പാണ്ഡവാന്യദി ജാനീഷേ ക്വനു തേ ധര്മചാരിണഃ । ക്വനു വാ നിവസന്തീതി സത്യം ബ്രൂഹി ബൃഹന്നലേ
പാണ്ഡവന്മാർ എവിടെയാണെന്ന്, അവരൊക്കെ ധർമ്മപഥത്തിൽ നടക്കുന്നവരാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയാമെങ്കിൽ, സത്യമായി പറയൂ ബൃഹന്നളേ, അവർ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?
കിമര്ഥമാഗതാന്യത്ര ശസ്ത്രാസ്ത്രാണി മഹാത്മനാമ്। കഥം ജ്ഞാതാനി ഭവതാ തഥാ മേ ബ്രൂഹി ശോഭനേ
ആ മഹാത്മാക്കളായവരുടെ ആയുധങ്ങളും വെടിയുമെന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത്? അവയെക്കുറിച്ച് നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു? അതും എന്നോട് പറയൂ, മനോഹരിയേ.
തതഃ പ്രഹസ്യ ബീഭത്സുഃ കൌന്തേയഃ ശ്വേതവാഹനഃ। ഉവാച രാജപുത്രം തമുത്തരം ശൃണു മേ വചഃ
അപ്പോൾ കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ അർജുനൻ, വെള്ള കുതിരകളോടുകൂടിയവൻ, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഉത്തരനോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.'
മാ ഭൈസ്ത്വം രാജശാര്ദൂല സര്വം തേ വര്ണയാമ്യഹമ് । നാത്ര ഭേതവ്യമദ്യാപി രാജപുത്ര യഥാതഥാ
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല; എല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് വിശദമായി പറയും. എന്തു സംഭവിച്ചാലും ഇപ്പോഴും ഭയപ്പെടേണ്ട കാര്യമില്ല, രാജകുമാരനേ.
വയം തേ പാണ്ഡവാ നാമ വനവാസസ്യ പാരഗാഃ। അതീതേ ദ്വാദശേ വര്ഷേ ച്ഛന്നവാസമിഹോഷിതാഃ। തസ്മാദശങ്കിതമനാഃ ശൃണുഷ്വാവഹിതോത്തര
നാം തന്നെയാണ് പാണ്ഡവന്മാർ, വനവാസം പൂര്ത്തിയാക്കിയവർ. പന്ത്രണ്ടാം വർഷം കഴിഞ്ഞ് പതിമൂന്നാം വർഷം നാം ഇവിടെയായിരുന്നു മറഞ്ഞ് താമസിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് സംശയമില്ലാതെ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ ഉത്തരാ.
അഹമസ്മ്യര്ജുനോ നാമ കങ്കോ നാമ യുധിഷ്ഠിരഃ। ഭീമസേനസ്തു വലലഃ പിതുസ്തേ രസപാചകഃ। അശ്വബന്ധസ്തു നകുലഃ സഹദേവസ്തു ഗോപതിഃ
ഞാനാണ് അർജുനൻ; യുദിഷ്ഠിരൻ കങ്ക എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഭീമസേനൻ വല്ലളൻ, നിന്റെ അച്ഛന്റെ പാചകരാണ്; നകുലൻ കുതിരകളെ നോക്കുന്നവനാണ്, സഹദേവൻ പശുക്കളുടെ മേൽക്കാരനാണ്.
സൈരന്ധ്രീം ദ്രൌപദീം വിദ്ധി യദര്ഥേ കീചകോ ഹതഃ। ഭീമസേനേന ദുര്വൃത്തഃ സഹഭ്രാതൃഭിരാഹവേ
സൈരന്ധ്രി എന്നത് ദ്രൗപദിയെയാണ്; അവളെക്കായിട്ടാണ് ദുഷ്ടനായ കീചകനെ ഭീമസേനനും സഹോദരന്മാരും ചേർന്ന് യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലിയത്.
