സാന്ത്വിതശ്ച യഥാശക്തി പൂജിതശ്ച യഥാവിധി। ന ചാന്യം സ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠഃ കാമയാമാസ വൈ വരമ്
ശക്തിയനുസരിച്ച് ആദരിക്കുകയും, ആചാരപ്രകാരം പൂജിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ മറ്റൊരു വരം ആഗ്രഹിച്ചില്ല.
യദാ നാന്യ പ്രവൃണുതേ വരം വൈ ദ്വിജസത്തമഃ। `വിനാഽസ് സഹജം വര്മ കുണ്ഡലേ ച വിശാംപതേ'। തദൈനമബ്രവീദ്ഭൂയോ രാധേയഃ പ്രഹസന്നിവ
ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ 'സഹജമായ കവർച്ചയും കുണ്ഡലങ്ങളും ഒഴികെ മറ്റൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട' എന്ന് ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ, രാധേയൻ വീണ്ടും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോട് പറഞ്ഞു.
സഹജം വര്മ മേ വിപ്ര കുണ്ഡലേ ചാമൃതോദ്ഭവേ। തേനാവധ്യോസ്മി ലോകേഷു തതോ നൈതജ്ജഹാമ്യഹമ്
'ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ കവർച്ചയും കുണ്ഡലങ്ങളും എനിക്ക് ജനനത്തോടൊപ്പം ലഭിച്ചവയാണ്; അതിനാൽ ലോകത്തിൽ ആരും എന്നെ ജയിക്കാനാവില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ അവ വിട്ടുകൊടുക്കാത്തത്.'
വിശാലം പൃഥിവീരാജ്യം ക്ഷേമം നിഹതകണ്ടകമ്। പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ മത്തസ്ത്വം സാധു ബ്രാഹ്മണപുങ്ഗവ
'ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാത്ത, വിശാലവും സമൃദ്ധവുമായ രാജ്യം നീ എന്നിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കൂ.'
കുണ്ഡലാഭ്യാം വിമുക്തോഽഹംവര്മണാ സഹജേന ച। ദമനീയോ ഭവിഷ്യാമി ശത്രൂണാം ദ്വിജസത്തമ
'എന്റെ കുണ്ഡലങ്ങളും സഹജമായ കവർച്ചയും ഇല്ലാതെ പോയാൽ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ എളുപ്പത്തിൽ ശത്രുക്കൾക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടിവരും.'
യദന്യം ന വരം വവ്രേ ഭഗവാന്പാകശാസനഃ। തതഃ പ്രഹസ് കര്ണസ്തം പുനരിത്യബ്രവീദ്വചഃ
പാകശാസനൻ (ഇന്ദ്രൻ) മറ്റൊരുവരം സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ, കർണൻ വീണ്ടും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു.
വിദിതോ ദേവദേവേശ പ്രാഗേവാസി മമ പ്രഭോ। ന തു ന്യായ്യം മയാ ദാതും തവ ശക്ര വൃഥാ വരമ്
'പ്രഭുവേ, നീ ദേവദേവനായിരിക്കുന്നതെനിക്ക് ആദ്യം തന്നെ അറിയാമായിരുന്നു; പക്ഷേ ശക്രനേ, വെറുതെ ഒരു വരം നൽകുന്നത് എനിക്ക് യുക്തിയില്ല.'
ത്വം ഹി ദേവേശ്വരഃ സാക്ഷാത്ത്വയാ ദേയോ വരോ മമ। അന്യേഷാം ചൈവ ഭൂതാനാമീശ്വരോ ഹ്യസി ഭൂതകൃത്
'നീ ദേവന്മാരുടെ യഥാർത്ഥനായാധിപനാണ്; ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എല്ലാ ജീവികളുടെയും സ്രഷ്ടാവും നാഥനുമാണ് നീ.'
യദി ദാസ്യാമി തേ ദേവ കുണ്ഡലേ കവചം തഥാ। വധ്യതാമുപയാസ്യാമി ത്വം ച ശക്രാവഹാസ്യതാമ്
'ദേവനേ, ഞാൻ കവർച്ചയും കുണ്ഡലങ്ങളും നിന്നെ നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ മരണത്തിന് വിധേയനാവും; നീ ശക്രനേ, പരിഹാസ്യനാകും.'
തസ്മാദ്വിനിമയം കൃത്വാ കുണ്ഡലേവര്മ ചോത്തമമ്। ഹരസ്വ ശക്രകാമം മേ ന ദദ്യാമഹമന്യഥാ
'അതിനാൽ, നമുക്ക് ഒരു കൈമാറ്റം ചെയ്യാം: നീ എന്റെ ഉത്തമമായ കവർച്ചയും കുണ്ഡലങ്ങളും എടുക്കൂ, ശക്രനേ, ഞാൻ വേറെ തരത്തിൽ നൽകില്ല.'
