ലക്ഷണം ചരിതം ചൈവ ഗവാം യച്ചാപി മങ്ഗലമ് । സത്സര്വം മേ സുവിദിതമന്യച്ചാപി വിശാംപതേ
പശുക്കളുടെ ലക്ഷണവും പെരുമാറ്റവും ശുഭസ്വഭാവവും ഞാൻ നന്നായി അറിയുന്നു, ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ, അതിനപ്പുറവും പല കാര്യങ്ങളും എനിക്ക് അറിയാം.
വൃഷഭാനപി ജാനാമി രാജന്പൂജിതലക്ഷണാന്। യേഷാം മൂത്രമുപാഘ്രായ അപി വന്ധ്യാ പ്രസൂയതേ
രാജാവേ, ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ലക്ഷണങ്ങളുള്ള കാളകളെയും ഞാൻ അറിയുന്നു; അവയുടെ മൂത്രം വാസനയെടുത്താൽ പോലും വന്ധ്യയായ പശു ഗർഭിണിയാകും.
സോഽഹമേവം ചരിഷ്യാമി പ്രീതിരത്ര പരാ ഹി മേ। വിരാടനഗരേ ഗൂഢോ രംസ്യേഽഹം തേന കര്മണാ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കും, ഈ ജോലിയോടാണ് എനിക്ക് വലിയ സ്നേഹം; വിരാടനഗരിയിൽ മറഞ്ഞ് ഞാൻ ആ ജോലിയിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാം.
തോഷയിഷ്യേ ച രാജാനാം മാ ഭൂച്ചിന്താ തവാനഘ । ന ച മാം വേത്സ്യതി പരസ്തത്തേ രോചതു പാര്ഥിവ। ഇത്യേതദ്വഃ പ്രതിജ്ഞാതം വിചരിഷ്യാമ്യഹം യഥാ
ഞാൻ രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കും; നീ ഒരു ആശങ്കയും വഹിക്കേണ്ട, പാപരഹിതനായവാ. ആരും എന്നെ തിരിച്ചറിയില്ല; ഇതു നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ, രാജാവേ. ഞാൻ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കും.
കേനാത്ര കര്മണാ കൃഷ്ണാ ദ്രൌപദീ വിചരിഷ്യതി। ന ഹി കിംചിദ്വിജാനാതി കര്മ കര്തും യഥാ സ്ത്രിയഃ
ഇവിടെ കൃഷ്ണ ദ്രൗപദി ഏത് ജോലിയാണ് ചെയ്യുന്നത് നടക്കാൻ പോകുന്നത്? സ്ത്രീകൾ ചെയ്യുന്ന ജോലികൾ അവൾക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലല്ലോ.
മാല്യാഗന്ധാനലങ്കാരാന്വസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച। ഏതാന്യേവാഭിജാനാതി യഥാജാതാ ച ഭാമിനീ
പൂക്കളും സുഗന്ധങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും色色 വസ്ത്രങ്ങളും മാത്രമാണ് ഈ ഭാമിനിക്ക് അറിയാവുന്നത്, അതും സ്വാഭാവികമായാണ്.
പതിവ്രതാ മഹാഭാഗാ കഥം നു വിചരിഷ്യതി। ഇയം തു നഃ പ്രിയാ ഭാര്യാ പ്രാണേഭ്യോപി ഗരീയസീ
പതിവ്രതയായ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ ഈ ഭാര്യ എങ്ങനെ നടക്കും? അവൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ, ജീവനേക്കാൾ വിലപ്പെട്ടവളാണ്.
മാതേവ പരിപാല്യാ ച പൂജ്യാ ജ്യേഷ്ഠാ സ്വസേവ ച । സുകുമാരീ സുശീലാ ച രാജപുത്രീ യശസ്വിനീ । കഥം വത്സ്യതി കല്യാണീ വിരാടനഗരേ സതീ
അമ്മയെപ്പോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവളും, മൂത്ത സഹോദരിയെപ്പോലെ ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവളും, സുന്ദരിയും സദാചാരവതിയുമായ രാജകുമാരിയും, മഹത്വമുള്ളവളുമാണ് അവൾ; ഈ ഭാഗ്യശാലി സതീ വിരാടനഗരിയിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?