ശ്രുത്വൈതദ്വചനം ജിഷ്ണോര്വിസ്മയസ്ഫാരിതേക്ഷണഃ । പശ്യന്നനിമിഷഃ പാര്ഥം ശനൈര്വാചമുവാച ഹ
ജിഷ്ണുവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഉത്തരന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്തിൽ വലുതായി; പാർത്ഥനെ കണ്ണുമടയ്ക്കാതെ നോക്കി, പതിയെ അവൻ പറഞ്ഞു.
ദശ പാര്ഥസ്യ നാമാനി ശ്രൂയന്തേ മേ കഥാസു ച। പ്രബ്രൂയാസ്താനി യദി മേ ശ്രദ്ദധ്യാം സര്വമേവ തേ
പാർത്ഥനു പത്ത് പേരുകളുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കഥകളിൽ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; നീ അവയെല്ലാം പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിക്കും.
അഹം തര്ഹി തവാചക്ഷേ ദശ നാമാനി താനി മേ। വൈരാടേ ശൃണു താനി ത്വം യാനി പൂര്വം ശ്രുതാനി തേ। ഈശാനോ വിദധേ ദേവസ്ത്രിദിവസ്യേശ്വരോ ദിവി
അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ പത്ത് പേരുകൾ പറയാം, വിരാടരാജ്യത്തിലെ രാജകുമാരാ, നീ മുമ്പ് കേട്ടതുപോലെ ഇവിടെയും കേൾക്കൂ: ഈശാനൻ, വിധാതാവ്, ദേവൻ, സ്വർഗത്തിലെ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും ഇശ്വരൻ—
അര്ജുനഃ ഫല്ഗുനോ ജിഷ്ണുഃ കിരീടീ ശ്വേതവാഹനഃ। ബീഭത്സുര്വിജയഃ പാര്ഥഃ സവ്യസാചീ ധനഞ്ജയഃ। ഏതാനി മമ നാമാനി സ്ഥാപിതാനി സുരോത്തമൈഃ
അർജുനൻ, ഫൽഗുനൻ, ജിഷ്ണു, കിരീടി, ശ്വേതവാഹനൻ, ബീഭത്സു, വിജയൻ, പാർഥൻ, സവ്യാസാചി, ധനഞ്ജയൻ—ഇവയാണ് എന്റെ പേരുകൾ, ദേവന്മാർ തന്നെയാണ് ഇവ നല്കിയത്.
ഗുണതോ ദശ നാമാനി സമവേതാനി പാണ്ഡവേ। ചരന്തി ലോകേ ഖ്യാതാനി വിദിതാനി മമാവഘ
ഗുണത്താൽ പാണ്ഡുവിന്റെ മകനായ എനിക്ക് ഈ പത്ത് പേരുകളും ലഭിച്ചു; ലോകത്ത് ഇവ പ്രസിദ്ധമാണ്, എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്.
കേനാസി വിജയോ നാമ കേനാസി ശ്വേതവാഹനഃ। സവ്യസാചീ ച കേനാസി ജിഷ്ണുര്ബീഭത്സുരേവ ച
എന്തുകൊണ്ടാണ് നിന്നെ വിജയൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്? എന്തുകൊണ്ടാണ് ശ്വേതവാഹനൻ എന്നു പറയുന്നത്? സവ്യാസാചി, ജിഷ്ണു, ബീഭത്സു എന്നിങ്ങനെയും എന്തുകൊണ്ടാണ് വിളിക്കുന്നത്?
അര്ജുനഃ ഫല്ഗുനഃ പാര്ഥഃ കിരീടീ കേന സാരഥേ। ധനഞ്ജയശ്ച കേനാസി ശീഘ്രം വദ ബൃഹന്നലേ
അർജുനൻ, ഫൽഗുനൻ, പാർഥൻ, കിരീടി, ധനഞ്ജയൻ എന്നിങ്ങനെയും എന്തുകൊണ്ടാണ് നിനക്ക് ഈ പേരുകൾ വന്നത്? അതു വേഗം പറയൂ, ബൃഹന്നളേ.
