പശ്യ ചൈനാന്സുരഗണാന്ദിവ്യം ചക്ഷുരിദം ഹി തേ। പൂര്വമേവ മയാ ദത്തം ദൃഷ്ടവത്യസി യേന മാമ്
ഈ ദേവസമൂഹങ്ങളെ നോക്കൂ; ഞാൻ നേരത്തെ തന്ന ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ നീ എന്നെ കണ്ടതുപോലെ, ഇപ്പോൾ അവരെയും കാണാൻ കഴിയുന്നു.
തതോഽപശ്യത്രിദശാന്രാജപുത്രീ സര്വാനവ സ്വേഷു ധിഷ്ണ്യേഷു ഖസ്ഥാന്। പ്രഭാവന്തം ഭാനുമന്തം മഹാന്തം യഥാഽഽദിത്യം രോചമാനാംസ്തഥൈവ
അപ്പോൾ രാജകുമാരിയും ആകാശത്തിൽ ഓരോ സിംഹാസനങ്ങളിലും ഇരിക്കുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരെയും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവരായി കണ്ടു.
സാ താന്ദൃഷ്ട്വാ ത്രിദശാനേവ ബാലാ സൂര്യം ദേവീ വചനം പ്രാഹ ഭീതാ। ഗച്ഛ ത്വം വൈ ഗോപതേ സ്വം വിമാനം കന്യാഭാവാദ്ദുഃഖ ഏവാപചാരഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ബാലികയായ കന്യക ഭയത്തോടെ സൂര്യനോട് പറഞ്ഞു: കൃഷിഭഗവാനേ, ദയവായി തിരികെ നിങ്ങളുടെ രഥത്തിലേക്ക് പോവൂ; കന്യകയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ദു:ഖവും അനുചിതവുമാണ്.
പിതാ മാതാ ഗുരവശ്ചൈവയേഽന്യേ ദേഹസ്യാസ്യ പ്രഭവന്തി പ്രദാനേ। നാഹം ധര്മം ലോപയിഷ്യാമി ലോകേ സ്ത്രീണാം വൃത്തം പൂജ്യതേ ദേഹരക്ഷാ
പിതാവ്, മാതാവ്, ഗുരുക്കന്മാർ, മറ്റ് മുതിർന്നവരും ഈ ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണങ്ങളാണ്; ലോകത്തിൽ ഞാൻ ധർമ്മം ലംഘിക്കില്ല; സ്ത്രീകൾക്ക് ശരീരസംരക്ഷണമാണ് ആദരിക്കപ്പെടുന്നത്.
മയാ മന്ത്രബലം ജ്ഞാതുമാഹൂതസ്ത്വം വിഭാവസോ। ബാല്യാദ്ബാലേതി തത്കൃത്വാ ക്ഷന്തുമര്ഹസി മേ വിഭോ
മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, ഞാന് നിന്റെ ശക്തി അറിയാന് മന്ത്രശക്തിയിലൂടെ നിന്നെ വിളിച്ചു. എങ്കിലും ഇത് ഞാന് ബാല്യത്തില് ചെയ്തതാണെന്ന് കരുതണം. അതിനാല്, ദയവായി എന്റെ ബാലത്വം ക്ഷമിക്കണം, മഹാപ്രഭോ.
ബാലേതി കൃത്വാഽനുനയം തവാഹം ദദാനി നാന്യാനുനയം ലഭേത। ആത്മപ്രദാനം കുരു കുന്തികന്യേ ശാന്തിസ്തവൈവം ഹി ഭവേച്ച ഭീരു
നീ ബാലത്വം കാണിച്ച് എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചതിനാല്, ഈ അനുഗ്രഹം ഞാന് നിനക്ക് നല്കുന്നു. മറ്റാരുടേയും അപേക്ഷ ഫലപ്രദമാവില്ലായിരുന്നു. കുന്തിക്കുമാരിയെ, നീ തന്നെ സമര്പ്പിക്കൂ, ഭയക്കേണ്ട, അങ്ങനെ നിനക്ക് മനസ്സില് സമാധാനം ലഭിക്കും.
