ക്രോധാവിഷ്ടോ വിനിശ്ചസ്യ പുനശ്ചൈനം വൃകോദരഃ । ജഗ്രാഹ ജയതാംശ്രേഷ്ഠഃ കേശേഷ്വേവ ഭൃശം തദാ ।। 36
കോപം നിറഞ്ഞ വൃക്കോദരൻ, ജയത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ളവൻ, വീണ്ടും ശക്തിയായി അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു.
ഗൃഹീത്വാ കീചകം ഭീമോ വിരരാജ മഹാബലഃ । ആമിഷാര്ഥേ ഗൃഹീത്വൈവ ശാര്ദൂലോ മൃഗയൂഥപമ് ।। 37
കീചകനെ പിടിച്ചഭീമൻ, ആ മഹാശക്തൻ, മൃഗസംഘത്തിലെ തലവനെ ഭക്ഷ്യത്തിനായി പിടിച്ച പുലിയെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
പുനശ്ചാതിബലസ്തത്ര കീചകോ ബലദര്പിതഃ । വ്യായച്ഛന്നേവ ദുര്ധര്ഷഃ പാണ്ഡവേന തരസ്വിനാ ।। 38
അവിടെ വീണ്ടും, ശക്തിയിൽ അഹങ്കരിച്ച കീചകൻ ശക്തമായി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ഉത്സാഹിയായ പാണ്ഡവന്റെ മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി.
മുഷ്ടിനാ ഭീമസേനേന ശിരസ്യഭിഹതോ ഭൃശമ്। കീചകോ വൃത്തരക്താക്ഷോ ഗതാസുരപതദ്ഭുവി ।। 39
ഭീമസേനൻ മുഷ്ടികൊണ്ട് തലയിൽ ശക്തിയായി അടിച്ചപ്പോൾ, കീചകൻ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച് ഉരുണ്ടു, ജീവൻ വിട്ട് നിലത്ത് വീണു.
ആസ്യേ പാണീ ച പാദൌ ച ശിരോഗ്രീവാം സകുണ്ഡലാമ് । കായേ പ്രവേശയാമാസ മൃദിത്വാഽങ്ഗാനി സര്വശഃ ।। 40
അവന്റെ കൈകളും കാലുകളും കാതിലുണ്ടായിരുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടിയ തലയും കഴുത്തും ശരീരത്തിനകത്തേക്ക് ഞെരിച്ച്, അവന്റെ എല്ലാം അസ്ഥികളും പിശുക്കി തകർത്തു.
സ തം മഥിതസര്വാങ്ഗം മാംസപിണ്ഡമഥാകരോത് ।। 41
ഇങ്ങനെ, അവന്റെ മുഴുവൻ ശരീരം ഞെരിച്ച് ഒരു മാംസക്കട്ടയായി മാറ്റി.
തത്രാഗ്നിം സ്വയമുജ്ജ്വാല്യ പാണിസംഘര്ഷജം ബലീ। കഷ്ണായൈ ദര്ശയാമാസ ഭീമസേനോ മഹാബലഃ ।। 42
അവിടെ ഭീമസേനൻ തന്റെ കൈകൾ തമ്മിൽ ഉരസിച്ച് തീ കൊളുത്തി, അതു കൃഷ്ണയോടു കാണിച്ചു.
ഉവാച ച മഹാതേജാ ദ്രൌപദീം യോഷിതാം വരാമ്। ത്വയി കാമുകമത്യന്തം പാപിനം പാരദാരികമ്। പശ്യൈനമേഹി പാഞ്ചാലി കാമുകോഽയം മയാ ഹതഃ ।। 43
തിളങ്ങുന്ന ഭീമസേനൻ ദ്രൗപദിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു: 'പാഞ്ചാലി, നീ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയായിട്ടും നിന്നെ മോഹിച്ച ഈ പാപിയായ കാമുകൻ, ഞാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. നോക്കു.'