വിദിതോഽഹം രവേഃ പൂര്വമായാനേവ തവാന്തികമ്। തേന തേ സര്വമാഖ്യാതമേവമേതന്ന സംശയഃ
'സൂര്യപുത്രനേ, നീ എന്റെ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതുകൊണ്ട് എല്ലാം നിനക്ക് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു, സംശയിക്കേണ്ട.'
കാമമസ്തു തഥാ താത തവ കര്ണ യഥേച്ഛസി। വര്ജയിത്വാ തു മേ വജ്രം പ്രവൃണീഷ്വ യഥേച്ഛസി
'ശരി, മകനേ, കർണാ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ആകട്ടെ; പക്ഷേ എന്റെ വജ്രം ഒഴികെ, നീ വേണമെന്നെന്തും തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.'
തതഃ കര്ണഃ പ്രഹൃഷ്ടസ്തു ഉപസംഗമ്യ വാസവമ്। അമോഘാം ശക്തിമഭ്യേത്യ വവ്രേ സമ്പൂര്ണമാനസഃ
അപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ കർണ്ണൻ ഇന്ദ്രനോടു സമീപിച്ചു. ഹൃദയം നിറഞ്ഞ്, അവൻ അപ്രത്യക്ഷമായ ആ ശക്തിയെ അപേക്ഷിച്ചു.
വര്മണാ കുണ്ഡലാഭ്യാം ച ശക്തിം മേ ദേഹി വാസവ। അമോഘാം ശത്രുസങ്ഘാനാം ഘാതിനീം പൃഥനാമുഖേ
ഇന്ദ്രനേ, ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ സംഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന, അപ്രത്യക്ഷമായ ആ ശക്തിയും, എന്റെ ശരീരത്തിൽ ജനിച്ച കവർച്ചയും കുണ്ഡലവും കൂടി എനിക്ക് തരണമേ.
തതഃ സഞ്ചിന്ത്യ മനസാ മുഹൂര്തമിവ വാസവഃ। ശക്ത്യര്ഥം പൃഥിവീപാല കര്ണം വാക്യമഥാബ്രവീത്
അതിനുശേഷം, കുറച്ച് നേരം ആലോചിച്ചശേഷം, ഇന്ദ്രൻ ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനായ കർണ്ണനോട് ശക്തിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
കുണ്ഡലേ മേ പ്രയച്ഛസ്വ വര്മ ചൈവ ശരീരജമ്। ഗൃഹാണ കര്ണ ശക്തിം ത്വമനേന സമയേന ച
നിന്റെ കുണ്ഡലവും ശരീരത്തിൽ ജനിച്ച കവർച്ചയും എനിക്ക് തരിക. ഈ വ്യവസ്ഥയിൽ നീ ആ ശക്തി കൈവശം എടുക്കുക, കർണ്ണാ.
അമോഘാ ഹന്തി ശതശഃ ശത്രൂന്മമ കരച്യുതാ। പുനശ്ച പാണിമഭ്യേതി മമ ദൈത്യാന്വിനിഘ്നതഃ
എന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, ഈ അപ്രത്യക്ഷമായ ശക്തി നൂറുകണക്കിന് ശത്രുക്കളെ കൊല്ലും; ദാനവരെ സംഹരിച്ചശേഷം, അത് എന്റെ കൈയിലേക്ക് തിരികെ വരും.
സേയം തവ കരപ്രാപ്താ ഹത്വൈരകം രിപുമൂര്ജിതമ്। ഗര്ജന്തം പ്രതപന്തം ച മാമേവൈഷ്യതി സൂതജ
ഇപ്പോൾ നീ ഈ ശക്തി കൈവശം വെച്ചപ്പോൾ, അതു ഒരു ശക്തനായ, ഗർജ്ജിച്ച് ജ്വലിക്കുന്ന ശത്രുവിനെ കൊല്ലും; പിന്നെ അത് എനിക്ക് തിരികെ വരും, സാരഥിയുടെ മകനേ.
ഏകമേവാഹമിച്ഛാമി രിപും ഹന്തും മഹാഹവേ। ഗര്ജന്തംപ്രതപന്തം ച യതോ മമ ഭയം ഭവേത്
വലിയ യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ഒരു ശത്രുവിനെ മാത്രം കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഗർജ്ജിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്ന, എനിക്ക് ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്നവനെയാണ്.
ഏകം ഹനിഷ്യസി രിപും ഗര്ജന്തം ബലിനം രണേ। ത്വം തു യം പ്രാര്ഥയസ്യേകം രക്ഷ്യതേ സ മഹാത്മനാ
നീ യുദ്ധത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ച് ശക്തിയോടെ നിൽക്കുന്ന ഒരു ശത്രുവിനെ മാത്രം കൊല്ലും; എന്നാൽ നീ കൊല്ലാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ മഹാത്മാവാൽ രക്ഷിക്കപ്പെടും.