ന ചാപി ഗന്തും യുക്തം ഹി മയാ മിഥ്യാകൃതേന വൈ। അസമേത്യ ത്വയാ ഭീരു മന്ത്രാഹൂതേന ഭാമിനി
ഭയക്കുന്ന സുന്ദരിയേ, നീ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ വിളിച്ചിട്ടു, ഉദ്ദേശം നിറവേറ്റാതെ ഞാന് പോകുന്നത് ശരിയല്ല.
ഗമിഷ്യാമ്യനവദ്യാങ്ഗി ലോകേ സമവഹാസ്യതാമ്। `ഗച്ഛേയമേവ സുശ്രോണി ഗതോഽഹം വൈ നിരാകൃതഃ'। സര്വേഷാം വിബുധാനാം ച വക്തവ്യഃ സ്യാം തഥാ ശുഭേ
ദോഷമില്ലാത്തവളേ, ഇപ്പോള് ഞാന് പോയാല് ലോകം എന്നെ പരിഹസിക്കും; 'അവന് വന്നു, അവളാല് നിരസിക്കപ്പെട്ടു' എന്ന് എല്ലാവരും പറയും. ദേവന്മാരുടെ ഇടയിലും ഞാന് പരിഹാസ്യനാവും, ഭദ്രയേ.
സാ ത്വം മയാ സമാഗച്ഛ പുത്രം ലപ്സ്യസി മാധ്ശമ്। വിശിഷ്ടാ സര്വലോകേഷു ഭവിഷ്യസി ന സംശയ
അതിനാല് നീ എന്നോട് ഏകീകരിക്കണം; നിനക്ക് എന്റെ പോലൊരു പുത്രന് ലഭിക്കും. നീ എല്ലാവരിലും പ്രശസ്തയാകും, ഇതില് സംശയമില്ല.
സാ തു കന്യാ ബഹുവിധം ബ്രുവന്തീ മധുരം വചഃ। അനുനേതും സഹസ്രാംശും ന ശശാക മനസ്വിനീ
ആ കന്യക പലവിധം മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞിട്ടും, മനസ്സുറപ്പുള്ളവളായ അവള് ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവനെ മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയാതെ പോയി.
ന ശശാക യദാ ബാലാ പ്രത്യാഖ്യാതും തമോനുദമ്। ഭീതാ ശാപാത്തതോ രാജന്ദധ്യൌ ദീര്ഘമഥാന്തരമ്
അവളെ, ബാലയായ അവള് അന്ധകാരനാശകനായ ദേവനെ നിരസിക്കാന് കഴിയാതെ വന്നപ്പോള്, ശാപഭയത്താല് ഭയപ്പെട്ടു, രാജാവേ, ദീര്ഘമായി ആലോചിച്ചു.
അനാഗസഃ പിതുഃ ശാപോ ബ്രാഹ്മണസ്യ തഥൈവ ച। മന്നിമിത്തഃ കഥം ന സ്യാത്ക്രുദ്ധാദസ്മാദ്വിഭാവസോഃ
എന്റെ നിരപരാധിയായ പിതാവിന്റെ ശാപം, ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപം, ഈ ക്രുദ്ധനായ ദീപ്തിമാന്റെ കാരണമായി എനിക്ക് സംഭവിക്കുമോ എന്ന് അവള് വിചാരിച്ചു.
ബാലേനാപി സതാ മോഹാദ്ഭൃശം സാപഹ്നവാന്യപി। നാഽഭ്യാസാദയിതവ്യാനി തേജാംസി ച തപാംസി ച
ബാലയായാലും, മോഹത്താല് ദീപ്തിയുള്ളവരുടെ ശക്തിയും തപസ്സും പരീക്ഷിക്കാന് ശ്രമിക്കരുത്, അത് ശരിയല്ല.
സാഹമദ്യ ഭൃശം ഭീതാ ഗൃഹീത്വാ ച കരേ ഭൃശമ്। കഥം ത്വകാര്യം കുര്യാം വൈ പ്രദാനം ഹ്യാത്മനഃ സ്വയമ്
ഇപ്പോള് ഞാന് വളരെ ഭയന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ കൈ ഉറപ്പായി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കില് എങ്ങനെ ഞാന് സ്വയം എന്റെ ആത്മാവ് സമര്പ്പിക്കും?
