ശങ്ഖോ വിരാടപുത്രശ്ച മഹേഷ്വാസോ മഹാബലഃ। വിനിഘ്നന്സമരേ ശൂരാന്പ്രവിവേശ മഹാചമൂമ് ।। 24
വീരാടന്റെ മകനായ ശങ്കൻ, മഹാശക്തിയുള്ള വലിയ വില്ലാളി, യുദ്ധത്തിൽ വീരന്മാരെ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് വലിയ സൈന്യത്തിൽ കടന്നു.
വിരാടസ്തത്ര സംഗ്രാമേ ഹത്വാ പഞ്ചശതം രഥാന്। കുഞ്ജരാണാം ശതം ചൈവ സഹസ്രം വാജിനാം തഥാ ।। 25
അവിടെ, ആ യുദ്ധത്തിൽ വീരാടൻ അഞ്ചുനൂറ് രഥക്കാരെയും, നൂറ് ആനകളെയും, ആയിരം കുതിരകളെയും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ചരന്സ വിവിധാന്മാര്ഗാന്രഥേന രഥിനാംവരഃ। ത്രിഗര്താനാം സുശര്മാണമാര്ച്ഛദ്രുക്മരഥം രണേ ।। 26
വിവിധ വഴികളിലൂടെ രഥത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച ആ രഥികളിൽ പ്രധാനനായവൻ, ത്രിഗർത്തരുടെ സുശർമൻ എന്ന സ്വർണ്ണരഥത്തിൽ ഇരുന്നവനെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ടു.
തൌ തു പ്രാഹരതാം തത്ര മഹേഷ്വാസൌ മഹാബലൌ । അന്യോന്യമഭിനിഘ്നന്തൌ ഗോഷു ഗോവൃഷഭാവിവ ।। 27
അവിടെ, ആ രണ്ടു മഹാവില്ലാളികളും മഹാശക്തന്മാരും, പശുക്കളുടെ ഇടയിൽ പോരടക്കുന്ന കാളകളെപ്പോലെ, പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
രാജസിംഹൌ സുസംരബ്ധൌ വിരേജതുരമര്ഷണൌ। കൃതാസ്രൌ നിശിതൈര്ബാണൈരസിശക്തിപരശ്വഥൈഃ ।। 28
സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ ഇരുവരും അത്യന്തം കോപത്തോടെ, ഒറ്റപാട് നിലകൊണ്ട്, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും വാളുകളും കുന്തങ്ങളും പരശുവുകളും കൊണ്ടു രക്തം ചോർന്ന ശരീരത്തോടെ അതിശയമായി തിളങ്ങി നിന്നു.
തതോ രഥാഭ്യാം രഥിനൌ വ്യതീയാതാം സമന്തതഃ । ശരാന്സസൃജതുഃ ശീഘ്രം തോയധാരാ ഘനാവിവ ।। 29
അതിനുശേഷം ആ ഇരുവരും തങ്ങളുടെ രഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ചുറ്റും പരസ്പരം വലയം കെട്ടി, മേഘങ്ങൾ വെള്ളം ചൊരിയുന്നതുപോലെ വേഗത്തിൽ അമ്പുകൾ പ്രയോഗിച്ചു.
അന്യോന്യമഭിസംരബ്ധൌ ദന്താഭ്യാമിവ കുഞ്ജരൌ। കൃതാസ്ത്രൌ നിശിതൈര്ബാണൈര്ദാരയാമാസതൂ രണേ ।। 30
ആ ഇരുവരും പരസ്പരം കോപത്തോടെ, കാളകളെപ്പോലെ ദന്തങ്ങൾ കൊണ്ട് ഏറ്റുമുട്ടി, ആയുധങ്ങൾ ധരിച്ച് മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് യുദ്ധത്തിൽ ഒരുമുതൽ ഒരുമേൽ ആക്രമിച്ചു.
മാത്സ്യോ രാജാ സുശര്മാണം വിവ്യാധ നിശിതൈഃ ശരൈഃ । പഞ്ചഭിഃ പഞ്ചഭിര്ബാണൈര്വിവ്യാധ ചതുരോ ഹയാന് ।। 31
മത്സ്യരാജാവ് അഞ്ചു മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് സുശർമനെ വെട്ടി, പിന്നെ മറ്റഞ്ച് അമ്പുകൾ കൊണ്ട് നാലു കുതിരകളെയും വേദനിപ്പിച്ചു.
