സ തു രാജാ ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ തത്രൈവാന്തര്ഹിതം തദാ। ബഭൂവ വിസ്മയാവിഷ്ടഃ പൃഥാം ച സമപൂജയത്
അപ്പോള് രാജാവു, ആ ബ്രാഹ്മണനെ അവിടെയേ അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നത് കണ്ടു, അത്ഭുതഭരിതനായി, പൃഥയെയും ആദരിച്ചു.
ഗതേ തസ്മിന്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠേ കസ്മിംശ്ചിത്കാലപര്യയേ। ചിന്തയാമാസ സാ കന്യാ മന്ത്രഗ്രാമബലാബലമ്
അവന്, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന് പോയശേഷം, കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ കന്യകാ മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയും ദൗര്ബല്യവും മനസ്സില് ആലോചിച്ചു.
അയം വൈ കീദൃശസ്തേന മമ ദത്തോ ഹമാത്മനാ। മന്ത്രഗ്രാമോ ബലം തസ്യ ജ്ഞാസ്യേ നാതിചിരാദിതി
'അവന് എന്നെ നല്കിയ ഈ മന്ത്രങ്ങള് എങ്ങനെയാണെന്ന് അറിയണം. അതിന്റെ ശക്തി എത്രയാണെന്ന് ഞാന് ഉടന് മനസ്സിലാക്കും,' എന്ന് അവള് വിചാരിച്ചു.
ഏവം സംചിന്തയന്തീ സാ ദദര്ശര്തും യദൃച്ഛയാ। വ്രീഡിതാ സാഽഭവദ്ബാലാ കന്യാഭാവേ രജസ്വലാ
അങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവള് യാദൃച്ഛികമായി ഉദയസൂര്യനെ കണ്ടു; കന്യകയായ അവള്, പ്രായപൂർത്തിയായതുകൊണ്ട് ലജ്ജിച്ചു.
തതോ ഹര്മ്യതലസ്ഥാ സാ മഹാര്ഹശയനോചിതാ। പ്രാച്യാം ദിശി സമുദ്യന്തം ദദര്ശാദിത്യമണ്ഡലമ്
അതിനുശേഷം, മഹാര്ഹമായ കിടക്കകളില് പതിവുള്ള അവള്, കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുകളിലിരുന്ന്, കിഴക്കേ ദിക്കില് ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെ കണ്ടു.
തത്ര ബദ്ധമനോദൃഷ്ടിരഭവത്സാ സുമധ്യമാ। ന ചാതപ്യത രൂപേണ ഭാനോഃ സന്ധ്യാഗതസ്യ സാ
അവിടെ, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, സുന്ദരമായ നടുവുള്ള ആ ബാലിക, പ്രഭാതത്തില് വന്ന സൂര്യന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടു പൊള്ളിപ്പോകാതെ നിന്നു.
തസ്യാ ദൃഷ്ടിരഭൂദ്ദിവ്യാ സാഽപശ്യദ്ദിവ്യദര്ശനമ്। ആമുക്തകവചം ദേവം കുണ്ഡലാഭ്യാം വിഭൂഷിതമ്
അവളുടെ കാഴ്ച ദിവ്യമായിത്തീർന്നു; അവൾ ദിവ്യ ദർശനശക്തിയോടെ കാവചവും കുന്ദലങ്ങളും ധരിച്ച ദേവനെ കണ്ടു.
തസ്യാഃ കൌതൂഹരലം ത്വാസീന്മന്ത്രം പ്രതി നരാധിപ। ആഹ്വാനമകരോത്സാഽഥ തസ്യ ദേവസ്യ ഭാമിനീ
മന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആവേശം അവളിൽ വളരെയധികം ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജാവേ; അതുകൊണ്ട് ആ പ്രകാശമുള്ള സ്ത്രീ ആ ദേവനെ വിളിച്ചു.
