ഗജൈരുദീര്മം തുരഗൈശ്ച സങ്കുലം മൃഗദ്വിപൈഃ കുബ്ജഗണൈഃ സമാവൃതമ് । സിതോച്ഛ്രിതോഷ്ണീഷനിരുദ്ധമൂര്ധജം വിചിത്രവൈഡൂര്യവികാരകുണ്ഡലമ് । വിരാടമായാച്ച യുധിഷ്ഠിരസ്തദാ ബൃഹസ്പതിഃ ശക്രമിവ ത്രിവിഷ്ടപേ ।। 14
ആ സഭയിൽ ആനകളും കുതിരകളും കാട്ടുമൃഗങ്ങളും കുള്ളന്മാരും നിറഞ്ഞിരുന്നു; വെള്ള ഉഷ്ണീഷം തലയിൽ കെട്ടിയവരും, വൈഡൂര്യക്കല്ല് കിണ്ണം ധരിച്ചവരും; അപ്പോൾ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ബൃഹസ്പതി ഇന്ദ്രനെ സ്വർഗത്തിൽ കാണുന്നതുപോലെ, വിരാടിന്റെ സന്നിധിയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തമാവ്രജന്തം പ്രസമീക്ഷ്യ പാണ്ഡവം വിരാടരാജോ മുദിതേന ചക്ഷുഷാ । പപ്രച്ഛ ചൈനം സ നരാധിപോ മുഹുര്ദ്വിജാശ്ച യേ ചാസ്യ സഭാസദസ്തദാ ।। 15
പാണ്ഡവൻ അടുത്ത് വരുന്നത് കണ്ടു, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ വിരാടരാജാവ് അവനോടും, ബ്രാഹ്മണന്മാരും സഭയിലെ എല്ലാവരും വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
കോ വാ വിജാനാതി പുരാഽസ്യ ദര്ശനം യുവാ സഭാം യോഽയമുപൈതി മാമികാമ്। രൂപേണ സാരേണ വിരാജയന്മഹീം ശ്രിയാ ഹ്യയം വൈശ്രവണോ ദ്വിജോ യഥാ ।। 16
ഈ യുവാവിനെ മുമ്പ് എവിടെയെങ്കിലും ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇപ്പോൾ എന്റെ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ച്, ഭംഗിയിലും ഉത്തമത്വത്തിലും ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ കുബേരനെപ്പോലെയാണ്.
മൃഗേന്ദ്രരാഡ്വാരണയൂഥപോപമഃ പ്രഭാത്യയം കാഞ്ചനപര്വതോ യഥാ। വിരാജതേ പാവകസൂര്യസന്നിഭം സചന്ദ്രനക്ഷത്ര ഇവാംശുമാന്ഗ്രഹഃ ।। 17
രാജാക്കന്മാരിൽ സിംഹംപോലെയും, പൊന്നുപർവ്വതംപോലെയും, അഗ്നിയുടേയും സൂര്യനുടേയും തേജസ്സോടെ, ചന്ദ്രനോടും നക്ഷത്രങ്ങളോടും കൂടിയ ഗ്രഹംപോലെയും അവൻ തെളിഞ്ഞു.
ന ദൃശ്യതേഽസ്യാനുചരോ ന കുഞ്ജരോ ന ചോഷ്ണരശ്മ്യാവരണം സമുച്ഛ്രിതമ് । ന കുണ്ഡലം നാങ്ഗദമസ്യ ന സ്രജോ വിചിത്രിതാങ്ഗശ്ച രഥശ്രതുര്യുജഃ ।। 38
അവനോടൊപ്പം ആരും ഇല്ല, ആനയോ ഉയർന്ന ഛായയോ ഇല്ല; കാതിൽ കിണ്ണമോ കൈയിൽ വലയമോ പുഷ്പമാലയോ ഇല്ലെങ്കിലും, അവന്റെ അവയവങ്ങൾ അർജ്ജുനൻ കുതിരയോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നവനെപ്പോലെ മനോഹരമാണ്.
ക്ഷാത്രം ച രൂപം ഹി ബിഭര്ത്യയം ഭൃശം ഗജേന്ദ്രശാര്ദൂലമഹര്ഷഭോപമഃ । അഭ്യാഗതോഽസ്മാനനലംകൃതോപി സന് വിരോചതേ ഭാനുരിവാചിരോദിതഃ ।। 19
അവൻ യഥാർത്ഥം ഒരു ക്ഷത്രിയന്റെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; ആനയെയും സിംഹത്തെയും മഹാവൃഷഭത്തെയുംപ്പോലെയാണ്. അലങ്കാരമൊന്നുമില്ലാതെ വന്നിട്ടും, പുതുതായി ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെ അവൻ തിളങ്ങുന്നു.
