ഏവം തയാ പ്രതിജ്ഞാതേ തദ്യോനിഃ സാ ശിലാഽഭവത്। അന്തരാ നാഭിജാന്വോര്യത്തത്സര്വം ച ശിലാഽഭവത് ।। 52
അവള് അങ്ങനെ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തപ്പോള് അവളുടെ ഗര്ഭം കല്ലായി മാറി. നാഭിയിലും ഉരുവിലും ഉള്ളതെല്ലാം കല്ലായി മാറി.
തതഃ സ ഖങ്ഗമുദ്ധൃത്യ വേഗേനാസ്യാഃ ശിരോഽഹരത് ।। 53
അതിനുശേഷം ആ രാക്ഷസന് വാള് ഉയര്ത്തി വേഗത്തില് അവളുടെ തല വെട്ടി.
ജയാ നാമ സഖീ സാഽഭൂത്പാര്വത്യാ നഖമാംസവത്। തസ്മാത്പതിവ്രതായാശ്ച ദുഃഖമല്പം സുഖം ബഹു ।। ] ।। 54
അവള് ശിവഭാര്യയായ പാര്വതിയുടെ സുഹൃത്ത് ജയയായി, നഖവും മാംസവും ഉള്ളവളായി ജനിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ഭര്ത്താവിനോടു വിശുദ്ധത പാലിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക് ദു:ഖം കുറവും സുഖം കൂടുതലുമാണ്.
ഏവം തേ ഭീരു വധ്യന്തേ യേ ത്വാം ഹിംസന്തി മാനവാഃ। ഗച്ഛ ത്വം നഗരം കൃഷ്ണേ ന ഭയം വിദ്യതേ തവ ।। 55
ഭയമുള്ളവളേ, നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവരെ ഇങ്ങനെ ദണ്ഡനം ചെയ്യപ്പെടും. കൃഷ്ണേ, നീ നഗരത്തിലേക്ക് പോവൂ, ഭയപ്പെടേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
അന്യേന ത്വം പഥാ ശീഘ്രം സുദേഷ്ണായാ നിവേശനമ്। അന്യേനാഹം ഗമിഷ്യാമി വിരാടസ്യ മഹാനസമ് । യഥാ നൌ നാവബുധ്യേരന്രാത്രാവേവം വ്യവസ്ഥിതൌ ।। 56
നീ വേറൊരു വഴി വേഗത്തില് സുദേഷ്ണയുടെ വീട്ടിലേക്കു പോ, ഞാന് മറ്റൊരു വഴി വിരാടന്റെ അടുക്കളയിലേക്കു പോകാം. രാത്രിയില് നമ്മളെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
സാഽഗച്ഛന്നഗരം കൃഷ്ണാ ഭീമേനാശ്വാസിതാ സതീ ।। 57 ।। കൃതകൃത്യാ സുദേഷ്ണായാ ഭവനം ശുഭലക്ഷണാ
ഭീമന് ആശ്വാസം നല്കിയ കൃഷ്ണ, തന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയാക്കി, നല്ല ലക്ഷണങ്ങളോടെ സുദേഷ്ണയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
ശചീവ നഹുഷേ ശപ്തേ പ്രവിവേശ ത്രിവിഷ്ടപമ് ।। 58 ।। ഭീമോഽപ്യമിതവീര്യസ്തു ബലവാനരിമര്ദനഃ
നഹുഷന് ശപിച്ചശേഷം ശചി സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് കടന്നതുപോലെ അവള് ആ മഹല് പ്രവേശിച്ചു. അതേസമയം, അപ്പാരമായ ശക്തിയുള്ള, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്ന ഭീമനും,
സര്വാംസ്താന്കീചകാംസ്തത്ര ഹത്വാ ധര്മാത്മജാനുജഃ ।। 59 ।। നിഃശേഷം കീചകാന്ഹത്വാ രാമോ രാത്രിചരാനിവ
അവിടെ, ധര്മപുത്രന്റെ സഹോദരന് കീചകന്മാരെ മുഴുവന് സംഹരിച്ചു. രാമന് രാത്രി സഞ്ചരിക്കുന്ന അസുരന്മാരെ ഇല്ലാതാക്കിയതുപോലെ അവരെ പൂര്ണമായും നശിപ്പിച്ചു.
ജിതശത്രുരദീനാത്മാ പ്രവിവേശ പുരം തതഃ ।। 60 ।। പഞ്ചാധികം ശതം തത്ര നിഹതം തേന ഭാരത
ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് ഭയമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ അവൻ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു. അവിടെ, ഭാരതാ, അവൻ നൂറും അഞ്ചും പേരെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
മഹാവനമിവ ഛിന്നം ശിശ്യേ വിഗലിതദ്രുമമ് ।। 61 ।। ഏവം തേ നിഹതാ രാജഞ്ശതം പഞ്ചോപകീചകാഃ
വലിയ കാട് മുറിച്ച് മരങ്ങൾ വീണു ചിതറുന്നതുപോലെ, ആ നൂറും അഞ്ചും ഉപകീചകർ രാജാവേ, അവിടെ വീണുകിടന്നു.
