ഇത്യുക്താസ്തേ വിരാടേന സര്വേ മല്ലാ വിശാംപതേ । തൂഷ്ണീമാസംസ്തതോ രാജാ ക്രോധാവിഷ്ട ഉവാച ഹ ।। 25
വീരാട് രാജാവ് ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ എല്ലാ മല്ലന്മാരും മൗനമായി നിന്നു; അതിനുശേഷം രാജാവ് കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ഗ്രാമാംശ്ച വേതനാന്യേപാം മല്ലാനാം ഹാരയാമ്യഹമ്। തതോ യുധിഷ്ഠിരോഽവാദീച്ഛ്രുത്വാ മാത്സ്യപതേര്വചഃ ।। 26
ഈ മല്ലന്മാരുടെ ഗ്രാമങ്ങളും വേതനവും ഞാൻ പിന്വലിക്കും; അപ്പോൾ മത്സ്യരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു.
അസ്തി മല്ലോ മഹാരാജ മയാ ദൃഷ്ടോ യുധിഷ്ഠിരേ। അനേന സഹ മല്ലേന യോദ്ധും ശക്നോതി ഭൂപതേ ।। 27
മഹാരാജാവേ, ഞാൻ കണ്ട ഒരു മല്ലൻ ഉണ്ട്, യുദ്ധിഷ്ഠിരനായി; അവൻ ഈ മല്ലനുമായി പോരാടാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്, രാജാവേ.
യോസൌ മല്ലോ മയാ ദൃഷ്ടഃ പൂര്വം യൌധിഷ്ഠിരേ പുരേ। സോയം മല്ലോ വസത്യേപ രാജംസ്തവ മഹാനസേ ।। 28
ഞാൻ മുമ്പ് യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ നഗരത്തിൽ കണ്ട ആ മല്ലൻ ഇപ്പോൾ രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ അടുക്കളയിൽ താമസിക്കുന്നു.
യുധിഷ്ഠിരവചഃ ശ്രുത്വാ വ്യക്തമാഹേതി പാര്ഥിവഃ। സോപ്യഥാഹൂയതാം ക്ഷിപ്രം യോദ്ധും മല്ലേന സംപ്രതി ।। 29
യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, രാജാവ് വ്യക്തമായി കല്പിച്ചു: 'അവനെ ഉടൻ വിളിച്ച് ഈ മല്ലനുമായി പോരാട്ടം നടത്തിക്കൊള്ളൂ.'
ഭീമസേനോ വിരാടേന ആഹൂതശ്ചോദിതസ്തഥാ। യോദ്ധും തതോഽബ്രവീദ്വാക്യം യോദ്ധും ശക്നോമി ഭൂപതേ ।। 30
വീരാട് രാജാവ് വിളിച്ച് ഉത്തേജിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഭീമസേനൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഞാൻ പോരാടാൻ തയ്യാറാണ്.'
നരേന്ദ്ര തേ പ്രഭാവേന ശ്രിയാ ശക്ത്യാ ച ശാസനാത്। അനേന സഹ മല്ലേന യോദ്ധും രാജേന്ദ്ര ശക്നുയാമ് ।। 31
രാജാധിരാജാ, താങ്കളുടെ ശക്തിയും മഹിമയും ആജ്ഞയും കൊണ്ട്, ഈ മല്ലനോടൊപ്പം പോരാടാൻ എനിക്ക് കഴിയും.
യുധിഷ്ഠിരകൃതം ജ്ഞാത്വാ ശ്രിയാ തവ വിശാംപതേ। മഹാദേവസ്യ ഭക്ത്യാ ച തം മല്ലം പാതയാമ്യഹമ് ।। 32
യുധിഷ്ഠിരൻ ഇത് ഒരുക്കിയതാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്, താങ്കളുടെ മഹത്വത്താൽ, മഹാദേവനോടുള്ള ഭക്തിയോടെ, ആ മല്ലനെ ഞാൻ കീഴടക്കും.
