ന ശശാക യദാ ബാലാ പ്രത്യാഖ്യാതും തമോനുദമ്। ഭീതാ ശാപാത്തതോ രാജന്ദധ്യൌ ദീര്ഘമഥാന്തരമ്
അവളെ, ബാലയായ അവള് അന്ധകാരനാശകനായ ദേവനെ നിരസിക്കാന് കഴിയാതെ വന്നപ്പോള്, ശാപഭയത്താല് ഭയപ്പെട്ടു, രാജാവേ, ദീര്ഘമായി ആലോചിച്ചു.
അനാഗസഃ പിതുഃ ശാപോ ബ്രാഹ്മണസ്യ തഥൈവ ച। മന്നിമിത്തഃ കഥം ന സ്യാത്ക്രുദ്ധാദസ്മാദ്വിഭാവസോഃ
എന്റെ നിരപരാധിയായ പിതാവിന്റെ ശാപം, ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപം, ഈ ക്രുദ്ധനായ ദീപ്തിമാന്റെ കാരണമായി എനിക്ക് സംഭവിക്കുമോ എന്ന് അവള് വിചാരിച്ചു.
ബാലേനാപി സതാ മോഹാദ്ഭൃശം സാപഹ്നവാന്യപി। നാഽഭ്യാസാദയിതവ്യാനി തേജാംസി ച തപാംസി ച
ബാലയായാലും, മോഹത്താല് ദീപ്തിയുള്ളവരുടെ ശക്തിയും തപസ്സും പരീക്ഷിക്കാന് ശ്രമിക്കരുത്, അത് ശരിയല്ല.
സാഹമദ്യ ഭൃശം ഭീതാ ഗൃഹീത്വാ ച കരേ ഭൃശമ്। കഥം ത്വകാര്യം കുര്യാം വൈ പ്രദാനം ഹ്യാത്മനഃ സ്വയമ്
ഇപ്പോള് ഞാന് വളരെ ഭയന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ കൈ ഉറപ്പായി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കില് എങ്ങനെ ഞാന് സ്വയം എന്റെ ആത്മാവ് സമര്പ്പിക്കും?
സാ വൈ ശാപപരിത്രസ്താ ബഹു ചിന്തയതീ ഹൃദാ। മോഹേനാഭിപരീതാങ്ഗീ സ്മയമാനാ പുനഃപുനഃ
ശാപഭയത്താല് വിറച്ച്, അവള് ഹൃദയത്തില് വളരെ ആലോചിച്ചു; മനസ്സു കുഴഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
തം ദേവമബ്രവീദ്ഭീതാ ബന്ധൂനാം രാജസത്തമ। വ്രീഡാവിഹ്വലയാ വാചാ ശാപത്രസ്താ വിശാംപതേ
ഭയപ്പെട്ട അവള്, രാജാവേ, ആ ദേവനോട് പറഞ്ഞു; ലജ്ജയാല് വാക്കുകള് വിറച്ച്, ശാപഭയത്താല് നടുങ്ങി.
പിതാ മേ ധ്രിയതേ ദേവ മാതാ ചാന്യേ ച ബാന്ധവാഃ। ന തേഷു ധ്രിയമാണഏഷു വിദിലോപോ ഭവേദയമ്
ദേവനേ, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മറ്റു ബന്ധുക്കളും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു; അവര് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ഈ സംഗമം നടക്കാന് കഴിയില്ല.
ത്വയാ തു സംഗമോ ദേവ യദി സ്യാദ്വിധിവര്ജിതഃ। മന്നിമിത്തം കുലസ്യാസ്യ ലോകേഽകീര്തിര്ന സംശയഃ
ദേവനേ, നീയുമായി നിയമങ്ങള് പാലിക്കാതെ സംഗമം നടന്നാല്, എന്റെ കാരണം എന്റെ കുടുംബത്തിന് ലോകത്ത് അപകീര്ത്തി സംഭവിക്കും, ഇതില് സംശയമില്ല.
അഥവാ ധര്മമേതം ത്വം മന്യസേ തപതാംവര। ഋതേ പ്രദാനാദ്ബന്ധുഭ്യസ്തവ കാമം കരോമ്യഹമ്
അല്ലെങ്കില് നീ ഇതിനെ ധര്മ്മം എന്നു കരുതുന്നുവെങ്കില്, ബന്ധുക്കളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ തന്നെ, നിന്റെ ഇഷ്ടം ഞാന് നിറവേറ്റാം.
ആത്മപ്രദാനം ദുര്ധര്ഷ തവ കൃത്വാസതീ ത്വഹമ്। ത്വയി ധര്മോ യശശ്ചൈവ കീര്തിരായുശ്ച ദേഹിനാമ്
അതിര്ത്തിയില്ലാത്തവനേ, ഞാന് എന്നെ നിനക്ക് സമര്പ്പിച്ചാല് ഞാന് ശുദ്ധതയില്ലാത്തവളാകും. എങ്കിലും, നീയിലാണല്ലോ ധര്മ്മവും യശസ്സും കീര്ത്തിയും ആയുസ്സും നിലകൊള്ളുന്നത്.