ശ്രുതാ മേ തസ്യ വീരസ്യ കേവലാ നാമഹേതവഃ। ഇതസ്തതശ്ചലത്യേതന്മനോ മേ ചഞ്ചലം ത്വയി। അര്ജുനോ വാ ഭവാന്നേതി വദ ശീഘ്രം ബൃഹന്നലേ
ആ വീരന്റെ പേരുകളുടെ കാരണം ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; എന്നാൽ നിന്റെ കാര്യം ചിന്തിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് ഇവിടെ അവിടെ കറങ്ങുന്നു. നീ അർജുനനാണോ അല്ലയോ എന്ന് വേഗം പറയൂ, ബൃഹന്നളേ.
സര്വാഞ്ജിത്വാ ജനപദാന്ധനം ചാച്ഛിദ്യ സര്വശഃ। മധ്യേ ധനസ്യ തിഷ്ഠന്തം തന്മാമാഹുര്ധനഞ്ജയമ്
എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും ജയിച്ച് അവിടത്തെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ സ്വന്തമാക്കി, ആ ധനത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ് എന്നെ ധനഞ്ജയൻ എന്നു വിളിച്ചത്.
അഭിപ്രയാമി സംഗ്രാമേ യദാഽഹം യുദ്ധദുര്മദാന്। അജിത്വാ ന നിവിര്തേയം തേന വൈ വിജയം വിദുഃ
യുദ്ധത്തിന് ഉന്മാദരായവരുമായി യുദ്ധത്തിനിറങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ ജയിക്കാതെ തിരികെ വരാറില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് എന്നെ വിജയൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.
ശ്വേതാഃ കാഞ്ചനസന്നാഹാ രഥേ യുജ്യന്തി മേ ഹയാഃ। ശത്രുഭിര്യുധ്യമാനസ്യ തേനാഹം ശ്വേതവാഹനഃ
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരമുള്ള വെള്ള കുതിരകളാണ് എന്റെ രഥത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്; അവയെ ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുക്കളെ നേരിടുന്നതിനാൽ എന്നെ ശ്വേതവാഹനൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
കിരീടം സൂര്യസംകാശം ഭ്രാജതേ മേ ശിരോഗതമ്। രണമധ്യേ രഥസ്ഥസ്യ സൂര്യപാവകസന്നിഭമ്
സൂര്യനിലാവുപോലുള്ള എന്റെ കിരീടം, യുദ്ധഭൂമിയിലെ രഥത്തിൽ ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, എന്റെ തലയിൽ പ്രകാശമാകുന്നു. അതിന്റെ തിളക്കം സൂര്യനും അഗ്നിയുമെന്ത് പോലെ ഉണ്ട്.
അച്ഛേദ്യം രുചിരം ചിത്രം ജാമ്ബൂനദപരിഷ്കൃതമ്। ഇന്ദ്രദത്തമനാഹാര്യം തേനാഹുര്മാം കിരീടിനമ്
അത് തകർക്കാനാവാത്തതും, മനോഹരവുമായതും, മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങളാൽ അലങ്കൃതമായതും, പൊന്നാൽ ചാര്ത്തിയതുമാണ്. ഇന്ദ്രൻ തന്നതും, ആരാലും പിടിച്ചെടുക്കാനാവാത്തതുമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് എനിക്ക് 'കിരീടധാരി' എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ന കുര്യാം കര്മ ബീഭത്സം യുധ്യമാനഃ കദാചന। തേന ദേവമനുഷ്യേഷു ബീഭത്സുരിതി മാം വിദുഃ
യുദ്ധത്തിനിടയിൽ ഞാൻ ഒരിക്കലും ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും എന്നെ 'ബീഭത്സു' എന്ന പേരിൽ അറിയുന്നത്.
ഉഭൌ മേ തുല്യകര്മാണൌ ഗാണ്ഡീവസ്യ വികര്ഷണേ। ഭുജൌ മേ ഭവതഃ സങ്ഖ്യേ പരസൈന്യവിനാശിനൌ। തയോഃ സവ്യോഽധികസ്തസ്മാത്സവ്യസാചീതി മാം വിദുഃ
എന്റെ ഇരുവശത്തെയും കൈകളും ഗാണ്ഡീവം വലിക്കാൻ ഒരുപോലെ കഴിവുള്ളവയാണ്. യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ കൈകൾ ശത്രുസൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കും. അവയിൽ ഇടത് കൈ കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളതുകൊണ്ടാണ് എന്നെ 'സവ്യാസാചി' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നത്.
