പരാക്രമം തു സൂതാനാം ജ്ഞാത്വാ രാജാഽന്വമന്യത । സൈരന്ധ്ര്യാഃ സൂതപുത്രേണ സഹ ദാഹം നരാധിപഃ ।। 12
രഥച്ചുവട്ടുകാരുടെ ശക്തി മനസ്സിലാക്കി രാജാവ് സൈരന്ധ്രിയെയും രഥച്ചുവട്ടുകാരന്റെ മകനെയും കൂടി കത്തിക്കാനും സമ്മതിച്ചു.
തതസ്തേ സമനുജ്ഞാതാഃ സര്വേ തത്രാസ്യ ബാന്ധവാഃ। രുരുദുഃ കീചകം ദൃഷ്ട്വാ പരിവാര്യാഭിതഃ സ്ഥിതാഃ ।। 13
അനുമതി ലഭിച്ച ശേഷം അവന്റെ ബന്ധുക്കള് എല്ലാവരും അവിടെ ഒത്തുചേർന്നു, കീചകനെ ചുറ്റി നിന്ന് കരഞ്ഞു.
ആരോപ്യ കൃഷ്ണാം സഹ കീചകേന നിബധ്യ കേശേഷു ച പാദയോശ്ച। തേ ചാപി സൂതാ വചനൈരവോചന്നുദ്ദിശ്യ ചൈനാമഭിവീക്ഷ്യ കൃഷ്ണാമ് ।। 14
കൃഷ്ണയെ മുടിയും കാലും കെട്ടി കീചകന്റെ കൂടെ കിടത്തിയ ശേഷം, രഥച്ചുവട്ടുകാര് അവളെ കാണിച്ച് അവളെ നോക്കി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യസ്യാഃ കൃതേ।़യം നിഹതോ മഹാത്മാ തസ്മാദ്ധി സാ കീചകമാര്ഗമേതു । അവാര്യസത്വേന ച കീചകേന ഗതാസുനാ സുന്ദരീ സ്വര്ഗലോകമ് ।। 15
ഈ മഹാത്മാവിന് മരണം ഇവളുടെ കാരണമാണെന്നാല്, അവളും കീചകന്റെ വഴിപിടിക്കട്ടെ; നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ജീവിച്ച കീചകന് മരിച്ചിരിക്കുന്നു, ഈ സുന്ദരിയും സ്വര്ഗത്തിലേക്കു പോകും.
സാ തേന കൃഷ്ണാ ശയനേ നിബദ്ധാ യശസ്വിനീ ചൈവ മനസ്വിനീ ച। അനാര്യസത്ത്വേന മഹാര്യസത്ത്വാ ഗതാസുനാ സാ പ്രരുരോദ കൃഷ്ണാ । വിലമ്ബമാനാ വിവശാ ഹി ദുഷ്ടൈസ്തത്രൈവ പര്യങ്കവരേ ശുഭാങ്ഗീ ।। 16
അങ്ങനെ പ്രശസ്തയും ധൈര്യശാലിയുമായ കൃഷ്ണയെ അവര് അവന്റെ കിടക്കയില് കെട്ടി. ഉത്തമസ്വഭാവമുള്ള അവളെ ദുഷ്ടര് മരിച്ചവനോടൊപ്പം ബന്ധിച്ചു, അവള് അകമഴിഞ്ഞ് കരഞ്ഞു, ദുഷ്ടര് വൈകിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ആ കിടക്കയില് അവളുടെ അംഗങ്ങള് മനോഹരമായിരുന്നു.
ഹ്രിയമാണാഽഥ സുശ്രോണീ സൂതപുത്രൈരനിന്ദിതാ। പ്രാക്രോശന്നാഥമിച്ഛന്തീ കൃഷ്ണാ നാഥവതീ സതീ ।। 17
ശുദ്ധമായ സുന്ദരനിതംബയുള്ള കൃഷ്ണയെ രഥച്ചുവട്ടുകാര് വലിച്ചിഴക്കുമ്പോള്, അവള് രക്ഷകനെ തേടി നിലവിളിച്ചു, രക്ഷകരുണ്ടായിരുന്നിട്ടും.