പ്രാണാനുപസ്പൃശ്യ തദാ ഹ്യാജുഹാവ ദിവാകരമ്। ആജഗാമ തതോ രാജംസ്ത്വരമാണോ ദിവാകരഃ
അവൾ തന്റെ പ്രാണശക്തി സ്പർശിച്ച് സൂര്യനെ ആഹ്വാനിച്ചു; ഉടനെ, രാജാവേ, സൂര്യൻ വേഗത്തിൽ അവളുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മധുപിങ്ഗോ മഹാബാഹുഃ കമ്ബുഗ്രീവോ ഹസന്നിവ। അങ്ഗദീ ബദ്ധമുകുടോ ദിശഃ പ്രജ്വാലയന്നിവ
മധുരം നിറമുള്ള, ബലവാനായ ഭുജങ്ങൾ, ശംഖംപോലുള്ള കഴുത്ത്, ഹസിച്ച മുഖം, അങ്കദങ്ങളും കിരീടവും ധരിച്ച്, എല്ലാ ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ആ ദേവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
യോഗാത്കൃത്വാ ദ്വിധാഽഽത്മാനമാജഗാമ തതാപ ച। ആബഭാഷേ തതഃ കുന്തീം സാമ്നാ പരമബല്ഗുനാ
തന്റെ യോഗശക്തിയാൽ താൻ രണ്ടായി വിഭജിച്ച്, ചൂട് പടർത്തി അവിടെ എത്തി; പിന്നെ സൂര്യൻ കുന്തിയെ അത്യന്തം മൃദുവായ വാക്കുകളിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
ആഗതോസ്മി വശം ഭദ്രേ തവ മന്ത്രബലാത്കൃതഃ। കിം കരോമി വശോ രാജ്ഞി ബ്രൂഹി കര്താ തദസ്മി തേ
നിന്റെ മന്ത്രശക്തിയാൽ ഞാൻ നിന്റെ വശത്തായിരിക്കുന്നു, ഭദ്രേ; ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ രാജ്ഞി, ഞാൻ അതിനായി സന്നദ്ധനാണ്.
ഗമ്യതാം ഭഗവംസ്തത്ര യത ഏവാഗതോ ഹ്യസി। കൌതൂഹലാത്സമാഹൂതഃ പ്രസീദ ഭഗവന്നിതി
ഭഗവാനേ, ദയവായി തിരികെ പോകൂ, നിങ്ങൾ വന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് തന്നെ; ഞാൻ കൗതുകത്താൽ മാത്രം വിളിച്ചു. ദയവായി ക്ഷമിക്കണം ഭഗവാനേ.
ഗമിഷ്യേഽഹം യഥാ മാ ത്വം ബ്രവീഷി തനുമധ്യമേ। ന തു ദേവം സമാഹൂയ ന്യായ്യം പ്രേഷയിതും വൃഥാ
നീ പറയുന്നപോലെ ഞാൻ പോകാം, സുന്ദരിയായവളേ; പക്ഷേ, ദേവനെ വിളിച്ച് വെറുതെ അയക്കുന്നത് ശരിയല്ല.
തവാഭിസന്ധി സുഭഗേ രസൂര്യാത്പുത്രോ ഭവേദിതി। വീര്യേണാപ്രതിമോ ലോകേ കവചീ കുണ്ഡലീതി ച
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, നിന്റെ ആഗ്രഹം സൂര്യനിൽനിന്ന് ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കണം എന്നതാണ്; ലോകത്തിൽ അപരിമിതമായ ശക്തിയുള്ളവൻ, കാവചവും കുന്ദലങ്ങളും ധരിച്ചവൻ.
സാ ത്വമാത്മപ്രദാനം വൈ കുരുഷ്വ ഗജഗാമിനി। ഉത്പത്സ്യതി ഹി പുത്രസ്തേ യഥാസംകല്പമങ്ഗനേ। അഥ ഗച്ഛാമ്യഹം ഭദ്രേ ത്വയാ സംഗമ്യ സുസ്മിതേ
ആകയാൽ, ഗജഗാമിനിയായവളേ, നീ നിന്നെ സമർപ്പിക്കണം; നിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരം ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കും. പിന്നെ, ഭദ്രേ, നിനക്കൊപ്പം ചേർന്ന് ഞാൻ യാത്രയാകും, സുന്ദരഹാസിനി.
