അസ്രം ദുഃഖാഭിഭൂതായാ മമ മാര്ജസ്വ ഭാരത। ബാഹുവീര്യാനുരൂപം ച ദര്ശയാദ്യ പരാക്രമമ്। ആത്മനശ്ചൈവ ഭദ്രം തേ കുരു മാനം കുലസ്യ ച ।। 39
ഭാരതവംശജനായ ഭീമാ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ എന്റെ കണ്ണുനീർ നീ തുടച്ചു കളയണം. ഇന്ന് നിന്റെ ബാഹുവീര്യത്തിന് യോജ്യമായ ധൈര്യം കാണിക്കണം. നിന്റെതും കുടുംബത്തിന്റെയും മാനം സംരക്ഷിക്കണം. നിനക്ക് എല്ലാ നന്മകളും ഉണ്ടാകട്ടെ.
സ്വാഗതം തേ വരാരോഹേ യന്മാം വേദയസേ പ്രിയമ്। നഹ്യസ്യ കംചിദിച്ഛാമി സഹായം വരവര്ണിനി ।। 40
നിന്റെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്, മനോഹരനിതംബിനിയേ. നീ ഈ പ്രിയമായ കാര്യം എന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് എനിക്ക് സന്തോഷം. ഇതിൽ മറ്റാരെയും ഞാൻ സഹായിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, മനോഹരവർണ്ണിയേ.
സാ മേ പ്രീതിസ്ത്വയാഽഽഖ്യാതാ കീചകസ്യ സമാഗമേ। ഹത്വാ ഹിഡിമ്ബം യാ പ്രീതിര്മമാസീത്സാ ശുചിസ്മിതേ ।। 41
നല്ല പുഞ്ചിരിയോടെ, നീ പറഞ്ഞ കീചകനെ കാണുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം, ഞാന് ഹിഡിംബനെ കൊല്ലുമ്പോള് അനുഭവിച്ച അതേ സന്തോഷമാണ്.
സത്യം ഭ്രാതൄംശ്ച പുത്രാംശ്ച പുരസ്കൃത്യ ശപാമി തേ। കീചകം നിഹനിഷ്യാമി വൃത്രം ദേവപതിര്യഥാ ।। 42
സത്യത്തെയും, എന്റെ സഹോദരന്മാരെയും, പുത്രന്മാരെയും സാക്ഷിയായി വച്ച് ഞാന് നിന്നോട് സത്യം പറയുന്നു; ഇന്ദ്രന് വൃത്രനെ പോലെ ഞാന് കീചകനെ കൊല്ലും.
പ്രസഹ്യ നിഹനിഷ്യാമി കേശവഃ കേശിനം യഥാ। രഹസ്യം വാ പ്രകാശം വാ സൂദയിഷ്യാമി കീചകമ് ।। 43
കേശവന് കേശിയെ പോലെ ഞാനും ശക്തിയോടെ കീചകനെ കൊല്ലും; രഹസ്യമായാലും, തുറന്നുവെച്ചാലും, അവനെ ഞാന് നശിപ്പിക്കും.
അഹം ഭദ്രേ ഹനിഷ്യാമി കീചകം മദനാന്വിതമ്। യസ്ത്വാം കാമാഭിഭൂതാത്മാ ദുര്ലഭാമഭിമന്യതേ ।। 44
സ്നേഹമുള്ളവളേ, കാമഭാവത്തില് മുഴുകി നിന്നെ നേടാന് ശ്രമിക്കുന്ന കീചകനെ, ഞാന് തന്നെ കൊല്ലും.
അഥ ചേദവബുധ്യന്തി സൂതപുത്രം മയാ ഹതമ്। നിര്മനുഷ്യം കരിഷ്യാമി മത്സ്യാനാമിദമാലയമ് ।। 45
സൂതപുത്രനെ ഞാന് കൊന്നതാണെന്ന് ഇവര് മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കില്, ഈ മത്സ്യരാജ്യത്തെ ഞാന് മനുഷ്യരില്ലാത്തതാക്കും.