ദ്വാഭ്യാം സൂതം ച വിവ്യാധ കേതും ച ത്രിഭിരാശുഗൈഃ । തഥൈവ മാത്സ്യരാജം തു സുശര്മാ യുദ്ധദുര്മദഃ । പഞ്ചാശദ്ഭിഃ ശിതൈര്ബാണൈവിവ്യാധ പരമാസ്ത്രവിത് ।। 32
രണ്ടു അമ്പുകൾ കൊണ്ട് രഥസാരഥിയെയും, മൂന്നു വേഗമുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് പതാകയെയും വെട്ടി. അതുപോലെ യുദ്ധത്തിൽ അത്യന്തം ഉഗ്രനായ ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള സുശർമൻ, അമ്പതോളം മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ കൊണ്ട് മത്സ്യരാജാവിനെ വെട്ടി.
തയോര്ബലാനി രാജേന്ദ്ര സമസ്താനി മഹാരണേ। നാജാനന്ത തദാഽന്യോന്യം പ്രദോഷേ രജസാ വൃതേ ।। 33
രാജാവേ, ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഇരുവരും പരസ്പരം മുഴുവൻ ശക്തി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം അസ്തമയം ആയപ്പോൾ പൊടിക്കാറ്റ് എല്ലാം മൂടി.
തമസാഽഭിപ്ലുതേ ലോകേ രജസാ ചൈവ ഭാരത। വ്യതിഷ്ഠന്ത മുഹൂര്തം തേ വ്യൂഢാനീകാഃ പ്രഹാരിണമ് ।। 1
ലോകം ഇരുട്ടും പൊടിയും കൊണ്ട് മൂടിയപ്പോൾ, ഭാരത, ആ യുദ്ധസൈന്യങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം യുദ്ധത്തിനായി നിരത്തി നിലകൊണ്ടു.
തതോഽന്ധകാരം പ്രണുദന്നുദതിഷ്ഠന്നിശാകരഃ। കുര്വാണോ വിമലാം രാത്രിം ദര്ശയന്ക്ഷത്രിയാന്രണേ ।। 2
അതിനുശേഷം, ചന്ദ്രൻ അന്ധകാരം അകറ്റി, രാത്രിയെ തെളിഞ്ഞതാക്കി, യുദ്ധഭൂമിയിൽ യോദ്ധാക്കൾ പരസ്പരം കാണാൻ സാധിച്ചു.
തതഃ പ്രകാശമാസാദ്യ പുനര്യുദ്ധമവര്തത। ഘോരരൂപം തദാ തേഷാമവേക്ഷ്യ തു പരസ്പരമ് ।। 3
പ്രകാശം വന്നതോടെ വീണ്ടും യുദ്ധം തുടങ്ങി; പരസ്പരം കണ്ടപ്പോൾ അവർ വീണ്ടും ഭയാനകമായ രൂപത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി.
തഥൈവ തേഷാം തുമുലാനി താനി ക്രുദ്ധാനി ചാന്യോന്യമഭിദ്രവന്തി। ഗദാസിപട്ടൈശ്ച പരശ്വഥൈശ്ച പ്രാസൈശ്ച തീക്ഷ്ണാഗ്രസുധൌതധാരൈഃ ।। 4
അങ്ങനെ, അവർ തമ്മിൽ അത്യന്തം ഉഗ്രതയോടെ, ഗദ, വാൾ, പരശു, കുന്തം എന്നിവയുടെ മൂർച്ചയുള്ള, നന്നായി തിളങ്ങുന്ന കത്തികളുമായി പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
ബലം തു മാത്സ്യസ്യ ബലേന രാജാ സര്വം ത്രിഗര്താധിപതിഃ സുശര്മാ। പ്രമഥ്യ ജിത്വാ ച നിപീഡ്യ മത്സ്യാന്വിരാടമോജസ്വിനമഭ്യധാവത് ।। 5
പിന്നീട് ത്രിഗർത്താധിപനായ സുശർമൻ തന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ മത്സ്യസൈന്യത്തെ കീഴടക്കി, അവരെ തകർത്തു, ജയിച്ചു, ഒടുവിൽ മഹാശക്തിയുള്ള വിരാടിനെ നേരെ ആക്രമിച്ചു.