യമാഹുര്വേദവിദ്വാംസോ വരാഹമപരാജിതമ്। നാരായണമചിന്ത്യം ച തേന കൃഷ്ണേന രക്ഷ്യതേ
വേദങ്ങൾ പഠിച്ചവർ അജേയനായ വരാഹം, അപ്രാപ്യനായ നാരായണൻ എന്നു വിളിക്കുന്നവനെയാണ് കൃഷ്ണൻ സംരക്ഷിക്കുന്നത്.
ഏവമേതദ്യഥാഽഽത്ഥ ത്വം ദാനവാനാം നിഷൂദന। വധിഷ്യാമി രണേ ശത്രും യോ മേ സ്ഥാതാ പുരസ്സരഃ
ദാനവരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെയാണ്; എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ശത്രുവിനെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലും.
ഏവമപ്യസ്തു ഭഗവന്നേകവീരവധേ മമ। അമോഘാം ദേഹി മേ ശക്തിം യഥാ ഹന്യാം പ്രതാപിനമ്
അതുപോലെയാകട്ടെ, ഭഗവാനേ, എനിക്ക് ഒരു വീരനെ മാത്രം കൊല്ലാൻ കഴിയുമെങ്കിലും, അപ്രത്യക്ഷമായ ആ ശക്തി എനിക്ക് തരണമേ, ഞാൻ ആ കഠിനശത്രുവിനെ സംഹരിക്കാൻ.
ഉത്കൃത്യ തു പ്രദാസ്യാമി കുണ്ഡലേ കവചം ച തേ। നികൃത്തേഷു തു ഗാത്രേഷു ന മേ ബീഭത്സതാ ഭവേത്
ഞാൻ എന്റെ കുണ്ഡലവും കവർച്ചയും മുറിച്ചുകൊണ്ട് നിനക്ക് നൽകും; എന്റെ ശരീരം മുറിച്ചാലും എനിക്ക് ഭ്രാന്തോ ഭയമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ന തേ ബീഭത്സതാ കര്ണ ഭവിഷ്യതി കഥഞ്ചന। ബ്രണശ്ചൈവ ന ഗാത്രേഷു യസ്ത്വം നാനൃതമിച്ഛസി
കർണ്ണാ, നിനക്ക് ഒരിക്കലും ഭ്രാന്തോ ഭയമോ ഉണ്ടാകില്ല; നീ അസത്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ മുറിവുകളും ഉണ്ടാകില്ല.
യാദൃശസ്തേ പിതുര്വര്ണസ്തേജശ്ച വദതാംവര। താദൃശേനൈവ വര്ണേന ത്വം കര്ണ ഭവിതാ പുനഃ
നിന്റെ പിതാവിന്റെ വർണ്ണവും തേജസ്സും എങ്ങനെയുണ്ടോ, അതുപോലെയായിരിക്കും നീയും, വാക്കിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണ്ണാ.
വിദ്യമാനേഷു ശസ്ത്രേഷു യദ്യമോഘാമസംശയേ। പ്രമത്തോ മോക്ഷ്യസേ ചാപി ത്വയ്യേവൈഷാ പതിഷ്യതി
ശസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോൾ നീ അപ്രത്യക്ഷമായ ആ ശക്തി അശ്രദ്ധയോടെ ഉപയോഗിച്ചാൽ, അതു സംശയമില്ലാതെ നിന്റെ മേൽ തന്നെ വീഴും.
സംശയം പരമം പ്രാപ്യ വിമോക്ഷ്യേ വാസവീമിമാമ്। യഥാ മാമൌത്ഥ ശക്ര ത്വം സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
പരമമായ സംശയാവസ്ഥയിലായാൽ, ഞാൻ ഈ ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി വിടും; നീ പറഞ്ഞതുപോലെ, ശക്രാ, ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു.
തതഃ ശക്തിം പ്രജ്വലിതാം പ്രതിഗൃഹ് വിശാംപതേ। ശസ്ത്രം ഗൃഹീത്വാ നിശിതം സര്വഗാത്രാണ്യകൃന്തത
അതിനുശേഷം, രാജാവേ, കർണ്ണൻ ജ്വലിക്കുന്ന ആ ശക്തി ഏറ്റുവാങ്ങി; അതു കൈവശം വെച്ച്, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും മുറിച്ചു.
തതോ ദേവാ മാനവാ ദാനവാശ്ച നികൃന്തന്തം കര്ണമാത്മാനമേവ। ദൃഷ്ട്വാ സര്വേ സിംഹനാദാന്പ്രണേദു- ര്ന ഹ്യസ്യാസീന്മുഖജോ വൈ വികാരഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും ദാനവരും കർണ്ണൻ തന്റെ ശരീരം മുറിക്കുന്നതു കണ്ടു; അവന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു വ്യതിയാനവും ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും സിംഹംപോലെ ഗർജിച്ചു.