ന തേ പിതാ ന തേ മാതാ ഗുരവോ വാ ശുചിസ്മിതേ। പ്രഭവന്തി പ്രദാനേ തേ ഭദ്രം തേ ശൃണു മേ വചഃ
ശുദ്ധഹാസമുള്ളവളേ, നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഗുരുക്കന്മാരും നിന്റെ സമര്പ്പണത്തില് അധികാരികളല്ല. നിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കൂ.
സര്വാന്കാമയതേ യസ്മാത്കനേര്ധാതോശ്ച ഭാമിനി। തസ്മാത്കന്യേഹ സുശ്രോണീ സ്വതന്ത്രാ വരവര്ണിനി
സുന്ദരിയേ, സ്രഷ്ടാവായ കണിയെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഭംഗിയുള്ള കന്യകേ, ഈ കാര്യത്തില് നീ സ്വതന്ത്രയാണു.
നാധര്മശ്ചരിതഃ കശ്ചിത്ത്വയാ ഭവതി ഭാമിനി। അധര്മംകുത ഏവാഹം വരേയം ലോകകാമ്യയാ
സുന്ദരിയേ, നീ ഒരിക്കലും അധർമ്മം ചെയ്തിട്ടില്ല. എങ്കിൽ ലോകത്തിലെ ലാഭത്തിനായി ഞാൻ അധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുമോ?
അനാവൃതാഃ സ്ത്രിയഃ സര്വാ നരാശ്ച വരവര്ണിനി। സ്വഭാവ ഏഷ ലോകാനാം വികാരോഽന്യ ഇതി സ്മൃതഃ
സുന്ദരിയായവളേ, എല്ലാ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും സ്വതന്ത്രരാണ്. ഇതാണ് ലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം; അതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായത് മാത്രമാണ് വേറിട്ടതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്.
സാ മയാ സഹസംഗമ്യ പുനഃ കന്യാ ഭവിഷ്യസി। പുത്രശ്ച തേ മഹാവാദ്ദുര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
നീ എന്നോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ, വീണ്ടും കന്യകയാകും. നിന്റെ മകൻ അതിയായി പ്രശസ്തനും മഹത്വവാനുമായിരിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യദി പുത്രോ മമ ഭവേത്ത്വത്തഃ സര്വതമോനുദ। കുണ്ഡലീ കവചീ ശൂരോ മഹാബാഹുര്മഹാബലഃ। `അസ്തു മേ സങ്ഗമോ ദേവ അനേന സമയേന തേ
സകല അന്ധകാരവും നീക്കുന്നവളേ, നിന്നിൽ നിന്നു എനിക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചാൽ, അവൻ കുണ്ഡലവും കാവചവും ധരിച്ചവനും, ധൈര്യശാലിയും ശക്തശാലിയുമാകട്ടെ; ദേവാ, ഈ നിബന്ധനകളോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
ഭവിഷ്യതി മഹാബാഹുഃ കുണ്ഡലീ ദിവ്യവര്മഭൃത്। ഉഭയം ചാമൃതമയം തസ് ഭദ്രേ ഭവിഷ്യതി
അവൻ മഹാബാഹുവും, കുണ്ഡലവും ദിവ്യവസ്ത്രവും ധരിച്ചവനും ആയിരിക്കും. ഇരു വസ്തുക്കളും അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കും, ഭദ്രയേ.
യദ്യതദമൃതാദസ്തി കുണ്ഡലേ വര്മ ചോത്തമമ്। മമ പുത്രസ്യ യം വൈ ത്വം മത്ത ഉത്പാദയിഷ്യസി
ഈ കുണ്ഡലത്തിലും ഉത്തമമായ കാവചത്തിലും അമൃതസ്വഭാവം എത്രയാണോ, അതെല്ലാം നീ എന്നിൽ നിന്നു ജനിപ്പിക്കുന്ന മകനു ലഭിക്കട്ടെ.
അസ്തു മേ സങ്ഗമോ ദേവ യഥോക്തം ഭഗവംസ്ത്വയാ। ത്വദ്വീര്യരൂപസത്വൌജാ ധറ്മയുക്തോ ഭവേത്സ ച
ദേവാ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ. അവൻ നിന്റെ ശക്തിയും രൂപവും ധൈര്യവും ധർമ്മവും ഉൾക്കൊണ്ടവനാകട്ടെ.
അദിത്യാ കുണ്ഡലേ രാജ്ഞി ദത്തേ മേ മത്തകാശിനി। തസ്മൈ ദാസ്യാമി വാമോരു വര്മ ചൈവേദമുത്തമമ്
മുത്തുകുടിയേ, ആദിതിയുടെ കുണ്ഡലങ്ങൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവയും ഈ ഉത്തമമായ കാവചവും ഞാൻ അവനു നൽകും, സുന്ദരിയേ.
