പരമം ഭഗവന്നേവം സങ്ഗമിഷ്യേ ത്വയാ സഹ। യദി പുത്രോ ഭവേദേവം യഥാ വദസി ഗോപതേ
ഭഗവാനേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ മകൻ ജനിച്ചാൽ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ നിന്നോടൊപ്പം ചേരും.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു താം കുന്തീമാവിവേശ വിഹംഗമഃ। സ്വര്ഭാനുശത്രുര്യോഗാത്മാ നാഭ്യാം പസ്പര്ശ ചൈവ താമ്
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, പക്ഷിരൂപിയായവൻ കുന്തിയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; സ്വർഭാനുവിന്റെ ശത്രുവും യോഗശക്തനുമായവൻ അവളെ ഗർഭത്തിൽ സ്പർശിച്ചു.
തത സാ വിഹ്വലേവാസീത്കന്യാ സൂരയ്സ് തേജസാ। പപാത ചാഥ സാ ദേവീ ശയനേ മൂഢചേതനാ
പിന്നീട് സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ വിറകി ആ കന്യക ബോധംകെട്ട് ശയനത്തിൽ വീണു.
സാധയിഷ്യാമി സുശ്രോണി പുത്രം വൈ ജനയിഷ്യസി। സര്വശസ്ത്രഭൃതാംശ്രേഷ്ഠം കന്യാ ചൈവ ഭവിഷ്യസി
സുന്ദരമായ കമരംകണ്ടവളേ, ഞാൻ ഇത് സാധിപ്പിക്കും; നീ ഒരു മകനു ജനിക്കും, അവൻ എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനാകും, നീ കന്യകയായിരിക്കും.
തതഃ സാ വ്രീഡിതാ ബാലാ തദാ സൂര്യമഥാബ്രവീത്। ഏവമസ്ത്വിതി രാജേന്ദ്രപ്രസ്ഥിതം ഭൂരിവര്ചസമ്
അപ്പോൾ ലജ്ജയോടെ ആ ബാലിക സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ', എന്നിട്ട് രാജസമാനമായ തേജസ്സോടെ അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
ഇതിസ്മോക്താ കുന്തിരാജാത്മജാ സാ വിവസ്വന്തം യാചമാനാ സലജ്ജാ। തസ്മിന്പുണ്യേ ശയനീയേ പപാത മോഹാവിഷ്ടാ വേപമാനാ ലതേവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജകുമാരിയായ കുന്തി ലജ്ജയോടെ വിവസ്വാനെ അപേക്ഷിച്ചു; ആ പുണ്യശയനത്തിൽ അവൾ ഭ്രമിതയായി, തളിർപോലെ വിറച്ച് വീണു.
തിഗ്മാംശുസ്താം തേജസാ മോഹയിത്വാ യോഗേനാവിശ്യാത്മസംസ്ഥാം ചകാര। ന ചൈവൈനാം ദൂഷയാമാസ ഭാനുഃ സംജ്ഞാം ലേഭേ ഭൂയ ഏവാത ബാലാ
തേജസ്സാൽ അവളെ മോഹിപ്പിച്ച തിക്തമായ സൂര്യൻ യോഗശക്തിയാൽ അവളിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവളിൽ തന്നെ സ്ഥിതി ചെയ്തു; ഭാനു അവളെ ദൂഷിച്ചില്ല, പിന്നെ ആ ബാലിക ബോധം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
തതോ ഗര്ഭഃ സമഭവത്പൃഥായാഃ പൃഥിവീപതേ। ശുക്ലേ ദശോത്തരേ പക്ഷേ താരാപതിരിവാമ്ബരേ
അതിനുശേഷം, ഭൂമിപതിയേ, പൃഥയ്ക്ക് ഗർഭം ഉദിച്ചുവന്നു, പന്ത്രണ്ടാം തിഥിയിൽ, ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രാധിപനെപ്പോലെ.