യദി ത്വംവചനം നാദ്യ കരിഷ്യസി മമ പ്രിയമ്। ശപ്സ്യേ കന്യേഽന്യഥാ ക്രുദ്ധോ ബ്രാഹ്മണം പിതരം ച തേ
ഇന്ന് നീ എന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറ്റാതെ ഇരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, പ്രിയയായവളേ, ഞാൻ നിന്നെയും, കോപത്തോടെ നിന്റെ പിതാവിനെയും ആ ബ്രാഹ്മണനെയും ശപിക്കാം.
ത്വത്കൃതേ താന്പ്രധക്ഷ്യാമി സര്വാനപി ന സംശയഃ। പിതരം ചൈവ തേ മൂഢം യോ ന വേത്തി തവാനയമ്
നിന്റെ കാരണത്താൽ ഞാൻ അവരെല്ലാവരെയും ദഹിപ്പിക്കും, സംശയമില്ല; നിന്റെ ദുരിതം അറിയാത്ത അജ്ഞാനിയായ പിതാവിനെയും.
തസ് ച ബ്രാഹ്മണസ്യാദ്യ യോസൌ മന്ത്രമദാത്തവ। ശീലവൃത്തമവിജ്ഞായ ധാസ്യാമി വിനയം പരമ്
ഇന്ന്, നിന്റെ സ്വഭാവവും നടത്തവും അറിയാതെ നിനക്ക് മന്ത്രം നൽകിയ ആ ബ്രാഹ്മണനെയും ഞാൻ കർശനമായി ശിക്ഷിക്കും.
ഏതേ ഹി വിബുധാഃ സര്വേപുരംദരമുഖാ ദിവി। ത്വയാ പ്രലബ്ധം പശ്യന്തി സ്മയന്ത ഇവ മാം ശുഭേ
ഇന്ദ്രനെ മുഖ്യമായി വച്ചുള്ള ഈ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും സ്വർഗത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ കാണുന്നു; നീ എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ അവർ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കുന്നു, മനോഹരിയായവളേ.
പശ്യ ചൈനാന്സുരഗണാന്ദിവ്യം ചക്ഷുരിദം ഹി തേ। പൂര്വമേവ മയാ ദത്തം ദൃഷ്ടവത്യസി യേന മാമ്
ഈ ദേവസമൂഹങ്ങളെ നോക്കൂ; ഞാൻ നേരത്തെ തന്ന ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ നീ എന്നെ കണ്ടതുപോലെ, ഇപ്പോൾ അവരെയും കാണാൻ കഴിയുന്നു.
തതോഽപശ്യത്രിദശാന്രാജപുത്രീ സര്വാനവ സ്വേഷു ധിഷ്ണ്യേഷു ഖസ്ഥാന്। പ്രഭാവന്തം ഭാനുമന്തം മഹാന്തം യഥാഽഽദിത്യം രോചമാനാംസ്തഥൈവ
അപ്പോൾ രാജകുമാരിയും ആകാശത്തിൽ ഓരോ സിംഹാസനങ്ങളിലും ഇരിക്കുന്ന എല്ലാ ദേവന്മാരെയും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവരായി കണ്ടു.
സാ താന്ദൃഷ്ട്വാ ത്രിദശാനേവ ബാലാ സൂര്യം ദേവീ വചനം പ്രാഹ ഭീതാ। ഗച്ഛ ത്വം വൈ ഗോപതേ സ്വം വിമാനം കന്യാഭാവാദ്ദുഃഖ ഏവാപചാരഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ബാലികയായ കന്യക ഭയത്തോടെ സൂര്യനോട് പറഞ്ഞു: കൃഷിഭഗവാനേ, ദയവായി തിരികെ നിങ്ങളുടെ രഥത്തിലേക്ക് പോവൂ; കന്യകയ്ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു കാര്യം ദു:ഖവും അനുചിതവുമാണ്.