പ്രാര്ഥയന്തേ സുകേശാന്തേ യേ ത്വാം ശീലസമന്വിതാമ് । ഏവം സ്വപന്തി തേ ഭീരു ശേതേഽയം കീചകോ യഥാ। യസ്ത്വാമഭ്യഹനദ്ഭദ്രേ പദാ ഭൂമൌ നിപാത്യ ച ।। 44
'സുന്ദരമായ മുടിയുള്ള നീ ശീലമുള്ളവളെ മോഹിക്കുന്നവർക്കും, ഭയക്കരിയേ, ഈ കീചകനെപ്പോലെ തന്നെ അവസ്ഥ വരും. നിന്നെ അടിച്ചു നിലത്തിട്ടയാളാണ് ഇവൻ.'
ഏവമുക്ത്വാ മഹാബാഹുര്ഗന്ധര്വേണ ഹതം തദാ। വിജ്ഞാപനാര്ഥമന്യേഷാം വിരരാമ മഹാഹവമ് ।। 45
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭീമൻ, കീചകനെ ഗന്ധർവൻകൊല്ലിയെന്നു അറിയിക്കാനായി വലിയ യുദ്ധം നിർത്തി.
തഥാ സ കീചകം ഹത്വാ ഗത്വാ രോഷസ്യ നിഷ്കൃതിമ്। ആമന്ത്ര്യ ദ്രൌപദീം പശ്ചാത്ക്ഷിപ്രമായാന്മഹാനസമ് ।। 46
കീചകനെ കൊല്ലി കോപം ശമിപ്പിച്ച ശേഷം, ഭീമൻ ദ്രൗപദിയോട് പറഞ്ഞ് ഉടൻ തന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.
സ്നാത്വാഽനുലേപനം കൃത്വാ വ്യാപൂര്യ ച മനോരഥമ്। സുഖോപവിഷ്ടഃ ശയനേ ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ ।। 47
കുളിച്ച്, എണ്ണയിടുകയും തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പൂർത്തിയാക്കി ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള ഭീമൻ കിടക്കയിൽ സുഖമായി ഇരുന്നു.
തതഃ കൃഷ്ണാ യദാ മേനേ ഗതം ഭീമം മഹാനസമ് । കീചകം ഘാതയിത്വാ ച ദ്രൌപദീ യോഷിതാം വരാ। പ്രഹൃഷ്ടാ ഗതസംത്രാസാ സഭാപാലാനുവാച ഹ ।। 48
കൃഷ്ണ ഭീമൻ അടുക്കള വിട്ടുപോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, കീചകനെ കൊല്ലിച്ച ദ്രൗപദി, സന്തോഷവും ഭയമില്ലാതെയും ആയി സഭാരക്ഷകരോട് പറഞ്ഞു.
കീചകോ നിഹതഃ ശേതേ ഗന്ധര്വൈഃ പതിഭിര്മമ। പരസ്ത്രീകാമസംതപ്തം സമാഗച്ഛന്ത പശ്യത ।। 49
'എന്റെ ഗന്ധർവഭർത്താക്കൾ കീചകനെ കൊല്ലി; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ മോഹിച്ചവൻ ഇവിടെ മരിച്ചുകിടക്കുന്നു. വന്ന് നോക്കൂ.'
തച്ഛ്രുത്വാ ഭാഷിതം തസ്യാ നര്തനാഗാരരക്ഷിണഃ । സഹസൈവ സമുത്തസ്ഥുരുല്കാമാദായ സര്വശഃ ।। 50
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട നൃത്തശാലയുടെ കാവൽക്കാർ എല്ലാവരും ഉടൻ വിളക്കുകൾ എടുത്ത് എഴുന്നേറ്റു.
തസ്യാസ്തം നിഹതം ശ്രുത്വാ കീചകസ്യ സഹോദരാഃ। തതോ ഗത്വാ തു തദ്വേശ്മ കീചകം വിനിപാതിതമ്। ഗതാസും ദദൃശുര്ഭൂമൌ രുധിരേണ സമുക്ഷിതമ് ।। 51
കീചകന്റെ മരണവാർത്ത കേട്ട സഹോദരങ്ങൾ അവിടെ ചെന്നു, രക്തത്തിൽ കുളിച്ച നിലത്ത് മരിച്ചുകിടക്കുന്ന കീചകനെ കണ്ടു.