സാ വൈ ശാപപരിത്രസ്താ ബഹു ചിന്തയതീ ഹൃദാ। മോഹേനാഭിപരീതാങ്ഗീ സ്മയമാനാ പുനഃപുനഃ
ശാപഭയത്താല് വിറച്ച്, അവള് ഹൃദയത്തില് വളരെ ആലോചിച്ചു; മനസ്സു കുഴഞ്ഞ്, വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
തം ദേവമബ്രവീദ്ഭീതാ ബന്ധൂനാം രാജസത്തമ। വ്രീഡാവിഹ്വലയാ വാചാ ശാപത്രസ്താ വിശാംപതേ
ഭയപ്പെട്ട അവള്, രാജാവേ, ആ ദേവനോട് പറഞ്ഞു; ലജ്ജയാല് വാക്കുകള് വിറച്ച്, ശാപഭയത്താല് നടുങ്ങി.
പിതാ മേ ധ്രിയതേ ദേവ മാതാ ചാന്യേ ച ബാന്ധവാഃ। ന തേഷു ധ്രിയമാണഏഷു വിദിലോപോ ഭവേദയമ്
ദേവനേ, എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മറ്റു ബന്ധുക്കളും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു; അവര് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് ഈ സംഗമം നടക്കാന് കഴിയില്ല.
ത്വയാ തു സംഗമോ ദേവ യദി സ്യാദ്വിധിവര്ജിതഃ। മന്നിമിത്തം കുലസ്യാസ്യ ലോകേഽകീര്തിര്ന സംശയഃ
ദേവനേ, നീയുമായി നിയമങ്ങള് പാലിക്കാതെ സംഗമം നടന്നാല്, എന്റെ കാരണം എന്റെ കുടുംബത്തിന് ലോകത്ത് അപകീര്ത്തി സംഭവിക്കും, ഇതില് സംശയമില്ല.
അഥവാ ധര്മമേതം ത്വം മന്യസേ തപതാംവര। ഋതേ പ്രദാനാദ്ബന്ധുഭ്യസ്തവ കാമം കരോമ്യഹമ്
അല്ലെങ്കില് നീ ഇതിനെ ധര്മ്മം എന്നു കരുതുന്നുവെങ്കില്, ബന്ധുക്കളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ തന്നെ, നിന്റെ ഇഷ്ടം ഞാന് നിറവേറ്റാം.
ആത്മപ്രദാനം ദുര്ധര്ഷ തവ കൃത്വാസതീ ത്വഹമ്। ത്വയി ധര്മോ യശശ്ചൈവ കീര്തിരായുശ്ച ദേഹിനാമ്
അതിര്ത്തിയില്ലാത്തവനേ, ഞാന് എന്നെ നിനക്ക് സമര്പ്പിച്ചാല് ഞാന് ശുദ്ധതയില്ലാത്തവളാകും. എങ്കിലും, നീയിലാണല്ലോ ധര്മ്മവും യശസ്സും കീര്ത്തിയും ആയുസ്സും നിലകൊള്ളുന്നത്.
ന തേ പിതാ ന തേ മാതാ ഗുരവോ വാ ശുചിസ്മിതേ। പ്രഭവന്തി പ്രദാനേ തേ ഭദ്രം തേ ശൃണു മേ വചഃ
ശുദ്ധഹാസമുള്ളവളേ, നിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഗുരുക്കന്മാരും നിന്റെ സമര്പ്പണത്തില് അധികാരികളല്ല. നിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കൂ.
സര്വാന്കാമയതേ യസ്മാത്കനേര്ധാതോശ്ച ഭാമിനി। തസ്മാത്കന്യേഹ സുശ്രോണീ സ്വതന്ത്രാ വരവര്ണിനി
സുന്ദരിയേ, സ്രഷ്ടാവായ കണിയെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഭംഗിയുള്ള കന്യകേ, ഈ കാര്യത്തില് നീ സ്വതന്ത്രയാണു.