സ ച സേനാപതിഃ സൂത ഇത്യേതത്സൂതഷട്ശതമ് ।। 62 ।। ന ഗന്ധര്വഭയാകിംചിദ്വക്തും കീചകബാന്ധവാഃ
ആ സേനാനായകനായ സാരഥിയും ആറ് നൂറ് സാരഥികളുടെ കൂട്ടവും ഗന്ധർവന്മാരുടെ ഭയത്തിൽ കീചകന്റെ ബന്ധുക്കൾ ഒന്നും പറയാൻ ധൈര്യമുണ്ടായില്ല.
അശക്നുവന്തസ്താം തത്ര ഭയാദപ്യഭിവീക്ഷിതുമ് ।। 63 ।। വിരാടനഗരേ ചാപി സര്വേ മാത്സ്യാഃ സമാഗതാഃ
ഭയത്താൽ ആ സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കാൻ പോലും ആരും കഴിയാതെ, വിരാടനഗരിയിൽ എല്ലാ മത്സ്യരും കൂടി വന്നു.
കാല്യം പഞ്ചശതം ചൈതാനപശ്യന്സാരഥീന്ഹതാന് ।। 64 ।। തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യം നരാ നാര്യശ്ച നാഗരാഃ
രാവിലെ, ആ അഞ്ചു നൂറ് സാരഥികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടത് അവർ കണ്ടു; ആ വലിയ അത്ഭുതം കണ്ടു നഗരത്തിലെ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും,
വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ നോചുഃ കിംചന ഭാരത ।। 65
പരമമായ അത്ഭുതത്തിൽ ആകി ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു, ഭാരതാ.
തേ ദൃഷ്ട്വാ നിഹതാന്സൂതാന്ഭീമസേനേന ഭാരത। പൌരാശ്ച സഹിതാഃ സര്വേ രാജ്ഞേ ഗത്വാ ന്യവേദയന് । ഗന്ധര്വേണ ഹതാ രാജന്സൂതപുത്രാഃ പരശ്ശതമ് ।। 1
ഭീമസേനൻ സാരഥികളെ കൊല്ലുന്നത് കണ്ട ശേഷം, നഗരവാസികൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഒരു ഗന്ധർവൻ സാരഥികളുടെ നൂറ് മക്കളെയും കൊന്നു.'
യഥാ വജ്രേണ ദീര്ണം വൈ പര്വതസ്യ മഹച്ഛിരഃ। വിനികാര്ണാഃ പ്രദൃശ്യന്തേ തഥാ സൂതാ മഹീതലേ ।। 2
വജ്രം കൊണ്ട് പർവതത്തിന്റെ വലിയ മുകളിൽ പിളർന്നതുപോലെ, അവിടെ സാരഥികൾ നിലത്ത് ചിതറിക്കിടന്നു.
സൈരന്ധ്രീ ചാപി മുക്താ സാ പുനരായാതി തേ ഗൃഹമ് । സര്വം സംശയിതം രാജന്നഗരം തേ ഭവിഷ്യതി ।। 3
സൈരന്ധ്രിയും മോചിതയായി വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നു; രാജാവേ, ഇനി നിങ്ങളുടെ നഗരം മുഴുവൻ സംശയത്തിൽ ആകും.
തഥാരൂപാ ഹി സൈരന്ധ്രീ ഗന്ധര്വാശ്ച മഹാബലാഃ । പുംസാമിഷ്ടശ്ച വിഷയോ മൈഥുനായ ന സംശയഃ ।। 4
സൈരന്ധ്രി അങ്ങനെയുള്ളവളാണ്, ഗന്ധർവർ വലിയ ശക്തിയുള്ളവരാണ്; പുരുഷന്മാർ അവളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് സംശയമില്ലാത്ത കാര്യമാണ്.
യഥാ സൈരന്ധ്രിദോഷേണ നേദം രാജന്പുരം തവ। വിനാശമേതി വൈ ക്ഷിപ്രം തഥാ സാധു വിധീയതാമ് ।। 5
സൈരന്ധ്രിയുടെ കുറ്റം കൊണ്ടാണ് രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ നഗരം നാശത്തിലേക്ക് അടുത്തത്; അതിനാൽ, ഉടൻ ശരിയായ നടപടി സ്വീകരിക്കണം.
സര്വാങ്ഗസൌഷ്ഠവയുതാം രൂപലാവണ്യശാലിനീമ് । പശ്യതാമനിമേഷേണ ചക്ഷുഷാ വനിതാം ശുഭാമ്। മനസശ്ചക്ഷുഷശ്ചൈവ പ്രതിബന്ധോ ന വിദ്യതേ ।। 6
സമ്പൂർണ്ണ സൗന്ദര്യവും ആകർഷണവും നിറഞ്ഞ അവളെ എല്ലാവരും കണ്ണടയ്ക്കാതെ നോക്കുന്നു; മനസ്സിനും കണ്ണിനും തടസ്സമൊന്നുമില്ല.
