ഏവമുക്ത്വാ തു താം കന്യാം കുന്തിഭോജോ മഹായശാഃ। പൃഥാം പരിദദൌ തസ്മൈ ദ്വിജായ ദ്വിജവത്സലഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, മഹത്വം നേടിയ കുന്തിഭോജൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു എന്നും സ്നേഹമുള്ളവൻ, തന്റെ മകൾ പൃഥയെ ആ ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിച്ചു.
ഇയം ബ്രഹ്മന്മമ സുതാ ബാലാ സുഖവിവര്ധിതാ। അപരാധ്യേത യത്കിംചിന്ന കാര്യം ഹൃദി തത്ത്വയാ
ബ്രാഹ്മണനേ, ഇതാണ് എന്റെ മകൾ. അവൾ ബാല്യത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ വളർന്നു. അവൾക്കൊന്ന് തെറ്റുണ്ടായാൽ, അതു മനസ്സിൽ വെക്കേണ്ടതില്ല.
ദ്വിജാതയോ മഹാഭാഗാ വൃദ്ധബാലതപസ്വിഷു। ഭവന്ത്യക്രോധനാഃ പ്രായോ ഹ്യപരാദ്ധേഷു നിത്യദാ
സൗഭാഗ്യശാലിയായ ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, മുതിർന്നവരിലും ബാല്യക്കാരിലും തപസ്സുകാരിലും, നിങ്ങൾ സാധാരണയായി തെറ്റുകൾ ക്ഷമിക്കുന്നവരാണ്.
സുമഹത്യപരാധേഽപി ക്ഷാന്തിഃ കാര്യാ ദ്വിജാതിഭിഃ। യഥാശക്തി യഥോത്സാഹം പൂജാ ഗ്രാഹ്യാ ദ്വിജോത്തമ
വലിയ തെറ്റുണ്ടായാലും ബ്രാഹ്മണന്മാർ ക്ഷമ കാണിക്കണം. കഴിയുന്നത്ര ശ്രമംകൊണ്ട് ആദരം സ്വീകരിക്കണം, മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനേ.
തഥേതി ബ്രാഹ്മണേനോക്തേ സ രാജാ പ്രീതമാനസഃ। ഹംസചന്ദ്രാംശുസംകാശം ഗൃഹമസ്മൈ ന്യവേദയത്
ബ്രാഹ്മണൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ചതോടെ, രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ, ഹംസയും ചന്ദ്രപ്രഭയുമെന്തെന്നതുപോലെ പ്രകാശമുള്ള ഒരു വീട് അവനു നൽകി.
തത്രാഗ്നിശരണേ ക്ലൃപ്തമാസനം തസ്യ ഭാനുമത്। ആഹാരാദി ച സര്വം തത്തഥൈവ പ്രത്യവേദയത്
അവിടെ, അഗ്നിശാലയിൽ, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കി, ഭക്ഷണവും മറ്റുള്ളതും എല്ലാം അതുപോലെ ഒരുക്കി നൽകി.
നിക്ഷിപ്യ രാജപുത്രീ തു തന്ദ്രീം മാനം തഥൈവ ച। ആതസ്ഥേ പരമം യത്നം ബ്രാഹ്മണസ്യാഭിരാധനേ
രാജകുമാരി താൻ ഉറക്കം, അഭിമാനം എന്നിവ വിട്ട്, ബ്രാഹ്മണനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പരമമായ ശ്രമം നടത്തി.
തത്രസാ ബ്രാഹ്മണം ഗത്വാ പൃഥാ ശൌചപരാ സതീ। വിധിവത്പരിചാരാര്ഹം ദേവവത്പര്യതോഷയത്
അവിടെ, ശുദ്ധതയിൽ മനസ്സുള്ള പൃഥ, ബ്രാഹ്മണനോടു ചേർന്ന്, യഥാവിധി സേവനം ചെയ്തു, ദൈവത്തെപ്പോലെ ആദരിച്ചു.
സാ തു കന്യാ മഹാരാജ ബ്രാഹ്മണം സംശിതവ്രതമ്। തോഷയാമാസ ശുദ്ധേന മനസാ സംശിതവ്രതാ
മഹാരാജാവേ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച ആ കന്യക, വ്രതനിഷ്ഠയുള്ള ബ്രാഹ്മണനെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
പ്രാതരേഷ്യാമ്യഥേത്യുക്ത്വാ കദാചിദ്ദ്വിജസത്തമഃ। തത ആയാതി രാജേന്ദ്ര സായം രാത്രാവഥോ പുനഃ
ഒരു ദിവസം, 'രാവിലെ ഞാൻ പോകാം' എന്നു പറഞ്ഞ്, ആ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണൻ വൈകുന്നേരവും രാത്രിയും വീണ്ടും വീണ്ടും വന്നു.