മത്താവിവ വൃഷൌ തൌ തു ഗജാവിവ മദോദ്ധതൌ । സിംഹാവിവ ഗജഗ്രാഹൌ ശക്രവൃത്രാവിവോദ്ധതൌ ।। 6
അവർ ഇരുവരും മദം കയറിയ കാളകളെപ്പോലെയും, ഉഗ്രതയുള്ള ആനകളെപ്പോലെയും, സിംഹങ്ങൾ ആനയെ പിടിക്കുന്നതുപോലെയും, ഇന്ദ്രനും വൃത്രനും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതയിലുപോലെയും ആയിരുന്നു.
ഉഭൌ തുല്യബലോത്സാഹാവുഭൌ തുല്യപരാക്രമൌ। ഉഭൌ തുല്യാസ്രവിക്ഷേപാവുഭൌ യുദ്ധവിശാരദൌ ।। 7
അവർ ഇരുവരും ശക്തിയിലും ഉത്സാഹത്തിലും തുല്യരായിരുന്നു; ധൈര്യത്തിലും രക്തം ചൊരിയുന്നതിലും യുദ്ധവിദ്യയിലും ഒരുപോലെയായിരുന്നു.
തൌ നിഹത്യ പൃഥഗ്ധുര്യാനുഭയോഃ പാര്ഷ്ണിസാരഥീ । ആസ്താം തുല്യധനുര്ഗ്രാഹൌ കൃഷ്ണകംസാവിവോദ്ധതൌ ।। 8
രഥങ്ങളുടെയും പിൻരക്ഷകരുടെയും ജീവനെടുക്കുകയും, ഇരുവരും തുല്യമായ വില്ലിനിപുണതയോടെ, കൃഷ്ണനും കംസനും തമ്മിലുള്ള ശത്രുതപോലെ നേരെ നേരെ നിന്നു.
തതഃ സുശര്മാ ത്രൈഗര്തഃ സഹ ഭ്രാത്രാ സുവര്മണാ। അഭ്യദ്രവന്മത്സ്യരാജം രഥവ്രാതേന സര്വശഃ ।। 9
അതിനുശേഷം, ത്രിഗർത്തനായ സുശർമൻ തന്റെ സഹോദരൻ സുവർമ്മനോടൊപ്പം, മുഴുവൻ രഥസൈന്യത്തോടുകൂടി മത്സ്യരാജാവിനെ ആക്രമിച്ചു.
തതോ രഥാഭ്യാം പ്രസ്കന്ദ്യ ഭ്രാതരൌ ക്ഷത്രിയര്ഷഭൌ। ഗദാപാണീ സുസംരബ്ധൌ സമഭ്യദ്രവതാം ജവാത് ।। 10
അപ്പോൾ ആ സഹോദരന്മാർ, യോദ്ധാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായവർ, രഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ചാടിപ്പുറത്ത്, ഗദകൾ കൈവശം എടുത്ത് അത്യന്തം കോപത്തോടെ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.
സുശര്മാ പരവീരഘ്നോ ബലവാന്വീര്യവാന്ഗദീ। വിരഥം മത്സ്യരാജാനം ജീവഗ്രാഹമഥാഗ്രഹീത് ।। 11
ശത്രുവീരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനും, ശക്തനും, ഗദയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും ആയ സുശർമൻ, രഥം ഇല്ലാതായ മത്സ്യരാജാവിനെ ജീവനോടെ പിടിച്ചു.
തമുന്മഥ്യ സുശര്മാ തു യുവതീമിവ കാമുകഃ। സ്യന്ദനം സ്വം സമാരോപ്യ പ്രയയൌ ഭീമവിക്രമഃ ।। 12
അവനെ ഒരു യുവതിയെ കാമുകൻ കീഴടക്കുന്നതുപോലെ സുശർമൻ കീഴടക്കി, തന്റെ രഥത്തിൽ കയറ്റി, അതിശയമായ വീരത്വം കാണിച്ച് അവിടെ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു.
