ഭീമേന ച പ്രതിജ്ഞാതേ കീചകസ്യ വധേ തദാ। ദ്രൌപദീ ച സുദേഷ്ണായാഃ പ്രവിവേശ പുനര്ഗൃഹമ് ।। 9
അപ്പോള് ഭീമന് കീചകനെ കൊല്ലുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു, ദ്രൗപദി വീണ്ടും സുദേഷ്ണയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യാം രജന്യാം വ്യുഷ്ടായാം പ്രാതരുത്ഥായ കീചകഃ। ഗത്വാ രാജകുലായൈവ ദ്രൌപദീമിദമബ്രവീത് ।। 10
ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞ്, കീചകന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് രാജധാനിയിലേക്ക് പോയി, ദ്രൗപദിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യത്ത്വാഽഹം പശ്യതോ രാജ്ഞഃ പാതയിത്വാ പദാഽഹനമ് । ന കംചില്ലഭസേ നാഥമഭിപന്നാ ബലീയസാ ।। 11
രാജാവിന്റെ മുമ്പില് നിന്നെ കാലുകൊണ്ട് തള്ളിയപ്പോള്, ശക്തനായവന് ആക്രമിച്ചിട്ടും നിന്നെ രക്ഷിക്കാന് ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പ്രവാദേന തു മാത്സ്യാനാമയം രാജേതി ചോച്യതേ। അഹമേവ ഹി രാജാ വൈ മാത്സ്യാനാം വാഹിനീപതിഃ ।। 12
മത്സ്യരാജ്യത്തുള്ളവര് ഈ രാജാവാണെന്ന് പറയുന്നു, പക്ഷേ യഥാര്ത്ഥത്തില് ഞാനാണ് ഇവിടുത്തെ രാജാവും സൈന്യാധിപതിയും.
സാ സുഖം പ്രതിപദ്യസ്വ ദാസോ ഭീരു ഭവാമി തേ। ന ഹ്യഹം ത്വാമൃതേ ഭീരു ചിരം ജീവിതുമുത്സഹേ ।। 13
ഭയക്കരിയായവളേ, നീ സന്തോഷം സ്വീകരിക്കണം; ഞാന് നിന്നുടെ ദാസനാകും. നിന്നെ കൂടാതെ, ഭയങ്കരിയായവളേ, ഞാന് കൂടുതല് കാലം ജീവിക്കാന് കഴിയില്ല.
അഹന്യഹനി സുശ്രോണി ശതനിഷ്കം ദദാമി തേ। ദാസീശതം ച തേ ദദ്യാം ദാസാനാമപി ചാപരമ് ।। 14
നല്ല അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഓരോ ദിവസവും നിനക്കു നൂറ് പൊന്നുമുദ്രകളും, നൂറ് ദാസിമാരും, കൂടാതെ കൂടുതല് ദാസന്മാരും ഞാന് നല്കും.
രഥാംശ്ചാശ്വതരീയുക്താനസ്തു നൌ ഭീരു സംഗമഃ । സുദാസാനാം സഹസ്രം ച മഹിഷാണാം സഹസ്രകമ് ।। 15
ഭയങ്കരിയായവളേ, നമ്മുടെ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായി കുതിരപ്പുറത്തിരിയുന്ന രഥങ്ങളും, ആയിരം നല്ല ദാസന്മാരും, ആയിരം കാളകളും നല്കാം.
അന്തഃപുരസഹസ്രം ച ഹേമകൂടസഹസ്രകമ്। തുഭ്യം ദാസ്യാമി സര്വാണി രാജാര്ഹാണ്യമ്ബരാണി ച ।। 16
ആയിരം അന്തഃപുരങ്ങളും, ആയിരം പൊന്നു നിക്ഷേപങ്ങളും, രാജ്ഞിക്ക് യോജിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും എല്ലാം ഞാന് നിനക്കു നല്കും.
ഏതന്മേ വചനം സത്യം പ്രതിപദ്യസ്വ കീചക। ന തേ സഖാ വാ ഭ്രാതാ വാ ജാനീയാത്സംഗമം മയാ ।। 17
കീചകാ, ഇതാണ് എന്റെ സത്യവാക്ക്; നീ അത് അംഗീകരിക്കണം. നിന്റെ സ്നേഹിതനും സഹോദരനും നമ്മുടെ കൂടിക്കാഴ്ച അറിയരുത്.
അനുപ്രവാദാദ്ഭീതാഽസ്മി ഗന്ധര്വാണാം യശസ്വിനാമ് । അനുബോധാദ്ഗനര്ഥഃ സ്യാദയശശ്ച മഹദ്ഭവേത। ഏതന്മേ പ്രതിജാനീഹി തതോഽഹം വശഗാ തവ ।। 18
പ്രശസ്തരായ ഗന്ധര്വ്വന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള വാര്ത്തകള് കേട്ട് എനിക്ക് ഭയം തോന്നുന്നു; അവര് അറിയുകയാണെങ്കില് ദോഷവും വലിയ അപമാനവും സംഭവിക്കും. നീ ഇതിന് വാഗ്ദാനം നല്കണം, പിന്നെ ഞാന് നിന്റെ വശമാകും.
