തമേവ യാഹി പ്രസമീക്ഷ്യ യുക്തഃ സുയോധനം തത്ര സഹാനുജം ച
നീ സാവധാനമായി ഒരുക്കം ചെയ്ത് നേരെ സുത്യോധനന്റെ അടുക്കൽ പോവുക. അവിടം അവനും സഹോദരന്മാരും ഉണ്ടാകും.
തമാപതന്തം പ്രസമീക്ഷ്യ സര്വേ കുരുപ്രവീരാഃ സഹസാഽഭ്യഗച്ഛന്। പ്രഹസ്യ വീരഃ സ തു താനതീത്യ ദുര്യോധനേ ദ്വൌ നിചഖാന ബാണൌ
അവനെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് വരുന്നത് കണ്ടു, എല്ലാ കുരുവീരരും അപ്രതീക്ഷിതമായി സമീപിച്ചു. എന്നാൽ വീരൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ കടന്നു, ദുര്യോധനനെ രണ്ട് അമ്പുകൾകൊണ്ട് തട്ടി.
തേനാര്ദിതോ നാഗ ഇവ പ്രഭിന്നഃ പാര്ഥേന വിദ്ധോ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രഃ । യുയുത്സമാനോഽതിരഥേന സങ്ഖ്യേ സ്വയം വിഗൃഹ്യാര്ജുനമാസസാദ
പാർഥൻ അമ്പുകൊണ്ട് തട്ടി, ആനയ്ക്ക് പറ്റിയ പോലെ വേദനിച്ചു, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രൻ യുദ്ധത്തിന് ഉത്സുകനായി നേരിട്ട് അർജ്ജുനനെ നേരിട്ടു.
സ ഭീമധന്വാനമുദഗ്രവേഗോ ധനഞ്ജയം ശത്രുശതൈരജേയമ്। ആകര്ണപൂര്ണായതചോദിതേന ഭല്ലേന വിവ്യാധ ലലാടമധ്യേ
അനേകം ശത്രുക്കൾക്ക് ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ധനഞ്ജയൻ, അതിവേഗ bowman, അപ്പോൾ ഒരു വലിയ അമ്പ് മുഴുവൻ വലിച്ചു, അതു അവന്റെ നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ കുത്തി.
സ തേന ബാണേന സമര്പിതേന ജാമ്ബൂനദാഭേന സുസംഹിതേന । രരാജ പാര്ഥോ രുധിരം ക്ഷരന്വൈ യഥൈകരശ്മിര്ഭഗവാന്ദിവാര്കഃ
അങ്ങനെ ആ സ്വർണ്ണം തിളങ്ങുന്ന നന്നായി ലക്ഷ്യം വെച്ച അമ്പ് പാർഥനെ തട്ടി. രക്തം ഒഴുകിയപ്പോൾ, ആകാശത്ത് ഒരു കിരണം തിളങ്ങുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ പാർഥൻ പ്രകാശിച്ചു.
അഥാസ്യ ബാണേന വിദാരിതസ്യ പ്രാദുര്വഭൂവാസ്രമജസ്രമുഷ്ണമ്। സാ തസ്യ ജാമ്ബൂനദപുഷ്പചിത്രാ മാലേവ ധാരാഽഭിവിരാജതേ സ്മ
അമ്പ് കുത്തിയ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് തുടർച്ചയായി ചൂടുള്ള രക്തം പുറത്തുവന്നു. സ്വർണ്ണവും പൂക്കളെപ്പോലെയുള്ള തുള്ളികളും അതിൽ ചേർന്ന്, ആ ഒഴുക്ക് ഒരു മാലപോലെ തിളങ്ങി.
സ തേന ബാണാഭിഹതസ്തരസ്വീ ദുയോധനേനോദ്ധതമന്യുവേഗഃ । ശരാനുപാദായ വിഷാഗ്നികല്പാന്വിവ്യാധ രാജാനമദീനസത്വഃ
ദുര്യോധനന്റെ അമ്പ് പാർത്തനെ തട്ടിയപ്പോൾ, അതിവേഗവും ഉഗ്രവീര്യവുമുള്ള അർജ്ജുനൻ വിഷംപോലുള്ള അമ്പുകൾ എടുത്തു, രാജാവിനെ ഭയമില്ലാതെ തള്ളി.
