കാമം ഗച്ഛന്തു കുരവോ ഗാഃ പ്രഗൃഹ്യ പരംതപാഃ । രഥേഷു വാഽപി തിഷ്ഠന്തോ യുദ്ധം പശ്യന്തു മാമകമ്
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, കൗരവന്മാർക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ അവർ പശുക്കളെ പിടിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ രഥങ്ങളിൽ തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് എന്റെ യുദ്ധം കാണട്ടെ.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ നീതിശാസ്ത്രവിശാരദഃ। ആചാര്യഃ കുരുവീരാണാം കൃപഃ ശാരദ്വതോഽബ്രവീത്
ഇവൻ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നയശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, കുരുവീരന്മാരുടെ ആചാര്യനായ ശാരദ്വതപുത്രൻ കൃപ പറഞ്ഞു.
സദൈവ തവ രാധേയ യുദ്ധേ ക്രൂരതരാ മതിഃ। നാര്ഥാനാം പ്രകൃതിം വേത്സി നാനുബന്ധമവേക്ഷസേ
രാധേയ, യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും അത്യന്തം ക്രൂരമാണ്; കാര്യങ്ങളുടെ യാഥാർത്ഥ്യവും ഫലവും നീ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല.
നയാ ഹി ബഹവഃ സന്തി ശാസ്ത്രാണ്യാശ്രിത്യ ചിന്തിതാഃ । തേഷാം യുദ്ധം സുപാപിഷ്ഠം വേദയന്തി പുരാവിദഃ
നയശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് അനേകം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; അവയിൽ യുദ്ധം ഏറ്റവും ദുഷ്ടമായ വഴി ആണെന്ന് പുരാതനജ്ഞർ പറയുന്നു.
ദേശകാലേന സംയുക്തം യുദ്ധം വിജയദം ഭവേത്। ഹീനകാലം തദേവേഹ അനര്ഥായോപകല്പതേ
യോഗ്യമായ സ്ഥലത്തും സമയത്തും നടക്കുന്ന യുദ്ധം വിജയത്തിന് കാരണമാകും; എന്നാൽ അനുകൂലമല്ലാത്ത സമയത്ത് അതു നാശം മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കൂ.
ദേശേ കാലേ ച വിക്രാന്തം കല്യാണായ വിധീയതേ। ആനുകൂല്യേന കാര്യാണാമുത്തരം തു വിധീയതേ
യോഗ്യമായ സ്ഥലത്തും സമയത്തും ധൈര്യത്തോടെ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തി നല്ല ഫലമേ നൽകൂ; എന്നാൽ കാര്യങ്ങൾ അനുകൂലമായപ്പോൾ മാത്രമേ അടുത്ത നടപടിയിലേക്ക് കടക്കേണ്ടതുള്ളൂ.
ഭാരം ഹി രഥകാരസ്യ ന വ്യവസ്യന്തി പണ്ഡിതാഃ। പരിചിന്ത്യ തു പാര്ഥേന സംനിപാതോ ന നഃ ക്ഷമഃ
രഥം ഓടിപ്പിക്കുന്നവന്റെ ഭാരമൊരിക്കലും രഥം നിർമ്മിക്കുന്നവനോട് ഏൽപ്പിക്കരുതെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. പാർത്ഥാ, ആലോചിച്ചാൽ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടൽ നമ്മൾക്കു യോജിച്ചതല്ല.
ഏകോ ഹി ശത്രൂന്സമരേ സമര്ഥഃ പ്രതിബാധിതുമ് । ഏകഃ കുരൂനഭ്യരക്ഷദേകശ്ചാഗ്നിമതര്പയത്
ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ ശത്രുക്കളെ യുദ്ധത്തിൽ തുരത്താൻ അവൻ കഴിയും; ഒരുവൻ തന്നെ കുരുക്കളെ രക്ഷിച്ചു, ഒരുവൻ തന്നെ അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
ഏകശ്ച പഞ്ച വര്ഷാണി ബ്രഹ്മചര്യമധാരയത് । ഏകഃ സുഭദ്രാമാരോപ്യ ദ്വൈരഥേ കൃഷ്ണമാഹ്വയമ്
ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ അഞ്ചു വർഷം ബ്രഹ്മചര്യം പാലിച്ചു; ഒരുവൻ തന്നെ സുഭദ്രയെ രഥത്തിൽ ഇരുത്തി കൃഷ്ണനെ ഇരട്ടയുദ്ധത്തിന് ആഹ്വാനിച്ചു.
