ഏവമേതത്കരിഷ്യാമി യഥാ സുശ്രോണി ഭാഷസേ। ഏകോഽഹമാഗമിഷ്യാമി ശൂന്യമാവസഥം തവ ।। 19
നല്ല അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ഞാന് ചെയ്യും. ഞാനൊറ്റയ്ക്ക് നിന്റെ ശൂന്യമായ വീട്ടിലേക്ക് വരാം.
സമാഗമാര്ഥം രമ്ഭോരു ത്വയാ മദനദര്പിതഃ। യഥാ ത്വാം നൈവ പശ്യേയുര്ഗന്ധര്വാഃ സൂര്യവര്ചസഃ ।। 20
നിന്റെ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായി, മനസ്സില് മോഹം നിറഞ്ഞ്, സുന്ദരമായ ഉരുക്കളുള്ളവളേ, പ്രകാശമുള്ള ഗന്ധര്വ്വന്മാര് നിന്നെ കാണാതിരിക്കേണ്ടതിനു ഞാന് വരാം.
യദേതന്നര്തനാഗാരം മാത്സ്യരാജേന കാരിതമ്। ദിവാത്ര കന്യാ നൃത്യന്തി രാത്രൌ യാന്തി സ്വകം ഗൃഹം ।। 21
മത്സ്യരാജാവു നിര്മ്മിച്ച ആ നൃത്തശാലയില് പകലില് പെണ്കുട്ടികള് നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, രാത്രി അവര് ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
നിശായാം തത്ര ഗച്ഛേഥാ ഗന്ധര്വാസ്തന്ന ജാനതേ। തത്ര ദോഷഃ പരിഹൃതോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ।। 22
നീ രാത്രി അവിടെ പോകണം; ഗന്ധര്വ്വന്മാര്ക്ക് അതറിയില്ല. അവിടെ തെറ്റ് ഒഴിവാക്കാം, അതില് സംശയമില്ല.
ഏകസ്ത്വം നര്തനാഗാരം രാത്രൌ സംകേതമാവ്രജ । തത്രാഹം ഭവിതാ തുഭ്യം വശഗാ നാത്ര സംശയഃ ।। 23
രാത്രിയിൽ നാം തീരുമാനിച്ച പോലെ നീ മാത്രം നൃത്തശാലയിൽ വരണം. അവിടെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും നിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴിലായിരിക്കും, ഇതിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട.
തഥാ ഭദ്രേ കരിഷ്യാമി യഥാ ത്വം ഭീരു വക്ഷ്യസി। ഏകഃ സന്നര്തനാഗാരമാഗമിഷ്യാമി ഭാമിനി। സമാഗമാര്ഥം സുശ്രോണി ശപേ ച സുകൃതേന മേ ।। 24
സുന്ദരിയേ, നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം. ഭയക്കരിയേ, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നൃത്തശാലയിൽ വരും, നമുക്ക് കൂടിക്കാഴ്ചക്കായി. എന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾക്ക് സാക്ഷിയായി ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
യഥാ ത്വാം നാവബുധ്യന്തി ഗന്ധര്വാ വരവര്ണിനി। സത്യം തേ പ്രതിജാനാമി ഗന്ധര്വേഭ്യോ ന തേ ഭയമ്। അലംകരിഷ്യാമ്യദ്യാഹം ത്വത്സമാഗമനായ വൈ ।। 25
നിന്റെ നിറംപോലും മനോഹരമായവളേ, ഗന്ധർവന്മാർ നിന്നെ കണ്ടെത്തില്ലെന്ന് ഞാൻ സത്യമായി ഉറപ്പുനൽകുന്നു. അവരിൽ നിന്നു ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഇന്ന് നിനക്കായി ഞാൻ എനിക്ക് അലങ്കാരം ചെയ്യാം.
