സാരഥിം ച ഹയാംശ്ചാസ്യ വിവ്യാധ ദശഭിഃ ശരൈഃ । ഉരസ്യതാഡയത്പാര്ഥം ത്രിഭിരേവായസൈഃ ശരൈഃ
അവൻ തന്റെ രഥശേരിയും കുതിരകളും പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് വെട്ടി; പിന്നെ മൂന്ന് ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അർജുനന്റെ നെഞ്ചിൽ അടി കൊടുത്തു.
തതോഽര്ജുനഃ ശരൈസ്തീക്ഷ്ണൈര്വിദ്ധ്വാ കുരുപിതാമഹമ്। ധ്വജം ച സാരഥിം ചാപി വിവ്യാധ ദശഭിഃ ശരൈഃ
അതിനുശേഷം അർജുനൻ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് കുരുവംശത്തിലെ ഭീഷ്മനെ തുളച്ചു; പിന്നെ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ പതാകയും രഥശേരിയും വെട്ടി.
തദ്യുദ്ധമഭവദ്ധോരം രോമഹര്ഷണമദ്ഭുതമ്। ഭീഷ്മസ്യ സഹ പാര്ഥേന ബലിവാസവയോരിവ
ആ യുദ്ധം അതീവ ഭയാനകവും അതിശയകരവും രോമാഞ്ചം ഉണർത്തുന്നതുമായതായി മാറി; ഭീഷ്മനും പാർത്ഥനും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം മഹാബലിൻറെയും ഇന്ദ്രൻറെയും ഏറ്റുമുട്ടലിനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
സന്തതം ശരജാലാഭിരാകാശം സമപദ്യത। അമ്ബുദൈരിവ ധാരാഭിസ്തയോഃ കാര്മുകനിഃസൃതൈഃ
അവരുടെ വില്ലുകളിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന അമ്പുകളുടെ തുടർച്ചയായ മഴയിൽ ആകാശം മേഘങ്ങൾ മഴയൊഴുക്കുന്നതുപോലെ നിറഞ്ഞു.
ഭല്ലൈര്ഭല്ലാഃ സമാഹത്യ കുരുപാണ്ഡവയോ രണേ। അന്തരിക്ഷേ വ്യരാജന്ത ഖദ്യോതാഃ പ്രാവൃഷീവ ഹി
കുരുക്കളുടെയും പാണ്ഡവരുടെയും അമ്പുകൾ തമ്മിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഏറ്റുമുട്ടി, മഴക്കാലത്ത് കനൽപ്പുഴുക്കൾ ആകാശത്ത് തിളങ്ങുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
അഗ്നിവക്രോപമം ഘോരം മണ്ഡലീകൃതമാഹവേ । ഗാണ്ഡീവമഭവഞ്ജിഷ്ണോഃ സവ്യം ദക്ഷിണമസ്യതഃ
യുദ്ധത്തിൽ ജിഷ്ണുവിന്റെ ഗാണ്ഡീവം ഇടതും വലതും കൈകളിൽ പിടിച്ചു, അഗ്നിയുടെ വജ്രംപോലെ ഭയങ്കരമായ ഒരു വട്ടം സൃഷ്ടിച്ചു.
പര്വതം വാരിധാരാഭിശ്ഛാദയന്നിവ തോയദഃ । അര്ജുനശ്ഛാദയദ്ഭീഷ്മം ശരവര്ഷൈരനേകശഃ
മേഘം മലയെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, അർജുനൻ അനവധി അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ഭീഷ്മനെ മറച്ചു.
താം സമുദ്രമിവോദ്ധൂതാം ശരവൃഷ്ടിം സമുദ്യതാമ് । വ്യധമത്സായകൈര്ഭീഷ്മഃ സോര്ജുനം ച ന്യവാരയത്
ആ ഉയർന്നുവന്ന അമ്പുകളുടെ പ്രളയം സമുദ്രം പോലെ ഉയർന്നപ്പോൾ, ഭീഷ്മൻ തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് അതിനെ ചിതറിച്ചു, അർജുനനെയും തടഞ്ഞു.