ചോദിതോ ഭീമസേനസ്തു മല്ലമാഹൂയ മണ്ഡലേ। യോദ്ധും വ്യവസ്ഥിതോ വീരോ രേണും സംമൃജ്യ ഹസ്തയോഃ। മത്തോ ഗജ ഇവാന്യം തു യോദ്ധും സമുപചക്രമേ ।। 33
അപ്പോൾ ഭീമസേനൻ ഉത്തേജിതനായി, മല്ലനെ അരങ്ങിലേക്ക് വിളിച്ചു. വീരൻ, കൈകളിൽ പൊടി പുരട്ടി, പോരാടാൻ തയ്യാറായി, മറ്റൊരു കാളയെ നേരിടുന്ന മദോന്മത്തനായ ആനയെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് വന്നു.
അഥ സൂദേന തം മല്ലം യോധയാമാസ മത്സ്യരാട്ര ।। 34
അപ്പോൾ രഥസാരഥിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, മത്സ്യരാജാവ് ആ മല്ലനെ പോരാട്ടത്തിന് അയച്ചു.
നോദ്യമാനസ്തദാ ഭീമോ ദുഃഖേനേവാകരോന്മതിമ്। ന ഹി ശക്നോമ്യശക്തോപി പ്രത്യാഖ്യാതും നരാധിപം ।। 35
അന്നപ്പോൾ ഭീമൻ ഉത്സാഹത്തോടെ എഴുന്നേറ്റില്ല; മനസ്സിൽ തനിക്കു ഇഷ്ടമില്ലാത്തതുപോലെ തീരുമാനിച്ചു. എങ്കിലും രാജാവിനെ എതിർക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ അവൻ സമ്മതിച്ചു.
തതഃ സ പുരുഷവ്യാഘ്രഃ ശാര്ദൂലശിഥിലം ചരന്। പ്രവിവേശ മഹാരങ്ഗം വിരാടമഭിഹര്ഷയന് ।। 36
ശേഷം ആ പുരുഷസിംഹൻ, സിംഹത്തിന്റെ നടപ്പോടെ, മഹാരംഗത്തിലേക്ക് കയറി, വിരാടിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
ബവന്ധ കക്ഷാം കൌന്തേയസ്തതഃ സംഹര്ഷയഞ്ജനമ് । തതസ്തു വൃത്രസങ്കാശം ഭീമോ മല്ലം സമാഹ്വയത് ।। 37
കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അപ്പോൾ കക്ഷാബന്ധം കെട്ടി, ജനങ്ങളെ ഉത്സാഹത്തിലാക്കി. ഭീമൻ, ഇന്ദ്രൻ വൃത്രനെ നേരിടുന്നതുപോലെ, മല്ലനെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
ജീമൂതം നാമ തം തത്ര മല്ലപ്രഖ്യാതവിക്രമമ് । കക്ഷേ മല്ലം ഗൃഹീത്വാഽഥ നനാദ ബഹു സിംഹവത് ।। 38
അവിടെ ജീമൂത എന്ന പേരിലുള്ള, വീര്യത്തിൽ പ്രശസ്തനായ ആ മല്ലനെ ഭീമൻ കക്ഷയിൽ പിടിച്ചു, സിംഹം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിച്ചു.
താവുഭൌ സുമഹോത്സാഹാവുഭൌ ഭീമപരാക്രമൌ । മത്താവിവ മഹാകായൌ വാരണൌ ഷഷ്ഠിഹായനൌ ।। 39
രണ്ടുപേരും അത്യന്തം ഉത്സാഹവും ഭീമശക്തിയും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു; ഇരുവരും വലിപ്പത്തിൽ വലിയ, ആറുവയസ്സുള്ള മദോന്മത്തനായ ആനകളെപ്പോലെയായിരുന്നു.