വാസാംസി ച വിചിത്രാണി മനോജ്ഞാനി തവാപി ച। യഥാ മാം ന ത്യജേഥാസ്ത്വം തഥ രംസ്യേ ത്വയാ സഹ ।। 26
നാനാവിധം മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ ധരിക്കും, നീയും അങ്ങനെ തന്നെ. നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കും.
തഥാ ചേദപ്യഹം സൂത ദര്ശയിഷ്യാമി തേ സുഖമ്। യന്നാനുഭൂതം ഭവതാ ജന്മപ്രഭൃതി കീചക ।। 27
ഇങ്ങനെ ആയാൽ, സാരഥിയേ, ഞാൻ നിന്നെ ജനനം മുതൽ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആനന്ദങ്ങൾ കാണിച്ചുതരാം, കീചക.
തമര്ഥമപി ജല്പന്ത്യാ ദ്രൌപദ്യാഃ കീചകസ്യ ഹ। ക്ഷണമാത്രം തദഭവന്മാസേനൈവ സമം നൃപ ।। 28
ദ്രൗപദി ഈ വാക്കുകൾ കീചകനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ ചെറിയ നിമിഷം തന്നെ അവനു ഒരു മാസം പോലെ ദൈർഘ്യമുള്ളതായി തോന്നി.
കീചകോഽഥ ഗൃഹം ഗത്വാ ഭൃശം ഹര്ഷപരിപ്ലുതഃ। സൈരന്ധ്രീരൂപിണീം മൂഢോ മൃത്യും താം നാവബുദ്ധവാന് ।। 29
അതിനുശേഷം കീചകൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. സൈരന്ധ്രിയായി വന്ന സ്ത്രീ തന്നെ തന്റെ മരണമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
ഗന്ധാഭരണമാല്യേഷു വ്യാസക്തഃ സ വിശേഷതഃ। അലംചക്രേ തദാഽഽത്മാനം സത്വരഃ കാമമോഹിതഃ ।। 30
സുഗന്ധികളും അലങ്കാരങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും ധരിക്കാൻ കീചകൻ അതിയായി ആഗ്രഹത്തോടെ തനിക്കു അലങ്കാരം ചെയ്തു, ആസക്തിയാൽ വേഗത്തിൽ.
തസ്യ തത്കുര്വതഃ കര്മ കാലോ ദീര്ഘ ഇവാഭവത്। അനുചിന്തയതശ്ചാപി താമേവായതലോചനാമ് ।। 31
അവൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, ആ നീണ്ട കണ്ണുള്ളവളെ മാത്രം ചിന്തിക്കുമ്പോഴും, സമയം അവനു വളരെ നീണ്ടതുപോലെയായി.
ആസീദഭ്യധികാ ചാപി ശ്രീഃ ശ്രിയം പ്രമുമുക്ഷതഃ । നിര്വാണകാലേ ദീപസ്യ വര്തീമിവ ദിധക്ഷതഃ ।। 32
അവൻ തന്റെ ഭംഗി കൂടുതൽ കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതു വർദ്ധിച്ചു. അണയാൻ പോകുന്ന വിളക്കിന്റെ ജ്വാല ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളതുപോലെ.
കൃതസംപ്രത്യയസ്തസ്യാഃ കീചകഃ കാമമോഹിതഃ। നാജാനാത്പതനം സ്വസ്യ ചിന്തയംസ്താം ശുഭാനനാമ് ।। 33
അവളുടെ സമ്മതം ലഭിച്ച കീചകൻ, ആ മനോഹരമുഖിയായവളെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ആഗ്രഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, തന്റെ നാശം വരുന്നു എന്നത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
തതസ്തു ദ്രൌപദീ ഗത്വാ ഭീമസേനം മഹാനസേ। ഉപാതിഷ്ഠത കല്യാണീ കൌരവ്യം പതിമന്തികാത് ।। 34
അതിനുശേഷം ദ്രൗപദി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ഭീമസേനനെ സമീപിച്ചു, കൌരവ കുടുംബത്തിലെ ഭർത്താവിനടുത്തേക്ക് ഈ മനോഹരിയായവൾ എത്തി.
