വലിയ സമ്പത്ത് നൽകി.
സമാദിശന്ദൂതമഥോ സമഗ്രാഃ
അതിനുശേഷം, രാജാവ് ദൂതനോട് എല്ലാ നിർദ്ദേശങ്ങളും നൽകി.
യുധിഷ്ഠിരശ്ചാപി സുസംഗ്രഹൃഷ്ടോ ദുര്യോധനാദ്ദൂതമപശ്യദാഗതമ്। സ ചാബ്രവീദ്ധര്മരാജം സമേത്യ യുധിഷ്ഠിരം പാണ്ഡവമുഗ്രവീര്യമ്
യുദ്ധിഷ്ഠിരനും വളരെ സന്തോഷത്തോടെ, ദുര്യോധനന്റെ ദൂതനെ കാണുകയും, ആ ദൂതൻ ധർമ്മരാജാവായ ശക്തനായ പാണ്ഡവനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് വന്ന് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ധനഞ്ജയേനാസി പുനര്വനായ പ്രവ്രാജിതഃ സമയേ തിഷ്ഠ പാര്ഥഃ। ത്രയോദശേ ഹ്യേവ കിരീടമാലീ സംവത്സരേ പാണ്ഡവേയോഽദ്യ ദൃഷ്ടഃ
പാർഥാ, നീ വീണ്ടും ധനഞ്ജയന്റെ കാരണത്താൽ വനത്തിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിശ്ചയിച്ച സമയത്തേക്ക് അവിടെ തന്നെ ഇരിക്കുക. ഇന്ന്, പതിമൂന്നാം വർഷത്തിൽ, കിരീടം ധരിച്ച പാണ്ഡവൻ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു.
തതോഽബ്രവീദ്ധര്മസുതഃ പ്രഹസ്യ ക്ഷിപ്രം ഗത്വാ ബ്രൂഹി സുയോധനം തമ്। പിതാമഹഃ ശാന്തനവോ ബ്രവീതു പൂര്ണോ ന പൂര്ണോഽദ്യ ത്രയോദശോ നഃ
അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: ഉടൻ പോയി ആ സുയോധനനോട് പറയൂ; ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ പിതാമഹൻ പറയട്ടെ, നമ്മുടെ പതിമൂന്നാം വർഷം പൂർത്തിയായോ ഇല്ലയോ എന്ന്.
സംവത്സരാത്തേ തു ധനഞ്ജയേന വിഷ്ഫാരിതം ഗാണ്ഡിവമാജിമധ്യേ। പൂര്ണോ ന പൂര്ണോ ന ഇതി ബ്രവീതു യദസ്യ സത്യം മമ തത്പ്രമാണമ്
പതിവർഷം കഴിഞ്ഞ് ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗാണ്ഡീവം പിടിച്ചതാണോ അല്ലയോ എന്ന് ഭീഷ്മൻ പറയട്ടെ; അവൻ സത്യം പറയുന്നതെന്താണോ അതാണ് എനിക്ക് മാനദണ്ഡം.
തേനൈവമുക്തഃ സ നിവൃത്യ ദൂതോ ദുര്യോധനം പ്രാപ്യ ശശംസ തത്ത്വമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ദൂതൻ മടങ്ങി പോയി, സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ മുഴുവൻ ദുര്യോധനനോട് അറിയിച്ചു.
സമേത്യ ദൂതേന സ രാജപുത്രോ ദുര്യോധനോ മന്ത്രയാമാസ തത്ര। ഭീഷ്മേണ കര്ണേന കൃപേണ ചൈവ ദ്രോണേന ഭൂരിശ്രവസാ ച സാര്ധമ്
ദൂതനുമായി കൂടിച്ചേർന്ന ശേഷം, രാജകുമാരനായ ദുര്യോധനൻ അവിടെ ഭീഷ്മൻ, കർണൻ, കൃപ, ദ്രോൺ, ഭൂരിശ്രവസ് എന്നിവരുമായി ആലോചിച്ചു.