മൃതേന സഹ ബദ്ധാങ്ഗീ നിരാശാ ജീവിതേ തദാ। ശ്മശാനാഭിമുഖം നീതാ കരേണുരിവ രൌതി സാ ।। 18
മരിച്ചവനോടൊപ്പം അവളുടെ കൈകാലുകള് കെട്ടിയ അവള് ജീവന് നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് നിരാശയോടെ ശ്മശാനത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു; ഒരു പശുവിനെപ്പോലെ അവള് നിലവിളിച്ചു.
ജയോ ജയേശോ വിജയോ ജയത്സേനോ ജയദ്ബലഃ। ത മേ വാചം വിജാനന്തു സൂതപുത്രാ നയന്തി മാമ് ।। 19
'ജയ, ജയേശ, വിജയ, ജയത്സേന, ജയദ്ബല — ഇവര് എന്റെ വാക്ക് കേള്ക്കട്ടെ; രഥച്ചുവട്ടുകാരുടെ മക്കള് എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.'
യേഷാം ദുന്ദുഭിനിര്ഘോഷോ ജ്യാഘോഷഃ ശ്രൂയതേ മഹാന്। തേ മേ വാചം വിജാനന്തു സൂതപുത്രാ നയന്തി മാമ് ।। 20
'ആരുടെയോ മൃദംഗനാദവും വില്ലിന്റെ ശബ്ദവും വലിയതോതില് കേട്ടു — അവര് എന്റെ വാക്ക് കേള്ക്കട്ടെ; രഥച്ചുവട്ടുകാരുടെ മക്കള് എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.'
യേഷാം ജ്യാതലനിര്ഘോഷോ വിസ്ഫൂര്ജിതമിവാശനേഃ। അശ്രൂയത മഹാന്യുദ്ധേ ഭീമഘോപസ്തരസ്വിനാമ് ।। 21
'വില്ലിന്റെ തണ്ടിന്റെ വലിയ ശബ്ദം വലിയ യുദ്ധത്തില് ഇടിമുഴക്കുപോലെ മുഴങ്ങിയവരും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരും —'
രഥഘോപശ്ച ബലവാന്ഗന്ധര്വാണാം തരസ്വിനാമ് । തേ മേ വാചം ബിജാനന്തു സൂതപുത്രാ നയന്തി മാമ് ।। 22
'തീവ്രമായ ഗന്ധര്വന്മാരുടെ രഥങ്ങളുടെ വലിയ ശബ്ദവും — അവര് എന്റെ വാക്ക് കേള്ക്കട്ടെ; രഥച്ചുവട്ടുകാരുടെ മക്കള് എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നു.'
യേഷാം വീര്യമതുല്യം തു ശക്രസ്യേവ ബലം യശഃ। രാജസിംഹാ ഇവാഗ്ര്യാസ്തേ മാം ജാനന്തു സുദുഃഖിതാം ।। 23
'അവരുടെ വീര്യം ഉപമയില്ലാത്തതും, ശക്തിയും പ്രശസ്തിയും ഇന്ദ്രനോടുപോലും, രാജസിംഹങ്ങളെപ്പോലെ പ്രധാനരായവരും — അവര് എന്റെ വലിയ ദുഃഖം മനസ്സിലാക്കട്ടെ.'
ഇത്യസ്യാഃ കൃപണാ വാചഃ കൃഷ്ണായാഃ പരിദേവിതാഃ। ശ്രുത്വൈവാഭ്യുത്ഥിതോ ഭീമഃ ശയനാദവിചാരയന് ।। 24
കൃഷ്ണയുടെ ദു:ഖഭരിതമായ വാക്കുകളും വിലാപവും കേട്ടയുടൻ ഭീമൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
അഹം സൈരന്ധ്രി തേ വാചഃ ശൃണോമി തവ ഭാഷിതാഃ। തസ്മാത്തേ സൂതപുത്രേഭ്യോ ന ഭയം ജാതു വിദ്യതേ ।। 25
സൈരന്ധ്രി, ഞാൻ നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു. അതുകൊണ്ട് നീ സുതപുതന്മാരെ ഒരിക്കലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ സ മഹാബാഹുര്വിജജൃമ്ഭേ ജിഘാംസയാ ।। 26
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ മഹാബലശാലി ഭീമൻ കൊലചിന്തയോടെ ശരീരം വലിച്ചു നീട്ടി.