സൈന്ധവം വനവാസേ തു ജിത്വാ കൃഷ്ണാമഥാനയത് । ഏകശ്ച പഞ്ച വര്ഷാണി ശക്രാദസ്രാണ്യശിക്ഷത
വനവാസത്തിൽ ഒരുവൻ തന്നെ സൈന്ധവനെ ജയിച്ച് കൃഷ്ണയെ കൊണ്ടുവന്നു; ഒരുവൻ തന്നെ അഞ്ചു വർഷം ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ആയുധങ്ങൾ പഠിച്ചു.
ഏകഃ സപത്നാഞ്ജിത്വാ തു കുരൂണാമകരോദ്യശഃ । ഏകോ ഗന്ധര്വരാജാനം ചിത്രസേനമരിന്ദമഃ । വിജിഗ്യേ തരസാ സങ്ഖ്യേ സേനാം ചാസ്യ സുദുര്ജയാമ്
ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ എതിരാളികളെ ജയിച്ച് കുരുക്കൾക്ക് മഹത്വം നേടി കൊടുത്തു; ഒരുവൻ തന്നെ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവൻ ഗന്ധർവരാജാവായ ചിത്രസേനയെയും അവന്റെ ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള സൈന്യത്തെയും യുദ്ധത്തിൽ കീഴടക്കി.
പാഞ്ചാലീ ശ്രീമതീ പ്രാപ്താ ക്ഷത്രം ജിത്വാ സ്വയംവരേ । ആദായ ഗതവാന്പാര്ഥോ ഭവാന്ക്വനു ഗതസ്തദാ
പഞ്ചാലരാജകുമാരി ദ്രൗപദിയെ സ്വയംവരത്തിൽ ക്ഷത്രിയരെ ജയിച്ച് നേടിയതും, അവളെ കൂട്ടി പാർത്ഥൻ പുറപ്പെട്ടതും ഓർക്കൂ—അപ്പോൾ നീ എവിടെയായിരുന്നു?
തഥാ നിവാതകവചാഃ കാലകേയാശ്ച ദാനവാഃ । ദൈവതൈരപ്യവധ്യാസ്തേ ഏകേന യുധി പാതിതാഃ
അതുപോലെ തന്നെ, ദേവന്മാർക്കു പോലും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത നിവാതകവചന്മാരെയും കാലകേയന്മാരെയും ഒരുവൻ മാത്രം യുദ്ധത്തിൽ വീഴ്ത്തി.
ഏകേന ഹി ത്വയാ കര്ണ കിം നാമേഹ കൃതം പുരാ। ഏകൈകേന യഥാ തേഷാം ഭൂമിപാലാ വശേ കൃതാഃ
കർണാ, അവൻ ഓരോ രാജാവിനെയും ഒറ്റയ്ക്ക് കീഴടക്കിയപ്പോഴെന്താണ് നീ ഒരുവൻ തന്നെ ചെയ്തതെന്നു പറയാൻ കഴിയുന്നത്?
ഇന്ദ്രോപി ഹി ന പാര്ഥേന സംയുഗേ യോദ്ധുമര്ഹതി । യസ്തേനാശംസതേ യോദ്ധും കര്തവ്യം തസ്യ ഭേഷജമ്
ഇന്ദ്രനും പോലും പാർത്ഥനോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ യോഗ്യനല്ല; അവനോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആദ്യം ഔഷധം തേടണം.