മയാ ഹതാംശ്ചേന്മാത്സ്യാംസ്തു ധാര്തരാഷ്ട്രോ വിബുധ്യതി। ദുര്യോധനം തതോ ഹത്വാ സാനുബന്ധം സബാന്ധവമ്। കുരുണാമഖിലം രാജ്യം പ്രതിപത്സ്യാമി ഭാമിനി ।। 46
ഞാന് കൊല്ലുന്ന മത്സ്യന്മാരെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകനായ ദുര്യോധനന് അറിയുകയാണെങ്കില്, അവനെയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലും; പിന്നെ മുഴുവന് കുരുരാജ്യവും ഞാന് സ്വന്തമാക്കും.
നാഹം ശക്തോഽനുനയിതും കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। കാമം സത്യമുപാസീത കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ । കാമമന്യേ ഹ്യുപാസന്തു വിനീതാ ധര്മചാരിണഃ ।। 47
കുന്തീപുതനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ഞാന് സമ്മതിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ല; അവന് ഇഷ്ടം പോലെ സത്യത്തെ പിന്തുടയട്ടെ, മറ്റു വിനീതരും ധര്മനിഷ്ഠരായവരും തങ്ങളുടെ വഴിയില് പോകട്ടെ.
ത്വാം തു ദുഃഖമിദം പ്രാപ്താം നാഹം ശക്നോമ്യുപേക്ഷിതുമ്। നിര്വൃതാ ഭവ പാഞ്ചാലി കീചകസ്യ വധാത്പുനഃ ।। 48
പാഞ്ചാലി, നിന്നെ ബാധിക്കുന്ന ഈ ദുഃഖം ഞാന് അവഗണിക്കാനാവില്ല; കീചകന്റെ മരണത്തില് വീണ്ടും ആശ്വാസം കണ്ടെത്തൂ.
കീചകസ്യ വധം ഭീമ യദി ജാനന്തി നാഗരാഃ। ത്വയാ കൃതം മഹാബാഹോ നാഹം ജീവിതുമുത്സഹേ ।। 49
മഹാബാഹുവായ ഭീമ, നഗരവാസികള് കീചകനെ നീ കൊല്ലുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞാല് ഞാന് ജീവിക്കാനാവില്ല.
കഥം സത്യാച്ച നാപേയാദ്രാജാഽയം മത്കൃതേ പ്രഭോ। നിശി ഗൂഢം തഥാ ഭീമ കീചകം തം നിപാതയ ।। 50
എന്റെ കാരണത്താല് രാജാവ് സത്യത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുമോ? അതിനാല് ഭീമ, നീ രാത്രിയില് രഹസ്യമായി കീചകനെ കൊല്ലണം.
അനുബുദ്ധേ ഹി കൌന്തേയോ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। പുനര്വനം വ്രജേദ്ധീമാനനുജൈഃ പരിവാരിതഃ ।। 51
കുന്തീപുതനായ ധര്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് ഇതറിയുകയാണെങ്കില്, അവന് വീണ്ടും അനുയായികളോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് മടങ്ങും.
കശ്ച ധര്മപരം ജ്യേഷ്ഠമതിവര്തേത ഭാരത। ഭീമ ഭീതാഽസ്മി സംബോധാത്സാധു മാ ചാപലം കൃഥാഃ ।। 52
ഭാരതന്മാരില് ആര് ധര്മപരനായ മൂത്തവനെ മറികടക്കും? ഭീമ, ഞാന് പുറത്തറിയുമോ എന്ന ഭയത്തിലാണ്; ദയവായി അവിശ്വാസത്തോടെ പെരുമാറരുത്.
യഥാ ന കശ്ചിഞ്ജാനീതേ സൂതപുത്രം ത്വയാ ഹതമ്। തഥാ കുരുഷ്വ കൌരവ്യ ബലവന്നരിമര്ദന । അദൃശ്യമാനസ്ത്വംതസ്യ ഭിന്ധി പ്രാണാനരിന്ദമ ।। 53
കൗരവന്, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവനേ, നീ സൂതപുത്രനെ കൊന്നത് ആരും അറിയരുത്; ആരും കാണാതെ അവന്റെ ജീവന് നീ അവസാനിപ്പിക്കണം.