പാര്ഷ്ണിപാമിശിരോഹീനം ദൃഷ്ട്വാ തേ വിസ്മിതാഽഭവന് ।। 52
അവന്റെ കാൽവിരൽ, കൈ, തല, കഴുത്ത് എന്നിവ ഇല്ലാതായതും കണ്ടപ്പോൾ അവർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
ക്വാസ്യ ഗ്രീവാ ക്വ ചരമൌ ക്വ പാമീ ക്വ ശിരഃ ക്വ ദൃക് । ഇതി സ്മ തേ പരീക്ഷന്തേ ഗന്ധര്വേണ ഹതം തദാ ।। 53
'ഇവന്റെ കഴുത്ത് എവിടെ? കൈകൾ എവിടെ? കാൽവിരലുകൾ, തല, കണ്ണുകൾ എവിടെ?' എന്നിങ്ങനെ അവർ ഗന്ധർവൻകൊല്ലപ്പെട്ട അവനെ പരിശോധിച്ചു.
അമാനുഷം കൃതം കര്മ തം ദൃഷ്ട്വാ വിനിപാതിതമ് । നിരീക്ഷന്തേ തതഃ സര്വേ പരം വിസ്മയമാഗതാഃ ।। 54
അങ്ങനെയൊരു അമാനുഷിക പ്രവർത്തിയും കീചകനെ അങ്ങനെ വീണുകിടക്കുന്നതും കണ്ടു എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
തത്കാലേ തു സമാഗമ്യ സര്വേ തത്രാസ്യ ബാന്ധവാഃ । രുരുദുഃ കീചകം ദൃഷ്ട്വാ പരിവാര്യോപതസ്ഥിരേ ।। 1
അപ്പോൾ അവന്റെ ബന്ധുക്കൾ എല്ലാവരും ഒത്തുചേർന്നു, കീചകനെ ചുറ്റി നിന്നു, അവനെ കണ്ടു കരഞ്ഞു.
സര്വേ സംഹൃഷ്ടരോമാണഃ സംത്രസ്താഃ പ്രേക്ഷ്യ കീചകമ്। തഥാ സംഭുഗ്നസര്വാങ്ഗം കൂര്മം സ്ഥല ഇവോദ്ധൃതമ് ।। 2
അവരുടെ രോമങ്ങൾ നട്ടെല്ല് നിൽക്കുന്നതും ഭയത്താൽ നിറഞ്ഞതുമായ അവരൊക്കെ, കരിമ്പോലെ ചുരുണ്ട ശരീരമുള്ള കീചകനെ കരിമ്പിനെ പോലെ കരയിലേക്കെടുത്ത ആമയെപ്പോലെ കണ്ടു.
പോഥിതം ഭീമസേനേന മഹേന്ദ്രേണേവ ദാനവമ്। കീചകം ബലസംമത്തം ദുര്ധര്ഷം യേന കേന ചിത് ।। 3
ശക്തിയിൽ മദിച്ചും ജയിക്കാൻ എളുപ്പമല്ലാത്തവനുമായ കീചകനെ, ഭീമസേനൻ മഹേന്ദ്രൻ അസുരനെ അടിക്കുന്നതുപോലെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തി.
ഗന്ധര്വേണ ഹതം ശ്രുത്വാ കീചകം പുരുഷര്ഷഭമ്। സംസ്കാരയിതുമിച്ഛന്തോ ബഹിര്നേതും പ്രചക്രമുഃ ।। 4
ഗന്ധർവൻ കീചകനെ കൊല്ലിയെന്നു കേട്ടു, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ അവനെ സംസ്കരിക്കാൻ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ അവർ ഒരുക്കം തുടങ്ങി.