തതഃ സ വ്യായതം ബദ്ധ്വാ വസ്ത്രം വിപരിവേഷ്ട്യ ച। അദ്വാരേണാഭ്യവസ്കന്ദ്യ നിര്ജഗാമ ബഹിസ്തദാ ।। 27
അതിനുശേഷം വസ്ത്രം കെട്ടി ശരീരത്തിൽ ചുറ്റി, ഭീമൻ ഒറ്റവാതിൽ വഴിയായി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
സ ലങ്ഘയിത്വാ പ്രാകാരമാരുഹ്യ തരസാ ദ്രുമമ് । ശ്മശാനാഭിമുഖഃ പ്രായാദ്യത്ര തേ കീചകാ ഗതാഃ ।। 28
ഭീമൻ മതിൽ ചാടിക്കടന്ന് വേഗത്തിൽ ഒരു വൃക്ഷത്തിൽ കയറി, കീചകർ പോയ ശ്മശാനത്തേക്ക് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
സ ലങ്ഘയിത്വാ പ്രാകാരം നിഃസൃത്യ ച പുരോത്തമാത് । ജവേനോത്പതിതോ ഭീമഃ സൂതാനാമഗ്രതസ്തദാ ।। 29
മതിൽ കടന്ന് നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കടന്ന ഭീമൻ, സുതന്മാരെക്കാൾ മുന്നിൽ വേഗത്തിൽ ഓടി.
ചിതാസമീപം ഗത്വാ സ തത്രാപശ്യന്മഹാബലഃ । താലമാത്രം മഹാസ്കന്ധമൂര്ധ്വശുഷ്കം വനസ്പതിമ് ।। 30
ചിതയരികിൽ എത്തി ആ മഹാബലൻ ഒരു വലിയ താളവൃക്ഷം, അതിന്റെ കുരുമുള്ള, മുകളില്പൊത്തി ഉണങ്ങിയ വൃക്ഷം കണ്ടു.
തം നാഗവദുപക്രമ്യ ബാഹുഭ്യാം പരിരഭ്യ ച। വൃക്ഷമുത്പാടയാമാസ ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ ।। 31
ആ വൃക്ഷത്തോട് ആനപോലെ സമീപിച്ച് ഭീമൻ അതിനെ കൈകളാൽ പിടിച്ച് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു വേരോടെ പിഴുതെടുത്തു.
തതോ വൃക്ഷം ദശവ്യാമം നിഷ്പത്രമകരോത്തദാ ।। 32
പിന്നീട് ആ പത്തു മുഴം വലിച്ച വൃക്ഷം ഭീമൻ ഇലകളൊന്നുമില്ലാത്തതാക്കി മാറ്റി.
തം മഹാകായമുദ്യമ്യ ഭ്രാമയിത്വാ ച വേഗിതഃ। പ്രഗൃഹ്യാഭ്യപതത്സൂതാന്ദണ്ഡപാണിരിവാന്തകഃ।। 33
ആ വലിയ വൃക്ഷം ഉയർത്തി വേഗത്തിൽ ചുറ്റി പിടിച്ച്, ഭീമൻ അതുപിടിച്ച് സുതന്മാരുടെ നേരെ യമനെപ്പോലെ ഓടിച്ചു.
ഊരുവേഗേന തസ്യാഥ ന്യഗ്രോധാശ്വത്ഥകിംശുകാഃ। ഭൂമൌ നിപതിതാ വൃക്ഷാഃ സംഭഗ്നാസ്തത്ര ശേരതേ ।। 34
അവന്റെ ഉരുവിന്റെ ശക്തിയിൽ, ന്യഗ്രോധം, അശ്വത്ത, കിംശുകം തുടങ്ങിയ വൃക്ഷങ്ങൾ തകർന്നു നിലത്ത് വീണു കിടന്നു.
