ന തേ പിതാ ന തേ മാതാ ഗുരവോ വാ ശുചിസ്മിതേ। പ്രഭവന്തി പ്രദാനേ തേ ഭദ്രം തേ ശൃണു മേ വചഃ
ശുദ്ധഹാസമുള്ളവളേ, നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഗുരുക്കന്മാരും നിന്റെ സമര്പ്പണത്തില് അധികാരികളല്ല. നിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കൂ.
സര്വാന്കാമയതേ യസ്മാത്കനേര്ധാതോശ്ച ഭാമിനി। തസ്മാത്കന്യേഹ സുശ്രോണീ സ്വതന്ത്രാ വരവര്ണിനി
സുന്ദരിയേ, സ്രഷ്ടാവായ കണിയെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഭംഗിയുള്ള കന്യകേ, ഈ കാര്യത്തില് നീ സ്വതന്ത്രയാണു.
നാധര്മശ്ചരിതഃ കശ്ചിത്ത്വയാ ഭവതി ഭാമിനി। അധര്മംകുത ഏവാഹം വരേയം ലോകകാമ്യയാ
സുന്ദരിയേ, നീ ഒരിക്കലും അധർമ്മം ചെയ്തിട്ടില്ല. എങ്കിൽ ലോകത്തിലെ ലാഭത്തിനായി ഞാൻ അധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുമോ?
അനാവൃതാഃ സ്ത്രിയഃ സര്വാ നരാശ്ച വരവര്ണിനി। സ്വഭാവ ഏഷ ലോകാനാം വികാരോഽന്യ ഇതി സ്മൃതഃ
സുന്ദരിയായവളേ, എല്ലാ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും സ്വതന്ത്രരാണ്. ഇതാണ് ലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം; അതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായത് മാത്രമാണ് വേറിട്ടതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്.
സാ മയാ സഹസംഗമ്യ പുനഃ കന്യാ ഭവിഷ്യസി। പുത്രശ്ച തേ മഹാവാദ്ദുര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
നീ എന്നോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ, വീണ്ടും കന്യകയാകും. നിന്റെ മകൻ അതിയായി പ്രശസ്തനും മഹത്വവാനുമായിരിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യദി പുത്രോ മമ ഭവേത്ത്വത്തഃ സര്വതമോനുദ। കുണ്ഡലീ കവചീ ശൂരോ മഹാബാഹുര്മഹാബലഃ। `അസ്തു മേ സങ്ഗമോ ദേവ അനേന സമയേന തേ
സകല അന്ധകാരവും നീക്കുന്നവളേ, നിന്നിൽ നിന്നു എനിക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചാൽ, അവൻ കുണ്ഡലവും കാവചവും ധരിച്ചവനും, ധൈര്യശാലിയും ശക്തശാലിയുമാകട്ടെ; ദേവാ, ഈ നിബന്ധനകളോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
ഭവിഷ്യതി മഹാബാഹുഃ കുണ്ഡലീ ദിവ്യവര്മഭൃത്। ഉഭയം ചാമൃതമയം തസ് ഭദ്രേ ഭവിഷ്യതി
അവൻ മഹാബാഹുവും, കുണ്ഡലവും ദിവ്യവസ്ത്രവും ധരിച്ചവനും ആയിരിക്കും. ഇരു വസ്തുക്കളും അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കും, ഭദ്രയേ.
യദ്യതദമൃതാദസ്തി കുണ്ഡലേ വര്മ ചോത്തമമ്। മമ പുത്രസ്യ യം വൈ ത്വം മത്ത ഉത്പാദയിഷ്യസി
ഈ കുണ്ഡലത്തിലും ഉത്തമമായ കാവചത്തിലും അമൃതസ്വഭാവം എത്രയാണോ, അതെല്ലാം നീ എന്നിൽ നിന്നു ജനിപ്പിക്കുന്ന മകനു ലഭിക്കട്ടെ.