അഹം വത്സ്യാമി രാജേന്ദ്ര നിര്വൃതോ ഭവ പാര്ഥിവ। യഥാ തേ മത്കൃതേ ശോകോ ന ഭവേന്നൃപതേ ശൃണു। യഥാ തു മാം ന ജാനന്തി യത്കരിഷ്യാമ്യഹം പ്രഭോ
ഞാൻ അവിടെ താമസിക്കും, രാജേന്ദ്രാ; നീ മനസ്സിലുറപ്പു വയ്ക്കണം. എന്റെ കാര്യം ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് നീ കേൾക്കണം; ആരും എന്നെ തിരിച്ചറിയാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ പെരുമാറും എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു.
ഛന്നാ വത്സ്യാമ്യഹം യന്മാം ന വിജാനന്തി കേചന। വൃത്തം തച്ച സമാഖ്യാസ്യേ ശര്മ തേസ്തു വിശാംപതേ
ഞാൻ മറഞ്ഞ് താമസിക്കും, ആരും എന്നെ അറിയില്ല; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ പറയാം, അതിനാൽ നീ മനസ്സിലുറപ്പു വയ്ക്കാം, ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനേ.
സൈരന്ധ്രീജാതിസംപന്നാ നാമ്നാഽഹം വ്രതചാരിണീ
ഞാൻ ജനനത്താലും പേരിലും ഒരു സൈരന്ധ്രി, വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന ദാസിയാണ്.
സൈരന്ധ്ര്യോ രക്ഷിതാഃ സ്ത്രീണാം ഭുജിഷ്യാഃ സന്തി ഭാരത । ഏകപത്ന്യഃ സ്ത്രിയശ്ചൈതാ ഇതി ലോകസ്യ നിശ്ചയഃ
സൈരന്ധ്രിമാർ സ്ത്രീകളിൽ സംരക്ഷിതരാണ്, ചിലർ ഭർത്താവിന്റെ ഭാര്യയാകാറുണ്ട്, ഭാരതാ. ഇവർ ഒരാൾക്കു മാത്രം ഭർത്താവുള്ളവരാണ് എന്ന് ലോകം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാഽഹം ബ്രുവാണാ സൈരന്ധ്രീ കുശലാ കേശകര്മണി। പ്രമദാഹരികാ ലോകേ പുരുഷാണാം പ്രവാസിനാമ്
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നത്, ഞാൻ സൈരന്ധ്രി, മുടി അലങ്കരിക്കുന്നതിൽ നിപുണയും സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടുകാരിയും, വിദേശത്തുള്ള പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെടുന്നവളുമാണ്.
യുധിഷ്ഠിരസ്യ വൈ ഗേഹേ ദ്രൌപദ്യാഃ പരിചാരികാ। ഉഷിതാഽസ്മീതി വക്ഷ്യാമി പൃഷ്ടാ രാജ്ഞാ ച ഭാരത। ആത്മഗുപ്താ ചരിഷ്യാമി യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി
രാജാവു ചോദിച്ചാൽ, ഞാൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ വീട്ടിൽ ദ്രൗപദിയുടെ സേവികയായി താമസിച്ചുവെന്ന് പറയും. നീ ചോദിച്ചതുപോലെ ഞാൻ എപ്പോഴും ആത്മസംയമനം പാലിക്കും.
നാഹം തത്ര ഭവിഷ്യാമി ദുര്ഭരാ രാജവേശ്മനി। കൃത്വാ ചൈവ സദാ രക്ഷാം വ്രതേനൈവ നരാധിപ
അവിടെ രാജമന്ദിരത്തിൽ ഞാൻ ദൈർഘ്യമേറിയിരിക്കില്ല, കാരണം അതു സഹിക്കാനാവാത്തതാണ്. എപ്പോഴും വ്രതം പാലിച്ച് ഞാൻ എന്നെ സംരക്ഷിക്കും, രാജാവേ.