ഏവമേതത്കരിഷ്യാമി യഥാ സുശ്രോണി ഭാഷസേ। ഏകോഽഹമാഗമിഷ്യാമി ശൂന്യമാവസഥം തവ ।। 19
നല്ല അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, നീ പറയുന്നതുപോലെ തന്നെ ഞാന് ചെയ്യും. ഞാനൊറ്റയ്ക്ക് നിന്റെ ശൂന്യമായ വീട്ടിലേക്ക് വരാം.
സമാഗമാര്ഥം രമ്ഭോരു ത്വയാ മദനദര്പിതഃ। യഥാ ത്വാം നൈവ പശ്യേയുര്ഗന്ധര്വാഃ സൂര്യവര്ചസഃ ।। 20
നിന്റെ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കായി, മനസ്സില് മോഹം നിറഞ്ഞ്, സുന്ദരമായ ഉരുക്കളുള്ളവളേ, പ്രകാശമുള്ള ഗന്ധര്വ്വന്മാര് നിന്നെ കാണാതിരിക്കേണ്ടതിനു ഞാന് വരാം.
യദേതന്നര്തനാഗാരം മാത്സ്യരാജേന കാരിതമ്। ദിവാത്ര കന്യാ നൃത്യന്തി രാത്രൌ യാന്തി സ്വകം ഗൃഹം ।। 21
മത്സ്യരാജാവു നിര്മ്മിച്ച ആ നൃത്തശാലയില് പകലില് പെണ്കുട്ടികള് നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, രാത്രി അവര് ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
നിശായാം തത്ര ഗച്ഛേഥാ ഗന്ധര്വാസ്തന്ന ജാനതേ। തത്ര ദോഷഃ പരിഹൃതോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ।। 22
നീ രാത്രി അവിടെ പോകണം; ഗന്ധര്വ്വന്മാര്ക്ക് അതറിയില്ല. അവിടെ തെറ്റ് ഒഴിവാക്കാം, അതില് സംശയമില്ല.
ഏകസ്ത്വം നര്തനാഗാരം രാത്രൌ സംകേതമാവ്രജ । തത്രാഹം ഭവിതാ തുഭ്യം വശഗാ നാത്ര സംശയഃ ।। 23
രാത്രിയിൽ നാം തീരുമാനിച്ച പോലെ നീ മാത്രം നൃത്തശാലയിൽ വരണം. അവിടെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും നിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് കീഴിലായിരിക്കും, ഇതിൽ ഒരു സംശയവും വേണ്ട.
തഥാ ഭദ്രേ കരിഷ്യാമി യഥാ ത്വം ഭീരു വക്ഷ്യസി। ഏകഃ സന്നര്തനാഗാരമാഗമിഷ്യാമി ഭാമിനി। സമാഗമാര്ഥം സുശ്രോണി ശപേ ച സുകൃതേന മേ ।। 24
സുന്ദരിയേ, നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ ചെയ്യാം. ഭയക്കരിയേ, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് നൃത്തശാലയിൽ വരും, നമുക്ക് കൂടിക്കാഴ്ചക്കായി. എന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾക്ക് സാക്ഷിയായി ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
യഥാ ത്വാം നാവബുധ്യന്തി ഗന്ധര്വാ വരവര്ണിനി। സത്യം തേ പ്രതിജാനാമി ഗന്ധര്വേഭ്യോ ന തേ ഭയമ്। അലംകരിഷ്യാമ്യദ്യാഹം ത്വത്സമാഗമനായ വൈ ।। 25
നിന്റെ നിറംപോലും മനോഹരമായവളേ, ഗന്ധർവന്മാർ നിന്നെ കണ്ടെത്തില്ലെന്ന് ഞാൻ സത്യമായി ഉറപ്പുനൽകുന്നു. അവരിൽ നിന്നു ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. ഇന്ന് നിനക്കായി ഞാൻ എനിക്ക് അലങ്കാരം ചെയ്യാം.
വാസാംസി ച വിചിത്രാണി മനോജ്ഞാനി തവാപി ച। യഥാ മാം ന ത്യജേഥാസ്ത്വം തഥ രംസ്യേ ത്വയാ സഹ ।। 26
നാനാവിധം മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ ഞാൻ ധരിക്കും, നീയും അങ്ങനെ തന്നെ. നീ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിനക്കൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കും.
തഥാ ചേദപ്യഹം സൂത ദര്ശയിഷ്യാമി തേ സുഖമ്। യന്നാനുഭൂതം ഭവതാ ജന്മപ്രഭൃതി കീചക ।। 27
ഇങ്ങനെ ആയാൽ, സാരഥിയേ, ഞാൻ നിന്നെ ജനനം മുതൽ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആനന്ദങ്ങൾ കാണിച്ചുതരാം, കീചക.
തമര്ഥമപി ജല്പന്ത്യാ ദ്രൌപദ്യാഃ കീചകസ്യ ഹ। ക്ഷണമാത്രം തദഭവന്മാസേനൈവ സമം നൃപ ।। 28
ദ്രൗപദി ഈ വാക്കുകൾ കീചകനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ ചെറിയ നിമിഷം തന്നെ അവനു ഒരു മാസം പോലെ ദൈർഘ്യമുള്ളതായി തോന്നി.