തതസ്താനി വിസൃഷ്ടാനി ശരജാലാനി സങ്ഘശഃ। ആഹതാനി വ്യശീര്യന്തം അര്ജുനസ്യ രഥം പ്രതി
അതിനുശേഷം കൂട്ടത്തോടെ വിട്ടയച്ച അമ്പുകളുടെ മഴ അർജുനന്റെ രഥത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അവ ചിതറിപ്പോയി.
തതഃ കനകപുങ്ഖാഗ്രൈഃ ശിതൈഃ സംനതപര്വഭിഃ । പതദ്ഭിഃ ഖഗവാജൈശ്ച ദ്യൌരാസീത്സംവൃതാ ശരൈഃ
പിന്നീട്, പൊന്നുപൊതിഞ്ഞ മൂർച്ചയുള്ള, പാറിപ്പറക്കുന്ന അമ്പുകൾ ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി.
തതഃ പ്രാസൃജദുഗ്രാണി ശരജാലാനി പാണ്ഡവഃ। താവന്തി ശരജാലാനി ഭീഷ്മഃ പാര്ഥായ പ്രാഹിണോത്
അതിനുശേഷം പാണ്ഡവൻ ഭയങ്കരമായ അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴുക്കി; ഭീഷ്മനും അർജുനനുവേണ്ടി അത്രയും അമ്പുകളുടെ മഴയൊഴുക്കി.
സാശ്വം സസൂതം സരഥം സ പാര്ഥം സമാചിനോദ്ഭാരതോ വത്സദന്തൈഃ । പ്രച്ഛാദയാമാസ ദിശശ്ച സര്വാ നഭശ്ച ബാണൈസ്തപനീയപുങ്ഖൈഃ
കിടാവിന്റെ പല്ലുപോലെയുള്ള അമ്പുകൾകൊണ്ട് പാർത്ഥനെയും അവന്റെ കുതിരകളെയും രഥശേരിയെയും രഥത്തെയും മുഴുവനും മറച്ചു; പൊന്നുപൊതിഞ്ഞ അമ്പുകൾകൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളും ആകാശവും മറച്ചു.
തതോ ദേവര്ഷിഗന്ധര്വാഃ സാധുസാധ്വിത്യപൂജയന്। ദുഷ്കരം കൃതവാന്ഭീഷ്മോ യദര്ജുനമവാരയത്
അപ്പോൾ ദേവർഷികളും ഗാന്ധർവർഗവും 'ശബാശ്, ശബാശ്' എന്ന് പ്രശംസിച്ചു; അർജുനനെ തടയുന്നതിൽ ഭീഷ്മൻ ദുഷ്കരമായ ഒരു കാര്യം ചെയ്തു.
ബലവാനര്ജുനോ ദക്ഷഃ ക്ഷിപ്രകാരീ ച പാണ്ഡവഃ। കോഽന്യഃ സമര്ഥഃ പാര്ഥസ്യ വേഗം ധാരയിതും രണേ
അർജുനൻ ശക്തനും നൈപുണ്യമുള്ളവനും വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും ആണ്; യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥന്റെ വേഗം സഹിക്കാൻ മറ്റാരാണ് കഴിവുള്ളത്?
ഋതേ ശാന്തനവാദ്ഭീഷ്മാത്കൃഷ്ണാദ്വാ ദേവകീസുതാത് । ആചാര്യവരമുഖ്യാദ്വാ ഭാരദ്വാജാന്മഹാബലാത്
ശാന്തനുവിന്റെ മകനായ ഭീഷ്മനും, ദേവകിയുടെ മകനായ കൃഷ്ണനും, മഹാശക്തനായ ഭരദ്വാജപുത്രനായ ഗുരുവും ഒഴികെ ആരും അതിന് കഴിയില്ല.
