കീചകോഽഥ ഗൃഹം ഗത്വാ ഭൃശം ഹര്ഷപരിപ്ലുതഃ। സൈരന്ധ്രീരൂപിണീം മൂഢോ മൃത്യും താം നാവബുദ്ധവാന് ।। 29
അതിനുശേഷം കീചകൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. സൈരന്ധ്രിയായി വന്ന സ്ത്രീ തന്നെ തന്റെ മരണമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
ഗന്ധാഭരണമാല്യേഷു വ്യാസക്തഃ സ വിശേഷതഃ। അലംചക്രേ തദാഽഽത്മാനം സത്വരഃ കാമമോഹിതഃ ।। 30
സുഗന്ധികളും അലങ്കാരങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും ധരിക്കാൻ കീചകൻ അതിയായി ആഗ്രഹത്തോടെ തനിക്കു അലങ്കാരം ചെയ്തു, ആസക്തിയാൽ വേഗത്തിൽ.
തസ്യ തത്കുര്വതഃ കര്മ കാലോ ദീര്ഘ ഇവാഭവത്। അനുചിന്തയതശ്ചാപി താമേവായതലോചനാമ് ।। 31
അവൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, ആ നീണ്ട കണ്ണുള്ളവളെ മാത്രം ചിന്തിക്കുമ്പോഴും, സമയം അവനു വളരെ നീണ്ടതുപോലെയായി.
ആസീദഭ്യധികാ ചാപി ശ്രീഃ ശ്രിയം പ്രമുമുക്ഷതഃ । നിര്വാണകാലേ ദീപസ്യ വര്തീമിവ ദിധക്ഷതഃ ।। 32
അവൻ തന്റെ ഭംഗി കൂടുതൽ കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതു വർദ്ധിച്ചു. അണയാൻ പോകുന്ന വിളക്കിന്റെ ജ്വാല ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളതുപോലെ.
കൃതസംപ്രത്യയസ്തസ്യാഃ കീചകഃ കാമമോഹിതഃ। നാജാനാത്പതനം സ്വസ്യ ചിന്തയംസ്താം ശുഭാനനാമ് ।। 33
അവളുടെ സമ്മതം ലഭിച്ച കീചകൻ, ആ മനോഹരമുഖിയായവളെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ആഗ്രഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, തന്റെ നാശം വരുന്നു എന്നത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
തതസ്തു ദ്രൌപദീ ഗത്വാ ഭീമസേനം മഹാനസേ। ഉപാതിഷ്ഠത കല്യാണീ കൌരവ്യം പതിമന്തികാത് ।। 34
അതിനുശേഷം ദ്രൗപദി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ഭീമസേനനെ സമീപിച്ചു, കൌരവ കുടുംബത്തിലെ ഭർത്താവിനടുത്തേക്ക് ഈ മനോഹരിയായവൾ എത്തി.
തമുവാച സുകേശാന്താ കീചകസ്യ കൃതോ മയാ। സങ്ഗമോ നര്തനാഗാരേ യഥാഽവോചഃ പരന്തപ ।। 35
സുന്ദരമായ മുടിയുള്ള ദ്രൗപദി ഭീമനോട് പറഞ്ഞു: കീചകനുമായി നൃത്തശാലയിൽ കൂടിക്കാഴ്ച ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ.
കാലേന നിയതം ബദ്ധഃ കാമേന ച ബലാത്കൃതഃ। ശൂന്യം സ നര്തനാഗാരമാഗമിഷ്യതി കീചകഃ। ഏകോ നിശി മഹാബാഹോ കീചകം തം നിഷൂദയ ।। 36
വിധിയാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടും, ആഗ്രഹത്തിൽ അടിമയായും, കീചകൻ രാത്രിയിൽ ശൂന്യമായ നൃത്തശാലയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് വരും, മഹാബാഹുവേ, അവിടെ നീ കീചകനെ സംഹരിക്കണം.