തം ച സര്വാസു വേലാസു ഭക്ഷ്യഭോജ്യപ്രതിശ്രയൈഃ। പൂജയാമാസ സാ കന്യാ വര്ധമാനൈസ്തു സര്വദാ
എല്ലാ സമയത്തും, ആ കന്യക അവനെ ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും താമസവും നൽകി ആദരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
അന്നാദിസമുദാചാരഃ ശയ്യാസനകൃതസ്തഥാ। ദിവസേദിവസേ തസ്യ വര്ധതേ ന തു ഹീയതേ
ഭക്ഷണവും മറ്റും സംബന്ധിച്ച പെരുമാറ്റം, കിടക്കയും ഇരിപ്പിടവും ഒരുക്കൽ, ഓരോ ദിവസവും വർധിച്ചു, ഒരിക്കലും കുറയാതെ.
നിര്ഭര്ത്സനാപവാദൈശ്ച തഥൈവാപ്രിയയാ ഗിരാ। ബ്രാഹ്മണസ്യ പൃഥാ രാജന്ന ചകാരാപ്രിയം തദാ
രാജാവേ, പൃഥ ബ്രാഹ്മണനോട് ഒരിക്കലും അപമാനവും കുറ്റപ്പെടുത്തലും കഠിനമായ വാക്കുകളും പറഞ്ഞില്ല.
സ്വപ്നകാലേ പുനശ്ചൈതി ന ചൈതി ബഹുശോ ദ്വിജഃ। സുദുര്ലഭമപി ഹ്യന്നം ദീയതാമിതി സോഽബ്രവീത്
ഒരിക്കൽ, അവൾ ഉറക്കത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും, പലപ്പോഴും വരാതിരിക്കുമ്പോഴും, ബ്രാഹ്മണൻ 'ലഭിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഭക്ഷണവും നൽകണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
കൃതമേവ ച തത്സര്വം യഥാ തസ്മൈ ന്യവേദയത്। ശിഷ്യവത്പുത്രവച്ചൈവ സ്വസൃവച്ച സുസംയതാ
അവൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതെല്ലാം യഥാസമയം ചെയ്തു, അവളത് അദ്ദേഹത്തോട് അറിയിച്ചു; ഗുരുവിനോടോ, മകനോടോ, സഹോദരിയോടോ പോലെ ആദരവോടെ.
യഥോപജോഷം രാജേന്ദ്ര ദ്വിജാതിപ്രവരസ്യ സാ। പ്രീതിമുത്പാദയാമാസ കന്യാരത്നമനിന്ദിതാ
രാജാവേ, കുറ്റമില്ലാത്ത ആ കന്യാരത്നം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനെ അവനു ഇഷ്ടമായത്ര സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തസ്യാസ്തു ശീലവൃത്തേന തുതോപ ദ്വിജസത്തമഃ। അവധാനേന ഭൂയോഽസ്യാഃ പരം യത്നമഥാകരോത്
എന്നാൽ അവളുടെ നല്ല സ്വഭാവവും പെരുമാറ്റവും കാരണം, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ ചിന്തിച്ചു; അവള്ക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധയോടെ പരമമായ ശ്രമം നടത്തി.
താം പ്രഭാതേ ച സായം ച പിതാ പപ്രച്ഛ ഭാരത। അപിതുഷ്യതിതേ പുത്രി ബ്രാഹ്മണഃ പരിചര്യയാ
പ്രഭാതത്തിലും സായാഹ്നത്തിലും, അവളുടെ അച്ഛൻ ചോദിച്ചു: 'മകളേ, ബ്രാഹ്മണൻ നിന്റെ സേവനത്തിൽ സന്തോഷിച്ചോ?'
തം സാ പരമമിത്യേവപ്രത്യുവാച യശസ്വിനീ। തതഃ പ്രീതിമവാപാഗ്ര്യാം കുന്തിഭോജോ മഹാമനാഃ
അവളൊരു മഹത്വമുള്ളവളായി, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, മഹാനുഭാവാ' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, വലിയ മനസ്സുള്ള കുന്തിഭോജന് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
തതഃ സംവത്സരേ പൂര്ണേ യദാഽസൌ ജപതാംവരഃ। നാപശ്യദ്ദുഷ്കൃതംകിംചിത്പൃഥായാഃ സൌഹൃദേ രതഃ
ഒരു സംവത്സരം പൂര്ത്തിയായപ്പോള്, ജപത്തില് ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള ആ ബ്രാഹ്മണന്, പൃഥയുടെ പെരുമാറ്റത്തില് ഒരു തെറ്റും കാണാനായില്ല; അവന് അവളോടു വലിയ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നു.
തതഃ പ്രീതമനാ ഭൂത്വാ സ ഏനാം ബ്രാഹ്മണോഽബ്രവീത്। പ്രീതോസ്മി പരമം ഭദ്രേ പരിചാരേണ തേ ശുഭേ
അതിനുശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ ആ ബ്രാഹ്മണന് അവളോടു പറഞ്ഞു: 'സുന്ദരിയായ ഭദ്രേ, നിന്റെ സേവനത്തില് ഞാന് വളരെ സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നു.'