സുദേഷ്ണാം പ്രത്യുപസ്ഥാസ്യേ രാജഭാര്യാം യശസ്വിനീമ് । സാ രക്ഷിഷ്യതി മാം പ്രാപ്താം മാ തേ ഭൂദ്ദുഃഖമീദൃശമ്
പ്രശസ്തയായ രാജ്ഞിയായ സുദേഷ്ണയെ ഞാൻ സേവിക്കും. അവൾ എന്നെ സംരക്ഷിക്കും. നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ദു:ഖം ഉണ്ടാകരുത്.
അഥ ഗുപ്താ ചരിഷ്യാമി യുഷ്മാഭിസ്തത്ര തസ്ഥുഷീ। ഇത്യേവം വഃ പ്രതിജ്ഞാതം വിഹരിഷ്യാമ്യഹം യഥാ
നിങ്ങൾ അവിടെ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സൂക്ഷ്മതയോടെ പെരുമാറും. ഇത് എന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്, അങ്ങനെ ഞാൻ ജീവിക്കും.
യഥാ നോ ദുര്ഹൃദഃ പാപാ ഭവന്തി സുഖിനഃ പുനഃ। കുര്യാസ്തഥാ ത്വം കല്യാണി ലക്ഷയേയുര്ന തേ ജനാഃ
നമ്മുടെ ശത്രുക്കൾ പാപികളായിട്ടും വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാമെന്നപോലെ, നീയും, കല്യാണിയേ, ജനങ്ങൾ നിന്നെ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിക്കണം.
കല്യാണം ഭാഷസേ കൃഷ്ണേ യഥാ കൌലേയകീ തഥാ। ന പാപമഭിജാനാസി സാധ്വീ സാധുവ്രതേ സ്ഥിതാ
കൃഷ്ണേ, നീ നല്ലതാണു സംസാരിക്കുന്നത്, കുലവധുവിനെപോലെ തന്നെ. നീ പാപം അറിയാത്തവളാണ്, നല്ല വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവളാണ്.
കര്മാണ്യുക്താനി യുഷ്മാഭിര്യാനി താനി ചരിഷ്യഥ। മമ ചാപി യഥാ ബുദ്ധിരുചിതാ ഹി വിനിശ്ചയാത്
നിങ്ങൾക്ക് ഏല്പിച്ച ജോലികൾ നിങ്ങൾ ചെയ്യണം. ഞാൻ എന്റെ ബുദ്ധിയനുസരിച്ച് ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കും.
പുരോഹിതോഽയമസ്മാകമഗ്നിഹോത്രാണി രക്ഷതു। സൂതപൌരോഗവൈഃ സാര്ധം ദ്രുപദസ്യ നിവേശനേ
നമ്മുടെ പുരോഹിതൻ, രഥികന്മാരും കാവൽക്കാരും കൂടെ, ദ്രുപദന്റെ വീട്ടിൽ ഹോമാഗ്നികളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രസേനമുഖാശ്ചേമേ രഥാനാദായ കേവലാന് । യാന്തു ദ്വാരവതീം ശീഘ്രമിതി മേ വര്തതേ മതിഃ
ഇന്ദ്രസേനൻ മുന്നിൽ നിന്ന്, ഇവർ രഥങ്ങൾ എടുത്തു ഉടൻ ദ്വാരകയിലേക്ക് പോകട്ടെ — ഇതാണ് എന്റെ തീരുമാനം.