തസ്മിന്ഗൃഹീതേ വിരഥേ വിരാടേ ബലവത്തരേ। ബലം സര്വം വിഭഗ്നം തന്നിരുത്സാഹം നിരാശകമ് ।। 13
ശക്തനായ വിരാടൻ പിടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ രഥവും പിടിച്ചെടുത്തു. അതോടെ അവിടത്തെ മുഴുവൻ സൈന്യവും തകർന്നുപോയി, എല്ലാവരും നിരാശരായി ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പ്രാദ്രവന്ത ഭയാന്മാത്സ്യാസ്ത്രിഗര്തൈരര്ദിതാ രണേ । വിദിക്ഷുഃ ദിക്ഷു സര്വാസു പലായന്തി ച യാന്തി ച ।। 14
യുദ്ധത്തിൽ ത്രിഗർത്തന്മാർ ആക്രമിച്ചപ്പോൾ, മത്സ്യരുടെ സൈന്യം ഭയത്താൽ ഓടിപ്പോയി. അവർ എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ചിതറിപ്പറന്നു രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു.
തേഷു വിദ്രാംവ്യമാണേഷു കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। അഭ്യഭാഷത ധര്മാത്മാ ഭിമസേനമരിന്ദമമ് ।। 15
അവർ ഇങ്ങനെ പിരിഞ്ഞോടുമ്പോൾ, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ധർമ്മപരനായവൻ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച ഭീമസേനനോട് പറഞ്ഞു.
മാത്സ്യരാജസ്ത്രിഗര്തേന പരാമൃഷ്ടഃ സുശര്മണാ। തം മോക്ഷയ മഹാബാഹീ മാ ഗമദ്ദ്വിഷതാം വശമ് ।। 16
മത്സ്യരാജാവിനെ ത്രിഗർത്തനായ സുഷർമൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. മഹാബാഹുവായ ഭീമ, നീ അവനെ മോചിപ്പിക്കണം. അവൻ ശത്രുക്കളുടെ കയ്യിലേക്കു പോകരുത്.
ഭീമസേനഃ മഹാബാഹോ ഗൃഹീതം തു സുശര്മണാ। ത്രായസ്വ മോചയ ക്ഷിപ്രമസ്മത്പ്രീതികരം നൃപമ് ।। 17
ഭീമസേനാ, മഹാബലശാലിയായവനേ, സുഷർമൻ രാജാവിനെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ ഉടൻ അവനെ രക്ഷിച്ച് മോചിപ്പിക്കണം. അതു ഞങ്ങളെ വളരെ സന്തോഷിപ്പിക്കും.
ഉഷിതാഃ സ്മ സുഖം സര്വേ സര്വകാമൈഃ സുപൂജിതാഃ। ഭീമസേന ത്വയാ കാര്യാ തസ്യ വാതസ്യ നിഷ്കൃതിഃ ।। 18
നാം എല്ലാവരും ഇവിടെ സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അനുഭവിച്ച് ആദരിക്കപ്പെട്ട് ജീവിച്ചു. ഭീമസേനാ, നീ ഇപ്പോൾ ആ കൃതജ്ഞത മടക്കി നൽകണം.
തം തഥാവാദിനം തത്ര ഭീമസേനോ മഹാബലഃ। അഭ്യഭാഷത ദുര്ധര്ഷോ രണമധ്യേ യുധിഷ്ഠിരമ് ।। 19
അങ്ങനെ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാബലശാലിയായ ഭീമസേനൻ യുദ്ധമധ്യേ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
അഹമേനം പരിത്രാസ്യേ ശാസനാത്തവ പാര്ഥിവ। പശ്യേദം സുമഹത്കര്മ യുധ്യതോ മമ ശത്രുഭിഃ ।। 20
രാജാവേ, നിന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ അവനെ രക്ഷിക്കും. ഞാൻ ശത്രുക്കളുമായി യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ ഈ വലിയ പ്രവർത്തി നീ കാണണം.