തം മൂതപുത്രം കൌന്തേയ കീചകം മദദര്പിതമ്। ഗത്വാ ത്വം നര്തനാഗാരം നിര്ജീവം കുരു പാണ്ഡവ ।। 37
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, നീ നൃത്തശാലയിൽ പോയി, അമിത അഭിമാനമുള്ള സാരഥിയുടെ മകൻ കീചകനെ ജീവനറ്റവനാക്കണം.
ഗര്വിതഃ മൂതപുത്രോഽസൌ ഗന്ധര്വാനവമന്യതേ। സ ത്വം പ്രഹരതാംശ്രേഷ്ഠ നാലം നാഗ ഇവോദ്ധര ।। 38
അഭിമാനത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആ സാരഥിയുടെ മകൻ ഗന്ധർവന്മാരെ അവഹേളിക്കുന്നു. യുദ്ധശൂരന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനേ, നീ ആനയെ പോലെ അവനെ കീഴടക്കണം.
അസ്രം ദുഃഖാഭിഭൂതായാ മമ മാര്ജസ്വ ഭാരത। ബാഹുവീര്യാനുരൂപം ച ദര്ശയാദ്യ പരാക്രമമ്। ആത്മനശ്ചൈവ ഭദ്രം തേ കുരു മാനം കുലസ്യ ച ।। 39
ഭാരതവംശജനായ ഭീമാ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ എന്റെ കണ്ണുനീർ നീ തുടച്ചു കളയണം. ഇന്ന് നിന്റെ ബാഹുവീര്യത്തിന് യോജ്യമായ ധൈര്യം കാണിക്കണം. നിന്റെതും കുടുംബത്തിന്റെയും മാനം സംരക്ഷിക്കണം. നിനക്ക് എല്ലാ നന്മകളും ഉണ്ടാകട്ടെ.
സ്വാഗതം തേ വരാരോഹേ യന്മാം വേദയസേ പ്രിയമ്। നഹ്യസ്യ കംചിദിച്ഛാമി സഹായം വരവര്ണിനി ।। 40
നിന്റെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്, മനോഹരനിതംബിനിയേ. നീ ഈ പ്രിയമായ കാര്യം എന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് എനിക്ക് സന്തോഷം. ഇതിൽ മറ്റാരെയും ഞാൻ സഹായിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, മനോഹരവർണ്ണിയേ.
സാ മേ പ്രീതിസ്ത്വയാഽഽഖ്യാതാ കീചകസ്യ സമാഗമേ। ഹത്വാ ഹിഡിമ്ബം യാ പ്രീതിര്മമാസീത്സാ ശുചിസ്മിതേ ।। 41
നല്ല പുഞ്ചിരിയോടെ, നീ പറഞ്ഞ കീചകനെ കാണുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം, ഞാന് ഹിഡിംബനെ കൊല്ലുമ്പോള് അനുഭവിച്ച അതേ സന്തോഷമാണ്.
സത്യം ഭ്രാതൄംശ്ച പുത്രാംശ്ച പുരസ്കൃത്യ ശപാമി തേ। കീചകം നിഹനിഷ്യാമി വൃത്രം ദേവപതിര്യഥാ ।। 42
സത്യത്തെയും, എന്റെ സഹോദരന്മാരെയും, പുത്രന്മാരെയും സാക്ഷിയായി വച്ച് ഞാന് നിന്നോട് സത്യം പറയുന്നു; ഇന്ദ്രന് വൃത്രനെ പോലെ ഞാന് കീചകനെ കൊല്ലും.
പ്രസഹ്യ നിഹനിഷ്യാമി കേശവഃ കേശിനം യഥാ। രഹസ്യം വാ പ്രകാശം വാ സൂദയിഷ്യാമി കീചകമ് ।। 43
കേശവന് കേശിയെ പോലെ ഞാനും ശക്തിയോടെ കീചകനെ കൊല്ലും; രഹസ്യമായാലും, തുറന്നുവെച്ചാലും, അവനെ ഞാന് നശിപ്പിക്കും.