സാ ബാന്ധവഭയാദ്ബാലാ ഗര്ഭം തം വിനിഗൂഹതീ। ധാരയാമാസ സുശ്രോണീ ന ചൈനാം ബുബുധേ ജനഃ
ബന്ധുക്കളെ ഭയന്ന് ആ ബാലിക ഗർഭം മറച്ചു വച്ചു; സുന്ദരിയായ അവൾ അതു സഹിച്ചു, ആരും അതറിയില്ല.
ന ഹി താം വേദ നാര്യന്യാ കാചിദ്ധാത്രേയികാമൃതേ। കന്യാപുരഗതാം ബാലാം നിപുണാം പരിരക്ഷണേ
അവളെ കുറിച്ച് മറ്റൊരു സ്ത്രീക്കും അറിവില്ലായിരുന്നു, ദായമാതാവിനെ ഒഴികെ; കന്യകകളുടെ വീട്ടിൽ അവൾ സൂക്ഷ്മമായി ഒളിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
തതഃ കാലേന സാ ഗര്ഭം സുഷുവേ വരവര്ണിനീ। കന്യൈവ തസ്യ ദേവസ്യ പ്രസാദാദമരപ്രഭമ്
അതിനുശേഷം, ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീക്ക് സമയമെത്തിയപ്പോൾ, ആ ദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അമരന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു പെൺകുഞ്ഞ് ജനിച്ചു.
തഥൈവാബദ്ധകവചം കനകോജ്ജ്വലകുണ്ഡലമ്। ഹര്യക്ഷം വൃഷഭസ്കന്ധം യഥാസ്യ പിതരം തഥാ
അവളുടെ അച്ഛനുപോലെ തന്നെ, ആ കുഞ്ഞ് അണിയിച്ചിരുന്നത് അഴിയാത്ത കവർച്ച, പൊന്നുപോലുള്ള കുന്ദലങ്ങൾ, മഞ്ഞുനിറമുള്ള കണ്ണുകൾ, കാളയുടെതുപോലുള്ള ഭുജങ്ങൾ എന്നിവയായിരുന്നു.
ജാതമാത്രം ച തം ഗര്ഭം ധാത്ര്യാ സംമന്ത്ര്യ ഭാമിനീ। `ഉത്സ്രഷ്ടുകാമാ തം ഗര്ഭം കാരയാമാസ ഭാരത
കുഞ്ഞ് ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ, ആ ഭാസുരയായ സ്ത്രീ, ദാത്രിയുമായി ആലോചിച്ച്, കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിക്കാനാണ് മനസ്സുവെച്ചത്; അതിനായി അവൾ ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്തു, ഭാരത.
മഞ്ജൂഷാം ശില്പിഭിസ്തൂര്ണം സുനദ്ധാം സുപ്രതിഷ്ഠിതാമ് ।। പ്ലവൈര്ബഹുവിധൈര്ബദ്ധാം പ്ലവനാര്ഥം ജലേ നൃപ। അജിനൈര്മൃദുഭിശ്ചൈവം സംസ്തീര്ണശയനാം തഥാ
കൈതൊഴിലാളികൾ വേഗത്തിൽ ഒരു പെട്ടി നിർമ്മിച്ചു; അതു ഭദ്രമായി പൂട്ടി ഉറപ്പാക്കി, വെള്ളത്തിൽ ഒഴിപ്പിക്കാൻ പലതരം തുണികൾകൊണ്ട് കെട്ടി, ഉള്ളിൽ മൃദുവായ മൃഗച്ചർമ്മം വിരിച്ച് കിടക്ക ഒരുക്കി.