അസ്തു മേ സങ്ഗമോ ദേവ യഥോക്തം ഭഗവംസ്ത്വയാ। ത്വദ്വീര്യരൂപസത്വൌജാ ധറ്മയുക്തോ ഭവേത്സ ച
ദേവാ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ. അവൻ നിന്റെ ശക്തിയും രൂപവും ധൈര്യവും ധർമ്മവും ഉൾക്കൊണ്ടവനാകട്ടെ.
അദിത്യാ കുണ്ഡലേ രാജ്ഞി ദത്തേ മേ മത്തകാശിനി। തസ്മൈ ദാസ്യാമി വാമോരു വര്മ ചൈവേദമുത്തമമ്
മുത്തുകുടിയേ, ആദിതിയുടെ കുണ്ഡലങ്ങൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവയും ഈ ഉത്തമമായ കാവചവും ഞാൻ അവനു നൽകും, സുന്ദരിയേ.
പരമം ഭഗവന്നേവം സങ്ഗമിഷ്യേ ത്വയാ സഹ। യദി പുത്രോ ഭവേദേവം യഥാ വദസി ഗോപതേ
ഭഗവാനേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ മകൻ ജനിച്ചാൽ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ നിന്നോടൊപ്പം ചേരും.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു താം കുന്തീമാവിവേശ വിഹംഗമഃ। സ്വര്ഭാനുശത്രുര്യോഗാത്മാ നാഭ്യാം പസ്പര്ശ ചൈവ താമ്
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, പക്ഷിരൂപിയായവൻ കുന്തിയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; സ്വർഭാനുവിന്റെ ശത്രുവും യോഗശക്തനുമായവൻ അവളെ ഗർഭത്തിൽ സ്പർശിച്ചു.
തത സാ വിഹ്വലേവാസീത്കന്യാ സൂരയ്സ് തേജസാ। പപാത ചാഥ സാ ദേവീ ശയനേ മൂഢചേതനാ
പിന്നീട് സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ വിറകി ആ കന്യക ബോധംകെട്ട് ശയനത്തിൽ വീണു.
സാധയിഷ്യാമി സുശ്രോണി പുത്രം വൈ ജനയിഷ്യസി। സര്വശസ്ത്രഭൃതാംശ്രേഷ്ഠം കന്യാ ചൈവ ഭവിഷ്യസി
സുന്ദരമായ കമരംകണ്ടവളേ, ഞാൻ ഇത് സാധിപ്പിക്കും; നീ ഒരു മകനു ജനിക്കും, അവൻ എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനാകും, നീ കന്യകയായിരിക്കും.
തതഃ സാ വ്രീഡിതാ ബാലാ തദാ സൂര്യമഥാബ്രവീത്। ഏവമസ്ത്വിതി രാജേന്ദ്രപ്രസ്ഥിതം ഭൂരിവര്ചസമ്
അപ്പോൾ ലജ്ജയോടെ ആ ബാലിക സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ', എന്നിട്ട് രാജസമാനമായ തേജസ്സോടെ അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
ഇതിസ്മോക്താ കുന്തിരാജാത്മജാ സാ വിവസ്വന്തം യാചമാനാ സലജ്ജാ। തസ്മിന്പുണ്യേ ശയനീയേ പപാത മോഹാവിഷ്ടാ വേപമാനാ ലതേവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജകുമാരിയായ കുന്തി ലജ്ജയോടെ വിവസ്വാനെ അപേക്ഷിച്ചു; ആ പുണ്യശയനത്തിൽ അവൾ ഭ്രമിതയായി, തളിർപോലെ വിറച്ച് വീണു.