പിതാ മാതാ ഗുരവശ്ചൈവയേഽന്യേ ദേഹസ്യാസ്യ പ്രഭവന്തി പ്രദാനേ। നാഹം ധര്മം ലോപയിഷ്യാമി ലോകേ സ്ത്രീണാം വൃത്തം പൂജ്യതേ ദേഹരക്ഷാ
പിതാവ്, മാതാവ്, ഗുരുക്കന്മാർ, മറ്റ് മുതിർന്നവരും ഈ ശരീരത്തിന്റെ ഉത്ഭവകാരണങ്ങളാണ്; ലോകത്തിൽ ഞാൻ ധർമ്മം ലംഘിക്കില്ല; സ്ത്രീകൾക്ക് ശരീരസംരക്ഷണമാണ് ആദരിക്കപ്പെടുന്നത്.
മയാ മന്ത്രബലം ജ്ഞാതുമാഹൂതസ്ത്വം വിഭാവസോ। ബാല്യാദ്ബാലേതി തത്കൃത്വാ ക്ഷന്തുമര്ഹസി മേ വിഭോ
മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, ഞാന് നിന്റെ ശക്തി അറിയാന് മന്ത്രശക്തിയിലൂടെ നിന്നെ വിളിച്ചു. എങ്കിലും ഇത് ഞാന് ബാല്യത്തില് ചെയ്തതാണെന്ന് കരുതണം. അതിനാല്, ദയവായി എന്റെ ബാലത്വം ക്ഷമിക്കണം, മഹാപ്രഭോ.
ബാലേതി കൃത്വാഽനുനയം തവാഹം ദദാനി നാന്യാനുനയം ലഭേത। ആത്മപ്രദാനം കുരു കുന്തികന്യേ ശാന്തിസ്തവൈവം ഹി ഭവേച്ച ഭീരു
നീ ബാലത്വം കാണിച്ച് എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചതിനാല്, ഈ അനുഗ്രഹം ഞാന് നിനക്ക് നല്കുന്നു. മറ്റാരുടേയും അപേക്ഷ ഫലപ്രദമാവില്ലായിരുന്നു. കുന്തിക്കുമാരിയെ, നീ തന്നെ സമര്പ്പിക്കൂ, ഭയക്കേണ്ട, അങ്ങനെ നിനക്ക് മനസ്സില് സമാധാനം ലഭിക്കും.
ന ചാപി ഗന്തും യുക്തം ഹി മയാ മിഥ്യാകൃതേന വൈ। അസമേത്യ ത്വയാ ഭീരു മന്ത്രാഹൂതേന ഭാമിനി
ഭയക്കുന്ന സുന്ദരിയേ, നീ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ വിളിച്ചിട്ടു, ഉദ്ദേശം നിറവേറ്റാതെ ഞാന് പോകുന്നത് ശരിയല്ല.
ഗമിഷ്യാമ്യനവദ്യാങ്ഗി ലോകേ സമവഹാസ്യതാമ്। `ഗച്ഛേയമേവ സുശ്രോണി ഗതോഽഹം വൈ നിരാകൃതഃ'। സര്വേഷാം വിബുധാനാം ച വക്തവ്യഃ സ്യാം തഥാ ശുഭേ
ദോഷമില്ലാത്തവളേ, ഇപ്പോള് ഞാന് പോയാല് ലോകം എന്നെ പരിഹസിക്കും; 'അവന് വന്നു, അവളാല് നിരസിക്കപ്പെട്ടു' എന്ന് എല്ലാവരും പറയും. ദേവന്മാരുടെ ഇടയിലും ഞാന് പരിഹാസ്യനാവും, ഭദ്രയേ.
സാ ത്വം മയാ സമാഗച്ഛ പുത്രം ലപ്സ്യസി മാധ്ശമ്। വിശിഷ്ടാ സര്വലോകേഷു ഭവിഷ്യസി ന സംശയ
അതിനാല് നീ എന്നോട് ഏകീകരിക്കണം; നിനക്ക് എന്റെ പോലൊരു പുത്രന് ലഭിക്കും. നീ എല്ലാവരിലും പ്രശസ്തയാകും, ഇതില് സംശയമില്ല.
സാ തു കന്യാ ബഹുവിധം ബ്രുവന്തീ മധുരം വചഃ। അനുനേതും സഹസ്രാംശും ന ശശാക മനസ്വിനീ
ആ കന്യക പലവിധം മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞിട്ടും, മനസ്സുറപ്പുള്ളവളായ അവള് ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ളവനെ മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയാതെ പോയി.