വിഭാത്യയം ക്ഷത്രിയ ഏവ സര്വഥാ വിരാട ഇത്യേവമുവാച തം പ്രതി। സസാഗരാന്താമയമദ്യ മേദിനീം പ്രശാസിതും ചാര്ഹതി വാസവോപമഃ ।। 20
എല്ലാ രീതിയിലും ഈയാൾ ക്ഷത്രിയനാണെന്ന് വിരാട് പറഞ്ഞു; സമുദ്രം വരെയുള്ള ഈ ഭൂമി ഭരിക്കാൻ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ അവൻ അർഹനാണ്.
നാക്ഷത്രിയോ നൂനമയം ഭവിഷ്യതി മൂര്ധാഭിഷിക്തഃ പ്രതിഭാതി മാം പ്രതി । തുല്യം ഹി രൂപം പ്രതിദൃശ്യതേഽസ്യ ഗജസ്യ സിംഹസ്യ തഥര്ഷഭസ്യ ।। 21
ഇവൻ ക്ഷത്രിയനല്ല എന്നതിൽ സംശയമില്ല; തലയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തവനെപ്പോലെയാണ്. അവന്റെ രൂപം ആനയുടെയും സിംഹത്തിന്റെയും കാളയുടെയും സമാനമാണ്.
യമേഷ കാമം പരിമാര്ഗതേ ദ്വിജഃ സ ചാസ്യ സര്വഃ ക്രിയതാമസംശയമ് । പ്രിയം ച മേ ദര്ശനമീദൃശേ ജനേ ദ്വിജേഷു മുഖ്യേഷു തഥാഽതിഥിഷ്വപി ।। 22
ഈ ബ്രാഹ്മണൻ എന്ത് ആഗ്രഹിച്ചാലും, അതൊക്കെ സംശയമില്ലാതെ ചെയ്യണം; അത്തരമനുഷ്യരെ, പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാരിലും അതിഥികളിലും കാണുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷമാണ്.
ധനേഷു രത്നേഷ്വഥ ഗോഷു വേശ്മസു പ്രകാമതോ മേ വിചരത്വവാരിതഃ ।। 23
അവൻ എന്റെ ധനം, രത്നങ്ങൾ, പശുക്കൾ, വീടുകൾ എന്നിവയിൽ ആഗ്രഹമുള്ളതുപോലെ സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കട്ടെ, ആരും തടയരുത്.
ഏവം ബ്രുവാണസ്തമനന്തതേജസം വിരാജമാനം സഹസോത്ഥിതോ നൃപഃ। അന്യേന രൂപേണ സമീപമാഗതം ത്രിദണ്ഡകുണ്ഡ്യങ്കുശശിക്യപാണിനമ് ।। 24
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അതീവ തേജസ്സുള്ള ആ മഹാത്മാവിന്റെ മുന്നിൽ രാജാവ് ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ അടുത്തെത്തിയ, മൂന്നു ദണ്ഡും കമണ്ഡലും അങ്കുശവും ചാക്കും കൈയിൽ പിടിച്ചവനെ കണ്ടു.
സമുത്ഥിതാ സാ ഹി സഭാ സപാര്ഥിവാ സവിപ്രരാജന്യവിശാ സശൂദ്രകാ । സഭാഗത പ്രേക്ഷ്യ തപന്തമര്ചിഷാം വിനിഃസൃതം രാഹുമുഖാദ്യഥാ രവിമ് ।। 25
അപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും ക്ഷത്രിയരും ശൂദ്രന്മാരും അടങ്ങിയ ആ സഭ മുഴുവൻ എഴുന്നേറ്റ്, രാഹുവിന്റെ വായിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വരുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ അഗ്നിപോലെ തിളങ്ങുന്ന അവനെ നോക്കി നിന്നു.
സ തേന പൂര്വം ജയതാം ഭവാനിഹ ദ്വിജാതിനോക്തോഽഭിമുഖഃ കൃതാഞ്ജലിഃ । ജയം ജയാര്ഹേണ സമേത്യ വര്ധിതോ വിരാടരാജോ ഹ്യഭിവാദയച്ച തമ് ।। 26
വിജയികളിൽ മുന്നിലുള്ള ആ മഹാനായവനെ, ദ്വിജന്മാർ ആദ്യം അഭിമുഖമായി കയ്യുകൂപ്പി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. വിജയത്തിന് അർഹനായ വിരാട്രാജാവ്, അടുത്ത് വന്ന് അവനെ ആദരിച്ചു, ആദരവോടെ വന്ദിച്ചു.