തിഗ്മാംശുസ്താം തേജസാ മോഹയിത്വാ യോഗേനാവിശ്യാത്മസംസ്ഥാം ചകാര। ന ചൈവൈനാം ദൂഷയാമാസ ഭാനുഃ സംജ്ഞാം ലേഭേ ഭൂയ ഏവാത ബാലാ
തേജസ്സാൽ അവളെ മോഹിപ്പിച്ച തിക്തമായ സൂര്യൻ യോഗശക്തിയാൽ അവളിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവളിൽ തന്നെ സ്ഥിതി ചെയ്തു; ഭാനു അവളെ ദൂഷിച്ചില്ല, പിന്നെ ആ ബാലിക ബോധം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
തതോ ഗര്ഭഃ സമഭവത്പൃഥായാഃ പൃഥിവീപതേ। ശുക്ലേ ദശോത്തരേ പക്ഷേ താരാപതിരിവാമ്ബരേ
അതിനുശേഷം, ഭൂമിപതിയേ, പൃഥയ്ക്ക് ഗർഭം ഉദിച്ചുവന്നു, പന്ത്രണ്ടാം തിഥിയിൽ, ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രാധിപനെപ്പോലെ.
സാ ബാന്ധവഭയാദ്ബാലാ ഗര്ഭം തം വിനിഗൂഹതീ। ധാരയാമാസ സുശ്രോണീ ന ചൈനാം ബുബുധേ ജനഃ
ബന്ധുക്കളെ ഭയന്ന് ആ ബാലിക ഗർഭം മറച്ചു വച്ചു; സുന്ദരിയായ അവൾ അതു സഹിച്ചു, ആരും അതറിയില്ല.
ന ഹി താം വേദ നാര്യന്യാ കാചിദ്ധാത്രേയികാമൃതേ। കന്യാപുരഗതാം ബാലാം നിപുണാം പരിരക്ഷണേ
അവളെ കുറിച്ച് മറ്റൊരു സ്ത്രീക്കും അറിവില്ലായിരുന്നു, ദായമാതാവിനെ ഒഴികെ; കന്യകകളുടെ വീട്ടിൽ അവൾ സൂക്ഷ്മമായി ഒളിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
തതഃ കാലേന സാ ഗര്ഭം സുഷുവേ വരവര്ണിനീ। കന്യൈവ തസ്യ ദേവസ്യ പ്രസാദാദമരപ്രഭമ്
അതിനുശേഷം, ആ മനോഹരിയായ സ്ത്രീക്ക് സമയമെത്തിയപ്പോൾ, ആ ദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, അമരന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു പെൺകുഞ്ഞ് ജനിച്ചു.
തഥൈവാബദ്ധകവചം കനകോജ്ജ്വലകുണ്ഡലമ്। ഹര്യക്ഷം വൃഷഭസ്കന്ധം യഥാസ്യ പിതരം തഥാ
അവളുടെ അച്ഛനുപോലെ തന്നെ, ആ കുഞ്ഞ് അണിയിച്ചിരുന്നത് അഴിയാത്ത കവർച്ച, പൊന്നുപോലുള്ള കുന്ദലങ്ങൾ, മഞ്ഞുനിറമുള്ള കണ്ണുകൾ, കാളയുടെതുപോലുള്ള ഭുജങ്ങൾ എന്നിവയായിരുന്നു.
ജാതമാത്രം ച തം ഗര്ഭം ധാത്ര്യാ സംമന്ത്ര്യ ഭാമിനീ। `ഉത്സ്രഷ്ടുകാമാ തം ഗര്ഭം കാരയാമാസ ഭാരത
കുഞ്ഞ് ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ, ആ ഭാസുരയായ സ്ത്രീ, ദാത്രിയുമായി ആലോചിച്ച്, കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിക്കാനാണ് മനസ്സുവെച്ചത്; അതിനായി അവൾ ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്തു, ഭാരത.