ആശീവിഷസ്യ ക്രുദ്ധസ്യ പാണിമുദ്യമ്യ ദക്ഷിണമ്। അവമുച്യ പ്രദേശിന്യാ ദംഷ്ട്രാമാദാതുമിച്ഛസി
നീ ഉഗ്രകോപമുള്ള വിഷസർപ്പം വായ് തുറന്നപ്പോൾ വലതുകൈ ഉയർത്തി അതിന്റെ പല്ല് പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ്.
അഥവാ കുഞ്ജരം മത്തമേകമേകചരം വനേ। നിരങ്കുശം സമാരുഹ്യ നഗരം യാതുമിച്ഛസി
അല്ലെങ്കിൽ, കാട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കു സഞ്ചരിക്കുന്ന, കയിരില്ലാത്ത ഒരു കാട്ടാനയെ കയറി നഗരത്തിലേക്ക് പോകാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സമിദ്ധം പാവകം ചാപി ഘൃതമേദോവസാഹുതമ്। ഘൃതാക്തശ്ചീരവാസാസ്ത്വം മധ്യേനോത്സര്തുമിച്ഛസി
അല്ലെങ്കിൽ, നെയ്യിൽ തിളപ്പിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച്, നെയ്യും മജ്ജയും കൊഴുപ്പും അർപ്പിച്ച കത്തുന്ന അഗ്നിയുടെ നടുവിലൂടെ ചാടാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ആത്മാനം യഃ സമാബധ്യ കണ്ഠേ ബദ്ധ്വാ തഥാ ശിലാമ് । സമുദ്രം പ്രതരേദ്ദോര്ഭ്യാം തത്ര കിം കര്ണ പൌരുഷമ്
തലയിൽ കല്ല് കെട്ടി കഴുത്തിൽ കെട്ടി, കൈകൊണ്ട് കടൽ കടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവനിൽ എന്താണ് വീര്യം, കർണാ?
അകൃതാസ്ത്രഃ കൃതാസ്ത്രം വൈ ബലവന്തം സുദുര്ബലഃ। താദൃശം കര്ണ യഃ പാര്ഥം യോദ്ധുമിച്ഛേത്സ ദുര്മതിഃ
ആയുധവിദ്യയിൽ അശക്തനും, ശക്തനും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പാർത്ഥനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും, അങ്ങനെയുള്ളവൻ വാസ്തവത്തിൽ മൂഢനാണ്, കർണാ.
അസ്മാഭിരേവ നികൃതോ വര്ഷാണീഹ ത്രയോദശ। സിംഹഃ പാശവിനിര്മുക്തോ ന നഃ ശേഷം കരിഷ്യതി
പതിന്മൂന്നു വർഷം നമ്മളാണ് അവനെ തടഞ്ഞു വെച്ചിരുന്നത്; ഇനി പാശം വിട്ട് ഇറങ്ങുന്ന സിംഹംപോലെ അവൻ നമ്മിൽ ആരെയും ശേഷിപ്പിക്കില്ല.
ഏകാന്തേ പാര്ഥമാസീനം കൂപേഽഗ്നിമിവ സംവൃതമ് । അജ്ഞാനാദഭ്യവസ്കന്ദ്യ പ്രാപ്താഃ സ്മോ ഭയമുത്തമമ്
കിണറ്റിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്ന പാർത്ഥനെ അറിയാതെ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, നമ്മൾ ഏറ്റവും വലിയ അപകടത്തിലേക്ക് എത്തി.
ഉത്സൃഷ്ടം തൂലരാശൌ തു ഏകോഽഗ്നിം ശമയേത്കഥമ് । സഹ യുദ്ധ്യാമഹേ പാര്ഥമാഗതം യുദ്ധദുര്മദമ്
തൂവാലക്കൂട്ടിൽ വീണ അഗ്നിയെ ഒരുവൻ മാത്രം എങ്ങനെ അണയ്ക്കും? യുദ്ധത്തിന് ഉന്മാദത്തോടെ എത്തിയ പാർത്ഥനെ നാം എല്ലാവരും ചേർന്ന് നേരിടണം.