തസ്മാത്താം യഃ പുമാന്ദൃഷ്ട്വാ രൂപേണാപ്രതിമാം ഭുവി। ഗച്ഛേത്കാമവശം മൂഢോ ഗന്ധര്വൈഃ സ നിഹന്യതേ ।। 7
അതിനാൽ, ഭൂമിയിൽ അവളുടെ അപരിമിതമായ സൗന്ദര്യം കണ്ടു മോഹത്തിൽ അകപ്പെട്ട ഏത് പുരുഷനും ഗന്ധർവർകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടും.
നിഷ്കാസയൈനാം ഭവനാത്പുരാച്ചൈവ വിശേഷതഃ। കാലഃ പ്രവിശ്യ സൈരന്ധ്രീം പുരം നാശയതേ ധ്രുവമ് ।। 8
അവളെ വീട്ടിൽ നിന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് നഗരത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കണം; സൈരന്ധ്രി ഇവിടെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ നഗരം നിശ്ചയം നശിക്കും.
തേഷാം തദ്വചനം ശ്രുത്വാ വിരാടോ വാഹിനീപതിഃ। അബ്രവീത്ക്രിയതാമേഷാം സൂതാനാമപരക്രിയാ ।। 9
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് വിരാട് സേനാധിപതി പറഞ്ഞു: 'സാരഥികൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ശവസംസ്കാരം നടത്തണം.'
ഏകസ്മിന്നേവ തേ സര്വേ സുസമിദ്ധേ ഹുതാശനേ। ദഹ്യന്താം കീചകാഃ സര്വേ സര്വഗന്ധൈശ്ച സര്വശഃ ।। 10
എല്ലാ കീചകരെയും ഒരേ വലിയ തീയിൽ എല്ലാ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളോടും കൂടി ചിതയിടണം.
ഇത്യുക്ത്വാ പരമോദ്വഗ്നിഃ പ്രവിശ്യാന്തഃപുരം ശുഭമ്। സുദേഷ്ണാം ചാബ്രവീദ്രാജാ മഹിഷീം ജാതസാധ്വസഃ ।। 11
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ട രാജാവ് അകത്തുള്ള മന്ദിരത്തിലേക്ക് ചെന്നു, ഭയഭീതനായ് മഹിഷി സുദേഷ്ണയോട് പറഞ്ഞു.
സൈരന്ധ്രീമാഗതാം ബ്രൂയാ മമൈവ വചനാദിഹ । ഗച്ഛ സൈരന്ധ്രി ഭദ്രം തേ യഥാകാമം ചരാധുനാ । ബിഭേതി രാജാ സൈരന്ധി ഗന്ധര്വേഭ്യഃ പരാഭവാത് ।। 12
തിരിച്ചു വന്ന സൈരന്ധ്രിയോട് എന്റെ വാക്ക് പറയണം: 'പോകൂ സൈരന്ധ്രി, നിനക്ക് സുഖം നേരുന്നു; ഇനി നിന്നിഷ്ടം പോലെ നടക്കാം. രാജാവ് ഗന്ധർവന്മാരുടെ ഭയത്തിൽ പേടിച്ചിരിക്കുന്നു, സൈരന്ധ്രി.'
ന ഹി താമുത്സഹേ വക്തും സ്വയം ഗന്ധര്വരക്ഷിതാമ് । സ്ത്രിയാസ്ത്വദോഷസ്താം വക്തുമതസ്ത്വാം പ്രബ്രവീമ്യഹമ് ।। 13
ഞാൻ തന്നെ അവളെക്കുറിച്ച് പറയാൻ ധൈര്യമില്ല, കാരണം അവളെ ഗന്ധർവന്മാർ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാൽ സ്ത്രീകൾക്ക് മറ്റൊരു സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് തെറ്റാണെന്നു കരുതിയതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിന്നോട് അവളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.
ഏകസ്മിന്നേവ തേ സര്വേ സുസമിദ്ധേ ഹുതാശനേ। അദഹന്കീചകാന്സര്വാന്സംസ്കാരൈശ്ചൈവ സര്വശഃ ।। 14
ഒരു വലിയ തീയിൽ ഞാൻ കിച്ചകന്മാരെ മുഴുവനായും, വേണ്ട എല്ലാ ക്രമങ്ങളോടുകൂടി, ദഹിപ്പിച്ചു.
അഥ മുക്താ ഭയാത്കൃഷ്ണാ സൂതപുത്രാന്നിരസ്യ ച। മോക്ഷിതാ ഭീമസേനേന ജഗാമ നഗരം പ്രതി ।। 15
പിന്നീട് ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായ കൃഷ്ണ, സൂതപുതന്മാരിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട്, ഭീമസേനന്റെ സഹായത്തോടെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.
ത്രാസിതേവ മൃഗീ ബാലാ ശാര്ദൂലേന മനസ്വിനീ। സാ തു ഗാത്രാണി വാസശ്ച പ്രക്ഷാല്യ പ്രവിവേശ ഹ ।। 16
കുരങ്ങനോട് ഭയന്ന് ഓടുന്ന ഒരു കുഞ്ഞുമാനിനെപ്പോലെ, ആ മഹിള തന്റെ ശരീരവും വസ്ത്രവും കഴുകി അകത്തേക്ക് കടന്നു.