മഞ്ജൂഷാം ശില്പിഭിസ്തൂര്ണം സുനദ്ധാം സുപ്രതിഷ്ഠിതാമ് ।। പ്ലവൈര്ബഹുവിധൈര്ബദ്ധാം പ്ലവനാര്ഥം ജലേ നൃപ। അജിനൈര്മൃദുഭിശ്ചൈവം സംസ്തീര്ണശയനാം തഥാ
കൈതൊഴിലാളികൾ വേഗത്തിൽ ഒരു പെട്ടി നിർമ്മിച്ചു; അതു ഭദ്രമായി പൂട്ടി ഉറപ്പാക്കി, വെള്ളത്തിൽ ഒഴിപ്പിക്കാൻ പലതരം തുണികൾകൊണ്ട് കെട്ടി, ഉള്ളിൽ മൃദുവായ മൃഗച്ചർമ്മം വിരിച്ച് കിടക്ക ഒരുക്കി.
മഞ്ജൂഷായാം സമാധായ സ്വാസ്തീര്ണായാം സമന്തതഃ। മധൂച്ചിഷ്ടസ്ഥിതായാം തം സുഖായാം രുദതീ തഥാ। ശ്ലക്ഷ്ണായാം സുപിധാനായാമശ്വനദ്യാമവാസൃജത്
പെട്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ, ചുറ്റും മൃദുവായ വസ്ത്രം വിരിച്ച്, തേൻ പുരട്ടി, കുഞ്ഞിനെ വെയ്ക്കുകയും, കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, പെട്ടി ഉറപ്പായി അടച്ച്, അശ്വനദിയിൽ ഒഴിച്ചു വിട്ടു.
ജാനതീ ചാപ്യകര്തവ്യം കന്യായാ ഗര്ഭധാരണമ്। പുത്രസ്നേഹേന സാ രാജന്കരുണം പര്യദേവയത്
ഒരു കന്യക്ക് ഗർഭം ധരിക്കുന്നത് അനുചിതമാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, മകന്റെ മേൽ സ്നേഹത്താൽ, അവൾ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ചു, രാജാവേ.
സമുത്സൃജന്തീ മഞ്ജൂപാമശ്വനദ്യാം തദാ ജലേ। ഉവാച രുദതീകുന്തീ യാനി വാക്യാനി തച്ഛൃണു
അശ്വനദിയിലെ വെള്ളത്തിൽ പെട്ടി ഒഴിച്ചു വിടുമ്പോൾ, കുന്തി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; അതു കേൾക്കൂ.
സ്വസ്തി തേഽസ്ത്വാന്തരിക്ഷേഭ്യഃ പാര്ഥിവേഭ്യശ്ച പുത്രക। ദിവ്യേഭ്യശ്ചൈവ ഭൂതേഭ്യസ്തഥാ തോയചരാശ്ച യേ
നീക്കായ് ആകാശത്തിലെ, ഭൂമിയിലെ, ദൈവികമായ ജീവികളിൽ നിന്നുമൊക്കെ, വെള്ളത്തിൽ വസിക്കുന്നവരിൽ നിന്നുമൊക്കെ, അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാകട്ടെ, മകനേ.
ശിവാസ്തേ സന്തു പന്ഥാനോ മാ ച തേ പരിപന്ഥിനഃ। ആഗതാശ്ച തഥാ പുത്ര ഭവന്ത്യദ്രോഹചേതസഃ
നിന്റെ വഴികൾ എല്ലാം ശുഭമായിരിക്കട്ടെ; നിനക്ക് എവിടെയും തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാകരുത്; നിന്നെ സമീപിക്കുന്നവർ ദുഷ്ഭാവനയില്ലാത്തവരായിരിക്കട്ടെ, മകനേ.
പാതു ത്വാം വരുണോ രാജാ സലിലേ സലിലേശ്വരഃ। അന്തരിക്ഷേഽന്തരിക്ഷസ്ഥഃ പവനഃ സര്വഗസ്തഥാ
വെള്ളത്തിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ, വെള്ളത്തിന്റെ രാജാവായ വരുണൻ; ആകാശത്ത് നിന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന വായു.