അപശ്യന്നഥ തേ കൃഷ്ണാം മൂതപുത്രാഃ സമാഗതാഃ। അദൂരാദനവദ്യാങ്ഗീം സ്തമ്ഭമാലിങ്ഗ്യ തിഷ്ഠതീമ് ।। 5
അവിടെ ഒത്തുചേർന്ന അമ്മയുടെ മക്കൾ അകലെ ഒരു തൂണിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് നിന്ന, ദോഷമൊന്നുമില്ലാത്ത രൂപമുള്ള കൃഷ്ണയെ കണ്ടു.
സമാഗതേഷു സൂതേഷു താനുവാചോപകീചകഃ। ഹസന്നിവ പദാഽമര്ഷാന്നിര്ദഹന്നിവ ചക്ഷുഷാ ।। 6
രഥച്ചുവട്ടുകാരെല്ലാം ഒത്തുചേർന്നപ്പോള് കീചകന്റെ സഹോദരന് വാക്കുകളില് പരിഹാസം കലര്ന്ന ചിരിയോടെ, കാലില് ക്രോധം കാണിച്ച്, കണ്ണിലൂടെ തീപൊള്ളുന്ന പോലെ അവരെ നോക്കി.
ഹന്യതാം ശീഘ്രമസതീ യത്കൃതേ കീചകോ ഹതഃ। അഥവാ നൈവ ഹന്തവ്യാ ദഹ്യതാം കാമിനാ സഹ ।। 7
കീചകന് മരിച്ചതിനു കാരണമായ ഈ ദുഷ്ടസ്ത്രീയെ ഉടന് കൊല്ലണം; അല്ലെങ്കില് അവളെയും അവളുടെ പ്രിയനെയും കൂടി കത്തിച്ചുകളയണം.
മൃതസ്യാപി പ്രിയം കാര്യം സൂതപുത്രസ്യ സര്വഥാ । ഇയം ഹി ദുഷ്ടചരിതാ മമ ഭ്രാതുരമിത്രിണീ ।। 8
മരിച്ചവനാണെങ്കിലും, രഥച്ചുവട്ടുകാരന്റെ ഇഷ്ടം എങ്ങനെയും നിറവേറ്റണം; കാരണം, ഈ സ്ത്രീ ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ളവളാണ്, എന്റെ സഹോദരന്റെ ശത്രുവാണ്.
യത്കൃതേ മരണം പ്രാപ്തോ നേയം ജീവിതുമര്ഹതി। സഹേയം ദഹ്യതാം സൂതാ ആമന്ത്ര്യ ച ജനാധിപമ് । ഹതസ്യാപി ഹി ഗന്ധര്വൈഃ കീചകസ്യ പ്രിയം ഭവേത് ।। 9
ഇവളുടെ കാരണമാണ് അവന് മരണം നേരിട്ടത്, അതിനാല് ഇവള്ക്ക് ജീവിക്കാനൊന്നും അർഹതയില്ല; ഇവളെയും അവനെയും കൂടി കത്തിക്കളയണം എന്ന് രഥച്ചുവട്ടുകാര് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു. ഗന്ധര്വന്മാര് കൊന്നാലും, ഇത് കീചകനു ഇഷ്ടമായിരിക്കും.
തതോ വിരാടമാസാദ്യ സൂതാഃ പ്രാഞ്ജലയോഽബ്രുവന്। കീചകോഽയം ഹതഃ ശേതേ ഗന്ധര്വൈഃ കാമരൂപിഭിഃ ।। 10
അതിനുശേഷം രഥച്ചുവട്ടുകാര് വിരാടിനെ സമീപിച്ച് കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: 'കീചകന് ഗന്ധര്വന്മാര് രൂപം മാറ്റി വധിച്ചിരിക്കുന്നു.'
സൈരന്ധ്ര്യാ ഘാതിതോ രാത്രൌ തം ദഹേമ സഹാനയാ । മാനിതാഃ സ്മസ്ത്വയാ വീര തദനുജ്ഞാതുമര്ഹസി ।। 11
'സൈരന്ധ്രി രാത്രിയില് അവനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു; അവളെയും അവനെയും കൂടി കത്തിക്കളയാം. നീ ഞങ്ങളെ ആദരിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹാശൂരാ, അതിനാല് ഈ അനുമതി നല്കണം.'