തഥാ ഭദ്രേ കരിഷ്യാമി യഥാ ത്വം ഭീരു ഭാഷസേ। അദൃശ്യമാനസ്തസ്യാഹം തമിസ്രായാം സകുണ്ഡലമ് ।। 1
സ്നേഹമുള്ളവളേ, ഭയക്കരിയായവളേ, നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ഞാന് ചെയ്യും; അവന് അറിയാതെ, ഇരുട്ടില് അവന്റെ കാതിലുണ്ടായിരുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടി ഞാന് അവനെ വീഴ്ത്തും.
നാഗോ ബില്വമിവാക്രമ്യ പോഥയിഷ്യാമി തച്ഛിരഃ। അലഭ്യാമിച്ഛതസ്തസ്യ കീചകസ്യ ദുരാത്മനഃ ।। 2
ഒരു പാമ്പ് ബില്വഫലം ചവിട്ടുന്നതുപോലെ, ആ ദുഷ്ടനായ കീചകന്റെ, നേടാന് കഴിയാത്തതായ തല ഞാന് തകർക്കും.
മയാ യദുക്തം പാഞ്ചാലി ധര്മരാജസുതം പ്രതി। കോപാദൃതേ കിമന്യത്തു നാനുവര്തേത കോ നൃപമ് ।। 3
പാഞ്ചാലി, ധര്മരാജാവിനെ കുറിച്ച് ഞാന് നിന്നോട് പറഞ്ഞത് പോലെ, കോപം ഒഴിച്ചാല് ആര് രാജാവിനെ അനുസരിക്കാതിരിക്കും?
ഏവമുക്തവാ മഹാബാഹുസ്തത്ര പാണ്ഡവനന്ദനഃ। അര്ധരാത്രേ തദോത്ഥായ സത്വവാന്ഭീമവിക്രമഃ ।। 4
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡുപുത്രന്, ധൈര്യശാലിയായ ഭീമ, അര്ദ്ധരാത്രിയില് എഴുന്നേറ്റു.
അവദാതേന മൃദുനാ പടേനാച്ഛാദിതസ്തഥാ । ദ്രൌപദീം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ യത്രാസീന്നര്തനാലയഃ ।। 5
വളരെ വൃത്തിയുള്ള മൃദുവായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഭീമന് ദ്രൗപദിയെ പിന്തുടര്ന്ന് നര്ത്തനശാലയിലേക്കു പോയി.
സ ഭീമഃ പ്രഥമം ഗത്വാ തമിസ്രായാമുപാവിശത് । മൃഗം സിംഹ ഇവാദൃശ്യഃ പ്രത്യാകാങ്ക്ഷത്സ കീചകമ് ।। 6
ഭീമൻ ആദ്യം അകലം ചെന്നു, ഇരുണ്ടതിൽ ആരും കാണാതെ ഒരു സിംഹം ഇരയെ കാത്തിരിക്കുന്നതുപോലെ ഇരുന്ന് കീചകനെ കാത്തുനിന്നു.
കീചകസ്തു ശിരഃസ്നാതോ നിശായാം സമലംകൃതഃ। സങ്കേതമഗമത്തൂര്ണം ശൂന്യാഗാരമപാവൃതമ് ।। 7
കീചകൻ തലകഴുകി അലങ്കരിച്ച് രാത്രിയിൽ വേഗത്തിൽ നിശ്ചയിച്ച സ്ഥലമായ ശൂന്യമായ തുറന്ന മുറിയിലേക്ക് എത്തി.