കീചകോഽഥ ഗൃഹം ഗത്വാ ഭൃശം ഹര്ഷപരിപ്ലുതഃ। സൈരന്ധ്രീരൂപിണീം മൂഢോ മൃത്യും താം നാവബുദ്ധവാന് ।। 29
അതിനുശേഷം കീചകൻ അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. സൈരന്ധ്രിയായി വന്ന സ്ത്രീ തന്നെ തന്റെ മരണമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
ഗന്ധാഭരണമാല്യേഷു വ്യാസക്തഃ സ വിശേഷതഃ। അലംചക്രേ തദാഽഽത്മാനം സത്വരഃ കാമമോഹിതഃ ।। 30
സുഗന്ധികളും അലങ്കാരങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും ധരിക്കാൻ കീചകൻ അതിയായി ആഗ്രഹത്തോടെ തനിക്കു അലങ്കാരം ചെയ്തു, ആസക്തിയാൽ വേഗത്തിൽ.
തസ്യ തത്കുര്വതഃ കര്മ കാലോ ദീര്ഘ ഇവാഭവത്। അനുചിന്തയതശ്ചാപി താമേവായതലോചനാമ് ।। 31
അവൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോഴും, ആ നീണ്ട കണ്ണുള്ളവളെ മാത്രം ചിന്തിക്കുമ്പോഴും, സമയം അവനു വളരെ നീണ്ടതുപോലെയായി.
ആസീദഭ്യധികാ ചാപി ശ്രീഃ ശ്രിയം പ്രമുമുക്ഷതഃ । നിര്വാണകാലേ ദീപസ്യ വര്തീമിവ ദിധക്ഷതഃ ।। 32
അവൻ തന്റെ ഭംഗി കൂടുതൽ കാണിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതു വർദ്ധിച്ചു. അണയാൻ പോകുന്ന വിളക്കിന്റെ ജ്വാല ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളതുപോലെ.
കൃതസംപ്രത്യയസ്തസ്യാഃ കീചകഃ കാമമോഹിതഃ। നാജാനാത്പതനം സ്വസ്യ ചിന്തയംസ്താം ശുഭാനനാമ് ।। 33
അവളുടെ സമ്മതം ലഭിച്ച കീചകൻ, ആ മനോഹരമുഖിയായവളെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ആഗ്രഹത്തിൽ ആകൃഷ്ടനായി, തന്റെ നാശം വരുന്നു എന്നത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
തതസ്തു ദ്രൌപദീ ഗത്വാ ഭീമസേനം മഹാനസേ। ഉപാതിഷ്ഠത കല്യാണീ കൌരവ്യം പതിമന്തികാത് ।। 34
അതിനുശേഷം ദ്രൗപദി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ഭീമസേനനെ സമീപിച്ചു, കൌരവ കുടുംബത്തിലെ ഭർത്താവിനടുത്തേക്ക് ഈ മനോഹരിയായവൾ എത്തി.
തമുവാച സുകേശാന്താ കീചകസ്യ കൃതോ മയാ। സങ്ഗമോ നര്തനാഗാരേ യഥാഽവോചഃ പരന്തപ ।। 35
സുന്ദരമായ മുടിയുള്ള ദ്രൗപദി ഭീമനോട് പറഞ്ഞു: കീചകനുമായി നൃത്തശാലയിൽ കൂടിക്കാഴ്ച ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ.
കാലേന നിയതം ബദ്ധഃ കാമേന ച ബലാത്കൃതഃ। ശൂന്യം സ നര്തനാഗാരമാഗമിഷ്യതി കീചകഃ। ഏകോ നിശി മഹാബാഹോ കീചകം തം നിഷൂദയ ।। 36
വിധിയാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടും, ആഗ്രഹത്തിൽ അടിമയായും, കീചകൻ രാത്രിയിൽ ശൂന്യമായ നൃത്തശാലയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് വരും, മഹാബാഹുവേ, അവിടെ നീ കീചകനെ സംഹരിക്കണം.
തം മൂതപുത്രം കൌന്തേയ കീചകം മദദര്പിതമ്। ഗത്വാ ത്വം നര്തനാഗാരം നിര്ജീവം കുരു പാണ്ഡവ ।। 37
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, നീ നൃത്തശാലയിൽ പോയി, അമിത അഭിമാനമുള്ള സാരഥിയുടെ മകൻ കീചകനെ ജീവനറ്റവനാക്കണം.
ഗര്വിതഃ മൂതപുത്രോഽസൌ ഗന്ധര്വാനവമന്യതേ। സ ത്വം പ്രഹരതാംശ്രേഷ്ഠ നാലം നാഗ ഇവോദ്ധര ।। 38
അഭിമാനത്തിൽ നിറഞ്ഞ ആ സാരഥിയുടെ മകൻ ഗന്ധർവന്മാരെ അവഹേളിക്കുന്നു. യുദ്ധശൂരന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനേ, നീ ആനയെ പോലെ അവനെ കീഴടക്കണം.