തം സിംഹമിവ സംക്രുദ്ധം ദൃഷ്ട്വാ ഗന്ധര്വമാഗതമ്। വിത്രേസുശ്ച തദാ സൂതാ വിപാദഭയപീഡിതാഃ ।। 35
കോപത്തോടെ സിംഹത്തെപ്പോലെ ഭീമനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഗന്ധർവൻ വന്നുവെന്നു കരുതി, സുതന്മാർ മരണഭയത്തിൽ വിറച്ചു.
തമന്തകമിവ ക്രുദ്ധം ഗന്ധര്വഭയശങ്കിതാഃ। ദിധക്ഷന്തസ്തഥാ ജ്യേഷ്ഠം ഭ്രാതരം ചോപകീചകാഃ। പരസ്പരമഥോചുസ്തേ വിഷാദഭയമോഹിതാഃ ।। 36
യമനെപ്പോലെ കോപത്തോടെ വന്നവനെ കണ്ടു, ഗന്ധർവഭയത്തിൽ, ഉപകീചകർ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടുകളയാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരനോടൊപ്പം ഭയവും വിഷാദവും കൊണ്ട് പരസ്പരം പറഞ്ഞു.
ഗന്ധര്വോ ബലവാനേതി ക്രുദ്ധ ഉദ്യമ്യ പാദപമ്। പ്രബുദ്ധാഃ സുമഹാഭാഗാ ഗന്ധര്വാഃ സൂര്യവര്ചസഃ। സൈരന്ധ്രീ മുച്യതാം ശീഘ്രം ഭയം നോ മഹദാഗതമ് ।। 37
ഒരു ശക്തനായ ഗന്ധർവൻ കോപത്തോടെ വൃക്ഷം ഉയർത്തി! ഭാഗ്യശാലികളായ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഗന്ധർവർ ഉണർന്നു. സൈരന്ധ്രിയെ ഉടൻ വിട്ടയക്കൂ—വലിയ ഭയം നമ്മെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു!
തേ ദൃഷ്ട്വാഽഥ സമാവിദ്ധം ഭീമസേനേന പാദപമ് । വിമുച്യ ദ്രൌപദീം ത്രസ്താഃ പ്രാദ്രവന്നഗരം പ്രതി ।। 38
ഭീമസേനൻ വൃക്ഷം ഉയർത്തുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഭയപ്പെട്ട് അവർ ദ്രൗപദിയെ വിട്ടയച്ചു നഗരത്തിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ദ്രവതസ്താംശ്ച സംപ്രേക്ഷ്യ സ വജ്രീ ദാനവാനിവ । അഥ ഭീമഃ സമുത്പത്യ ദ്രവതാം പുരതോഽഭവത് ।। 39
അവർ ഓടുന്നത് കണ്ടു, ഭീമൻ ദാനവരിൽ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് ചാടി ഓടുന്നവരുടെ മുമ്പിൽ നിന്നു.
തേ തം ദൃഷ്ട്വാ ഭയോദ്വിഗ്നാ നിശ്ചേഷ്ടാഃ സമവസ്ഥിതാഃ ।। 40
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ ഭയത്തിലും ഉന്മേഷത്തിലും അവർ അചഞ്ചലമായി നിന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ താഞ്ശതസങ്ഖ്യകാന്സ വജ്രീ ദാനവാനിവ। ഏകേനൈവ പ്രഹാരേണ ദശ സപ്ത ച വിംശതിമ്। അഷ്ടാദശ ച പഞ്ചാശഞ്ജഘാന സ വൃകോദരഃ ।। 41
അവരെ നൂറുകണക്കിന് ദാനവർപോലെ കണ്ട വൃക്കോദരൻ, ഒരൊറ്റ അടിയിൽ പത്ത്, ഏഴു, ഇരുപത്, പതിനെട്ട്, അമ്പത് പേരെ വീഴ്ത്തി.