സൈരന്ധ്രീജാതിസംപന്നാ നാമ്നാഽഹം വ്രതചാരിണീ
ഞാൻ ജനനത്താലും പേരിലും ഒരു സൈരന്ധ്രി, വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന ദാസിയാണ്.
സൈരന്ധ്ര്യോ രക്ഷിതാഃ സ്ത്രീണാം ഭുജിഷ്യാഃ സന്തി ഭാരത । ഏകപത്ന്യഃ സ്ത്രിയശ്ചൈതാ ഇതി ലോകസ്യ നിശ്ചയഃ
സൈരന്ധ്രിമാർ സ്ത്രീകളിൽ സംരക്ഷിതരാണ്, ചിലർ ഭർത്താവിന്റെ ഭാര്യയാകാറുണ്ട്, ഭാരതാ. ഇവർ ഒരാൾക്കു മാത്രം ഭർത്താവുള്ളവരാണ് എന്ന് ലോകം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാഽഹം ബ്രുവാണാ സൈരന്ധ്രീ കുശലാ കേശകര്മണി। പ്രമദാഹരികാ ലോകേ പുരുഷാണാം പ്രവാസിനാമ്
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നത്, ഞാൻ സൈരന്ധ്രി, മുടി അലങ്കരിക്കുന്നതിൽ നിപുണയും സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടുകാരിയും, വിദേശത്തുള്ള പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെടുന്നവളുമാണ്.
യുധിഷ്ഠിരസ്യ വൈ ഗേഹേ ദ്രൌപദ്യാഃ പരിചാരികാ। ഉഷിതാഽസ്മീതി വക്ഷ്യാമി പൃഷ്ടാ രാജ്ഞാ ച ഭാരത। ആത്മഗുപ്താ ചരിഷ്യാമി യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി
രാജാവു ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വീട്ടിൽ ദ്രൗപദിയുടെ സേവികയായി താമസിച്ചുവെന്ന് പറയും. നീ ചോദിച്ചതുപോലെ ഞാൻ എപ്പോഴും ആത്മസംയമനം പാലിക്കും.
നാഹം തത്ര ഭവിഷ്യാമി ദുര്ഭരാ രാജവേശ്മനി। കൃത്വാ ചൈവ സദാ രക്ഷാം വ്രതേനൈവ നരാധിപ
അവിടെ രാജമന്ദിരത്തിൽ ഞാൻ ദൈർഘ്യമേറിയിരിക്കില്ല, കാരണം അതു സഹിക്കാനാവാത്തതാണ്. എപ്പോഴും വ്രതം പാലിച്ച് ഞാൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കും, രാജാവേ.
സുദേഷ്ണാം പ്രത്യുപസ്ഥാസ്യേ രാജഭാര്യാം യശസ്വിനീമ് । സാ രക്ഷിഷ്യതി മാം പ്രാപ്താം മാ തേ ഭൂദ്ദുഃഖമീദൃശമ്
പ്രശസ്തയായ രാജ്ഞിയായ സുദേഷ്ണയെ ഞാൻ സേവിക്കും. അവൾ എന്നെ സംരക്ഷിക്കും. നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ദു:ഖം ഉണ്ടാകരുത്.
അഥ ഗുപ്താ ചരിഷ്യാമി യുഷ്മാഭിസ്തത്ര തസ്ഥുഷീ। ഇത്യേവം വഃ പ്രതിജ്ഞാതം വിഹരിഷ്യാമ്യഹം യഥാ
നിങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സൂക്ഷ്മതയോടെ പെരുമാറും. ഇത് എന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്, അങ്ങനെ ഞാൻ ജീവിക്കും.
യഥാ നോ ദുര്ഹൃദഃ പാപാ ഭവന്തി സുഖിനഃ പുനഃ। കുര്യാസ്തഥാ ത്വം കല്യാണി ലക്ഷയേയുര്ന തേ ജനാഃ
നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾ പാപികളായിട്ടും വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാമെന്നപോലെ, നീയും, കല്യാണിയേ, ജനങ്ങൾ നിന്നെ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിക്കണം.
കല്യാണം ഭാഷസേ കൃഷ്ണേ യഥാ കൌലേയകീ തഥാ। ന പാപമഭിജാനാസി സാധ്വീ സാധുവ്രതേ സ്ഥിതാ
കൃഷ്ണേ, നീ നല്ലതാണു സംസാരിക്കുന്നത്, കുലവധുവിനെപോലെ തന്നെ. നീ പാപം അറിയാത്തവളാണ്, നല്ല വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളാണ്.
കര്മാണ്യുക്താനി യുഷ്മാഭിര്യാനി താനി ചരിഷ്യഥ। മമ ചാപി യഥാ ബുദ്ധിരുചിതാ ഹി വിനിശ്ചയാത്
നിങ്ങൾക്ക് ഏല്പിച്ച ജോലികൾ നിങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഞാൻ എന്റെ ബുദ്ധിയനുസരിച്ച് ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും.