അഹം ഭദ്രേ ഹനിഷ്യാമി കീചകം മദനാന്വിതമ്। യസ്ത്വാം കാമാഭിഭൂതാത്മാ ദുര്ലഭാമഭിമന്യതേ ।। 44
സ്നേഹമുള്ളവളേ, കാമഭാവത്തില് മുഴുകി നിന്നെ നേടാന് ശ്രമിക്കുന്ന കീചകനെ, ഞാന് തന്നെ കൊല്ലും.
അഥ ചേദവബുധ്യന്തി സൂതപുത്രം മയാ ഹതമ്। നിര്മനുഷ്യം കരിഷ്യാമി മത്സ്യാനാമിദമാലയമ് ।। 45
സൂതപുത്രനെ ഞാന് കൊന്നതാണെന്ന് ഇവര് മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കില്, ഈ മത്സ്യരാജ്യത്തെ ഞാന് മനുഷ്യരില്ലാത്തതാക്കും.
മയാ ഹതാംശ്ചേന്മാത്സ്യാംസ്തു ധാര്തരാഷ്ട്രോ വിബുധ്യതി। ദുര്യോധനം തതോ ഹത്വാ സാനുബന്ധം സബാന്ധവമ്। കുരുണാമഖിലം രാജ്യം പ്രതിപത്സ്യാമി ഭാമിനി ।। 46
ഞാന് കൊല്ലുന്ന മത്സ്യന്മാരെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകനായ ദുര്യോധനന് അറിയുകയാണെങ്കില്, അവനെയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലും; പിന്നെ മുഴുവന് കുരുരാജ്യവും ഞാന് സ്വന്തമാക്കും.
നാഹം ശക്തോഽനുനയിതും കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। കാമം സത്യമുപാസീത കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ । കാമമന്യേ ഹ്യുപാസന്തു വിനീതാ ധര്മചാരിണഃ ।। 47
കുന്തീപുതനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ഞാന് സമ്മതിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ല; അവന് ഇഷ്ടം പോലെ സത്യത്തെ പിന്തുടയട്ടെ, മറ്റു വിനീതരും ധര്മനിഷ്ഠരായവരും തങ്ങളുടെ വഴിയില് പോകട്ടെ.
ത്വാം തു ദുഃഖമിദം പ്രാപ്താം നാഹം ശക്നോമ്യുപേക്ഷിതുമ്। നിര്വൃതാ ഭവ പാഞ്ചാലി കീചകസ്യ വധാത്പുനഃ ।। 48
പാഞ്ചാലി, നിന്നെ ബാധിക്കുന്ന ഈ ദുഃഖം ഞാന് അവഗണിക്കാനാവില്ല; കീചകന്റെ മരണത്തില് വീണ്ടും ആശ്വാസം കണ്ടെത്തൂ.
കീചകസ്യ വധം ഭീമ യദി ജാനന്തി നാഗരാഃ। ത്വയാ കൃതം മഹാബാഹോ നാഹം ജീവിതുമുത്സഹേ ।। 49
മഹാബാഹുവായ ഭീമ, നഗരവാസികള് കീചകനെ നീ കൊല്ലുകയാണെന്ന് അറിഞ്ഞാല് ഞാന് ജീവിക്കാനാവില്ല.
കഥം സത്യാച്ച നാപേയാദ്രാജാഽയം മത്കൃതേ പ്രഭോ। നിശി ഗൂഢം തഥാ ഭീമ കീചകം തം നിപാതയ ।। 50
എന്റെ കാരണത്താല് രാജാവ് സത്യത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുമോ? അതിനാല് ഭീമ, നീ രാത്രിയില് രഹസ്യമായി കീചകനെ കൊല്ലണം.