സംമന്ത്ര്യ രാത്രൌ ബഹുഭിഃ സുഹൃദ്ഭി- ര്ഭീഷ്മോഽബ്രവീദ്ധാര്തരാഷ്ട്രം മഹാത്മാ । തീര്ണപ്രതിജ്ഞേന ധനംജയേന വിഷ്ഫാരിതം ഗാണ്ഡിവമാജിമധ്യേ
രാത്രിയിൽ പല സുഹൃത്തുക്കളുമായി ആലോചിച്ച ശേഷം, മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മൻ ഹർത്തരാഷ്ട്രനായ ദുര്യോധനനോട് പറഞ്ഞു: വാഗ്ദാനം പാലിച്ച ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഗാണ്ഡീവം പിടിച്ചു.
നേച്ഛന്ത്യസത്യേന സുരേന്ദ്രലോകം പാണ്ഡോഃ സുതാ ബ്രഹ്മണശ്ചാപി ലോകമ്। തഥ്യം ച തേ പഥ്യമഹം ബ്രവീമി സ്വര്ഗ്യം യശസ്യം പരലോകപഥ്യമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾക്ക് അസത്യത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രലോകമോ ബ്രഹ്മലോകമോ നേടണമെന്ന ആഗ്രഹമില്ല; ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നത് സത്യമാണെന്നും, അതാണ് നിനക്ക് ഉത്തമവും, സ്വർഗ്ഗവും, കീർത്തിയും, പരലോകത്തിൽ നല്ലതുമാണ്.
കുന്തീസുതൈസ്ത്വം സമുപൈഹി സന്ധിം ഭുങ്ക്ഷ്വ സ്വരാജ്യം സഹ പാണ്ഡവേയൈഃ। യുധ്യസ്വ നോചേത്സ്ഥിരബുദ്ധിരാജൌ കുന്തീസുതൈര്യദ്യപി രാജ്യമിച്ഛേഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മക്കളുമായി നീ സമാധാനം സ്ഥാപിച്ച് പാണ്ഡവന്മാരോടൊപ്പം നിന്റെ രാജ്യം ആസ്വദിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ, യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സുറച്ച് രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, കുന്തിദേവിയുടെ മക്കളെ നേരിട്ട് നേരിടേണ്ടി വരും.
ആന്തം ന ശക്യം കപടേന ഭോക്തും രാജ്യം പരേഷാം മഹതാം ബലീനാമ്। ജിത്വാ ശത്രൂന്ഭുങ്ക്ഷ്വ രാജ്യം സമഗ്രം ഹതോ ഭവാന്ഭോക്ഷ്യതി വജ്രിലോകമ്
ശക്തരായ മറ്റുള്ളവരുടെ രാജ്യം വഞ്ചനയിലൂടെ നേടാനാവില്ല. ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് മുഴുവൻ രാജ്യം ആസ്വദിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിൽ വീണാൽ നീ ഇന്ദ്രന്റെ ലോകം പ്രാപിക്കും.
ഹതോസ്മി തൈര്വാ സുരലോകമേമി
അവരാൽ ഞാൻ കൊല്ലപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ ദേവതകളുടെ ലോകത്തേക്ക് പോകും.
തേ ധാര്തരാഷ്ട്രാഃ സമയം നിശമ്യ തീര്ണപ്രതിജ്ഞസ്യ ധനംജയസ്യ സംചിന്ത്യ സര്വേ സഹിതാഃ സുഹൃദ്ഭിഃ സപാര്ഥിവാഃ സ്വാനി ഗൃഹാണി ജഗ്മുഃ
ഈ ഉടമ്പടി കേട്ട ശേഷം, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളും അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളും രാജാക്കന്മാരും ധനഞ്ജയന്റെ പ്രതിജ്ഞ പൂർത്തിയായതും ആലോചിച്ച് എല്ലാവരും സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.