പൃഥിവ്യാം സാഗരാന്തായാം വര്ണോ മേ ദുര്ലഭഃ സമഃ। ശുദ്ധത്വാദ്രുപവത്ത്വാച്ച തേന മാമാര്ജുനം വിദുഃ
സമുദ്രം ചുറ്റിയ ഭൂമിയിൽ എന്റെ വർണ്ണം അപൂർവവും തുല്യരഹിതവുമാണ്. ശുദ്ധിയും സൗന്ദര്യവും കൊണ്ടാണ് എന്നെ 'അർജുനൻ' എന്ന പേരിൽ അറിയുന്നത്.
ഉത്തരാഭ്യാം തു പൂര്വാഭ്യാം ഫല്ഗുനീഭ്യാമഹം ദിവാ । ജാതോ ഹിമവതഃ പൃഷ്ഠേ തേന മാം ഫല്ഗുനം വിദുഃ
ഉത്തരഫൽഗുണിയും പൂർവഫൽഗുണിയും എന്ന രണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഹിമവാന്റെ കുന്നിനടിയിൽ, പകലിൽ ഞാൻ ജനിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് എന്നെ 'ഫൽഗുനൻ' എന്ന പേരിൽ വിളിക്കുന്നത്.
യോ മമാങ്ഗേ വ്രണം കുര്യാദ്ധാതുര്ജ്യേഷ്ഠസ്യ പശ്യതഃ। യുധിഷ്ഠിരസ്യ രുധിരം ദര്ശയേദ്വാ കദാചന । പരാഭവമഹം തസ്യ കുലേ കുര്യാം ന സംശയഃ
എന്റെ ശരീരത്തിൽ, ജ്യേഷ്ഠനായ ധാതുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ആരെങ്കിലും വ്രണം ഉണ്ടാക്കുകയോ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ രക്തം കാണിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ അവന്റെ വംശത്തെ നിർഭാഗ്യത്തിലാക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
യോത്സ്യാമി തൈരഹം സര്വൈര്ന മേ തേഭ്യഃ പരാഭവഃ। തേന ദേവമനുഷ്യേഷു ജിഷ്ണുര്നാമാസ്മി വിശ്രുതഃ
അവരൊക്കെയുമായി ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യും; അവരിൽ ആരും എന്നെ ജയിക്കാനാവില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും എന്നെ 'ജിഷ്ണു' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാക്കിയത്.
മാതാ മമ പൃഥാ നാമ തേന മാം പാര്ഥമബ്രുവന്
എന്റെ അമ്മയുടെ പേര് പൃഥാ. അതുകൊണ്ടാണ് എന്നെ 'പാർഥൻ' എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
ദേവദാനവഗന്ധര്വപിശാചോരഗരാക്ഷസാന് । അഹം പുരാ രണേ ജിത്വാ ഖാണ്ഡവേഽഗ്നിമതര്പയമ്
ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഗാന്ധർവന്മാരെയും ഭൂതങ്ങളെയും പാമ്പുകളെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച്, ഖാണ്ഡവവനത്തിൽ അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
ഹുതാശനം തര്പയിത്വാ സഹിതഃ ശാര്ങ്ഗധന്വനാ । [ ത്രിവിഷ്ടപഗതൌ* ദൃഷ്ട്വാ പിതാമഹമഹേശ്വരൌ
അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, ശാരംഗധന്വാവുമായ് ചേർന്ന്, ദേവലോകത്തിൽ പിതാമഹനെയും മഹാദേവനെയും ഞാൻ കണ്ടു.
മൂര്ച്ഛയാ പതിതം ഭൂമാവാഗതൌ ദേവസത്തമൌ । ദൃഷ്ട്വാ തൌ വരദൌ ദേവൌ സംജ്ഞാം ലബ്ധ്വോത്ഥിതഃ പുനഃ
അവിടെ ഞാൻ ബോധംകെട്ട് നിലത്ത് വീണപ്പോൾ, ആ മഹത്തായ ദേവന്മാർ അടുത്തുവന്നു. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തിരിച്ചറിയൽ വന്നു, ഞാൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.