മഞ്ജൂഷായാം സമാധായ സ്വാസ്തീര്ണായാം സമന്തതഃ। മധൂച്ചിഷ്ടസ്ഥിതായാം തം സുഖായാം രുദതീ തഥാ। ശ്ലക്ഷ്ണായാം സുപിധാനായാമശ്വനദ്യാമവാസൃജത്
പെട്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ, ചുറ്റും മൃദുവായ വസ്ത്രം വിരിച്ച്, തേൻ പുരട്ടി, കുഞ്ഞിനെ വെയ്ക്കുകയും, കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, പെട്ടി ഉറപ്പായി അടച്ച്, അശ്വനദിയിൽ ഒഴിച്ചു വിട്ടു.
ജാനതീ ചാപ്യകര്തവ്യം കന്യായാ ഗര്ഭധാരണമ്। പുത്രസ്നേഹേന സാ രാജന്കരുണം പര്യദേവയത്
ഒരു കന്യക്ക് ഗർഭം ധരിക്കുന്നത് അനുചിതമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, മകന്റെ മേൽ സ്നേഹത്താൽ, അവൾ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ചു, രാജാവേ.
സമുത്സൃജന്തീ മഞ്ജൂപാമശ്വനദ്യാം തദാ ജലേ। ഉവാച രുദതീകുന്തീ യാനി വാക്യാനി തച്ഛൃണു
അശ്വനദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ പെട്ടി ഒഴിച്ചു വിടുമ്പോൾ, കുന്തി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; അതു കേൾക്കൂ.
സ്വസ്തി തേഽസ്ത്വാന്തരിക്ഷേഭ്യഃ പാര്ഥിവേഭ്യശ്ച പുത്രക। ദിവ്യേഭ്യശ്ചൈവ ഭൂതേഭ്യസ്തഥാ തോയചരാശ്ച യേ
നീക്കായ് ആകാശത്തിലെ, ഭൂമിയിലെ, ദൈവികമായ ജീവികളിൽ നിന്നുമൊക്കെ, വെള്ളത്തിൽ വസിക്കുന്നവരിൽ നിന്നുമൊക്കെ, അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ, മകനേ.
ശിവാസ്തേ സന്തു പന്ഥാനോ മാ ച തേ പരിപന്ഥിനഃ। ആഗതാശ്ച തഥാ പുത്ര ഭവന്ത്യദ്രോഹചേതസഃ
നിന്റെ വഴികൾ എല്ലാം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ; നിനക്ക് എവിടെയും തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകരുത്; നിന്നെ സമീപിക്കുന്നവർ ദുഷ്ഭാവനയില്ലാത്തവരായിരിക്കട്ടെ, മകനേ.
പാതു ത്വാം വരുണോ രാജാ സലിലേ സലിലേശ്വരഃ। അന്തരിക്ഷേഽന്തരിക്ഷസ്ഥഃ പവനഃ സര്വഗസ്തഥാ
വെള്ളത്തിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, വെള്ളത്തിന്റെ രാജാവായ വരുണൻ; ആകാശത്ത് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന വായു.
പിതാ ത്വാം പാതു സര്വത്ര തപനസ്തപതാംവരഃ। യേന ദത്തോസി മേ പുത്ര ദിവ്യേന വിധിനാ കില
എവിടെയും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ദഹിപ്പിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നിന്റെ അച്ഛൻ സൂര്യൻ; ദൈവിക നിയമപ്രകാരം നീ എന്നെ ലഭിച്ചതാണ്, മകനേ.
ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാഃ സാധ്യാ വിശ്വേ ച ദേവതാഃ। മരുതശ്ച സഹേന്ദ്രേണ ദിശശ്ച സദിദീശ്വരാഃ
ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, സാദ്ധ്യർ, എല്ലാ ദേവന്മാരും, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം മരുതുകൾ, ദിശകളും അവയുടെ രക്ഷകരും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
രക്ഷന്തു ത്വാം സുരാഃ സര്വേ സമേഷു വിഷമേഷു ച। വേത്സ്യാമി ത്വാംവിദേശേപി കവചേനാഭിസൂചിതമ്
സമതലങ്ങളിലും കുഴിച്ചിടങ്ങളിലും എല്ലാ ദേവന്മാരും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ; നീ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന കവർച്ചകൊണ്ട്, വിദേശത്തും ഞാൻ നിന്നെ തിരിച്ചറിയും.