ദുര്യോധനശ്ചാപി തമുഗ്രതേജാഃ പാര്ഥശ്ച ദുര്യോധനമേകവീരഃ । അന്യോന്യമാജൌ പുരുഷപ്രവീരൌ സമ സമാജഘ്നതുരാജമീഢൌ
ഉഗ്രതേജസ്സുള്ള ദുര്യോധനനും, ഏക വീരനായ പാർത്തനും, മനുഷ്യരിൽ മികച്ചവരായ ഇരുവരും യുദ്ധത്തിൽ ഒരുപോലെ പരസ്പരം അമ്പുകൾകൊണ്ട് തട്ടി, ജയത്തിനായി പോരാടി.
തതഃ പ്രഭിന്നേന മഹാഗജേന മഹീധരാഭേന പുനര്വികര്ണഃ । രഥൈശ്ചതുര്ഭിര്ഗജപാദരക്ഷൈഃ കുന്തീസുതം പാണ്ഡവമഭ്യധാവത്
അതിനുശേഷം, മലപോലെയുള്ള വലിയ ആനയുമായി വികർണനും, ആനകളും കാൽസേനയും കാവലുള്ള നാല് രഥങ്ങളുമായി, കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ പാണ്ഡവനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
തമാപതന്തം ത്വരിതം ഗജേന്ദ്രം ധനഞ്ജയഃ കുമ്ഭലലാടമധ്യേ। ആകര്ണപൂര്ണേന ദൃഢായസേന ബാണേന വിവ്യാധ ഭൃശം തു വീരഃ
വേഗത്തിൽ ഓടിയെത്തുന്ന ആ ആനയെ ധനഞ്ജയൻ അതിന്റെ നെറ്റിയുടെ നടുവിൽ, മുഴുവൻ വലിച്ച ശക്തമായ അമ്പുകൊണ്ട് കുത്തി.
പാര്ഥേന സൃഷ്ടഃ സ തു ഗൃധ്രപത്രോ ഹ്യാപുങ്ഖദേശം പ്രവിവേശ നാഗമ്। വിദാര്യ ശൈലപ്രവരപ്രകാശം യഥാഽശനിഃ പര്വതമിന്ദ്രസൃഷ്ടഃ
പാർഥൻ വിട്ട അമ്പ്, കഴുകൻപക്ഷിയുടെ ചിറകുള്ളത്, ആനയുടെ തലയിൽ കയറി, അതിന്റെ മലപോലെയുള്ള തിളങ്ങുന്ന കപ്പാലം ചിതറിച്ചു, ഇന്ദ്രൻ വിടുന്ന വജ്രംപോലെ പർവതം പിളർക്കുന്നത് പോലെ.
ശരപ്രതപ്തഃ സ തു നാഗരാജഃ പ്രവേപിതാങ്ഗോ വ്യഥിതാന്തരാത്മാ। സംസീദമാനോ നിപപാത ഭൂമൌ വജ്രാഹതം ശൃങ്ഗമിവാചലസ്യ
അമ്പുകൾ കൊണ്ടു കത്തിയ ആനരാജാവ്, ശരീരം വിറച്ച്, മനസ്സിൽ വേദനയോടെ, തളർന്ന്, വജ്രംകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട പർവതശിഖരംപോലെ നിലത്ത് വീണു.
നിപാതിതേ ദന്തിവരേ പൃഥിവ്യാം ത്രാസാദ്വികര്ണഃ സഹസാഽവതീര്യ । തൂര്ണം പദാന്യഷ്ടശതാനി ഗത്വാ വിവിംശതേഃ സ്യന്ദനമാരുരോഹ
പ്രബലമായ ആനയെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തിയപ്പോൾ, ഭയത്താൽ വികർണൻ ഉടൻതന്നെ താണ്ടി, എട്ടുനൂറ് അടി വേഗത്തിൽ ഓടി, വിവിംശതിയുടെ രഥത്തിൽ കയറി രക്ഷപ്പെട്ടു.