അസ്ത്രൈരസ്ത്രാണി സംവാര്യ ക്രീഡതഃ പുരുഷോത്തമൌ । ചക്ഷൂംഷി സര്വഭൂതാനാം മോദയന്തൌ മഹാബലൌ
ആ ഇരുവരും ആയുധങ്ങൾക്കു ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി കളിച്ചു, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും കണ്ണുകൾ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
പ്രാജാപത്യം തഥൈവൈന്ദ്രമാഗ്നേയം ച സുദാരുണമ് । കൌബേരം വാരുണം ചൈവ യാമ്യം വായവ്യമേവ ച । പ്രയുഞ്ജാനൌ മഹാത്മാനൌ സമരേ തൌ വിരേജതുഃ
പ്രജാപത്യ, ഇന്ദ്ര, അഗ്നി, കുബേര, വരുണ, യമ, വായു ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആ മഹാത്മാക്കളായ ഇരുവരും യുദ്ധഭൂമിയിൽ തിളങ്ങി.
വിസ്മിതാന്യഥ ഭൂതാനി തൌ ദൃഷ്ട്വാ സംയുഗേ തദാ। സാധു പാര്ഥ മഹാബാഹോ സാധു ഭീഷ്മേതി ചാബ്രുവന്
അപ്പോൾ അവരെ യുദ്ധത്തിൽ കണ്ടു എല്ലാ ജീവികളും അത്ഭുതപ്പെട്ടു; 'ശബാശ് പാർത്ഥാ, മഹാബാഹുവേ! ശബാശ് ഭീഷ്മാ!' എന്ന് അവർ വിളിച്ചു.
നൈതദന്യോ മനുഷ്യേഷു പ്രദര്ശയിതുമാഹവേ। മഹാസ്രാണാം സംപ്രയോഗം സമരേ ഭീഷ്മപാര്ഥയോഃ
ഭീഷ്മനും അർജുനനും തമ്മിൽ നടന്ന ആ മഹത്തായ ആയുധസമരം, മനുഷ്യരിൽ വേറൊരാളും യുദ്ധഭൂമിയിൽ കാണിച്ചിട്ടില്ല.
ഏവം സര്വാസ്ത്രവിദുഷോരസ്ത്രയുദ്ധമവര്തത
അങ്ങനെ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ ഇരുവരും തമ്മിൽ ആയുധയുദ്ധം നടന്നു.
അഥ ജിഷ്ണുരുദാവൃത്യ ശിതധാരേണ കാര്മുകമ് । ന്യകൃന്തദ്ഗൃധ്രപത്രേണ ശാതകുമ്ഭപരിഷ്കൃതമ്
അപ്പോൾ ജിഷ്ണു തന്റെ മൂർച്ചയുള്ള വില്ല് വലിച്ച്, കഴുകൻപക്ഷിയുടെ പറകൾ ഘടിപ്പിച്ച ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് ഭീഷ്മന്റെ പൊന്നാലങ്കരിച്ച വില്ല് വെട്ടി തകർത്തു.
നിമേഷാന്തരമാത്രേണ ഭീഷ്മോഽന്യത്കാര്മുകം രണേ। സമാദായ നരവ്യാഘ്രഃ സജ്യം ചക്രേ മഹാബലഃ
ഒരു കണ്ണിറുക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ, മഹാശക്തനായ ഭീഷ്മൻ മറ്റൊരു വില്ല് എടുത്തു, യുദ്ധത്തിൽ അതിനെ ചങ്ങലാക്കി.
ശരാംശ്ച സുബഹുന്ക്രുദ്ധോ മുമോചാശു ധനംജയേ । അര്ജുനോപി ശരാംസ്തീക്ഷ്ണാന്ഭീഷ്മായ നിശിതാന്ബഹൂന്। ചിക്ഷേപ ച മഹാതേജാസ്തഥാ ഭീഷ്മശ്ച പാണ്ഡവേ
കോപത്തോടെ ഭീഷ്മൻ ധനഞ്ജയനിലേക്കു അനേകം അമ്പുകൾ വേഗത്തിൽ വിടുവിച്ചു; അതുപോലെ മഹാതേജസ്സുള്ള അർജുനനും ഭീഷ്മനിലേക്കു മൂർച്ചയുള്ള അനേകം അമ്പുകൾ എറിഞ്ഞു.