തതസ്തൌ നരശാര്ദൂലൌ ബാഹുയുദ്ധം സമീയതു। വീരൌ പരമസംഹൃഷ്ടാവന്യോന്യജയകാങ്ക്ഷിണൌ ।। 40
ശേഷം ആ രണ്ടു പുരുഷസിംഹന്മാർ, പരസ്പരം ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ, കൈക്കൈ പോരാട്ടം തുടങ്ങി.
ഉഭൌ പരമസംഹൃഷ്ടൌ ബലേനാതിബലാവുഭൌ । അന്യോന്യസ്യാന്തരം പ്രേപ്സൂ പരസ്പരജയൈഷിണൌ ।। 41
രണ്ടുപേരും അത്യന്തം സന്തോഷവും അതിശക്തിയും നിറഞ്ഞവരായിരുന്നു; പരസ്പരം ജയിക്കാൻ ഇരുവരും ഒരാളിൽ മറ്റൊരാളിൽ ദുർബലത കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചു.
കൃതപ്രതികൃതൈശ്ചിത്രൈര്ബാഹുഭിശ്ച സുസങ്കടൈഃ। സന്നിപാതാവധൂതൈശ്ച പ്രമാഥോന്മഥനൈസ്തഥാ ।। 42
അവർ കൈകളാൽ കൃത്യവും ചുരുങ്ങിയതുമായ ചലനങ്ങൾ നടത്തി, പിടിച്ചുമറിച്ചു, ശക്തിയായി ഇടിച്ചുമാറ്റി, പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
ക്ഷേപണൈര്മുഷ്ടിഭിശ്ചൈവ വരാഹോദ്ധൂതനിസ്സ്വനൈഃ। തലൈര്വജ്രനിപാതൈശ്ച പ്രസൃഷ്ടാഭിസ്തഥൈവ ച ।। 43
അവർ പരസ്പരം എറിഞ്ഞു, കുത്തി, പന്നിയുടെ മുഴക്കംപോലെയുള്ള മുഷ്ടിചതുരത്വം, ഇടിക്കലുകൾ മിന്നൽപോലെ ശക്തമായിരുന്നു.
ശലാകാനഖപാതൈശ്ച പാദോദ്ധൂതൈശ്ച ദാരുണൈഃ । ജാനുഭിശ്ചാശ്മനിര്ഘോഷൈഃ ശിരോഭിശ്ചാവഘട്ടനൈഃ ।। 44
വിരലുകളും നഖങ്ങളും കൊണ്ട് അടിച്ചു, കാൽകൊണ്ടു കഠിനമായി തള്ളിയും, മുട്ടുകൊണ്ടു കല്ല് ഇടിക്കുന്ന ശബ്ദം പോലെ ഇടിച്ചും, തലകൊണ്ടു തട്ടിയും അവർ പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
തദ്യുദ്ധമഭവദ്ധോരമശസ്ത്രം ബാഹുതേജസാ। ബലപ്രാണേന ശൂരാണാം സമാജോത്സവസന്നിധൌ ।। 45
ആ പോരാട്ടം ആയുധമില്ലാതെ, കൈകളുടെ ശക്തിയിൽ മാത്രം, വീരന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉത്സവസമയത്ത് അത്യന്തം ഭയാനകമായി മാറി.
അരജ്യത ജനഃ സര്വഃ സോത്ക്രുഷ്ടനിനദോത്ഥിതഃ। ബലിനോഃ സംയുഗേ രാജന്വൃത്രവാസവയോരിവ ।। 46
ആ രണ്ട് ശക്തന്മാർ പോരാടുമ്പോൾ, ജനങ്ങൾ മുഴുവൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുയർന്ന് ഉല്ലാസത്തോടെ ഉണർന്നു; വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും പോരാടുന്നതുപോലെ.