തദേവ നര്തനാഗാരം പാഞ്ചാലീ യദഭാഷത। താം മന്യമാനഃ സംകേതേ സൈരന്ധ്രീം കാമമോഹിതഃ ।। 8
ദ്രൗപദി പറഞ്ഞ അതേ നൃത്തശാലയിലേക്കാണ് അവൻ കടന്നത്; സൈരന്ധ്രിയെ കാണാനാണ് എന്നു കരുതി, ആഗ്രഹത്തിൽ മുഴുകി അവിടെ എത്തി.
പ്രവിശ്യ നര്തനാഗാരം തതസ്തം പുരുഷര്ഷഭമ്। പൂര്വാഗതം ഭീമസേനം ദൃപ്തമപ്രതിമജസമ് ।। 9
അവൻ നൃത്തശാലയിൽ കടന്നപ്പോൾ, അതിൽ മുമ്പേ എത്തിയ ശക്തിയിൽ തുല്യനില്ലാത്ത ഭീമസേനനെ അവൻ കണ്ടു.
ശയാനം ശയനേ തത്ര മൃത്യും മൂഢഃ പരാമൃശത്। ജാജ്വല്യമാനം കോപേന കൃഷ്ണാധര്ഷണജേന ച ।। 10
അവിടെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന ഭീമനെ, കൃഷ്ണയെ അപമാനിച്ചതിന്റെ കോപത്തിൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന മരണത്തെ തന്നെയാണെന്ന് അറിയാതെ കീചകൻ സമീപിച്ചു.
ഏകാന്തേ ഭീമമാസാദ്യ കീചകഃ കാലചോദിതഃ। ഹര്ഷോന്മഥിതചിത്താത്മാ സ്മയമാനോഽഭ്യഭാഷത ।। 11
വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ, കീചകൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഭീമന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, സന്തോഷത്തിൽ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു, പുഞ്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചു.
പ്രഹിതം തേ മയാ ഭദ്രേ ബഹുവിത്തം ശുചിസ്മിതേ। ത്വയി തിഷ്ഠതു തത്സര്വം യഥാഽസി സ്വയമാഗതാ ।। 12
നല്ല പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, ഞാൻ നിനക്കു ധാരാളം സ്വത്ത് അയച്ചിട്ടുണ്ട്; നീ സ്വയം വന്നതുകൊണ്ട് അതൊക്കെയും നിന്റെ കൈവശം ഇരിക്കട്ടെ.
അകസ്മാന്മാം പ്രശംസന്തി സദാ ഗൃഹഗതാഃ സ്ത്രിയഃ। ബലവാന്ദര്ശനീയശ്ച നാന്യസ്തേ സദൃശഃ പുമാന് ।। 13
എന്റെ വീട്ടിലെ സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു; ശക്തിയിലും സൗന്ദര്യത്തിലും എനിക്കു തുല്യനായ മറ്റൊരു പുരുഷൻ ഇല്ലെന്ന് അവർ പറയുന്നു.
അഹം രൂപേണ സംപന്നഃ സ്നാതോ ഗുരുവിഭൂഷിതഃ। നിത്യമേവ പ്രിയഃ സ്ത്രീണാം സൌഭാഗ്യാത്പ്രിയദര്ശനഃ । രൂപസ്യ തന്മയാ പ്രാപ്തം ഫലം കമലലോചനേ ।। 14
ഞാൻ സൗന്ദര്യവും ഉത്തമാഭരണങ്ങളും ധരിച്ചും സ്നാനം ചെയ്തും സ്ത്രീകൾക്ക് എപ്പോഴും പ്രിയനാണ്; ഭാഗ്യവാൻ, കാഴ്ചയ്ക്ക് ആകർഷകനുമാണ്. കമലനയനേ, എന്റെ സൗന്ദര്യത്താൽ ഈ ഫലം ഞാൻ നേടി.
ദിഷ്ട്യാ ത്വം ദര്ശനീയോസി ദിഷ്ട്യാഽഽത്മാനം പ്രശംസസി।। 15
നിനക്ക് ഭാഗ്യവശാൽ ഈ സൗന്ദര്യം ലഭിച്ചു, അതുപോലെ നീ സ്വയം പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.