പുരോഹിതോഽയമസ്മാകമഗ്നിഹോത്രാണി രക്ഷതു। സൂതപൌരോഗവൈഃ സാര്ധം ദ്രുപദസ്യ നിവേശനേ
നമ്മുടെ പുരോഹിതൻ, രഥികന്മാരും കാവൽക്കാരും കൂടെ, ദ്രുപദന്റെ വീട്ടിൽ ഹോമാഗ്നികളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസേനമുഖാശ്ചേമേ രഥാനാദായ കേവലാന് । യാന്തു ദ്വാരവതീം ശീഘ്രമിതി മേ വര്തതേ മതിഃ
ഇന്ദ്രസേനൻ മുന്നിൽ നിന്ന്, ഇവർ രഥങ്ങൾ എടുത്തു ഉടൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോകട്ടെ — ഇതാണ് എന്റെ തീരുമാനം.
ഇമാശ്ച നാര്യോ ദ്രൌപദ്യാഃ സര്വാശ്ച പരിചാരികാ । പാഞ്ചാലാനേവ ഗച്ഛന്തു സൂതപൌരോഗവൈഃ സഹ
ദ്രൗപദിയുടെ എല്ലാ ദാസിമാരും രഥികന്മാരും കാവൽക്കാരും കൂടെ പാഞ്ചാലരാജ്യത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
സര്വൈരപി ച വക്തവ്യം ന പ്രാജ്ഞായന്ത പാണ്ഡവാഃ । അര്ധരാത്രേ മഹാത്മാനോ ഭിക്ഷാദാന്ബ്രാഹ്മണാനപി। ഗതാ ഹ്യസ്മാനപാഹായ സര്വേ ദ്വൈതവനാദിതി
എല്ലാവരും പറയേണ്ടത്, പാണ്ഡവന്മാരെ ആരും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്ന്. അർദ്ധരാത്രിയിൽ മഹാത്മാക്കളായ അവർ, ഭിക്ഷയെടുത്ത ബ്രാഹ്മണന്മാരും, നമ്മെ വിട്ട് ദ്വൈതവനത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു എന്ന്.
ഏവം തേഽന്യോന്യമാമന്ത്ര്യ കര്മാണ്യുക്ത്വാ പൃഥക്പൃഥക്। ധൌമ്യമാമന്ത്രയാമാസുഃ സ ച താന്മന്ത്രമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ അവർ പരസ്പരം വിടപറഞ്ഞ്, ഓരോരുത്തർക്കും ജോലികൾ ഏൽപ്പിച്ച്, ധൗമ്യനോട് വിടപറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൻ അവർക്കു ഉപദേശം പറഞ്ഞു.
താനന്വശാത്സ ധര്മാത്മാ സര്വധര്മവിശേഷവിത് । ധൌമ്യഃ പുരോഹിതോ രാജന്പാണ്ഡവാന്പുരുഷര്ഷഭാന്
സകല ധർമങ്ങളിൽ നിപുണനായ ധൗമ്യൻ, പുരോഹിതൻ, രാജാവേ, പാണ്ഡവന്മാരെ — പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരെ — ഉപദേശിച്ചു.
വിദിതം വൈ യഥാ സര്വം ലോകേ വൃത്തമിദം നൃപ। വിദിതേ ചാപി വക്തവ്യം സുഹൃദ്ഭിരനുരാഗതഃ
രാജാവേ, ലോകത്തിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം എല്ലാവർക്കും അറിയാം. അറിയുന്നവർ, സ്നേഹമുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ, അതു പറയണം.
അതോഽഹമഭിവക്ഷ്യാമി ഹേതുമാത്രം നിബോധത। ഹന്തേമാം രാജവസതിം രാജപുത്രാ ബ്രവീമി വഃ। യഥാ രാജകുലം പ്രാപ്യ ചരന്പ്രോഷ്യ ന രിഷ്യതി
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; കാരണം കേൾക്കൂ. രാജകുമാരന്മാരേ, രാജവാസത്തിൽ എങ്ങനെ താമസിക്കണം, അവിടെ കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾക്ക് ദോഷമൊന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നത് ഞാൻ പറയുന്നു.
ദുര്വാസമേവ കൌരവ്യ ജാതേന കുരുവേശ്മനി । അമാനിതേന മാനാര്ഹ ഗൂഢേന പരിവത്സരമ്
കൗരവ്യ, ദുര്വാസസിനെപ്പോലെ, കുരുവംശത്തില് ജനിച്ചവന് ആദരത്തിന് അര്ഹനാണെങ്കിലും, ആരും അറിയാതെ ഒരു വര്ഷം മറഞ്ഞ് ജീവിക്കണം.
ദിഷ്ടദ്വാരോ ലഭേദ്ദ്രഷ്ടും രാജസ്വേഷു ന വിശ്വസേത്। ന ചാനുശിഷ്യാദ്രാജാനമപൃച്ഛന്തം കദാചന
രാജാവിനെ കാണാന് നിശ്ചയിച്ച വാതിലിലൂടെ മാത്രം കടക്കണം; രാജാക്കന്മാരെ ഒരിക്കലും പൂര്ണമായി വിശ്വസിക്കരുത്. രാജാവ് ചോദിക്കാതിരുന്നാല് അവനെ ഉപദേശിക്കരുത്.