തമുവാച സുകേശാന്താ കീചകസ്യ കൃതോ മയാ। സങ്ഗമോ നര്തനാഗാരേ യഥാഽവോചഃ പരന്തപ ।। 35
സുന്ദരമായ മുടിയുള്ള ദ്രൗപദി ഭീമനോട് പറഞ്ഞു: കീചകനുമായി നൃത്തശാലയിൽ കൂടിക്കാഴ്ച ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ.
കാലേന നിയതം ബദ്ധഃ കാമേന ച ബലാത്കൃതഃ। ശൂന്യം സ നര്തനാഗാരമാഗമിഷ്യതി കീചകഃ। ഏകോ നിശി മഹാബാഹോ കീചകം തം നിഷൂദയ ।। 36
വിധിയാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടും, ആഗ്രഹത്തിൽ അടിമയായും, കീചകൻ രാത്രിയിൽ ശൂന്യമായ നൃത്തശാലയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് വരും, മഹാബാഹുവേ, അവിടെ നീ കീചകനെ സംഹരിക്കണം.
തം മൂതപുത്രം കൌന്തേയ കീചകം മദദര്പിതമ്। ഗത്വാ ത്വം നര്തനാഗാരം നിര്ജീവം കുരു പാണ്ഡവ ।। 37
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, നീ നൃത്തശാലയിൽ പോയി, അമിത അഭിമാനമുള്ള സാരഥിയുടെ മകൻ കീചകനെ ജീവനറ്റവനാക്കണം.
ഗര്വിതഃ മൂതപുത്രോഽസൌ ഗന്ധര്വാനവമന്യതേ। സ ത്വം പ്രഹരതാംശ്രേഷ്ഠ നാലം നാഗ ഇവോദ്ധര ।। 38
അഭിമാനത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആ സാരഥിയുടെ മകൻ ഗന്ധർവന്മാരെ അവഹേളിക്കുന്നു. യുദ്ധശൂരന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനേ, നീ ആനയെ പോലെ അവനെ കീഴടക്കണം.
അസ്രം ദുഃഖാഭിഭൂതായാ മമ മാര്ജസ്വ ഭാരത। ബാഹുവീര്യാനുരൂപം ച ദര്ശയാദ്യ പരാക്രമമ്। ആത്മനശ്ചൈവ ഭദ്രം തേ കുരു മാനം കുലസ്യ ച ।। 39
ഭാരതവംശജനായ ഭീമാ, ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ എന്റെ കണ്ണുനീർ നീ തുടച്ചു കളയണം. ഇന്ന് നിന്റെ ബാഹുവീര്യത്തിന് യോജ്യമായ ധൈര്യം കാണിക്കണം. നിന്റെതും കുടുംബത്തിന്റെയും മാനം സംരക്ഷിക്കണം. നിനക്ക് എല്ലാ നന്മകളും ഉണ്ടാകട്ടെ.
സ്വാഗതം തേ വരാരോഹേ യന്മാം വേദയസേ പ്രിയമ്। നഹ്യസ്യ കംചിദിച്ഛാമി സഹായം വരവര്ണിനി ।। 40
നിന്റെ സാന്നിധ്യം എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്, മനോഹരനിതംബിനിയേ. നീ ഈ പ്രിയമായ കാര്യം എന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് എനിക്ക് സന്തോഷം. ഇതിൽ മറ്റാരെയും ഞാൻ സഹായിയായി ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, മനോഹരവർണ്ണിയേ.
സാ മേ പ്രീതിസ്ത്വയാഽഽഖ്യാതാ കീചകസ്യ സമാഗമേ। ഹത്വാ ഹിഡിമ്ബം യാ പ്രീതിര്മമാസീത്സാ ശുചിസ്മിതേ ।। 41
നല്ല പുഞ്ചിരിയോടെ, നീ പറഞ്ഞ കീചകനെ കാണുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം, ഞാന് ഹിഡിംബനെ കൊല്ലുമ്പോള് അനുഭവിച്ച അതേ സന്തോഷമാണ്.