പരമം ഭഗവന്നേവം സങ്ഗമിഷ്യേ ത്വയാ സഹ। യദി പുത്രോ ഭവേദേവം യഥാ വദസി ഗോപതേ
ഭഗവാനേ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ മകൻ ജനിച്ചാൽ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ നിന്നോടൊപ്പം ചേരും.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു താം കുന്തീമാവിവേശ വിഹംഗമഃ। സ്വര്ഭാനുശത്രുര്യോഗാത്മാ നാഭ്യാം പസ്പര്ശ ചൈവ താമ്
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ്, പക്ഷിരൂപിയായവൻ കുന്തിയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു; സ്വർഭാനുവിന്റെ ശത്രുവും യോഗശക്തനുമായവൻ അവളെ ഗർഭത്തിൽ സ്പർശിച്ചു.
തത സാ വിഹ്വലേവാസീത്കന്യാ സൂരയ്സ് തേജസാ। പപാത ചാഥ സാ ദേവീ ശയനേ മൂഢചേതനാ
പിന്നീട് സൂര്യന്റെ തേജസ്സിൽ വിറകി ആ കന്യക ബോധംകെട്ട് ശയനത്തിൽ വീണു.
സാധയിഷ്യാമി സുശ്രോണി പുത്രം വൈ ജനയിഷ്യസി। സര്വശസ്ത്രഭൃതാംശ്രേഷ്ഠം കന്യാ ചൈവ ഭവിഷ്യസി
സുന്ദരമായ കമരംകണ്ടവളേ, ഞാൻ ഇത് സാധിപ്പിക്കും; നീ ഒരു മകനു ജനിക്കും, അവൻ എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും ശ്രേഷ്ഠനാകും, നീ കന്യകയായിരിക്കും.
തതഃ സാ വ്രീഡിതാ ബാലാ തദാ സൂര്യമഥാബ്രവീത്। ഏവമസ്ത്വിതി രാജേന്ദ്രപ്രസ്ഥിതം ഭൂരിവര്ചസമ്
അപ്പോൾ ലജ്ജയോടെ ആ ബാലിക സൂര്യനോടു പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ', എന്നിട്ട് രാജസമാനമായ തേജസ്സോടെ അവൾ പുറപ്പെട്ടു.
ഇതിസ്മോക്താ കുന്തിരാജാത്മജാ സാ വിവസ്വന്തം യാചമാനാ സലജ്ജാ। തസ്മിന്പുണ്യേ ശയനീയേ പപാത മോഹാവിഷ്ടാ വേപമാനാ ലതേവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജകുമാരിയായ കുന്തി ലജ്ജയോടെ വിവസ്വാനെ അപേക്ഷിച്ചു; ആ പുണ്യശയനത്തിൽ അവൾ ഭ്രമിതയായി, തളിർപോലെ വിറച്ച് വീണു.
തിഗ്മാംശുസ്താം തേജസാ മോഹയിത്വാ യോഗേനാവിശ്യാത്മസംസ്ഥാം ചകാര। ന ചൈവൈനാം ദൂഷയാമാസ ഭാനുഃ സംജ്ഞാം ലേഭേ ഭൂയ ഏവാത ബാലാ
തേജസ്സാൽ അവളെ മോഹിപ്പിച്ച തിക്തമായ സൂര്യൻ യോഗശക്തിയാൽ അവളിൽ പ്രവേശിച്ചു, അവളിൽ തന്നെ സ്ഥിതി ചെയ്തു; ഭാനു അവളെ ദൂഷിച്ചില്ല, പിന്നെ ആ ബാലിക ബോധം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
തതോ ഗര്ഭഃ സമഭവത്പൃഥായാഃ പൃഥിവീപതേ। ശുക്ലേ ദശോത്തരേ പക്ഷേ താരാപതിരിവാമ്ബരേ
അതിനുശേഷം, ഭൂമിപതിയേ, പൃഥയ്ക്ക് ഗർഭം ഉദിച്ചുവന്നു, പന്ത്രണ്ടാം തിഥിയിൽ, ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രാധിപനെപ്പോലെ.
സാ ബാന്ധവഭയാദ്ബാലാ ഗര്ഭം തം വിനിഗൂഹതീ। ധാരയാമാസ സുശ്രോണീ ന ചൈനാം ബുബുധേ ജനഃ
ബന്ധുക്കളെ ഭയന്ന് ആ ബാലിക ഗർഭം മറച്ചു വച്ചു; സുന്ദരിയായ അവൾ അതു സഹിച്ചു, ആരും അതറിയില്ല.
ന ഹി താം വേദ നാര്യന്യാ കാചിദ്ധാത്രേയികാമൃതേ। കന്യാപുരഗതാം ബാലാം നിപുണാം പരിരക്ഷണേ
അവളെ കുറിച്ച് മറ്റൊരു സ്ത്രീക്കും അറിവില്ലായിരുന്നു, ദായമാതാവിനെ ഒഴികെ; കന്യകകളുടെ വീട്ടിൽ അവൾ സൂക്ഷ്മമായി ഒളിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.