നാധര്മശ്ചരിതഃ കശ്ചിത്ത്വയാ ഭവതി ഭാമിനി। അധര്മംകുത ഏവാഹം വരേയം ലോകകാമ്യയാ
സുന്ദരിയേ, നീ ഒരിക്കലും അധർമ്മം ചെയ്തിട്ടില്ല. എങ്കിൽ ലോകത്തിലെ ലാഭത്തിനായി ഞാൻ അധർമ്മം ആഗ്രഹിക്കുമോ?
അനാവൃതാഃ സ്ത്രിയഃ സര്വാ നരാശ്ച വരവര്ണിനി। സ്വഭാവ ഏഷ ലോകാനാം വികാരോഽന്യ ഇതി സ്മൃതഃ
സുന്ദരിയായവളേ, എല്ലാ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും സ്വതന്ത്രരാണ്. ഇതാണ് ലോകത്തിന്റെ സ്വഭാവം; അതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായത് മാത്രമാണ് വേറിട്ടതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്.
സാ മയാ സഹസംഗമ്യ പുനഃ കന്യാ ഭവിഷ്യസി। പുത്രശ്ച തേ മഹാവാദ്ദുര്ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
നീ എന്നോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ, വീണ്ടും കന്യകയാകും. നിന്റെ മകൻ അതിയായി പ്രശസ്തനും മഹത്വവാനുമായിരിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യദി പുത്രോ മമ ഭവേത്ത്വത്തഃ സര്വതമോനുദ। കുണ്ഡലീ കവചീ ശൂരോ മഹാബാഹുര്മഹാബലഃ। `അസ്തു മേ സങ്ഗമോ ദേവ അനേന സമയേന തേ
സകല അന്ധകാരവും നീക്കുന്നവളേ, നിന്നിൽ നിന്നു എനിക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചാൽ, അവൻ കുണ്ഡലവും കാവചവും ധരിച്ചവനും, ധൈര്യശാലിയും ശക്തശാലിയുമാകട്ടെ; ദേവാ, ഈ നിബന്ധനകളോടെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ.
ഭവിഷ്യതി മഹാബാഹുഃ കുണ്ഡലീ ദിവ്യവര്മഭൃത്। ഉഭയം ചാമൃതമയം തസ് ഭദ്രേ ഭവിഷ്യതി
അവൻ മഹാബാഹുവും, കുണ്ഡലവും ദിവ്യവസ്ത്രവും ധരിച്ചവനും ആയിരിക്കും. ഇരു വസ്തുക്കളും അമൃതസ്വഭാവമുള്ളതായിരിക്കും, ഭദ്രയേ.
യദ്യതദമൃതാദസ്തി കുണ്ഡലേ വര്മ ചോത്തമമ്। മമ പുത്രസ്യ യം വൈ ത്വം മത്ത ഉത്പാദയിഷ്യസി
ഈ കുണ്ഡലത്തിലും ഉത്തമമായ കാവചത്തിലും അമൃതസ്വഭാവം എത്രയാണോ, അതെല്ലാം നീ എന്നിൽ നിന്നു ജനിപ്പിക്കുന്ന മകനു ലഭിക്കട്ടെ.
അസ്തു മേ സങ്ഗമോ ദേവ യഥോക്തം ഭഗവംസ്ത്വയാ। ത്വദ്വീര്യരൂപസത്വൌജാ ധറ്മയുക്തോ ഭവേത്സ ച
ദേവാ, നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ഞങ്ങൾ ഒന്നാകട്ടെ. അവൻ നിന്റെ ശക്തിയും രൂപവും ധൈര്യവും ധർമ്മവും ഉൾക്കൊണ്ടവനാകട്ടെ.
അദിത്യാ കുണ്ഡലേ രാജ്ഞി ദത്തേ മേ മത്തകാശിനി। തസ്മൈ ദാസ്യാമി വാമോരു വര്മ ചൈവേദമുത്തമമ്
മുത്തുകുടിയേ, ആദിതിയുടെ കുണ്ഡലങ്ങൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവയും ഈ ഉത്തമമായ കാവചവും ഞാൻ അവനു നൽകും, സുന്ദരിയേ.