ഇമാശ്ച നാര്യോ ദ്രൌപദ്യാഃ സര്വാശ്ച പരിചാരികാ । പാഞ്ചാലാനേവ ഗച്ഛന്തു സൂതപൌരോഗവൈഃ സഹ
ദ്രൗപദിയുടെ എല്ലാ ദാസിമാരും രഥികന്മാരും കാവൽക്കാരും കൂടെ പാഞ്ചാലരാജ്യത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
സര്വൈരപി ച വക്തവ്യം ന പ്രാജ്ഞായന്ത പാണ്ഡവാഃ । അര്ധരാത്രേ മഹാത്മാനോ ഭിക്ഷാദാന്ബ്രാഹ്മണാനപി। ഗതാ ഹ്യസ്മാനപാഹായ സര്വേ ദ്വൈതവനാദിതി
എല്ലാവരും പറയേണ്ടത്, പാണ്ഡവന്മാരെ ആരും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല എന്ന്. അർദ്ധരാത്രിയിൽ മഹാത്മാക്കളായ അവർ, ഭിക്ഷയെടുത്ത ബ്രാഹ്മണന്മാരും, നമ്മെ വിട്ട് ദ്വൈതവനത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു എന്ന്.
ഏവം തേഽന്യോന്യമാമന്ത്ര്യ കര്മാണ്യുക്ത്വാ പൃഥക്പൃഥക്। ധൌമ്യമാമന്ത്രയാമാസുഃ സ ച താന്മന്ത്രമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ അവർ പരസ്പരം വിടപറഞ്ഞ്, ഓരോരുത്തർക്കും ജോലികൾ ഏൽപ്പിച്ച്, ധൗമ്യനോട് വിടപറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അവൻ അവർക്കു ഉപദേശം പറഞ്ഞു.
താനന്വശാത്സ ധര്മാത്മാ സര്വധര്മവിശേഷവിത് । ധൌമ്യഃ പുരോഹിതോ രാജന്പാണ്ഡവാന്പുരുഷര്ഷഭാന്
സകല ധർമങ്ങളിൽ നിപുണനായ ധൗമ്യൻ, പുരോഹിതൻ, രാജാവേ, പാണ്ഡവന്മാരെ — പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരെ — ഉപദേശിച്ചു.
വിദിതം വൈ യഥാ സര്വം ലോകേ വൃത്തമിദം നൃപ। വിദിതേ ചാപി വക്തവ്യം സുഹൃദ്ഭിരനുരാഗതഃ
രാജാവേ, ലോകത്തിൽ സംഭവിച്ചതെല്ലാം എല്ലാവർക്കും അറിയാം. അറിയുന്നവർ, സ്നേഹമുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ, അതു പറയണം.
അതോഽഹമഭിവക്ഷ്യാമി ഹേതുമാത്രം നിബോധത। ഹന്തേമാം രാജവസതിം രാജപുത്രാ ബ്രവീമി വഃ। യഥാ രാജകുലം പ്രാപ്യ ചരന്പ്രോഷ്യ ന രിഷ്യതി
അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയാം; കാരണം കേൾക്കൂ. രാജകുമാരന്മാരേ, രാജവാസത്തിൽ എങ്ങനെ താമസിക്കണം, അവിടെ കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങൾക്ക് ദോഷമൊന്നും സംഭവിക്കാതിരിക്കാൻ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നത് ഞാൻ പറയുന്നു.
ദുര്വാസമേവ കൌരവ്യ ജാതേന കുരുവേശ്മനി । അമാനിതേന മാനാര്ഹ ഗൂഢേന പരിവത്സരമ്
കൗരവ്യ, ദുര്വാസസിനെപ്പോലെ, കുരുവംശത്തില് ജനിച്ചവന് ആദരത്തിന് അര്ഹനാണെങ്കിലും, ആരും അറിയാതെ ഒരു വര്ഷം മറഞ്ഞ് ജീവിക്കണം.
ദിഷ്ടദ്വാരോ ലഭേദ്ദ്രഷ്ടും രാജസ്വേഷു ന വിശ്വസേത്। ന ചാനുശിഷ്യാദ്രാജാനമപൃച്ഛന്തം കദാചന
രാജാവിനെ കാണാന് നിശ്ചയിച്ച വാതിലിലൂടെ മാത്രം കടക്കണം; രാജാക്കന്മാരെ ഒരിക്കലും പൂര്ണമായി വിശ്വസിക്കരുത്. രാജാവ് ചോദിക്കാതിരുന്നാല് അവനെ ഉപദേശിക്കരുത്.