നിഹത്യ നാഗം തു ശരേണ തേന വജ്രോപമേനാദ്രിവരപ്രകാശമ്। തഥാവിധേനൈവ ശരേണ പാര്ഥോ ദുര്യോധനം വക്ഷസി നിര്ബിഭേദ
അത് പോലെ, അജ്ഞാതവാസിയിൽ അർജുനൻ ആ മിന്നുന്ന വജ്രംപോലുള്ള അമ്പുകൊണ്ട് ആനയെ കൊന്നതുപോലെ, ദുര്യോധനന്റെ നെഞ്ചിൽ അത്തരം ഒരു അമ്പ് കുത്തി വേദനിപ്പിച്ചു.
ഹതേ ഗജേ രാജനി ചൈവ ഭിന്നേ ഭഗ്നേ വികര്ണേ ച സപാദരക്ഷേ । ഗാണ്ഡീവമുക്തൈര്വിശിഖൈഃ പ്രഭിന്നാസ്തേ യോധമുഖ്യാഃ സഹസാ പ്രജഗ്മുഃ
ആന കൊല്ലപ്പെട്ടതും, രാജാവിന് പരിക്ക് ലഭിച്ചതും, വികർണനും അവന്റെ രക്ഷകരും തോൽക്കപ്പെട്ടതും കണ്ടപ്പോൾ, ഗാണ്ഡീവത്തിൽ നിന്നിറങ്ങിയ അമ്പുകൾ കൊണ്ടു പരാജയപ്പെട്ട പ്രധാന യോദ്ധാക്കൾ ഉടനെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃഷ്ട്വൈവ ബാണേന ഹതം ച നാഗം യോധാംശ്ച സര്വാന്നൃപതിര്നിരീക്ഷ്യ। രഥം സമാവൃത്യ കുരഗ്നവീരോ രണാത്പ്രദുദ്രാവ യതോ ന പാര്ഥഃ
അമ്പുകൊണ്ട് ആന വീണതും എല്ലാ യോദ്ധാക്കളും പരാജയപ്പെട്ടതും കണ്ട രാജാവ്, തന്റെ രഥം ചുറ്റി നിന്നവരോടൊപ്പം, പാർത്ഥനെ ഒഴിവാക്കി യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
തം ഭീതരൂപം ത്വരിതം വ്രജന്തം ദുര്യോധനം ശത്രുഗണാവമര്ദീ । അന്വാഹ്വയദ്യോദ്ധുമനാഃ കിരീടീ ബാണാഭിവിദ്ധം രുധിരം വമന്തമ്
ഭയത്തോടെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന ദുര്യോധനനെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പരിക്കേറ്റ് രക്തം ചോരിച്ചുകൊണ്ട് ഓടുന്നത് കണ്ട്, കിരീടധാരി അർജുനൻ യുദ്ധത്തിനായി ആഹ്വാനം ചെയ്തു.
തസ്മിന്മഹേഷ്വാസവരേഽതിവിദ്ധേ ധനഞ്ജയേനാപ്രതിമേന യുദ്ധേ। സര്വാണി സൈന്യാനി ഭയാര്ദിതാനി ത്രാസം യയുഃ പാര്ഥമുദീക്ഷ്യ താനി
ആ മഹാബലശാലിയായ ധനഞ്ജയൻ യുദ്ധത്തിൽ അതിയായി പരിക്കേറ്റപ്പോൾ, പാർത്ഥനെ കണ്ടു ഭയപ്പെട്ട എല്ലാ സൈന്യങ്ങളും ഭയത്താൽ വിറച്ചു.
തതസ്തു തേ ശാന്തിപരാശ്ച സര്വേ ദൃഷ്ട്വാഽര്ജുനം നാഗമിവ പ്രഭിന്നമ്। ഉച്ചൈര്നദന്തം ബലമത്തമാജൌ മധ്യേ സ്ഥിതം സിംഹമിവര്ഷഭാണാമ്
പൊട്ടിയ ആനയെപ്പോലെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നടുങ്ങി ഉച്ചത്തിൽ അരിപ്പാറുന്ന അർജുനനെ, കാളകളിൽ സിംഹംപോലെ നിലകൊണ്ടവനെ കണ്ടപ്പോൾ, സമാധാനത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടു.