അനുബുദ്ധേ ഹി കൌന്തേയോ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। പുനര്വനം വ്രജേദ്ധീമാനനുജൈഃ പരിവാരിതഃ ।। 51
കുന്തീപുതനായ ധര്മരാജാവായ യുദ്ധിഷ്ഠിരന് ഇതറിയുകയാണെങ്കില്, അവന് വീണ്ടും അനുയായികളോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് മടങ്ങും.
കശ്ച ധര്മപരം ജ്യേഷ്ഠമതിവര്തേത ഭാരത। ഭീമ ഭീതാഽസ്മി സംബോധാത്സാധു മാ ചാപലം കൃഥാഃ ।। 52
ഭാരതന്മാരില് ആര് ധര്മപരനായ മൂത്തവനെ മറികടക്കും? ഭീമ, ഞാന് പുറത്തറിയുമോ എന്ന ഭയത്തിലാണ്; ദയവായി അവിശ്വാസത്തോടെ പെരുമാറരുത്.
യഥാ ന കശ്ചിഞ്ജാനീതേ സൂതപുത്രം ത്വയാ ഹതമ്। തഥാ കുരുഷ്വ കൌരവ്യ ബലവന്നരിമര്ദന । അദൃശ്യമാനസ്ത്വംതസ്യ ഭിന്ധി പ്രാണാനരിന്ദമ ।। 53
കൗരവന്, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവനേ, നീ സൂതപുത്രനെ കൊന്നത് ആരും അറിയരുത്; ആരും കാണാതെ അവന്റെ ജീവന് നീ അവസാനിപ്പിക്കണം.
തഥാ ഭദ്രേ കരിഷ്യാമി യഥാ ത്വം ഭീരു ഭാഷസേ। അദൃശ്യമാനസ്തസ്യാഹം തമിസ്രായാം സകുണ്ഡലമ് ।। 1
സ്നേഹമുള്ളവളേ, ഭയക്കരിയായവളേ, നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ഞാന് ചെയ്യും; അവന് അറിയാതെ, ഇരുട്ടില് അവന്റെ കാതിലുണ്ടായിരുന്ന കുണ്ഡലങ്ങളോടുകൂടി ഞാന് അവനെ വീഴ്ത്തും.
നാഗോ ബില്വമിവാക്രമ്യ പോഥയിഷ്യാമി തച്ഛിരഃ। അലഭ്യാമിച്ഛതസ്തസ്യ കീചകസ്യ ദുരാത്മനഃ ।। 2
ഒരു പാമ്പ് ബില്വഫലം ചവിട്ടുന്നതുപോലെ, ആ ദുഷ്ടനായ കീചകന്റെ, നേടാന് കഴിയാത്തതായ തല ഞാന് തകർക്കും.
മയാ യദുക്തം പാഞ്ചാലി ധര്മരാജസുതം പ്രതി। കോപാദൃതേ കിമന്യത്തു നാനുവര്തേത കോ നൃപമ് ।। 3
പാഞ്ചാലി, ധര്മരാജാവിനെ കുറിച്ച് ഞാന് നിന്നോട് പറഞ്ഞത് പോലെ, കോപം ഒഴിച്ചാല് ആര് രാജാവിനെ അനുസരിക്കാതിരിക്കും?
ഏവമുക്തവാ മഹാബാഹുസ്തത്ര പാണ്ഡവനന്ദനഃ। അര്ധരാത്രേ തദോത്ഥായ സത്വവാന്ഭീമവിക്രമഃ ।। 4
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹാബാഹുവായ പാണ്ഡുപുത്രന്, ധൈര്യശാലിയായ ഭീമ, അര്ദ്ധരാത്രിയില് എഴുന്നേറ്റു.
അവദാതേന മൃദുനാ പടേനാച്ഛാദിതസ്തഥാ । ദ്രൌപദീം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ യത്രാസീന്നര്തനാലയഃ ।। 5
വളരെ വൃത്തിയുള്ള മൃദുവായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഭീമന് ദ്രൗപദിയെ പിന്തുടര്ന്ന് നര്ത്തനശാലയിലേക്കു പോയി.