വരാന്വൃണീഷ്വ ക്രല്യാണി ദൂരാപാന്മാനുപൈരിഹ। യൈസ്ത്വം സീമന്തിനീഃ സര്വായശസാഽഭിമവിഷ്യസി
'കന്യകേ, മനുഷ്യര്ക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത ദുഷ്കരമായ വരങ്ങള് തിരഞ്ഞെടുക്കു. അവ വഴി നീ എല്ലാ മഹിളകളിലും പ്രശസ്തിയിലധികം മുന്നേറും.'
കൃതാനി മമ സര്വാണി സസ്യാ മേ വേദവിത്തമ। ത്വം പ്രസന്നഃ പിതാ ചൈവ കൃതം വിപ്ര വരൈര്മമ
'എന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂര്ത്തിയായി. വേദം അറിയുന്നവനേ, നീയും എന്റെ അച്ഛനും ദയയോടെ പെരുമാറി. ബ്രാഹ്മണാ, എന്റെ വരങ്ങള് ലഭിച്ചു.'
യദി നേച്ഛസി മത്തസ്ത്വം വരം ഭദ്രേ ശുചിസ്മിതേ। ഇമം മന്ത്രം ഗൃഹാണ ത്വമാഹ്രാനായ ദിവൌകസാമ്
'ഭദ്രേ, ശുദ്ധമായ പുഞ്ചിരിയുള്ളവളേ, എങ്കില് നീ എന്നില് നിന്ന് ഒരു വരം ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലെങ്കില്, ദേവന്മാരെ വിളിക്കാനുള്ള ഈ മന്ത്രം സ്വീകരിക്കൂ.'
യംയം ദേവം ത്വമേതേന മന്ത്രേണാവാഹയിഷ്യസി। തേനതേന വശേ ഭദ്രേ സ്ഥാതവ്യം തേ ഭവിഷ്യതി
'നീ ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഏത് ദേവനെയും വിളിച്ചാലും, ഭദ്രേ, ആ ദേവന് നിന്റെ വശത്താകും.'
അകാമോ വാ സകാമോ വാ സ സമേഷ്യതി തേ വശേ। വിബുധോ മന്ത്രസംഭ്രാന്തോ വാക്യൈര്ഭൃത്യ ഇവാനതഃ
'അവന് ആഗ്രഹമുണ്ടായാലോ ഇല്ലയോ, ഭദ്രേ, ആ ദേവന് ഈ മന്ത്രത്താല് ആശ്ചര്യപ്പെടുകയും, വാക്കുകള് കേട്ട് ഒരു ദാസനെപ്പോലെ നിന്റെ വശത്താകുകയും ചെയ്യും.'
ന ശശക ദ്വിതീയം സാ പ്രത്യാഖ്യാതുമനിന്ദിതാ। തം വൈ ദ്വിജാതിപ്രവരം തദാ ശാപഭയാന്നൃപ
അപ്പോള്, അപവാദം ഇല്ലാത്ത അവള്, ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ ശാപഭയത്താല് നിരസിക്കാനാവാതെ പോയി, രാജാവേ.
തതസ്താമനവദ്യാങ്ഗീം ഗ്രാഹയാമാസ സ ദ്വിജഃ। മന്ത്രഗ്രാമം തദാ രാജന്നഥര്വശിരസി ശ്രുതമ്
അതിനുശേഷം, ആ ബ്രാഹ്മണന്, ദോഷമില്ലാത്ത രൂപമുള്ള അവളെ, അഥർവശിരസ്സില് കേട്ട മന്ത്രങ്ങള് പഠിപ്പിച്ചു, രാജാവേ.
തം പ്രദായ തു രാജേന്ദ്ര കുന്തിഭോജമുവാച ഹ। ഉപിതോസ്മി സുഖം രാജന്കന്യയാ പരിതോപിതഃ
അത് നല്കിയ ശേഷം, രാജാവേ, ആ ബ്രാഹ്മണന് കുന്തിഭോജനോടു പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ മകളുടെ സേവനത്തിലും ആദരത്തിലും ഞാന് സന്തുഷ്ടനായി.'
തവഗേഹേ സുവിഹിതഃ സദാ സുപ്രതിപൂജിതഃ। സാധയിഷ്യാമഹേ താവദിത്യുക്ത്വാഽന്തരധീയത
'നിന്റെ വീട്ടില് എപ്പോഴും എനിക്ക് നല്ല പരിചരണം ലഭിച്ചു, നല്ല ആദരം ലഭിച്ചു. ഇനി എന്റെ കര്മ്മം പൂര്ത്തിയായി.' എന്ന് പറഞ്ഞ്, അവന് അപ്രത്യക്ഷനായി.