ഗാണ്ഡീവശബ്ദേന തു പാണ്ഡവസ്യ യോധാ നിപേതുഃ സഹസാ രഥേഭ്യഃ। ഭയാര്ദിതാഃ പാര്ഥശരാഭിതപ്താഃ സിംഹാഭിപന്നാ ഇവ വാരണേന്ദ്രാഃ
പാണ്ഡവന്റെ ഗാണ്ഡീവത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടയുടൻ, പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളിൽ ചുട്ടുപൊള്ളിയും ഭയത്താൽ വിറച്ചും യോദ്ധാക്കൾ രഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ചാടിപ്പറഞ്ഞു, സിംഹം ആക്രമിച്ച ആനകളെപ്പോലെയായി.
സംരക്തനേത്രഃ പുനരിന്ദ്രകര്മാ വൈകര്തനം ദ്വാദശഭിഃ പൃഷത്കൈഃ। വിത്രാസ്യ തേഷാം ദ്രവതാം സമൈക്ഷദ്ദുഃശാസനം ചൈകരഥേന പാര്ഥഃ
രക്തം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, ഇന്ദ്രന്റെ സമാനമായ അർജുനൻ, വികർണനെ പന്ത്രണ്ടു കൂരിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു, ഓടിപ്പോകുന്നവരെ ഭയപ്പെടുത്തി, ദുഃശാസനനെ ഒരു രഥത്തോടൊപ്പം നേരിട്ടു.
കര്ണോഽബ്രവീത്പാര്ഥശരാഭിതപ്തോ ദുര്യോധനം ദുഷ്പ്രസഹം ച ദൃഷ്ട്വാ । ദൃഷ്ടോഽര്ജുനോഽയം പ്രതിയാമ ശീഘ്രം ശ്രേയോ വിധാസ്യാമ ഇതോ ഗതേന
പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളിൽ ചുട്ടുപൊള്ളിയ കർണൻ, ദുർജയനും ദുഃശാസനനും കണ്ടു പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ അർജുനൻ വരുന്നു! നാം ഉടൻ പിന്മാറാം; പിന്നെ നമുക്ക് നല്ലൊരു മാർഗം കണ്ടെത്താം.'
മന്യേ ത്വയാ താത കൃതം ച കാര്യം യദര്ജുനോഽസ്മാഭിരിഹാദ്യ ദൃഷ്ടഃ । ഭൂയോ വനം ഗച്ഛതു സവ്യസാചീ പശ്യാമി പൂര്ണം സമയം ന തേഷാമ്
പ്രിയ പുത്രാ, ഇന്ന് നാം അർജുനനെ ഇവിടെ കണ്ടതുകൊണ്ട് നിന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയായി എന്നാണ് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നത്. സവ്യാസാചി വീണ്ടും കാടിലേക്ക് പോകട്ടെ; അവരുടെ കാലം ഇതുവരെ തീർന്നിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു.
ശരാര്ദിതാസ്തേ യുധി പാണ്ഡവേന പ്രസസുരന്യോന്യമഥാഹ്വയന്തഃ। കര്ണോഽബ്രവീദാപതത്യേഷ ജിഷ്ണുര്ദുര്യോധനം സംപരിവാര്യ യാമഃ
പാണ്ഡവന്റെ അമ്പുകളിൽ യുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റവർ, ഒരുമനസ്സായി ആഹ്വാനം ചെയ്ത്, വേഗത്തിൽ ശ്വാസം വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കർണൻ പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ ജിഷ്ണു വരുന്നു! നാം ദുര്യോധനനെ ചുറ്റി പിന്മാറാം.'
സര്വാസ്ത്രവിദ്വാരണയൂഥപാഭഃ കാലേ പ്രഹര്താ യുധി ശാത്രവാണാമ്। അയം ച പാര്ഥഃ പുനരാഗതോ നോ മൂലം ച രക്ഷ്യം ഭരതര്ഷഭാണാമ്
എല്ലാ ആയുധങ്ങൾക്കും പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, ആനകളുടെ കൂട്ടത്തിലെ നായകനുപോലെയുള്ളവൻ, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ ശരിയായ സമയത്ത് ആക്രമിക്കുന്നവൻ. ഇപ്പോൾ പാർത്ഥൻ തിരിച്ചുവന്നു; ഭാരതവംശത്തിലെ പ്രധാനികളുടെ മൂലത്തെ നാം സംരക്ഷിക്കണം.