സത്യം ഭ്രാതൄംശ്ച പുത്രാംശ്ച പുരസ്കൃത്യ ശപാമി തേ। കീചകം നിഹനിഷ്യാമി വൃത്രം ദേവപതിര്യഥാ ।। 42
സത്യത്തെയും, എന്റെ സഹോദരന്മാരെയും, പുത്രന്മാരെയും സാക്ഷിയായി വച്ച് ഞാന് നിന്നോട് സത്യം പറയുന്നു; ഇന്ദ്രന് വൃത്രനെ പോലെ ഞാന് കീചകനെ കൊല്ലും.
പ്രസഹ്യ നിഹനിഷ്യാമി കേശവഃ കേശിനം യഥാ। രഹസ്യം വാ പ്രകാശം വാ സൂദയിഷ്യാമി കീചകമ് ।। 43
കേശവന് കേശിയെ പോലെ ഞാനും ശക്തിയോടെ കീചകനെ കൊല്ലും; രഹസ്യമായാലും, തുറന്നുവെച്ചാലും, അവനെ ഞാന് നശിപ്പിക്കും.
അഹം ഭദ്രേ ഹനിഷ്യാമി കീചകം മദനാന്വിതമ്। യസ്ത്വാം കാമാഭിഭൂതാത്മാ ദുര്ലഭാമഭിമന്യതേ ।। 44
സ്നേഹമുള്ളവളേ, കാമഭാവത്തില് മുഴുകി നിന്നെ നേടാന് ശ്രമിക്കുന്ന കീചകനെ, ഞാന് തന്നെ കൊല്ലും.
അഥ ചേദവബുധ്യന്തി സൂതപുത്രം മയാ ഹതമ്। നിര്മനുഷ്യം കരിഷ്യാമി മത്സ്യാനാമിദമാലയമ് ।। 45
സൂതപുത്രനെ ഞാന് കൊന്നതാണെന്ന് ഇവര് മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കില്, ഈ മത്സ്യരാജ്യത്തെ ഞാന് മനുഷ്യരില്ലാത്തതാക്കും.
മയാ ഹതാംശ്ചേന്മാത്സ്യാംസ്തു ധാര്തരാഷ്ട്രോ വിബുധ്യതി। ദുര്യോധനം തതോ ഹത്വാ സാനുബന്ധം സബാന്ധവമ്। കുരുണാമഖിലം രാജ്യം പ്രതിപത്സ്യാമി ഭാമിനി ।। 46
ഞാന് കൊല്ലുന്ന മത്സ്യന്മാരെ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകനായ ദുര്യോധനന് അറിയുകയാണെങ്കില്, അവനെയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലും; പിന്നെ മുഴുവന് കുരുരാജ്യവും ഞാന് സ്വന്തമാക്കും.
നാഹം ശക്തോഽനുനയിതും കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। കാമം സത്യമുപാസീത കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ । കാമമന്യേ ഹ്യുപാസന്തു വിനീതാ ധര്മചാരിണഃ ।। 47
കുന്തീപുതനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ഞാന് സമ്മതിപ്പിക്കാന് കഴിയില്ല; അവന് ഇഷ്ടം പോലെ സത്യത്തെ പിന്തുടയട്ടെ, മറ്റു വിനീതരും ധര്മനിഷ്ഠരായവരും തങ്ങളുടെ വഴിയില് പോകട്ടെ.
ത്വാം തു ദുഃഖമിദം പ്രാപ്താം നാഹം ശക്നോമ്യുപേക്ഷിതുമ്। നിര്വൃതാ ഭവ പാഞ്ചാലി കീചകസ്യ വധാത്പുനഃ ।। 48
പാഞ്ചാലി, നിന്നെ ബാധിക്കുന്ന ഈ ദുഃഖം ഞാന് അവഗണിക്കാനാവില്ല; കീചകന്റെ മരണത്തില് വീണ്ടും ആശ്വാസം കണ്ടെത്തൂ.