ധന്യസ്തേ പുത്ര ജനരകോ ദേവോ ഭാനുര്വിഭാവസുഃ। സ്ത്വാം ദ്രക്ഷ്യതി ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ വാഹിനീഗതമ്
നിന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, മകനേ; ദിവ്യദൃഷ്ടിയോടെ ഭാനു എന്ന ദേവൻ സൈന്യത്തിനിടയിൽ നിന്നെ കാണുന്നതുപോലെ, അവൻ നിന്നെ കാണും.
ധന്യാ സാ പ്രമദാ യാ ത്വാം പുത്രത്വേ കല്പയിഷ്യതി। യസ്യാസ്ത്വം തൃഷിതഃ പുത്ര സ്തനം പാസ്യസി ദേവജ
നിന്നെ മകനായി സ്വീകരിക്കുന്ന സ്ത്രീ ഭാഗ്യവതിയാണ്; ദൈവികമായി ജനിച്ച മകനേ, ദാഹിച്ചപ്പോൾ നീ അവളുടെ മുലകുടിയ്ക്കും.
കോനു സ്വപ്നസ്തയാ ദൃഷ്ടോ യാ ത്വാമാദിത്യവര്ചസമ്। ദിവ്യവര്മസമായുക്തം ദിവ്യകൃണ്ഡലഭൂഷിതമ്
സൂര്യനുപോലെ പ്രകാശമുള്ളവനും, ദിവ്യമായ കവർച്ചയും കുന്ദലങ്ങളും അണിഞ്ഞവനുമായ നിന്നെ കാണുന്നവൾ, ഏത് സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുമോ?
പദ്മായതവിശാലാക്ഷം പദ്മതാമ്രദലോജ്ജ്വലമ്। സുലലാടം സുകേശാന്തം പുത്രത്വേ കല്പയിഷ്യതി
പദ്മപോല വിശാലമായ കണ്ണുകളും, പദ്മത്തിന്റെ ചുവന്ന ദളങ്ങൾപോലുള്ള തിളക്കം, മനോഹരമായ നെറ്റി, സുന്ദരമായ മുടി എന്നിവയുള്ള നിന്നെ മകനായി സ്വീകരിക്കുന്നവൾ ആരാവും?
ധന്യാ ദ്രക്ഷ്യന്തി പുത്ര ത്വാം ഭൂമൌ സംസര്പമാണകമ്। അവ്യക്തകലവാക്യാനി വദന്തം രേണുഗുണ്ഠിതമ്
ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്, ഭൂമിയിൽ ഇഴഞ്ഞു നടന്ന്, വ്യക്തമല്ലാത്ത വാക്കുകൾ ഉരിയാടുകയും, പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിന്നെ കാണുന്നവർ, മകനേ.
ധന്യാ ദ്രക്ഷ്യന്തി പുത്ര ത്വാം പുനര്യൌവനഗോചരമ്। ഹിമവദ്വനസംഭൂതം സിംഹം കേസരിണം യഥാ
പുതിയ യൗവനത്തിലെ തേജസ്സോടെ നിന്നെ വീണ്ടും കാണാൻ കഴിയുന്നവർ ഭാഗ്യശാലികളാണ്, മകനേ. ഹിമവാനിലെ കാട്ടിൽ ജനിച്ച സിംഹത്തെപ്പോലെ നീ.
ഏവം ബഹുവിധം രാജന്വിലപ്യ കരുണം പൃഥാ। അവാമൃജതമജ്ജൂഷാമശ്വനദ്യാം തദാ ജലേ
ഇങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ച ശേഷം, കുന്തി അശ്വനദിയുടെ വെള്ളത്തിൽ കഴുകി ശുദ്ധിയായി.