സമീക്ഷ്യ പാര്ഥം തരസാഽഽപതന്തം ദുര്യോധനഃ കാലമിവാത്തശസ്ത്രമ് । ഭയാര്തരൂപഃ ശരണം പ്രപേദേ ദ്രോണം ച കര്ണം ച കൃപം ച ഭീഷ്മമ്
പാർത്ഥൻ ആയുധങ്ങൾ കൈവശംവെച്ച് വേഗത്തിൽ ചാർജ്ജ് ചെയ്യുന്നത്, മരണദേവൻ വരുന്നതുപോലെ കണ്ട ദുര്യോധനൻ, ഭയത്താൽ വിറച്ച് ദ്രോണനെയും കർണനെയും കൃപനെയും ഭീഷ്മനെയും ആശ്രയിച്ചു.
തം ഭീതരൂപം ശരണം വ്രജന്തം ദുര്യോധനം ശത്രുസഹോ നിഷങ്ഗീ। ഇത്യബ്രവീത്പ്രീതമനാഃ കിരീടീ ബാണാഭിതപ്തം രുധിരം വമന്തമ്
ഭയത്താൽ ആശ്രയം തേടി ഓടുന്ന ദുര്യോധനനെ, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന, വാൾ ധരിച്ച അർജുനൻ, അമ്പുകളിൽ പരിക്കേറ്റ് രക്തം ചോരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനെ കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വിഹായ കീര്തിം ച യശശ്ച ലോകേ യുദ്ധാത്പരാവൃത്യ പലായസേ കിമ്। ന നന്ദയിഷ്യന്തി തവാഹതാനി തൂര്യാണി യുദ്ധാദവരോപിതസ്യ
കീർത്തിയും പ്രശസ്തിയും ഉപേക്ഷിച്ച്, നീ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് പിന്മാറി ഓടുന്നതെന്തിന്? യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റു വീണാൽ, നിന്റെ പേരിൽ തുര്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുകയില്ല.
ന ഭോക്ഷ്യസേ സോഽദ്യ മഹീം സമഗ്രാം യാനാനി വസ്ത്രാണ്യഥ ഭോജനാനി। കല്യാണഗന്ധീനി ച ചന്ദനാനി യുദ്ധാത്പരാവൃത്യ തു ഭോക്ഷ്യസേ കിമ് । സുവര്ണമാല്യാനി ച കുണ്ഡലാനി ഹാരാംശ്ച വൈഡൂര്യകൃതോപധാനാന്
ഇന്ന് നീ മുഴുവൻ ഭൂമിയും, രഥങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ഭക്ഷണവും ആസ്വദിക്കില്ല; യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയാൽ, സുഗന്ധമുള്ള നല്ല ചന്ദനവും പൊൻമാലകളും കുണ്ഡലങ്ങളും വൈഡൂര്യമണികൾ പതിച്ച ഹാരങ്ങളും നിനക്ക് ലഭിക്കില്ല.
ച്യുതരാ യുദ്ധാന്ന തു ശങ്ഖശബ്ദാസ്തഥാ ഭവിഷ്യന്തി തവാദ്യ പാപ। ന ഭോഗഹേതോര്വരചന്ദനം ച സ്ത്രിയശ്ച മുഖ്യാ മധുരപ്രലാപാഃ । യുദ്ധാത്പ്രയാതസ്യ നരേന്ദ്രസൂനോ പരേ ച ലോകേ ഫലിതാ ന ചേഹ
യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയാൽ, പാപിയായവനേ, ഇന്ന് നിനക്ക് ശംഖനാദം ഉണ്ടാകില്ല. ആസ്വാദനത്തിനായി നല്ല ചന്ദനവും, മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്ന പ്രധാന സ്ത്രീകളും, സുഖങ്ങളും നിനക്ക് ലഭിക്കില്ല; യുദ്ധം വിട്ട രാജകുമാരന് ഈ ലോകത്തും മറുവലോകത്തും ഫലം ഉണ്ടാകില്ല.