പ്രകര്ഷണാകര്ഷണയോരഭ്യാകര്ഷവികര്ഷണൈഃ। ആകര്ഷതുരഥാന്യോന്യം ജാനുഭിശ്ചാപി ജന്ഘതുഃ ।। 47
അവർ പരസ്പരം വലിച്ചു, ഇഴച്ചു, അടുക്കി പിടിച്ചു, മുട്ടുകൊണ്ടു ഒരാളുടെ കാലിൽ മറ്റൊരാൾ അടിച്ചു.
തതഃ ശബ്ദേന മഹതാ ഭര്ത്സയന്തൌ പരസ്പരമ്। വ്യൂഢോരസ്കൌ ദീര്ഘഭുജൌ നിയുദ്ധകുശലാവുഭൌ। ബാഹുഭിഃ സമസജ്ജേതാമായസൈഃ പരിഘൈരിവ ।। 48
ശേഷം, വലിയ ശബ്ദത്തോടെ പരസ്പരം ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, വിശാലമായ നെഞ്ചും നീണ്ട കൈകളും ഉള്ള, മല്ലയുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ഇരുവരും ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾപോലെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ചു.
ഉത്പപാതാഥ വേഗേന മല്ലം കക്ഷേ ഗൃഹീതവാന്। പാര്ശ്വം നിഗൃഹ്യ ഹസ്തേന പാതയാമാസ മല്ലകമ് ।। 49
അപ്പോൾ അതിവേഗത്തിൽ അവൻ മല്ലനെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് അരയിൽ പിടിച്ചു, കൈകൊണ്ട് അവന്റെ വശം പിടിച്ച് നിലത്തു വീഴ്ത്തി.
ചകര്ഷ ദോര്ഭ്യാമുത്പാത്യ ഭീമോ മല്ലമമിത്രഹാ। നിനദം തമഭിക്രോശഞ്ശാര്ദൂല ഇവ വാരണമ് ।। 50
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്ന ഭീമൻ, തന്റെ കൈകളാൽ മല്ലനെ ഉയർത്തി വലിച്ചിഴച്ച്, കരടിയെപ്പോലെ ആനയെ നേരിടുന്ന പോലെ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ആർപ്പുവിളിച്ചു.
സമുദ്യമ്യ മഹാബാഹുര്ഭ്രാമയാമാസ വീര്യവാന് । തതോ മല്ലാശ്ച മത്സ്യാശ്ച വിസ്മയം ചക്രിരേ പരമ് ।। 51
ശക്തിയുള്ള ഭീമൻ അവനെ ഉയർത്തി ചുറ്റി കറക്കി. ഇതു കണ്ട മല്ലന്മാരും മത്സ്യരാജ്യവാസികളും അതിയായ അത്ഭുതത്തിൽ ആകി.
ഭ്രാമയിത്വാ ശതഗുണം ഗതസത്വമചേതനമ് । പ്രത്യപിംഷന്മഹാബാഹുര്മല്ലം ഭുവി വൃകോദരഃ।। 52
നൂറ് പ്രാവശ്യം ചുറ്റി കറക്കി, ശക്തി തീർന്നും ബോധം പോയുമാറുമ്പോൾ, വൃക്കോദരൻ ആ മല്ലനെ നിലത്തു കയറ്റി തകർത്തു.
തസ്മിന്വിനിഹതേ വീരേ ജീമൂതേ ലോകവിശ്രുതേ । വിരാടഃ പരമം ഹര്ഷമഗച്ഛദ്വാന്ധവൈഃ സഹ ।। 53
പ്രശസ്തനായ ജീമൂതൻ വീണപ്പോൾ, വിരാടൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
പ്രഹര്ഷാത്പ്രദദൌ വിത്തം ബഹു രാജ മഹാമനാഃ। വലലായ മഹാരങ്ഗേ യഥാ വൈശ്രവണസ്തഥാ ।। 54
ആനന്ദത്തിൽ, മനസ്സുവീർപ്പുള്ള രാജാവ് ധനം ധാരാളം നൽകി; മഹാരംഗത്തിൽ കുബേരനെപ്പോലെ സഞ്ചരിച്ചു.