തം ച സര്വാസു വേലാസു ഭക്ഷ്യഭോജ്യപ്രതിശ്രയൈഃ। പൂജയാമാസ സാ കന്യാ വര്ധമാനൈസ്തു സര്വദാ
എല്ലാ സമയത്തും, ആ കന്യക അവനെ ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും താമസവും നൽകി ആദരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അന്നാദിസമുദാചാരഃ ശയ്യാസനകൃതസ്തഥാ। ദിവസേദിവസേ തസ്യ വര്ധതേ ന തു ഹീയതേ
ഭക്ഷണവും മറ്റും സംബന്ധിച്ച പെരുമാറ്റം, കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും ഒരുക്കൽ, ഓരോ ദിവസവും വർധിച്ചു, ഒരിക്കലും കുറയാതെ.
നിര്ഭര്ത്സനാപവാദൈശ്ച തഥൈവാപ്രിയയാ ഗിരാ। ബ്രാഹ്മണസ്യ പൃഥാ രാജന്ന ചകാരാപ്രിയം തദാ
രാജാവേ, പൃഥ ബ്രാഹ്മണനോട് ഒരിക്കലും അപമാനവും കുറ്റപ്പെടുത്തലും കഠിനമായ വാക്കുകളും പറഞ്ഞില്ല.
സ്വപ്നകാലേ പുനശ്ചൈതി ന ചൈതി ബഹുശോ ദ്വിജഃ। സുദുര്ലഭമപി ഹ്യന്നം ദീയതാമിതി സോഽബ്രവീത്
ഒരിക്കൽ, അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും, പലപ്പോഴും വരാതിരിക്കുമ്പോഴും, ബ്രാഹ്മണൻ 'ലഭിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭക്ഷണവും നൽകണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
കൃതമേവ ച തത്സര്വം യഥാ തസ്മൈ ന്യവേദയത്। ശിഷ്യവത്പുത്രവച്ചൈവ സ്വസൃവച്ച സുസംയതാ
അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതെല്ലാം യഥാസമയം ചെയ്തു, അവളത് അദ്ദേഹത്തോട് അറിയിച്ചു; ഗുരുവിനോടോ, മകനോടോ, സഹോദരിയോടോ പോലെ ആദരവോടെ.
യഥോപജോഷം രാജേന്ദ്ര ദ്വിജാതിപ്രവരസ്യ സാ। പ്രീതിമുത്പാദയാമാസ കന്യാരത്നമനിന്ദിതാ
രാജാവേ, കുറ്റമില്ലാത്ത ആ കന്യാരത്നം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനെ അവനു ഇഷ്ടമായത്ര സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തസ്യാസ്തു ശീലവൃത്തേന തുതോപ ദ്വിജസത്തമഃ। അവധാനേന ഭൂയോഽസ്യാഃ പരം യത്നമഥാകരോത്
എന്നാൽ അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവവും പെരുമാറ്റവും കാരണം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ചിന്തിച്ചു; അവള്ക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ പരമമായ ശ്രമം നടത്തി.
താം പ്രഭാതേ ച സായം ച പിതാ പപ്രച്ഛ ഭാരത। അപിതുഷ്യതിതേ പുത്രി ബ്രാഹ്മണഃ പരിചര്യയാ
പ്രഭാതത്തിലും സായാഹ്നത്തിലും, അവളുടെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു: 'മകളേ, ബ്രാഹ്മണൻ നിന്റെ സേവനത്തിൽ സന്തോഷിച്ചോ?'
തം സാ പരമമിത്യേവപ്രത്യുവാച യശസ്വിനീ। തതഃ പ്രീതിമവാപാഗ്ര്യാം കുന്തിഭോജോ മഹാമനാഃ
അവളൊരു മഹത്വമുള്ളവളായി, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, മഹാനുഭാവാ' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, വലിയ മനസ്സുള്ള കുന്തിഭോജന് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
തതഃ സംവത്സരേ പൂര്ണേ യദാഽസൌ ജപതാംവരഃ। നാപശ്യദ്ദുഷ്കൃതംകിംചിത്പൃഥായാഃ സൌഹൃദേ രതഃ
ഒരു സംവത്സരം പൂര്ത്തിയായപ്പോള്, ജപത്തില് ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണന്, പൃഥയുടെ പെരുമാറ്റത്തില് ഒരു തെറ്റും കാണാനായില്ല; അവന് അവളോടു വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ പ്രീതമനാ ഭൂത്വാ സ ഏനാം ബ്രാഹ്മണോഽബ്രവീത്। പ്രീതോസ്മി പരമം ഭദ്രേ പരിചാരേണ തേ ശുഭേ
അതിനുശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ ആ ബ്രാഹ്മണന് അവളോടു പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായ ഭദ്രേ, നിന്റെ സേവനത്തില് ഞാന് വളരെ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു.'