തമബ്രവീത്പ്രാഞ്ജലിരേഷ പാര്ഥിവോ വിരാടരാജോ മധുരാക്ഷരം വചഃ। പ്രാപ്തഃ കുതസ്ത്വം ഭഗവന്കിമിച്ഛസി ക്വ യാസ്യസേ കിം കരവാണി തേ ദ്വിജ ।। 27
കയ്യുകൂപ്പി വിരാട്രാജാവ് മധുരമായ വാക്കുകളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ഭഗവനെ, നീ എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്? എന്താണ് നിന്റെ ആഗ്രഹം? എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ, മഹാനായ ദ്വിജനേ?'
ശ്രുതം ച ശീലം ച കുലം ച ശംസ മേ ഗോത്രം തഥാ നാമ ച ദേശമേവ തേ। സത്യപ്രതിജ്ഞാ ഹി ഭവന്തി സാധവോ വിശേഷതഃ പ്രവ്രജിതാ ദ്വിജാതയഃ ।। 28
നിന്റെ പഠനം, സ്വഭാവം, കുടുംബം, ഗോത്രം, പേര്, ദേശം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറയൂ. സത്യവ്രതന്മാരായവർ, പ്രത്യേകിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാർ, സത്യത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവരാണ്.
യഥാഽനുരൂപം പ്രചരാമി തേ ത്വഹം ന ചാവമന്താ ന തവാഭിഭാഷിതമ് । അപൂജിതാ ഹ്യഗ്നിസമാ ദ്വിജാതയഃ കുലം ദഹേയുഃ സവിഷാ ഇവോരഗാഃ ।। 29
നിനക്ക് യോജിച്ച വിധത്തിൽ ഞാൻ പെരുമാറും; നിന്നെയും നിന്റെ വാക്കുകളെയും ഞാൻ അവഗണിക്കില്ല. ആദരിക്കപ്പെടാത്ത ദ്വിജന്മാർ അഗ്നിപോലെയാണ്; അവർ വിഷമുള്ള പാമ്പുകൾപോലെ ഒരു കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കും.
സര്വാം ച ഭൂമിം തവ ദാതുമുത്സഹേ സദണ്ഡകോശാം വിസൃജാമി തേ പുരമ് । കസ്യാസി രാജ്ഞോ വിഷയാദിഹാഗതഃ കിം കര്മ ചാത്രാചരസി ദ്വിജോത്തമ ।। 30
സൈന്യവും ധനശേഖരവും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ദേശവും ഞാൻ നിനക്കു നൽകാൻ തയ്യാറാണ്; എന്റെ നഗരവും ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാം. ഏത് രാജാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്നാണ് നീ ഇവിടെ വന്നത്? മഹാനായ ദ്വിജനേ, ഇവിടെ നീ ചെയ്യുന്നത് എന്താണ്?
ഏവം ബ്രുവാണം തമുവാച പാര്ഥിവം യുധിഷ്ഠിരോ ധര്മമവേക്ഷ്യ ചാസകൃത് । സത്യം വചഃ കോ ന്വിഹ വക്തുമുത്സഹേദ്യഥാപ്രതിജ്ഞം തു ശൃണുഷ്വ പാര്ഥിവ ।। 31
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാജാവിനോട്, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ധർമ്മം മനസ്സിലാക്കി മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ഇവിടെ ആരാണ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ സത്യമായി സംസാരിക്കാൻ കഴിയുക? എങ്കിലും രാജാവേ, എന്റെ സത്യവചനങ്ങൾ കേൾക്കൂ.'
ശ്രുതം ച ശീലം ച കുലം ച കര്മ ച ശൃണുഷ്വ മേ ജന്മ ച ദേശമേവ ച । ഗുരൂപദേശാന്നിയമാച്ച മേ വ്രതം കുലക്രമാര്ഥം പിതൃഭിര്നിയോജിതമ് ।। 32
എന്റെ പഠനം, സ്വഭാവം, കുടുംബം, ജോലി, ജനനം, ദേശം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നീ കേൾക്കൂ. ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഉപദേശവും ആചാരാനുഷ്ഠാനവും അനുസരിച്ച്, കുടുംബപരമ്പര്യത്തിനായി പിതാക്കന്മാർ നിർദ്ദേശിച്ച വ്രതമാണ് ഞാൻ പാലിക്കുന്നത്.