തയോര്ദിവ്യാസ്ത്രവിദുഷോരസ്യതോരനിശം ശരാന് । ന വിശേഷസ്തദാ രാജന്ദൃശ്യതേ സുമഹാത്മനോഃ
രാജാവേ, ദിവ്യായുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ആ മഹാത്മാക്കളായ ഇരുവരും പരസ്പരം നിരന്തരം അമ്പുകൾ വിടുമ്പോൾ, അവരിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും കാണാനായില്ല.
അഥാവൃണോദ്ദശ ദിശഃ ശരൈരതിരഥസ്തദാ । കിരീടമാലീ കൌന്തേയഃ ശൂരം ശാന്തനവം തഥാ
അപ്പോൾ കിരീടം ധരിച്ച കുന്തിപുത്രനും, ശാന്തനുവിന്റെ വീരപുത്രനും, അത്യന്തശക്തിയോടെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് പത്ത് ദിക്കുകളും മൂടി.
അതീവ പാണ്ഡവോ ഭീഷ്മം ഭീഷ്മശ്ചാതീവ പാണ്ഡവമ് । ബഭൂവ തത്ര സങ്ഘേഽസ്മിന്ലോകേ രാജംസ്തദദ്ഭുതമ്
അവിടേ, ആ സംഗമത്തിൽ പാണ്ഡവൻ ഭീഷ്മനെ അതിയായി അമർദ്ദിച്ചു, ഭീഷ്മനും പാണ്ഡവനെ അതുപോലെ അമർദ്ദിച്ചു; രാജാവേ, അതൊരു അത്ഭുതം തന്നെയായിരുന്നു.
പാണ്ഡവേന ഹതാഃ ശൂരാ ഭീഷ്മസ്യ രഥരക്ഷിണഃ। ശേരതേ സ്മ മഹാബാഹോ കൌന്തേയസ്യാഭിതോ രഥമ്
പാണ്ഡവൻ ഭീഷ്മന്റെ രഥരക്ഷകരായ വീരന്മാരെ കൊല്ലുകയും, അവർ കുന്തിപുത്രന്റെ രഥത്തിന്റ ചുറ്റും വീണുകിടക്കുകയും ചെയ്തു, മഹാബാഹുവേ.
തതോ ഗാണ്ഡീവനിര്മുക്താ നിരമിത്രം ചികീര്ഷവഃ। അസക്താഃ പുങ്ഖസംസക്താഃ ശ്വേതവാഹനപത്രിണഃ
അതിനുശേഷം, ശ്വേതവാഹനങ്ങളുടെ പറകൾ ഘടിപ്പിച്ച, ശത്രുവിനെ നിർബലമാക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ഗാണ്ഡീവത്തിൽ നിന്നുള്ള അമ്പുകൾ, തെറ്റില്ലാതെ കുതിച്ചു പോയി.
നിഷ്പതന്തോ രഥാത്തസ്യ ധൌതാ ഹൈരണ്യവാസസഃ। ആകാശേ പ്രത്യദൃശ്യന്ത ഹംസാനാമിവ പങ്ക്തയഃ
പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചവർ, ഭീഷ്മന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയപ്പോൾ, ആകാശത്ത് അവർ ഹംസകളുടെ നിരപോലെ ദൃശ്യമായി.
തസ്യ തദ്ദിവ്യമസ്ത്രം ഹി പ്രഗാഢം ചിത്രമസ്യതഃ । പ്രേക്ഷന്തേ സ്മാന്തരിക്ഷസ്ഥാഃ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ
അവൻ ആ ആഴമുള്ള അത്ഭുതകരമായ ദിവ്യായുധം വിടുമ്പോൾ, ആകാശത്ത് നില്ക്കുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം അതിനെ നോക്കി.