വരാന്വൃണീഷ്വ ക്രല്യാണി ദൂരാപാന്മാനുപൈരിഹ। യൈസ്ത്വം സീമന്തിനീഃ സര്വായശസാഽഭിമവിഷ്യസി
'കന്യകേ, മനുഷ്യര്ക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ദുഷ്കരമായ വരങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുക്കു. അവ വഴി നീ എല്ലാ മഹിളകളിലും പ്രശസ്തിയിലധികം മുന്നേറും.'
കൃതാനി മമ സര്വാണി സസ്യാ മേ വേദവിത്തമ। ത്വം പ്രസന്നഃ പിതാ ചൈവ കൃതം വിപ്ര വരൈര്മമ
'എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂര്ത്തിയായി. വേദം അറിയുന്നവനേ, നീയും എന്റെ അച്ഛനും ദയയോടെ പെരുമാറി. ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ വരങ്ങള് ലഭിച്ചു.'
യദി നേച്ഛസി മത്തസ്ത്വം വരം ഭദ്രേ ശുചിസ്മിതേ। ഇമം മന്ത്രം ഗൃഹാണ ത്വമാഹ്രാനായ ദിവൌകസാമ്
'ഭദ്രേ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, എങ്കില് നീ എന്നില് നിന്ന് ഒരു വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കില്, ദേവന്മാരെ വിളിക്കാനുള്ള ഈ മന്ത്രം സ്വീകരിക്കൂ.'
യംയം ദേവം ത്വമേതേന മന്ത്രേണാവാഹയിഷ്യസി। തേനതേന വശേ ഭദ്രേ സ്ഥാതവ്യം തേ ഭവിഷ്യതി
'നീ ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഏത് ദേവനെയും വിളിച്ചാലും, ഭദ്രേ, ആ ദേവന് നിന്റെ വശത്താകും.'
അകാമോ വാ സകാമോ വാ സ സമേഷ്യതി തേ വശേ। വിബുധോ മന്ത്രസംഭ്രാന്തോ വാക്യൈര്ഭൃത്യ ഇവാനതഃ
'അവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായാലോ ഇല്ലയോ, ഭദ്രേ, ആ ദേവന് ഈ മന്ത്രത്താല് ആശ്ചര്യപ്പെടുകയും, വാക്കുകള് കേട്ട് ഒരു ദാസനെപ്പോലെ നിന്റെ വശത്താകുകയും ചെയ്യും.'
ന ശശക ദ്വിതീയം സാ പ്രത്യാഖ്യാതുമനിന്ദിതാ। തം വൈ ദ്വിജാതിപ്രവരം തദാ ശാപഭയാന്നൃപ
അപ്പോള്, അപവാദം ഇല്ലാത്ത അവള്, ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ ശാപഭയത്താല് നിരസിക്കാനാവാതെ പോയി, രാജാവേ.
തതസ്താമനവദ്യാങ്ഗീം ഗ്രാഹയാമാസ സ ദ്വിജഃ। മന്ത്രഗ്രാമം തദാ രാജന്നഥര്വശിരസി ശ്രുതമ്
അതിനുശേഷം, ആ ബ്രാഹ്മണന്, ദോഷമില്ലാത്ത രൂപമുള്ള അവളെ, അഥർവശിരസ്സില് കേട്ട മന്ത്രങ്ങള് പഠിപ്പിച്ചു, രാജാവേ.
തം പ്രദായ തു രാജേന്ദ്ര കുന്തിഭോജമുവാച ഹ। ഉപിതോസ്മി സുഖം രാജന്കന്യയാ പരിതോപിതഃ
അത് നല്കിയ ശേഷം, രാജാവേ, ആ ബ്രാഹ്മണന് കുന്തിഭോജനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മകളുടെ സേവനത്തിലും ആദരത്തിലും ഞാന് സന്തുഷ്ടനായി.'
തവഗേഹേ സുവിഹിതഃ സദാ സുപ്രതിപൂജിതഃ। സാധയിഷ്യാമഹേ താവദിത്യുക്ത്വാഽന്തരധീയത
'നിന്റെ വീട്ടില് എപ്പോഴും എനിക്ക് നല്ല പരിചരണം ലഭിച്ചു, നല്ല ആദരം ലഭിച്ചു. ഇനി എന്റെ കര്മ്മം പൂര്ത്തിയായി.' എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവന് അപ്രത്യക്ഷനായി.
സ തു രാജാ ദ്വിജം ദൃഷ്ട്വാ തത്രൈവാന്തര്ഹിതം തദാ। ബഭൂവ വിസ്മയാവിഷ്ടഃ പൃഥാം ച സമപൂജയത്
അപ്പോള് രാജാവു, ആ ബ്രാഹ്മണനെ അവിടെയേ അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നത് കണ്ടു, അത്ഭുതഭരിതനായി, പൃഥയെയും ആദരിച്ചു.