തൂഷ്ണീം ത്വേനമുപാസീത കാലേ സമഭിപൂജയേത്
അവനെ ശാന്തമായി സേവിക്കണം; ശരിയായ സമയത്ത് യുക്തമായ ആദരം കാണിക്കണം.
അസൂയന്തി ഹി രാജാനോ ജനാനനൃതവാദിനഃ। തഥൈവ ചാവമന്യന്തേ മന്ത്രിണം വാദിനം മൃഷാ
തെറ്റായത് പറയുന്നവരെ രാജാക്കന്മാര് സഹിക്കാറില്ല; അങ്ങനെ തന്നെ, തെറ്റു പറയുന്ന ഉപദേശകരെ അവര് അവഗണിക്കും.
വിദിതേ ചാസ്യ കുര്വീത കാര്യാണി സുലഘൂന്യപി। ഏവം വിചരതോ രാജ്ഞി ന ക്ഷതിര്ജായതേ ക്വചിത്
രാജാവിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള് മനസ്സിലായാല്, ചെറുതായാലും അവന്റെ കാര്യങ്ങള് ചെയ്യണം; ഇങ്ങനെ രാജാവിനോടൊപ്പം നടക്കുമ്പോള് ഒരിക്കലും ദോഷം സംഭവിക്കില്ല.
പാണ്ഡവാഗ്നിരയം ലോകേ സര്വശസ്ത്രമയോ മഹാന । ഭര്താ ഗോപ്താ ച ഭൂതാനാം രാജാ പുരുഷവിഗ്രഹഃ
ഈ പാണ്ഡവന് ലോകത്ത് അഗ്നിപോലെയാണ്, എല്ലാ ആയുധങ്ങളാലും സമ്പന്നനും മഹത്തായവനും. അവന് എല്ലാ ജീവികളുടെയും രക്ഷകനും ഭര്ത്താവും, മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള രാജാവുമാണ്.
സര്വാത്മനാ വര്തമാനം യഥാ ദോഷോ ന സംസ്പൃശേത് । രാജാനമുപതിഷ്ഠന്തം തസ്യ വൃത്തം നിബോധത
പൂര്ണ്ണമായ ആത്മനിയന്ത്രണത്തോടെ, ഒരു ദോഷവും തൊടാതിരിക്കാന് ശ്രദ്ധിച്ച്, അവന് രാജാവിനെ സേവിക്കുന്നു; അവന്റെ പെരുമാറ്റം കേള്ക്കൂ.
ക്ഷത്രിയം ചൈവ സര്പം ച ബ്രാഹ്മണം ച ബഹുശ്രുതമ് । നാവമന്യേത മേധാവീ കൃശാനപി കദാചന
ബുദ്ധിമാനായവന് ക്ഷത്രിയനെയും പാമ്പിനെയും വേദപാരായണനായ ബ്രാഹ്മണനെയും, അവര് ദുർബലരായാലും, ഒരിക്കലും അവഹേളിക്കരുത്.
ഏതത്രയം ച പുരുഷം നിര്ദഹേദവമാനിതമ്। രാജാ തസ്മാദ്ബുധൈര്നിത്യം പൂജനീയഃ പ്രയത്നതഃ
ഈ മൂവരെയും അവഹേളിച്ചാല് മനുഷ്യന് നശിക്കും; അതുകൊണ്ട്, രാജാവിനെ ബുദ്ധിമാന്മാര് എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ ആദരിക്കണം.
നാതിവര്തേത മര്യാദാം പുരുഷോ രാജസംമതഃ। വ്യവഹാരം പുനര്ലോകേ മര്യാദാം പണ്ഡിതാ വിദുഃ
രാജാവിന്റെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചവന് നിശ്ചിതമായ പരിധി കടക്കരുത്; സമൂഹത്തില് പണ്ഡിതന്മാര് ഈ പരിധിയെ ശരിയായ പെരുമാറ്റമായി അറിയുന്നു.
ന ഹി പുത്രം ന നപ്താരം ന ഭ്രാതരമരിന്ദമ। സമതിക്രാന്തമര്യാദം പൂജയന്തി പരാധിപാഃ
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, പരിധി ലംഘിച്ചാല് മകന്, മകനുമകനെങ്കിലും, സഹോദരനേങ്കിലും, അധിപന്മാര് അവരെ ആദരിക്കാറില്ല.
ഗച്ഛന്നപി പരാം ഭൂതിം ഭൂമിപാലനിയോജിതഃ। ജാത്യന്ധ ഇവ മന്യേത മര്യാദാമനുചിന്തയന്
ഭൂമിയുടെ രക്ഷകന് ആകെയുള്ള രാജാവിന്റെ ആജ്ഞയില് വലിയ ഐശ്വര്യം ലഭിച്ചാലും, ജന്മാന്ധനായി ജനിച്ചവനുപോലെ, എപ്പോഴും പരിധി ഓര്ക്കണം.