ദ്വിജോ വ്രതേനാസ്മി ന ച സ്വതഃ പ്രഭോ സംമുണ്ഡിതഃ പ്രവ്രജിതസ്ത്രിദണ്ഡഭൃത് । ഇദം ശരീരം മമ പശ്യ മാനുഷം സമാവൃതം പഞ്ചഭിരേവ ധാതുഭിഃ ।। 33
ഞാൻ വ്രതം പാലിക്കുന്ന ദ്വിജനാണ്, എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അല്ല, മഹാരാജാവേ. തലമുണ്ഡനവും സഞ്ചാരവ്രതവും ത്രിദണ്ഡവും കൈവശമുള്ളവനാണ് ഞാൻ. ഈ മനുഷ്യശരീരം അഞ്ചു ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് നിർമ്മിതമെന്ന് കാണൂ.
മമേഹ പഞ്ചേന്ദ്രിയഗാത്രദര്ശിനോ വദന്തി പഞ്ചൈവ പിതൄന്യഥാ ശ്രുതിഃ । മനുഷ്യജാതിത്വമചിന്തയന്നഹം ന ചാസ്മി തുല്യഃ പിതൃഭിഃ സ്വഭാവതഃ ।। 34
എന്റെ ശരീരത്തിൽ അഞ്ചു ഇന്ദ്രിയങ്ങളുള്ളതിനെ കണ്ടു, ചിലർ ശാസ്ത്രംപോലെ, അഞ്ചു പിതാക്കന്മാർ ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. മനുഷ്യരാശിയിൽ ജനിച്ചെങ്കിലും, സ്വഭാവത്തിൽ ഞാൻ പിതാക്കളുമായി തുല്യനല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.
കങ്കോ ഹി നാമ്നാ വിഷയം തവാഗതോ വ്രതീ ദ്വിജാതിഃ സ്വകൃതേന കര്മണാ। ദ്യൂതപ്രസങ്ഗാദധനോഽസ്മി രാജന്സത്യപ്രതിജ്ഞാ വ്രതിനശ്ചരാമഃ ।। 35
കങ്ക എന്ന പേരിൽ, ഞാൻ നിന്റെ രാജ്യത്താണ് വന്നത്; വ്രതം പാലിക്കുന്ന ദ്വിജനാണ് ഞാൻ, എന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലമായി. ചതുരശ്രക്കളിയിൽ ആസ്വാദനം കാരണം ദരിദ്രനായി, രാജാവേ; വ്രതം പാലിക്കുന്നവർ സത്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.
യുധിഷ്ഠിരസ്യാപി സഖാഽഭവം പുരാ ഗൃഹപ്രവേശീ ച ശരീരമേവ ച। ഗൃഹേ ച തസ്യോപിതവാനഹം സുഖം രാജാഽസ്മി തസ്യ സ്വപുരേഽഭവം പുരാ ।। 36
പണ്ടു ഞാൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ സുഹൃത്ത് ആയിരുന്നു, അവന്റെ വീട്ടിൽ സ്വതന്ത്രമായി പ്രവേശിക്കുമായിരുന്നു. അവന്റെ വീട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചിരുന്നതും, അവന്റെ നഗരത്തിൽ ഒരു രാജാവായിരുന്നതും ഞാൻ തന്നെയാണ്.
മമാജ്ഞയാ തത്ര വിചേരുരങ്ഗനാ മമ പ്രിയാര്ഥം ദമയന്തി വാജിനഃ । മയാ കൃതം തസ്യ പുരേ തു യത്പുരാ ന തത്കദാചിത്കൃതവാഞ്ജനോഽന്യഥാ ।। 37
അവിടെ എന്റെ ആഗ്രഹത്തിനായി സ്ത്രീകൾ എന്റെ അനുമതിയോടെ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു; ദമയന്തി എന്റെ ഇഷ്ടത്തിനായി കുതിരകളെ പരിശീലിപ്പിച്ചു. അവന്റെ നഗരത്തിൽ ഞാൻ മുമ്പ് ചെയ്തതൊന്നും, മറ്റാരും ഒരിക്കലും ചെയ്തിട്ടില്ല.