ഗതേ തസ്മിന്ദ്വിജശ്രേഷ്ഠേ കസ്മിംശ്ചിത്കാലപര്യയേ। ചിന്തയാമാസ സാ കന്യാ മന്ത്രഗ്രാമബലാബലമ്
അവന്, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന് പോയശേഷം, കുറെ കാലം കഴിഞ്ഞ്, ആ കന്യകാ മന്ത്രങ്ങളുടെ ശക്തിയും ദൗര്ബല്യവും മനസ്സില് ആലോചിച്ചു.
അയം വൈ കീദൃശസ്തേന മമ ദത്തോ ഹമാത്മനാ। മന്ത്രഗ്രാമോ ബലം തസ്യ ജ്ഞാസ്യേ നാതിചിരാദിതി
'അവന് എന്നെ നല്കിയ ഈ മന്ത്രങ്ങള് എങ്ങനെയാണെന്ന് അറിയണം. അതിന്റെ ശക്തി എത്രയാണെന്ന് ഞാന് ഉടന് മനസ്സിലാക്കും,' എന്ന് അവള് വിചാരിച്ചു.
ഏവം സംചിന്തയന്തീ സാ ദദര്ശര്തും യദൃച്ഛയാ। വ്രീഡിതാ സാഽഭവദ്ബാലാ കന്യാഭാവേ രജസ്വലാ
അങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവള് യാദൃച്ഛികമായി ഉദയസൂര്യനെ കണ്ടു; കന്യകയായ അവള്, പ്രായപൂർത്തിയായതുകൊണ്ട് ലജ്ജിച്ചു.
തതോ ഹര്മ്യതലസ്ഥാ സാ മഹാര്ഹശയനോചിതാ। പ്രാച്യാം ദിശി സമുദ്യന്തം ദദര്ശാദിത്യമണ്ഡലമ്
അതിനുശേഷം, മഹാര്ഹമായ കിടക്കകളില് പതിവുള്ള അവള്, കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുകളിലിരുന്ന്, കിഴക്കേ ദിക്കില് ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെ കണ്ടു.
തത്ര ബദ്ധമനോദൃഷ്ടിരഭവത്സാ സുമധ്യമാ। ന ചാതപ്യത രൂപേണ ഭാനോഃ സന്ധ്യാഗതസ്യ സാ
അവിടെ, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, സുന്ദരമായ നടുവുള്ള ആ ബാലിക, പ്രഭാതത്തില് വന്ന സൂര്യന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടു പൊള്ളിപ്പോകാതെ നിന്നു.
തസ്യാ ദൃഷ്ടിരഭൂദ്ദിവ്യാ സാഽപശ്യദ്ദിവ്യദര്ശനമ്। ആമുക്തകവചം ദേവം കുണ്ഡലാഭ്യാം വിഭൂഷിതമ്
അവളുടെ കാഴ്ച ദിവ്യമായിത്തീർന്നു; അവൾ ദിവ്യ ദർശനശക്തിയോടെ കാവചവും കുന്ദലങ്ങളും ധരിച്ച ദേവനെ കണ്ടു.
തസ്യാഃ കൌതൂഹരലം ത്വാസീന്മന്ത്രം പ്രതി നരാധിപ। ആഹ്വാനമകരോത്സാഽഥ തസ്യ ദേവസ്യ ഭാമിനീ
മന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആവേശം അവളിൽ വളരെയധികം ഉണ്ടായിരുന്നു, രാജാവേ; അതുകൊണ്ട് ആ പ്രകാശമുള്ള സ്ത്രീ ആ ദേവനെ വിളിച്ചു.
പ്രാണാനുപസ്പൃശ്യ തദാ ഹ്യാജുഹാവ ദിവാകരമ്। ആജഗാമ തതോ രാജംസ്ത്വരമാണോ ദിവാകരഃ
അവൾ തന്റെ പ്രാണശക്തി സ്പർശിച്ച് സൂര്യനെ ആഹ്വാനിച്ചു; ഉടനെ, രാജാവേ, സൂര്യൻ വേഗത്തിൽ അവളുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
മധുപിങ്ഗോ മഹാബാഹുഃ കമ്ബുഗ്രീവോ ഹസന്നിവ। അങ്ഗദീ ബദ്ധമുകുടോ ദിശഃ പ്രജ്വാലയന്നിവ
മധുരം നിറമുള്ള, ബലവാനായ ഭുജങ്ങൾ, ശംഖംപോലുള്ള കഴുത്ത്, ഹസിച്ച മുഖം, അങ്കദങ്ങളും കിരീടവും ധരിച്ച്, എല്ലാ ദിശകളും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ആ ദേവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.