യത്താ വയം പരാക്രാന്താ വ്യൂഢാനീകാഃ പ്രഹാരിണഃ। യുദ്ധായാവസ്ഥിതം പാര്ഥമാഗതം പാകശാസനിമ്
നാം ധൈര്യശാലികളും, നിരത്തായി ഒരുക്കപ്പെട്ടവരും, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരുമാണെങ്കിലും, ദേവേന്ദ്രന്റെ വജ്രംപോലെ പാർത്ഥൻ യുദ്ധത്തിനായി എത്തി.
യത്താഃ സര്വേ രഥശ്രേഷ്ഠം പരിവാര്യ സമന്തതഃ। ഷഡ്രഥാഃ പരികീര്യന്താം വജ്രപാണിമിവാസുരാഃ
നിങ്ങളിൽ ആറുപേരും ചേർന്ന് ആ രഥശ്രേഷ്ഠനെ ചുറ്റി നിൽക്കുക. പിന്നെ, വജ്രം കൈവശമുള്ളവനെ ചുറ്റിയിരുന്ന അസുരന്മാരെപ്പോലെ, അവിടെ നിന്ന് പിരിഞ്ഞു പോവുക.
ദ്രോണോ ദുര്യോധനോ ഭീഷ്മോ ഭവാന്ദ്രൌണിസ്തഥാ വയമ്। സര്വേ യുദ്ധ്യാമഹേ പാര്ഥം കര്ണ മാ സാഹസം കൃഥാഃ
ദ്രോണനും ദുര്യോധനനും ഭീഷ്മനും ഞാനും ദ്രോണപുത്രനും നമ്മളൊക്കെയും ചേർന്ന് പാർത്ഥനോടു യുദ്ധം ചെയ്യും. കർണാ, നീ അത്യാഹിതം ചെയ്യരുത്.
ന ഹ്യസംഗത്യ സമരേ പാര്ഥം ജേഷ്യാമഹേ വയമ്। സംഗത്യ സമരേ പാര്ഥം സര്വേ ജേഷ്യമാഹേ വയമ് ।। 26
നാം യുദ്ധത്തിൽ ഒന്നിച്ചില്ലെങ്കിൽ പാർത്ഥനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; എന്നാൽ എല്ലാവരും ചേർന്ന് യുദ്ധം ചെയ്താൽ അവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയും.
കൃപസ്യ വചനം ശ്രുത്വാ കര്ണോ രാജന്യുധാംപതിഃ । പുനഃ പ്രോവാച സംരബ്ധോ ഗര്ഹയന്ബ്രാഹ്മണം കൃപമ്
കൃപയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട കർണൻ, യുദ്ധവീരന്മാരുടെ നാഥൻ, കോപത്തോടെ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു; ബ്രാഹ്മണനായ കൃപയെ അപമാനിച്ചുകൊണ്ട്.
ലക്ഷയാമ്യഹമാചാര്യം ഭയാദ്ഭക്തിം ഗതം രിപൌ । ഭീതേന ഹി ന യോദ്ധവ്യമഹം യോത്സ്യേ ധനഞ്ജയമ് ।। 2
ഗുരുവേ, ഭയത്താൽ ശത്രുവിനോടു നീ ഭക്തി കാണിക്കുന്നതായി ഞാൻ കാണുന്നു. ഭയക്കാർക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പാടില്ല; എന്നാൽ ഞാൻ ധനഞ്ജയനോടു യുദ്ധം ചെയ്യും.
നനു വാരുണമാഗ്നേയം യാമ്യം വായവ്യമേവ ച। അസ്ത്രം ബ്രഹ്മശിരശ്ചൈവ സത്വഹീനസ്യ തേ വൃഥാ
വാരുണാസ്ത്രം, അഗ്നേയാസ്ത്രം, യമാസ്ത്രം, വായവ്യാസ്ത്രം, അഥവാ ബ്രഹ്മശിരസ്സത്രം എങ്കിലും, ധൈര്യം ഇല്ലാത്തവർക്കു അവയൊന്നും പ്രയോജനമില്ല.