സോഹം പുരാ തസ്യ വയസ്സമഃ സഖാ ചരാമി സര്വാം വസുധാം സുദുഃഖിതഃ । ന തു പ്രശാന്തിം ക്വചിദാപ്തവാനഹം വ്രതോപദേശാന്നിയമേന ഭാരികഃ ।। 38
പണ്ടു ഞാൻ അവന്റെ പ്രായത്തിൽ തുല്യനായ സുഹൃത്ത് ആയിരുന്നു; ഇപ്പോൾ ഞാൻ മുഴുവൻ ഭൂമിയിലെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു, വലിയ ദുഃഖത്തോടെ. വ്രതത്തിന്റെ കഠിനാനുഷ്ഠാനത്തിൽ ഞാൻ എവിടെയും ശാന്തി കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
വൈയാഘ്രപദ്യോസ്മി നരേന്ദ്ര ഗോത്രതസ്തദേവ സൌഖ്യം മൃഗയാമഹേ വയമ്। കൃതജ്ഞഭാവേന മയാഽനുകീര്തിതം യുധിഷ്ഠിരസ്യാത്മസമസ്യ ചേഷ്ടിതമ് ।। 39
രാജാവേ, ഞാൻ വൈയാഘ്രപദ്യ ഗോത്രത്തിൽ പെട്ടവനാണ്; ഞങ്ങൾക്കു സന്തോഷം വേട്ടയാടലിലാണ്. നന്ദിയോടെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ പ്രവർത്തികൾ, അവൻ എനിക്ക് തുല്യനായവൻ എന്ന നിലയിൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇമം ഹി മോക്ഷാശ്രമമാസ്ഥിതസ്യ മേ യുധിഷ്ഠിരസ്തുല്യഗുണോ ഭവാനപി । ന മേഽസ്തി മാതാ ന പിതാ ന ബാന്ധവാ ന മേഽസ്തി രൂപം ന രതിര്ന സന്തതിഃ ।। 40
രാജാവേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ മോക്ഷമാർഗം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ ഗുണത്തിൽ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു തുല്യനാണ് നീയും. എനിക്ക് അമ്മയില്ല, അച്ഛനില്ല, ബന്ധുക്കളില്ല, രൂപമില്ല, ആനന്ദമില്ല, സന്തതിയില്ല.
സുഖം ച ദുഃഖം ച ഹി തുല്യമദ്യ മേ പ്രിയാപ്രിയേ തുല്യഗതേ ഗതാഗതേ। മുക്തോസ്മി കാമാച്ച ധനാച്ച സാംപ്രതം ത്വദാശ്രയേ വസ്തുമിഹാഭ്യുപാഗതഃ ।। 41
എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സുഖവും ദുഃഖവും ഒരുപോലെയാണ്; ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും, വരവും പോകലും തുല്യമാണ്. ആഗ്രഹവും ധനവും വിട്ട്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ഇവിടെ താമസിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു.
സംവത്സരേണേഹ സമാപ്യതേ ത്വിദം മമ വ്രതം ദുഷ്കരകര്മകാരിണഃ। തതോ ഭവന്തം പരിതോഷ്യ കര്മഭിഃ പുനര്വ്രജിഷ്യേ ച കുതൂഹലം യതഃ ।। 42
ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ, ഈ ദുഷ്കരമായ വ്രതം ഞാൻ ഇവിടെ പൂർത്തിയാക്കും. അതിനുശേഷം, നിന്നെ സേവനത്തിലൂടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിട്ട്, എവിടെയോ മനസ്സാകാംക്ഷയുള്ളിടത്തേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും പോകും.
അക്ഷാന്നിവപ്തും കുശലോസ്മ്വഹം സദാ പരാജിതഃ ശകുനിരുതാനി ചിന്തയന് । മൃഗദ്വിജാനാം ച രുതാനി ചിന്തയന്നിരാശ്രയഃ പ്രവ്രജിതോസ്മി ഭിക്ഷുകഃ ।। 43
എനിക്ക് എപ്പോഴും ചതുരശ്രക്കളി കളിക്കാൻ കഴിവുണ്ട്, എങ്കിലും എപ്പോഴും തോറ്റുപോകുന്നു; പക്ഷികളുടെ ശബ്ദം ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നു. മൃഗങ്ങളുടെയും പക്ഷികളുടെയും ശബ്ദങ്ങൾ ആലോചിച്ച്, അഭയം ഇല്ലാതെ, ഞാൻ ഭിക്ഷാടകനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.